امروز : شنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 3
۲۰:۲۷
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 101282
تاریخ انتشار: ۱۵ مرداد ۱۳۹۳ - ساعت ۰۶:۰۲
تعداد بازدید: 30
به گزارش خبرنگار انتظامی فارس به نقل از پایگاه خبری پلیس، سردار سعید منتظرالمهدی طی یادداشتی وضعیت کشور انگلستان پس از اعلام رسمی کسب 5 درصد از درآمد ...

به گزارش خبرنگار انتظامی فارس به نقل از پایگاه خبری پلیس، سردار سعید منتظرالمهدی طی یادداشتی وضعیت کشور انگلستان پس از اعلام رسمی کسب 5 درصد از درآمد سالیانه از طریق تجارت سکس و مواد افیونی را بررسی کرده است.

براساس پژوهش انستیتو روانپزشکی لندن، افزوده شدن 10 درصد بر میزان طلاق ها، 7درصد بر بارداری های قبل از ازدواج رسمی و حداقل 10درصد بر میزان مشکلات تحصیلی دانش آموزان و دانشجویان در انگلستان، از عواقب کسب 5درصد درآمد سالیانه از طریق تجارت سکس و موادمخدر است.
در این یادداشت آمده است:

وقتی "اخلاق" از یک جامعه رخت بر بندد، "نسبی گرایی" به اندیشه رایج تبدیل ‌شود و همه چیز در "اقتصاد" و شکم خلاصه ‌گردد و "انسانیت" در پیش پای "فزون طلبی" و فزون خواهی به مسلخ برده ‌شود، آنگاه هر عمل و کنشی نیز، حتی اگر تجارت سکس و عرضه مواد مخدر باشد، در زمره "مشاغل رسمی" و اقدامات مشروع و مجاز جای می ‌گیرد.

ماجرا از این قرار است که کشور انگلستان که خود را وارث تمدنی کهن و سرتر و برتر از سایر اروپاییان معرفی می کند، از سال 2009 بصورت رسمی (و نه پنهان و مخفی) در بودجه سالانه خود و در ردیف درآمدها، ماده جدیدی گنجانده است که در آن تاکید شده است سالیانه باید 5 درصد از درآمد کشور از طریق فروش انواع مواد افیونی و ترویج روسپیگری حاصل شود! شواهد و اسناد معتبر و متقن نیز نشان می دهد که از آن سال تاکنون انگلیسی‌ها هر ساله بالغ بر 10 میلیارد پوند درآمد به جیب زده‌اند.

البته نیازی به یادآوری نیست که کشور انگلستان تنها کشوری نیست که گام در این راه نهاده است، بلکه کشورهای بسیاری را می‌توان نام برد که تجارت جنسی و کسب درآمد از راه فروش مواد خانمان برانداز مخدر را به رویه‌ای ثابت تبدیل نموده‌اند؛ بویژه، در این میان کشورهایی که خود را "توسعه‌یافته"، "جهان اول"، "کشورهای شمال" و اسامی پرطمطراق دیگری نظیر آن، نام نهاده اند از دیگران پیشی گرفته اند.

حال با تامل در این چند سطر مجمل با چند سئوال اساسی مواجه می‌شویم:

1- چرا کشورهای مدعی رشد و توسعه و تمدن و فرهنگ و حقوق بشر گام در چنین راه غیر اخلاقی و ضد انسانی نهاده‌اند؟

2- آیا این کشورها طریق و مسیر شادی‌جویی و نشاط طلبی و لذت گرایی را در چنین رویه‌های نامشروع و ضد تعالی جسته اند؟

3- آیا اتخاذ این شیوه، سرانجام، غربی‌ها را در مهلکه خواهد انداخت؟

4- این رویه چه اثراتی بر جامعه انگلستان بر جای گذاشته است؟

در سطوری که در پی می‌آید به اجمال به این چند پرسش پاسخ داده می شود. 

اول: همان‌گونه که در آغاز این نوشتار اشارت رفت، غربی‌ها بر اساس رویکرد اومانیستی و نگاه و نگرش هزینه -فایده از هر کنش، رفتار و مشی که سود و درآمد و لذت فزون‌تری نصیب آنان سازد، استقبال می کنند.

تبدیل سکس و مواد افیونی به یک مشی اقتصادی و تجاری نیز در چارچوب همین اصل و قاعده بظاهر انسانگرایانه، اما در واقع نهیلیستی (پوچ‌گرایانه)، قابل تبیین است؛ این رویکرد نیز زمانی در جوامع غربی بسط و گسترش یافت که آنان گام در راه لیبرالیسم نهادند و از معرفت و بصیرت خداجویانه خود را محروم ساختند.

دوم: پاسخ سئوال دوم کم و بیش مثبت است. جوامع غربی (حداقل برخی از آنها) از هر روش و شیوه ای بهره می جویند تا تراز شادی (یا به تعبیر صحیح‌تر شیدایی) شهروندان کشور خود را فزونی بخشند، چه، آنان می دانند که شاد خویی شدید و افراطی (شیدایی) همچون افیونی می ماند که سطح "تلقین‌پذیری" را فزونی می بخشد؛ ناگفته آشکار است که حکم ‌راندن به یک ملت کاملا مطیع، تلقین‌پذیر و "الکی‌خوش" بسیار سهل و آسان است.

خلاصه آنکه، چنین پیداست که در جوامعی که از سکس و مواد افیونی به روشی برای کسب درآمد و افزایش شیدایی بهره می جویند، به گفته ماکیاولی مبنی بر اینکه "وسیله هدف را توجیه می کند" به یک اصل و قاعده مجاز و عملی تبدیل شده است.

سوم: گر چه برای ارائه پاسخی متقن به سئوال سوم باید در متون تاریخی تأملی دوباره نمود و در سرنوشت اقوام و مللی که لذت‌جویی محض را به رویکردی ماندگار برای خود تبدیل کرده‌اند و سودجویی به هر قیمتی را سرلوحه عمل خویش قرارداده‌اند، تعمق ورزید، لیکن حتی با اندکی تامل در اندوخته های مدرسه‌ای خود در می‌یابیم که عمر چنین اقوامی چندان به درازا نمی‌کشد مگر آنکه در رویکرد و روش خود تجدید نظر نمایند و گام در راه حقیقت و اخلاق و معرفت تعالی جویانه نهند.

چهارم: برای ارائه پاسخی کوتاه به سئوال چهارم می توان از یافته های پژوهشی بهره جست، بعنوان مثال، یک موسسه پژوهشی وابسته به انستیتو روانپزشکی لندن نشان داده است که کسب درآمد 5% از طریق تجارت سکس و موادمخدر، اولاَ 10 درصد بر نرخ طلاق افزوده است. ثانیاَ 7 درصد بر حاملگی‌های قبل از ازدواج رسمی افزوده، عدد قابل توجهی به بیماری‌های Hiv و Hepatit اضافه کرده است و حداقل 10 درصد مشکلات تحصیلی دانش آموزان و دانشجویان را افزایش داده است.

تصور نمایید که اگر انگلیسی‌‌های سود طلب و لذت جو، تجارت سکس و مواد‌مخدر را 20 سال دیگر استمرار بخشند، آنگاه آیا چیزی از آن جامعه مدعی باقی خواهد گذاشت؟ به نظر نمی رسد که دولتمردان و خانواده سلطنتی انگلیس پاسخ روشنی برای این سئوال در چنته داشته باشند.
انتهای پیام/

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار