امروز : دوشنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 5
۱۹:۰۶
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 10125
تاریخ انتشار: ۳ خرداد ۱۳۹۲ - ساعت ۱۵:۰۱
تعداد بازدید: 172
خبرگزاری فارس- نرگس محمدی: جشنواره فیلم کن اولین بار سال 1939 پایه گذاری شد ولی به دلیل شروع جنگ جهانی دوم برای هفت سال متوقف شد تا آنکه برای اولین ...

خبرگزاری فارس- نرگس محمدی: جشنواره فیلم کن اولین بار سال 1939 پایه گذاری شد ولی به دلیل شروع جنگ جهانی دوم برای هفت سال متوقف شد تا آنکه برای اولین بار به طور رسمی از سال 1946 شروع به کار کرد، این جشنواره در آن سال «جورج هویسمن»، مورخ و نویسنده فرانسوی را به ریاست هیأت داوران منصوب کرد که البته تا سال 49 در این سمت ابقاء شد و سال 57 نیز یکی از اعضاء هیات داوران بود.

مرور تاریخچه جشنواره کن نشان می‌دهد که طی دهه‌های اول حدود 80 درصد از رؤسای هیات داوران را نویسندگان تشکیل می‌داده‌اند و تنها عده‌ کمی از آنها در عرصه بازیگری و فیلمسازی مشغول به کار بوده‌اند، البته این گرایش به نویسندگان کماکان ادامه داشت ولی از دهه‌ای به بعد کاملا به نفع کارگردان تغییر کرد و به مرور بر فیلمسازان مشهور سینمای بین‌الملل بالاخص هالیوود متمرکز شد، آنچنان‌که ریاست هیات داوران بخش مسابقه جشنواره امسال را «استیون اسپیلبرگ»، کارگردان برنده اسکار هالیوود به عهده دارد.
 
*نویسندگان اولین رؤسای هیات داوران جشنواره کن

بررسی آمارها طی 66 دوره برگزاری رقابت‌های سینمایی کن نشان می‌دهد که حدود 53 درصد از رؤسای هیأت داوران را کارگردانان، حدود 24 درصد را صنف بازیگران و 23 درصد را نویسندگان تشکیل داده‌اند.

در زیر اشاره‌ای داریم به رؤسای هیأت داوران این جشنواره طی سال‌های گذشته:

پس از ریاست چند دوره‌ای «جورج هویسمن»، مورخ فرانسوی، «آندره موریس»، دیگر نویسنده فرانسوی به این مقام رسید که البته این فرصت سال 1957 بار دیگر برای او تکرار شد، البته او سال 1966 نیز نه به عنوان رئیس هیأت داوران که به عنوان یکی از اعضاء این هیأت انتخاب شد.
 



جورج هویسمن، مورخ و نویسنده فرانسوی، اولین رئیس هیأت داوران جشنواره کن (سال‌های 46-47-49)
 

سال 1952 «موریس ژنووا»، شاعر و رمان‌نویس فرانسوی به این سمت رسید و سال‌های 1966 و 1957 نیز عضو این هیأت بود.

سال بعد نیز این مسئولیت برای دو سال به «ژان کوکتو»،‏ شاعر، نقاش، فیلمساز، نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر فرانسوی واگذار شد.

فیلم‌های او تاکنون 7 بار در جشنواره به نمایش درآمده که از این 7 بار 3 بار در بخش مسابقه، 1 بار در بخش خارج از مسابقه و  2 بار  نیز در بخش آثار کلاسیک بوده البته امسال نیز فیلم «زشت و زیبا»ی او در بخش آثار کلاسیک جشنواره کن 2013 به نمایش درخواهد آمد.

سال بعد نیز «مارسل پانول»، یک نویسنده دیگر فرانسوی، به این مقام رسید، البته او سال‌های 57 و 66 نیز یکی از اعضاء این هیأت بود.

البته سال بعد توجه برگزارکنندگان به صنف فیلمسازان فرانسوی جلب شد و این بار «موریس لمن» را به این سمت انتخاب کردند و سال‌های 57 و66 نیز او را به عنوان یکی از اعضاء این هیأت برگزیدند، اگر چه این سمت برای 6 سال بعد از آن نویسندگان شد، از «مارسل آکارد»، درام نویس فرانسوی که برای دو سال در این مقام ابقاء شد گرفته تا «جورج سیمنون»، «ژان جیونو»، «تتسورو فروکاکی» و «آرماند سالاکرو»، البته برخی از آنها در عرصه فیلمسازی و بازیگری نیز دستی داشته‌اند.

طی چهار سال بعد، «فریتس لانگ»،فیلمساز آلمانی، اتریشی، آمریکایی، «اولیویا دو هاویلاند»، بازیگر فیلم «بر باد رفته»، «سوفیا لورن»، بازیگر برنده اسکار ایتالیا و «الساندرو بلازتی»،فیلمساز ایتالیایی رئیس هیات داوران شدند. 
 



فریتس لانگ، فیلمساز آلمانی

سال 1968 این مقام به «آندره چاسمن»، نویسنده فرانسوی، رسید و سال بعد «لوچیانو ویسکونتی»، کارگردان بنام ایتالیایی،که سال 1963 برای فیلم «یوزپلنگ» برنده جایزه نخل طلا شده بود، به عنوان رئیس هیأت داوران انتخاب شد.




لوچیانو ویسکونتی، فیلمساز ایتالیایی

طی دهه 70 نیز سه نویسنده (میگل آنخل آستوریاس، شاعر و نویسنده اهل گواتمالا، «تنسی ویلیامز»، نویسنده شهیر آمریکایی، «فرانسوا ساگان»، رمان‌نویس و نمایشنامه‌نویس فرانسوی)، 2 بازیگر ( «میشله مورگان»، بازیگر فرانسوی، «اینگرید برگمن»، ستاره درخشان دهه 40 هالیوود) و 5 فیلمساز («جوزف لوسی»، 2ارگردان آمریکایی ، «رنه کلر»، فیلمساز برجسته فرانسوی، «ژان مورو»، کارگردان فرانسوی، «روبرتو روسلینی»، کارگردان صاحب‌نام ایتالیایی، «الن پاکولا»، فیلمساز آمریکایی) به عنوان رئیس هیأت داوران انتخاب شدند.

جشنواره فیلم کن، دهه 80 را با ریاست «کرک داگلاس»، بازیگر هالیوودی شروع کرد و در آن سال دو فیلم «All That Jazz» ساخته «باب فاسی» و «کاگه‌موشه» به کارگردانی «آکیرا کوروساوا» برنده نخل طلا شدند.
 



کرک داگلاس در کنار پسرش مایکل داگلاس در جشنواره فیلم کن

سال بعد «ژاک دری»، فیلمساز فرانسوی که بیش از همه شهرتش را مدیون فیلم‌های جنایی بود انتخاب شد و سال‌های 82، 83 و 85 به ترتیب این مقام به «جورجیو استرلر»، کارگردان ایتالیایی،

«ویلیام استیرن»، رمان‌نویس آمریکایی، «درک بوگارد»، بازیگر انگلیسی اعطاء شد.

سال 1985، «میلوش فورمن»، کارگردان اهل چک که طی چند دهه فعالیت دو بار برنده جایزه اسکار شده بود، بر مسند قضاوت نشست و به همراه دیگر همکارانش فیلم «وقتی بابا برای کار و کاسبی رفته بود»‌ به کارگردانی «امیر کاستاریکا» را به عنوان برنده نخل طلای کن معرفی کرد.

«سیدنی پولاک»، کارگردان بنام سینمای آمریکا، سال بعد بر این مسند نشست و پس از آن این مقام را به «ایو مونتان»، بازیگر فرانسوی واگذار کرد.

سال‌های 1988 و 1999 این مقام از آن «اتوره اسکولا»ی ایتالیایی و «ویم وندرس» آلمانی شد.

از آن پس نوبت به دهه 90 و ظهور چهره‌‌های سرشناس سینمای جهان رسید از «برناردو برتولوچی»، کارگردان ایتالیایی که دو بار نامزد جایزه نخل طلای کن شده بود تا «رومن پولانسکی» و «ژرارد دپاردیو» که طی سال‌های 91 و 92 پرچم‌دار این مقام شدند.

سال 1993 «لوئیس مال»، کارگردان فرانسوی برنده نخل طلای کن برای فیلم «دنیای خاموش» به این مقام رسید، در همین سال «عباس کیارستمی»، فیلمساز سینمای کشورمان یکی از اعضاء هیأت داوران بود که جایزه نخل طلا در نهایت به دو فیلم «بدرود معشوقه من» ساخته «چن کایگه» و «پیانو» ساخته «جین کمپیون» اعطا شد.

سال بعد نیز «کلینت ایستوود»، کارگردان و بازیگر هالیوودی ، بر این مسند نشست. او 9 سال بعد برای فیلم «رودخانه مرموز» برنده نخل طلای کن شد.

پس از ایستوود، «ژان مورو»، بازیگر و کارگردان فرانسوی سکان را به دست گرفت تا در دوره بعد آن را به «فرانسیس فورد کاپولا»، کارگردان هالیوود که شهرتش را مدیون فیلم «پدر خوانده» بود، اعطاء کند. «کاپولا» خود تاکنون دو بار برای فیلم‌های موفق « اینک آخرالزمان» و «مکالمات» موفق به کسب نخل طلای کن شده است.

سال 1997 «ایزابل یاسمین آجانی»، بازیگر فرانسوی رئیس هیأت داوران شد و نخل طلای این دوره از رقابت‌ها به طور مشترک به دو فیلم «طعم گیلاس» ساخته «عباس کیارستمی» و «مارماهی» ساخته «شوهی ایمامورا» اعطاء شد.

سال بعد این مقام به «مارتین اسکورسیزی»، کارگردان برنده اسکار هالیوود، اعطاء شد و سال پس از آن «دیوید کراننبرگ» کانادایی به این مقام رسید و به همراه دیگر همکارانش، جایزه نخل طلا را به فیلم «رزتا» ساخته «برادران داردن» اعطاء کرد.

جشنواره کن، قرن 21 را با «لوک بسون»، کارگردان نامی سینمای فرانسه آغاز کرد، در آن سال جایزه نخل طلا برای فیلم زیبای «رقصنده در تاریکی» به «لارس فون تریر» اعطاء شد.

پس از آن نیز این مقام به ترتیب «لیو اولمن»، بازیگر نروژی، «دیوید لینچ»، فیلمساز آمریکایی برنده نخل طلا، «پاتریس شرو»، بازیگر فرانسوی، «کوئنتین تارانتینو»، فیلمساز هالیوودی، «امیر کاستاریکا»، فیلمساز صربستانی، «وونگ کار وای»، کارگردان هنگ‌کنگی، «استفن فریرز»، فیلمساز هالیوودی، «شون پن»، بازیگر هالیوودی، «ایزابل هوپر»، بازیگر سرشناس فرانسوی، «تیم برتون»، فیلمساز هالیوودی، «رابرت دنیرو»، بازیگر و فیلمساز سرشناس هالیوود، «نانی مورتی»، کارگردان موفق ایتالیایی و سرانجام «استیون اسپیلبرگ»، کارگردان مشهور هالیوود رسید.
 
*66 دوره جشنواره و تنها 7 سینماگر زن در سمت ریاست هیأت داوران 

آمارها نشان می‌دهد که طی شصت و شش سال برگزاری جشنواره فیلم کن، تنها 7 سینماگر زن، رئیس هیات داوران بخش مسابقه این جشنواره شده‌اند که این آمار حدود 6/10 درصد است.

برگزارکنندگان جشنواره فیلم کن اولین بار سال 1965 مقام ریاست این هیات را به «اولیویا دو هاویلاند» واگذار کردند.
 


 

این بازیگر هالیوودی با بازی در نقش «ملانی هامیلتون»، همسر «اشلی»، در فیلم «بر باد رفته» به شهرت رسید، اگر چه برای این فیلم اسکار نگرفت.

«اولیویا دهاویلند» اولین بار سال 1933 در نمایش «آلیس در سرزمین عجایب» روی صحنه رفت. و اولین نقش مهمش بازی در «رویای نیمه شب تابستان» بود. این نمایش در سال 1935 تبدیل به فیلمی سینمایی شد که اولین حضور دهاویلند بر پرده سینما بود.

او دو بار در سال‌های 1946 و 1949 برنده جایزه اسکار شد و همراه خواهر کوچکترش «جون فونتین» آخرین بازماندگان ستاره‌های هالیوود دهه 1930 هستند.

سال بعد نیز این مقام به «سوفیا لورن»، بازیگر ایتالیایی برنده اسکار واگذار شد، او در آن زمان تنها 22 سال داشت.
 



او علاوه بر برنده شدن جایزه اسکار فیلم غیرانگلیسی زبان برای فیلم «دو زن»، یک جایزه گرمی، پنج جایزه گلدن گلوب، یک جایزه بفتا و یک جایزه لوارل را نیز برنده شده است.

او طی 72 سال زندگی هنری در حدود 90 فیلم سینمایی ایفای نقش کرد که از جمله آنها می‌توان به فیلم‌های معروفی چون «دو زن» (1960)، «دیروز، امروز، فردا»، «ازدواج به سبک ایتالیایی» (1964) و «یک روز بخصوص» (1977) اشاره کرد.

او که در طول 72 سال زندگی هنری درحدود90 فیلم ایفای نقش کرده است سال 1961 برای فیلم «دوباره خداحافظ» برنده جایزه نخل طلای بهترین بازیگر زن از جشنواره کن شد. 

5 سال بعد نیز «میشله مورگان» در این سمت ابقاء شد. این بازیگر فرانسوی به همراه دیگر اعضاء هیات داوران فیلم «واسطه» ساخته «جوزف لوزی» را برنده آن دوره از رقابت‌ها معرفی کردند.

دو سال بعد نوبت به «اینگرید برگمن»، بازیگر سوئدی‌الاصل هالیوود رسید که سه جایزه اسکار را در کارنامه کاری خود به ثبت رسانده بود.
 



اینگرید برگمن در فیلم «بدنام» ساخته «آلفرد هیچکاک»

اگرچه از سال 1965 به نظر می‌رسید که به ناگاه توجه  برگزارکنندگان جشنواره کن به سینماگران زن جلب شده باشد ولی تا سال 2009 دیگر هیچ زنی در سمت ریاست هیأت داوران منصوب نشد.

برگزارکنندگان جشنواره فیلم کن 36 سال بعد «ایزابل یاسمین آجانی»، بازیگر فرانسوی و برنده چهار جایزه بازیگری سزار، را به عنوان رئیس هیأت داوران آن دوره از رقابت‌ها انتخاب کردند، سالی که سینمای ایران به واسطه فیلم «طعم گیلاس» ساخته «عباس کیارستمی» توانست اولین و آخرین جایزه نخل طلای خود را به دست آورد.
 



سال 2001 نیز بار دیگر یک بازیگر زن در رأس تیم داوری کن قرار گرفت، «لیو اولمان»، بازیگر نروژی، به خاطر ایفای نقش در فیلم مهاجران (1970) و چهره به چهره (1996) نامزد دریافت اسکار شد.

«ایزابل هوپر»، بازیگر 60 ساله سینمای فرانسه، آخرین سینماگر زنی است که تاکنون به ریاست هیأت داوران جشنواره کن انتخاب شده است.
 



او که از سال 1971 تاکنون در بیش از 90 فیلم سینمایی و سریال تلوزیونی ایفای نقش کرده است، سال 2009 در این سمت ابقاء شد.

او دوبار برندهٔ جشنواره فیلم کن و دوبار برندهٔ جشنواره فیلم ونیز شده‌است. وی همچنین 13 بار نامزد دریافت جایزه سزار شده که در سال 1996 توانست جایزه سزار بهترین بازیگر نقش اول زن را از آن خود کند. وی در سال 1977 میلادی برندهٔ جایزه بفتا شد. و در سال 2010 میلادی، نشان‌ «لژیون دونور» فرانسه را به ‌پاس سه دهه خدمت به سینمای کشورش دریافت داشت و در سال 2011 جایزه یک عمر دستاورد سینمایی تلویزیون انگلیس را دریافت کرد.

انتهای پیام/و
برچسب ها:
آخرین اخبار