امروز : دوشنبه ۴ بهمن ۱۳۹۵ - 2017 January 23
۰۸:۱۱
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 101102
تاریخ انتشار: ۱۴ مرداد ۱۳۹۳ - ساعت ۰۶:۰۰
تعداد بازدید: 120
پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; - سید اسد رجبی: موضوع حقوق بشر از مسائلی است که در چند سال اخیر کشورهای غربی خصوصاً استکبار جهانی آمریکا با ...

پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; - سید اسد رجبی: موضوع حقوق بشر از مسائلی است که در چند سال اخیر کشورهای غربی خصوصاً استکبار جهانی آمریکا با دست‌آویز قرار دادن آن کشورمان را محکوم کرده‌اند.

یکی از چالش‌های اساسی و اهرمهای فشار قدرتهای بزرگ برای مطیع کردن حکومت‌های مستقل جهان سوم مسئله حقوق بشر است.

مطالعه عملکرد این قدرتها در سطح جهان خصوصا مطالعه عملکرد آنان در قرن اخیر نشان می‌دهد که حکومت‌های غربی خصوصا حکومت‌های صاحب قدرت و امکانات، برای سرکوب ملتها و دست‌اندازی به منابع آنان و مطیع کردن آنان از هیچ کوششی فروگذار نکرده‌اند.

جنایات آمریکا در آمریکای لاتین، هیروشیما، ناکازاکی، عراق، افغانستان، پاناما، ویتنام، کره و جنایات شوروی سابق در اروپای شرقی و انگلیس و فرانسه در شمال آفریقا و خاورمیانه و ایرلند بر کسی پوشیده نیست.

اما واژه حقوق بشر در بعد « فهم واژه‌ای» مفهومی زیبا، اثرگذار و دوست داشتنی است و امروز فقط علیه دولت‏هایی استفاده می‌شود که نمی‌خواهند فرمانبردار آمریکا باشند.

لذا امروز در هیچ شرایطی رژیم صهیونیستی متهم به نقض حقوق بشر نمی‌شود قطعنامه‌های صادره علیه او توسط شورای امنیت سازمان ملل به وسیله آمریکا وتو می‌شود.

در ادامه برخی مواد اعلامیه حقوق بشر به صورت تطبیقی با برخی اصول قانون اساسی ( همراه) هم آورده می‌شود. تفسیر، تحلیل و قضاوت در این خصوص را به خوانندگان محترم، صاحبان فکر و اندیشه و انصاف می‌سپاریم. تفاوت مهم این است که قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران خاص ملت ایران اما اعلامیه حقوق بشر جهانی است.

*ماده 1 اعلامیه حقوق بشر:

تمام افراد بشر آزاد به دنیا می‌آیند و از لحاظ حیثیت و حقوق با هم برابرند همه دارای عقل و وجدان هستند و باید نسبت به یکدیگر با روح برادری رفتار کنند.

اصل نوزدهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

مردم ایران از هر قوم و قبیله که باشند از حقوق مساوی برخوردارند و رنگ، نژاد، زبان و مانند اینها سبب امتیاز نخواهد شد.

اصل بیستم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

همه افراد ملت اعم از زن و مرد یکسان در حمایت قانون قرار دارند و از همه حقوق انسانی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی با رعایت موازین اسلامی برخوردارند.

اصل پنجاه و ششم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

حاکمیت مطلق بر جهان و انسان از آنِ خداست و هم او انسان را بر سرنوشت اجتماعی خویش حاکم ساخته است. هیچ‎کس نمی‌تواند این حق الهی را از انسان سلب کند یا در خدمت منافع فردی و گروهی خاص قرار دهد.

*ماده 3 اعلامیه حقوق بشر:

هرکس حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی دارد.

اصل سی و هفتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

اصل برائت است و هیچ‎کس از نظر قانون مجرم شناخته نمی‌شود مگر اینکه جرم او در دادگاه صالح ثابت شود.

اصل چهلم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

هیچ‎کس نمی تواند اعمال حق خویش را وسیله اضرار به غیر یا تجاوز به منافع عمومی قرار می‌دهد.

*ماده 4 اعلامیه حقوق بشر:

احدی را نمی‌توان در بردگی نگاه‎داشت و داد و ستد بردگان به هر شکلی که باشد ممنوع است.

اصل 56 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

حاکمیت مطلق بر انسان و جهان از آنِ خداست و هم او انسان را بر سرنوشت اجتماعی خویش حاکم ساخته است و هیچ‎کس نمی‌تواند این حق الهی را از انسان سلب کند یا در خدمت منافع فرد یا گروهی خاص قرار دهد.

*ماده 5 اعلامیه حقوق بشر:

احدی را نمی‌توان تحت شکنجه یا مجازات یا رفتاری قرار داد که ظالمانه یا خلاف انسانیت و شئون بشری باشد یا موهن باشد.

اصل سی‌ و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

هرگونه شکنجه برای گرفتن اقرار و یا کسب اطلاع ممنوع است. اجبار شخص به شهادت، اقرار یا سوگند مجاز نیست و چنین شهادت و اقرار و سوگندی فاقد اعتبار است.

متخلف از این اصل به‏موجب قانون مجازات می‌شود.

*ماده 6 اعلامیه حقوق بشر:

هرکس حق دارد که شخصیت حقوقی او در همه جا به عنوان یک انسان در مقابل قانون شناخته شود.

*ماده 7 اعلامیه حقوق بشر:

همه در برابر قانون مساوی هستند و حق دارند بدون تبعیض و بالسویه از حمایت قانون برخوردار باشند و حق دارند در مقابل هر تبعیضی که ناقض اعلامیه حاضر باشد و علیه هر تحریکی که برای چنین تبعیضی به‎عمل آید به طور تساوی از حمایت قانون بهره‌مند شوند.

اصل بیستم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

همه افراد ملت اعم از زن و مرد یکسان در حمایت قانون قرار دارند و از همه حقوق انسانی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با رعایت موازین اسلامی برخوردارند.

*ماده 8 اعلامیه حقوق بشر:

در برابر اعمالی که حقوق اساسی هر فرد را مورد تجاوز قرار دهد و آن حقوق به وسیله قانون اساسی یا قانون دیگری برای او شناخته شده باشد حق رجوع موثر به محاکم صالحه را دارد.

اصل سی و چهارم قانون اساسی جمهوری اسلامی:

دادخواهی حق مسلم هر فرد است و هرکس می‌تواند به منظور دادخواهی به دادگاههای صالح رجوع نماید: همه افراد ملت حق دارند این گونه دادگاهها را در دسترس داشته باشند و هیچ‎کس را نمی‌توان از دادگاهی که به موجب قانون حق مراجعه به آن را دارد منع کرد.

*ماده 9 اعلامیه حقوق بشر:

احدی نباید خودسرانه توقیف، حبس یا تبعید شود

اصل سی و سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

هیچ‎کس را نمی‌توان از محل اقامت خود تبعید کرد یا از اقامت در محل مورد علاقه‌اش ممنوع یا به اقامت در محلی مجبور ساخت مگر در مواردی که قانون مقرر می‌کند.

اصل 37 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

اصل برائت است و هیچ‎کس از نظر قانون مجرم شناخته نمی‌شود مگر اینکه جرم او در دادگاه صالح ثابت گردد.

بخشی از اصل سی و دوم: هیچ‎کس را نمی‌توان دستگیر کرد مگر به حکم و ترتیبی که قانون معین می کند.

*ماده 10 اعلامیه حقوق بشر:

هرکس که به بزه‌کاری متهم شده باشد بی‌گناه محسوب خواهد شد تا وقتی که در جریان یک دعوای عمومی که در آن کلیه تضمین‌های لازم برای دفاع او تمام شده باشد تقصیر او قانوناً محرز گردد.

اصل 37 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

اصل برائت است و هیچ‎کس از نظر قانون مجرم شناخته نمی‌شود مگر اینکه جرم او در دادگاه صالح ثابت گردد.

*بند 2 ماده 11 اعلامیه حقوق بشر:

هیچ‎کس برای انجام یا عدم انجام عملی که در موقع ارتکاب آن عملی به موجب حقوق ملی یا بین المللی جرم شناخته نمی‌شده است محکوم نخواهد شد.

اصل بیست و پنجم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

تفتیش عقاید ممنوع است و هیچ‎کس را نمی‌توان به‎صرف داشتن عقیده‌ای مورد تعرض و مؤاخذه قرار داد.

*ماده 13 اعلامیه حقوق بشر:

هرکس حق دارد هر کشوری از جمله کشور خود را ترک یا به کشور خود بازگردد.

*ماده 15 اعلامیه حقوق بشر:

هرکس حق دارد که دارای تابعیت باشد. احدی را نمی‌توان خودسرانه از تابعیت خود با یا از حق تغییر تابعیت محکوم کرد.

اصل چهل و یکم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

تابعیت کشور ایران حق مسلم هر فرد ایرانی است و دولت نمی‌تواند از هیچ ایرانی سلب تابعیت کند مگر به درخواست خود یا در صورتی که به تابعیت کشور دیگری درآید.

اصل 42 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

اتباع خارجه می‌توانند در حدود قوانین به تابعیت ایران درآیند و سلب تابعیت این‎گونه اشخاص در صورتی ممکن است که دولت دیگری تابعیت آنها را بپذیرد یا خود آنها درخواست کنند.

اصل یکصد و پنجاه و پنجم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

دولت جمهوری اسلامی ایران می‌تواند به کسانی که پناهندگی سیاسی بخواهد پناه دهد مگر اینکه طبق قوانین ایران خائن و تبهکار شناخته شوند.

*بند 3 ماده 16 اعلامیه حقوق بشر:

خانواده رکن طبیعی و اساسی اجتماعی است و حق دارد از حمایت جامعه و دولت بهره‌مند شود.

اصل دهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

از آنجا که خانواده واحد بنیادی جامعه اسلامی است همه قوانین و مقررات و برنامه‌ریزیهای مربوطه باید در جهت آسان کردن توان تشکیل خانواده، پاسداری از قداست آن و استواری روابط خانوادگی بر پایه حقوق و اخلاق اسلامی باشد.

*ماده 17 اعلامیه حقوق بشر:

احدی را نمی‌توان خودسرانه از حق مالکیت محروم نمود هر شخص منفردا یا به طور اجتماعی حق مالکیت دارد.

اصل 46 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

هرکس مالک حاصل کسب و کار مشروع خویش است و هیچ‎کس نمی‌تواند به عنوان مالکیت نسبت به کسب و کار خود امکان کسب و کار را از دیگری سلب کند.

اصل 47 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

مالکیت شخصی که از راه مشروع باشد محترم است.

*ماده 18 اعلامیه حقوق بشر:

هرکس حق دارد که از آزادی فکر، وجدان و مذهب بهره‌مند شود. این حق متضمن آزادی تغییر مذهب یا عقیده و همچنین متضمن آزادی اظهار عقیده و ایمان است و نیز شامل تعلیمات مذهبی و اجرای مراسم دینی است. هرکس می‌تواند از این حقوق منفردا یا مجتمعا به طور خصوصی یا به طور عمومی برخوردار باشد.

اصل بیست و ششم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

احزاب، جمعیتها، انجمن‌های سیاسی و صنفی و انجمن‌های اسلامی یا اقلیت‌های دینی شناخته شده آزادند منوط به اینکه اصول استقلال، آزادی، وحدت ملی، موازین اسلامی و اساس جمهوری اسلامی را نقض نکنند. هیچ‎کس را نمی‌توان از شرکت در آنها منع کرد یا به شرکت در یکی از آنها مجبور ساخت.

اصل بیستم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

همه افراد ملت اعم از زن و مرد یکسان در حمایت قانون قرار دارند و از همه حقوق انسانی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی با رعایت موازین اسلامی برخوردارند.

اصل پنجاه و ششم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

حاکمیت مطلق بر جهان و انسان از آنِ خداست و هم او انسان را بر سرنوشت اجتماعی خویش حاکم ساخته است. هیچ‎کس نمی‌تواند این حق الهی را از انسان سلب کند یا در خدمت منافع فردی و گروهی خاص قرار دهد.

*ماده 3 اعلامیه حقوق بشر:

هرکس حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی دارد.

اصل سی و هفتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

اصل برائت است و هیچ‎کس از نظر قانون مجرم شناخته نمی‌شود مگر اینکه جرم او در دادگاه صالحی ثابت شود

اصل چهلم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

هیچ‎کس نمی‌تواند اعمال حق خویش را وسیله اضرار به غیر یا تجاوز به منافع عمومی قرار دهد.

اصل ششم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

در جمهوری اسلامی ایران امور کشور باید به اتکای آرای عمومی اداره شود از راه انتخابات رئیس جمهور، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، اعضای شوراها و نظایر اینها.

اصل شصت و دوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

مجلس شورای اسلامی از نمایندگان ملت که به طور مستقیم و با رای مخفی انتخاب می‌شوند تشکیل می‌گردد.

*ماده 22 اعلامیه حقوق بشر:

هرکس به عنوان عضو اجتماع حق امنیت اجتماعی دارد و مجاز است به وسیله مساعی ملی و همکاری بین‌المللی حقوق اقتصادی ـ اجتماعی و فرهنگی خود را با رعایت تشکیلات و منابع هر کشور به دست آورد.

اصل بیست و دوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

حیثیت، جان، حقوق، مسکن و شغل اشخاص از تعرض مصون است مگر در مواردی که قانون تجویز می‌کند.

*ماده 23 اعلامیه حقوق بشر:

هرکس حق دارد کار کند، کار خود را آزادانه انتخاب نماید. شرایط منصفانه و رضایت بخشی برای کار خواستار باشد و در مقابل بیکاری مورد حمایت قرار گیرد.

اصل بیست و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

هرکس حق دارد شغلی را که بدان مایل است و مخالف اسلام و مصالح عمومی و حقوق دیگران نیست برگزیند. دولت موظف است با رعایت نیاز جامعه به مشاغل گوناگون برای همه افراد امکان اشتغال به کار و شرایط مساوی را برای احراز مشاغل ایجاد نماید.

*ماده 25 اعلامیه حقوق بشر:

هرکس حق دارد که سطح زندگانی، سلامتی و رفاه خود و خانواده‌اش را از حیث خوراک، مسکن و مراقبت‌های طبی و خدمات لازم اجتماعی تامین کند و همچنین حق دارد که در مواقع بیکاری، بیماری، نقص اعضا، بیوگی، پیری یا در تمام موارد دیگری که به علل خارج از اراده انسان وسایل امرار معاش از دست رفته باشد از شرایط آبرومندانه زندگی برخوردار شود.

اصل بیست و نهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

برخورداری از تامین اجتماعی از نظر بازنشستگی، بیکاری، پیری، از کارافتادگی، بی‎سرپرستی، در راه ماندگی، حوادث و سوانح و نیاز به خدمات بهداشتی و درمانی و مراقبت‌های پزشکی به صورت بیمه و غیره حقی است همگانی. دولت موکلف است طبق قوانین از محل درآمدهای حاصل از مشارکت مردم، خدمات و حمایت‌های مالی فوق را برای یک‎یک افراد کشور تامین نماید.

*ماده 23 اعلامیه حقوق بشر:

هرکس حق دارد که از آموزش و پرورش بهره‌مند شود.

آموزش و پرورش لااقل تا حدودی که مربوط به تعلیمات ابتدایی و اساسی است باید مجانی باشد. آموزش ابتدایی اجباری است.

اصل سی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

دولت موظف است وسایل آموزش و پرورش رایگان را برای همه ملت تا پایان
انتهای پیام/

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار