امروز : چهارشنبه ۹ فروردین ۱۳۹۶ - 2017 March 29
۱۵:۱۸
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 10374
تاریخ انتشار: ۴ خرداد ۱۳۹۲ - ساعت ۲۲:۴۱
تعداد بازدید: 103
به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، سایت رادیو فردا متعلق به سازمان سیا در گزارشی از شرکت فیلم های کوتاه ایرانی که امسال نیز ...

به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، سایت رادیو فردا متعلق به سازمان سیا در گزارشی از شرکت فیلم های کوتاه ایرانی که امسال نیز بصورت غیر رسمی و بشکل شخصی در جشنواره کن شرکت کرده اند، نوشت: امسال برخلاف سال‌های گذشته، جشنواره کن توجه خاصی به فیلم کوتاه ایرانی نشان داده است: دو ساعت بیشتر، ساخته علی عسگری در بخش مسابقه، دوئت، ساخته نوید دانش در بخش سینه فونداسیون (بخش ویژه دانشجویان سینما) و سوزن، فیلمی از آناهیتا قزوینی‌زاده (که در آمریکا ساخته شده) در همین بخش قرار دارند.

رادیو فردا در ادامه در بررسی این فیلم ها درباره فیلم دو ساعت بیشتر ساخته علی عسگری نوشت: انتخاب فیلمی از سینمای ایران در بخش مسابقه فیلم‌های کوتاه جشنواره کن، اتفاقی نادر و امیدوارکننده است، اما تماشای این فیلم همه امیدها را بر باد می‌دهد. فیلمی که به نظر می‌رسد تنها به دلیل سوژه‌اش به جشنواره کن راه یافته است؛دختری پس از معاشقه، دچار خون‌ریزی شده و به همراه دوست پسرش به بیمارستان‌های مختلف سر می‌زنند، اما بیمارستان‌ها بدون سند ازدواج یا حضور پدر دختر، حاضر به پذیرش او نیستند.

این سایت می افزاید: به نظر می‌رسد فیلمساز تمام هم و غم خود را بر سوژه جنجالی‌اش قرار می‌دهد و هوشمندانه سعی دارد با پا گذاشتن در حیطه‌های ممنوع، توجه جشنواره‌های خارجی را جلب کند؛ اما فیلم ساختاری به شدت ضعیف دارد که جز سوژه توجه‌برانگیزش برای تماشاگر خارجی (که این نوع ممنوعیت ها در ایران برایش جالب توجه است) نکته قابل توجه دیگری ندارد. پیرنگ قصه بسیار سست و ضعیف است (از همان نقطه اول: چرا دختر به تنهایی به بیمارستان نمی‌رود و دوست پسرش را همراه می‌برد؟) و فضاسازی و دیالوگ‌ها (که در شکلی کارشده شاید می‌توانستند ضعف فیلمنامه را بپوشانند)، اثر را ضعیف‌تر می‌کنند. دیالوگ‌های تصنعی که مشخص است تنها برای تماشاگر خارجی نوشته شده‌اند، هیچ نکته برانگیزاننده‌ای ندارند و نمی‌توانند ما را در سرنوشت شخصیت‌ها سهیم کنند. دوربین ساکن فیلمساز هم حتی برای لحظه‌ای قادر نیست ما را با موقعیت متشنج صحنه همراه کند. مثلاً نگاه کنید به سکانس آخر در اتوموبیل، جایی که پسر از دختر می‌خواهد به پدرش زنگ بزند: نوع قرار گرفتن دوربین، قطع‌ها، دیالوگ‌ها و بازی‌ها، از فیلمسازی حکایت دارند که شاید به‌جای اتکا به مدارس سینمایی، نیاز مبرم به فیلم دیدن و مطالعه جدی سینما دارد.

رادیو فردا در بررسی فیلم دیگر این جشنواره به نام دوئت به کارگردانی نوید دانش و سوزن  ساخته آناهیتا قزوینی‌زاده، اگرچه این دو فیلم را بهتر از فیلم اول و رو به جلو تر می داند ولی اشکالاتی را نیز به آنها وارد می داند.

 

انتهای پیام/ی
برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها