امروز : سه شنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۶ - 2017 September 19
۱۸:۳۶
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 105520
تاریخ انتشار: ۱ شهریور ۱۳۹۳ - ساعت ۰۶:۰۰
تعداد بازدید: 42
به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; اعزامی به شهرکرد، علی‌محمد مؤدب در اولین کارگاه اردوی آموزشی شعر جوان انقلاب ...

به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; اعزامی به شهرکرد، علی‌محمد مؤدب در اولین کارگاه اردوی آموزشی شعر جوان انقلاب اسلامی به موضوعی به نام «فارسی امام» پرداخت و گفت: تمام ماجرای شعر این است که تعریف درستی از زندگی را پیدا کنیم و آنچه که ما باید بدانیم این است که بتوانیم در زندگی صحیح مستقر شویم. اینکه ما بدانیم کیستیم و چه می‌کنیم را در امام خمینی، شاگردانش و شهیدان امام می‌توانیم پیدا کنیم. امروز در میان لشگری از شهدای خمینی در حال زندگی کردن هستیم و واقعا بر روی خون شهدا در حال زندگی کردنیم. ولی عده‌ای با سخنان و رفتارشان امروز طوری عمل می‌کنند که این واقعیت‌ها در حال رنگ باختن است.
 




وی افزود: مثالی که اگر دوباره تکرار شود من خواهم گریست، و آن هم شهیدانی است که بر سر خیابان‌های ما ایستاده‌اند تا به واسطه ایشان آدرس منزلمان را بدهیم. برخی ما را در چاله چوله‌های زندگی گرفتار کرده‌اند و باید حواسمان باشد و از غفلت خارج شویم.

مؤدب گفت: امام خمینی ناب‌ترین و خلاصه‌ترین ادبیات را داشت و خیلی راحت شاه را خطاب می‌کرد، ولی امروز می‌بینیم زبان مسئولین در حال دگرگون شدن است که این اتفاق در جمهوری امام در حال رخ دادن است. در جمهوری امام است که می‌توان پیرمردی روستایی را که بیل بر روی دوش دارد دید که حرف سیاسی می‌زند در حالی که شعار نیست و این حرف را درک کرده و جدی است و وی بر سر این جدیت خون داده است.

*نباید سبک زندگی امام را فراموش کنیم

مدیرعامل موسسه شهرستان ادب گفت: همه باید در سیر مطالعاتی خود از امام خمینی (ره) تا پایین‌ترین مراتب اجتماع را داشته باشند و این زیبایی انقلاب اسلامی است که حرف یک فرد روستایی با حرف امام یکی است و رابطه متقابل میان امام و ماموم اینگونه است. در مسیر این انقلاب شهید داده‌ایم ولی با این حال شاهدیم که ادبیات رایج جهان سیاسی در میان مسئولین گسترش پیدا می‌کند ولی نباید سبک زندگی امام را فراموش کنیم.

وی افزود: شهدا ما را رها نخواهند کرد و بر سر کوچه‌ها در حال نگهبانی هستند و باید پاسخ بدهیم. بسیاری سعی کرده‌اند که روشنایی و خورشید امام را مدفون کنند ولی اینطور نیست و موفق نخواهند شد، زیرا تازه جریان امام خمینی ایجاد شده است. بروید از بزرگان و موی سفیدان در مورد ظلم‌های که بر ایشان رفته است بپرسید. ما شلاق‌هایی خورده‌ایم تا به این عظمت و عزت برسیم و بتوانیم به قدرت‌های بزرگ را به چالش بکشیم. امام اهمیت روح‌الله بودن را به ما یاد داد. زمانی که ما جوان بودیم، ادبیات انقلاب در حال محو شدن بود که همین جوانان ایستادند و اجازه نداند که ادبیات انقلاب از بین برود.

*امام خمینی رویا نیست

مؤدب اضافه کرد: خونی که در روز عاشورا ریخته شد خونی نیست که بتوان محوش کرد و امروز در لبنان، سوریه و سایر  کشورهای منطقه این خون در حال مبارزه است. امام خمینی وهم و رویا نیست بلکه بسیار جدی، عملی و عقلی است. منظور ما از عقل و علم تعاریف امروز دنیای مدرن نیست بلکه ما تعریف‌مان را از قرآن، اصول کافی و صحیفه‌ها  می‌گیریم. امام به ما یاد داد که عقل چیست و حضور، قدرت، خشم و مهربانی خدا را نمایاند.

وی توضیح داد: در شاخصه‌های تفکر امام، تکلیف بسیار مهم است. مرگ نیز از منظر امام با اهمیت است و نگاه امام بر قدرت مبتنی بر محبت است. باید برگردیم و نشانی‌های خود را پیدا کنیم و شهدا را بشناسیم، شهدایی که ایستاده‌اند تا ما آدرس بدهیم. باید طوری رفتار کنیم که از چاله‌ها بیرون بیاییم نه اینکه تمام اهتمام ما بر این باشد تا عکس قشنگی و یا جمله زیبایی در فیسبوک قرار دهیم که بیشتر معروف شویم.

*باید به امام برگردیم

وی افزود: عدالتخواهی موحدانه یکی دیگر از موضوعاتی است که امام به آن اشاره داشته و اگر بخواهیم در مورد امام صحبت کنیم چندین اردو لازم است و باید به امام برگردیم. امروز سربازان امام در گهواره‌ها هستند و دستانی نیز مداوم در حال تکان دادن این گهواره هستند تا این سربازان را خواب کنند ولی این سربازان روزی به پا می‌خیزند و آن دستان را می‌شکنند.

این شاعر انقلاب اسلامی اضافه کرد: در دوره‌ای که این اندازه تلاش می‌شود تا فارسی را نابود کنند اما ناخواسته با دلارهای خود در حال گسترش زبان فارسی هستند. مجاهدت زبانی شما بسیار ارزشمند است و اگر این مجاهدت و قدرت در شعر شما بروز کند نتایج مثبتی به بار خواهد آورد.

مؤدب در پایان کارگاه فارسی امام گفت: باید به امام برگردیم، زیرا افتخار ما ایستادن پشت امام است و امروز هم، جانشین امام صراحتا می‌گوید که من دیپلمات نیستم، من انقلابی‌ام و ما فرزندان امام و انقلاب این زبان دیپلماسی را مانند امام، قبول نداریم.



 

*از هنرمند مطلق‌نگر دوری کنید

در ادامه این کارگاه‌ها دکتر حسن دلبری پژوهشگر و استاد دانشگاه به جریان شناسی غزل معاصر پرداخت و گفت: اگر یک نفر استعداد شعر در وی وجود نداشته باشد اگر دکترای ادبیات داشته باشد هر قدر تلاش کند نمی‌تواند غزل شایسته‌ای بسراید که این موضوع به صورت معکوس نیز صادق است. اما باید یادآور شد که استعداد تنها فاکتور موفقیت یک شاعر نیست بلکه در کنار استعداد علم نیز باید وجود داشته باشد تا موفقیتی حاصل شود. هنر جای مطلق‌نگری نیست بلکه این نظر مربوط به علم است و از هنرمند مطلق نگر باید دوری کرد. علم ادبیات و علم شعر را به اندازه‌ای فرا بگیرید تا خودتان آخرین منتقد شعرتان باشید.

*غزل یک فرهنگ است

وی افزود: در این کارگاه در نظر است در مورد غزل حرف بزنیم زیرا غزل امروز دیگر یک قالب شعری نیست بلکه غزل فرهنگ است و شناخت غزل مساوی با شناخت شعر فارسی است. غزل در تمام ادوار شعر فارسی وجود داشته زیرا غرل اعتدال دارد و انعطاف پذیر است. غزل دارای یک مدل نرمال است و به نوعی یک گونه شعری تریبونی است.

*ابتهاج تاثیری در غزل نوکلاسیک نداشته است

دلبری در توضیح غزل گفت: غزل از تغزل قصیده خارج شده است ولی پژوهشگری شرق‌شناس این عقیده را نفی کرده است. این نظریات تا مشروطه ادامه پیدا کرد. در دوره مشروطه روحیه نوگرایی هنرمند علاوه بر اینکه نمی‌خواهد این قالب شعری را تغییر دهد، به روش‌هایی دست زد که بعضا با نقدهای مخالفین روبرو شدند. از اواسط دهه 40 و با ظهور نیما که با اعتقاد شعر نو سرود، بازهم عده‌ای نمی‌خواستند قالب را بشکنند بعلاوه که دنبال تحول زبان بودند. فروغ فرخزاد یکی از شعرایی است که به زبان تازه شعر سروده است. منوچهر نیستانی یکی دیگر از این شعرا است. حسین منزوی هم سومین شاعر است که با زبان جدید شعر سروده است و اینها متن‌های لحظه تغییر هستند که غزل کلاسیک 1000 ساله را به نوکلاسیک تبدیل کرده‌اند، البته باید محسن پزشکیان را نیز به این گروه اضافه کرد. هرچند عده‌ای بر این عقیده‌اند که هوشنگ ابتهاج نیز در این گروه است ولی باید گفت وی هیچ تاثیری در نو شدن زبان غزل نداشته و وی از کسانی است که از زبان بازگشتی استفاده کرده است، اما محمدعلی بهمنی، سیدحسن حسینی، قیصر امین‌پور و ... نسل بعد غزل نوکلاسیک هستند. غزل نوکلاسیک نیز مانند غزل کلاسیک همان دو نکته را نیز با خود دارد.

*شاعر خودش را بسراید متفاوت می‌شود

دلبری یادآور شد: بازی‌های زبانی و ... پس از انقلاب و دفاع مقدس منجر به غزل آیینی گردید. تقریبا در دهه 70 که غزل نوکلاسیم در حال ادامه مسیر بود موجی از نوگرایی که به افراط نیز کشیده شد آمد که به غزل فرم مشحور شد. غزل فرم از یک زبان متفاوت بهره می‌برد و همین بزرگترین اشکال این نوع است. غزل فرم هجوم اساسی به زبان معیار برد. اشتباه در غزل فرم از جایی اتفاق افتاد که تصور کردند که در غزل فرم به محتوا توجهی نمی‌شود و فقط متفاوت هستیم و همین کفایت می‌کند ولی باید گفت که هر تفاوتی خوب نیست و سَبک به شمار نمی‌رود. شاعر اگر خود را بسراید ناخودآگاه متفاوت خواهد شد زیرا خودتان متفاوت هستید.

*غزل نوکلاسیک امروز پخته‌تر شده است

وی در پایان کلاسش گفت: حدود یک دهه غزل نوکلاسیک بود که غزل فرم هم در کنارش حرکت می‌کرد. از ابتدای دهه هشتاد علاوه بر این دو نوع غزل پست مدرن هم ظهور کرد. غزل نوکلاسیک امروز از غزل نوکلاسیک دهه شصت پخته‌تر شده است و اگر منصفانه بخواهیم بگوییم باید گفت زیبایی‌های غزل فرم را نیز با خود دارد.
انتهای پیام/و

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار