امروز : چهارشنبه ۵ مهر ۱۳۹۶ - 2017 September 26
۰۲:۱۱
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 100984
تاریخ انتشار: ۱۳ مرداد ۱۳۹۳ - ساعت ۲۳:۱۲
تعداد بازدید: 60
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; در کابل، برگزاری انتخابات افغانستان هر چند با نقایص و جنجال‎های جدی همراه شد، اما فرصت فکر کردن ...

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; در کابل، برگزاری انتخابات افغانستان هر چند با نقایص و جنجال‎های جدی همراه شد، اما فرصت فکر کردن برای تغییر مواضع و منش‎های سیاسی پدید آورد؛ به‎طوریکه اینک هوای همکاری با دولت آینده افغانستان به سراغ حکمتیار به عنوان سرسخت‎ترین مخالف دولت فعلی نیز آمده است.

یکی از اعضای سطح رهبری حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار به «تربیون اکسپرس» گفته است: حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار در حال مذاکره با «عبدالله عبدالله» و «اشرف غنی احمدزی» با هدف همکاری و حتی پیوستن به دولت آینده افغانستان است.

اما براساس اظهارات این عضو رهبری حزب اسلامی حکمتیار، پیوستن حکمتیار به دولت آینده به هیچ وجه پیوستن بدون قید و شرط نیست؛ بلکه تحقق این تصمیم به ایجاد دولت اسلامی و عدم امضای پیمان امنیتی با آمریکا است.

حزب اسلامی حکمتیار از 2 انتخابات گذشته (سال‎های 2004 و 2009 میلادی) به دلیل حضور نیروهای خارجی در افغانستان سهمی نگرفت؛ اما در انتخابات سال جاری نه تنها –طبق توقع طالبان- تصمیم به اخلال در انتخابات نگرفت؛ بلکه از «قطب الدین هلال»، یکی از کاندیداهای دور اول انتخابات ریاست جمهوری افغانستان نیز اعلام حمایت کرد.

این تصمیم حزب حکمتیار موجب بروز بی‎اعتمادی و اوج‎گیری اختلاف بین این حزب و طالبان شد، بطوریکه عمق و شدت این اختلافات به درگیری‎های مسلحانه و رویارویی نظامی این حزب و طالبان در ولایت «میدان وردک» و ولایت «بغلان» انجامید.

مخالفت علیه حضور نظامیان خارجی در افغانستان و مقاومت مسلحانه در برابر دولت کنونی این کشور باعث شده بود که حزب حکمتیار و طالبان به رهبری «ملا عمر» بصورت صادقانه همدل و همراه شوند و در یک جهت و یک جبهه قرار گیرند.

سودای سرنگونی دولت افغانستان و اعلام دشمنی با نظامیان خارجی و تلاش برای اخراج آن‌ها از این کشور نیز از جمله اهداف و آرزوهایی بود که هواداران ملاعمر و حکمتیار در پی تحقق آن بودند.

به عبارتی دیگر، این حزب و این گروه دشمن مشترک (نظامیان خارجی) را برای خود تعریف کرده و چشم‎انداز سیاسی یکسانی در برابر خویش قرار داده بوند.

طالبان و حزب حکمتیار نه تنها اهداف سیاسی مشابهی داشتند؛ بلکه در روش پیگیری این اهداف نیز از هم تفاوتی نداشتند بنابراین هر 2 بدنبال استفاده از راه نظامی برای رسیدن به قدرت بودند.

اما اینک چنانچه حزب حکمتیار در دست‎یابی به تعامل و توافق سیاسی با 2 کاندیدای ریاست جمهوری افغانستان موفق گردد، بدون شک را‎ه خود را به سمت تقویت نقش و نفوذ سیاسی در این کشور خواهد گشود و سرانجام سیاسی متفاوت‎تری از طالبان را تجربه خواهد کرد و به موقعیت سیاسی بهتری نسبت به طالبان دست خواهد یافت.

انتهای پیام/.

منبع : خبرگذاری فارس نیوز

برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها