امروز : یکشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۵ - 2017 February 26
۱۶:۵۶
نمایشگاه رسانه دیجیتال
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 105896
تاریخ انتشار: ۳ شهریور ۱۳۹۳ - ساعت ۰۶:۰۰
تعداد بازدید: 17
به گزارش حوزه پارلمانی پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; ، دفتر مطالعات زیربنایی مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، روند تولید، تجارت و مصرف روغن در

به گزارش حوزه پارلمانی پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; ، دفتر مطالعات زیربنایی مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، روند تولید، تجارت و مصرف روغن در ایران را مورد بررسی قرار داد و اعلام کرد: روغن و چربی یکی از مهمترین منابع تامین سرانه کالری روزانه هر فرد و علاوه بر آن تامین کننده عمده ویتامین های محلول در چربی است.

این ماده غذایی مهم یکی از ارکان تامین امنیت غذایی کشور به شمار می آید که دارای وابستگی بالایی به واردات است. ایران باتوجه به پتانسیل های اکولوژیک در صورت برنامه ریزی منطبق بر اصول توسعه پایدار می تواند بخش قابل توجهی از روغن و به تبع آن کنجاله مورد نیاز خود را تامین کند.

در سال 1382 طرحی تحت عنوان طرح تامین منابع روغن نباتی کشور توسط وزارت جهاد کشاورزی تهیه و اجرا شد که با توجه به نقاط ضعف این طرح و همچنین ضعف در اجرای آن با شکست مواجه شد. بعد از سال 1384 و با تغییر رویکرد دولت به تنظیم بازار متکی به واردات تولید دانه های روغنی در کشور تضعیف شدو علاوه بر آن با توجه به اینکه از سال 1388 به بعد واردات مستقیم روغن خام بر واردات دانه های روغنی ارجحیت پیدا کرد واردات کنجاله نیز افزایش یافت و کارخانه های روغن کشی با کمبود مواد اولیه مواجه شدند. از طرفی هم عدم وجود یک ارتباط پایدار و ارگانیک بین زنجیره ارزش روغن همواره بازاری ناپایدار برای تولیدکننده های روغن فراهم شده است. از طرفی بعد از سال 1382 به بهانه کاهش تولید روغن پنبه دانه، واردکننده ها اقدام به وارد کردن روغن پالم که دارای آثار سوء بر سلامت انسان است نمودند تا جایی که در سال 1392 حدود 40 درصد از مصرف روغن ایران به پالم اختصاص پیدا کرده است.

روغن ها و چربی ها پس از کربوهیدرات ها به عنوان دومین منبع انرژی در تغذیه انسان از اهمیت ویژه ای برخودارند که در راستای برقراری امنیت غذایی در هر کشور به میزان مورد نیاز در حد متعادل در الگوی مصرف باید در دسترس همگان قرار گیرد.

بزرگ ترین منبع روغن های نباتی، دانه های روغنی یا گیاهان یک ساله نظیر سویا، ذرت ، پنبه، بادام زمینی و غیره و منابع دیگر گیاهان چند ساله نظیر پالم روغنی ، زیتون و نارگیل‌اند. دانه های روغنی مهمترین محصولات حاوی روغن های نباتی محسوب می شوند که در کشاورزی از جایگاه خاصی برخوردار است و اراضی وسیعی در سراسر جهان به کشت این محصولات با ارزش اختصاص دارد. ارزش و اهمیت دانه های روغنی علاوه بر روغن موجود در آنها، به دلیل ماده پروتئینی با ارزشی است که پس از روغن کشی در تغذیه دام به مصرف می رسد. مهمترین تاثیرات و استفاده های روغن در بدن انسان به قرار ذیل است:
1- تامین فشرده ترین منبع انرژی،

2- تامین ویتامین های محلول در چربی نظیر (A,D,E,K)،
3- تامین اسیدهای چرب ضروری بدن،
4- حضور در سیستم ایمنی،
5- عایق حفاظتی اندام های حیاتی،
6- مشارکت در ساختار سیستم های عصبی.

توجه به توسعه کشت دانه های روغنی در کشور از سال 1340 با توسعه کشت پنبه آغاز شد و در سال 1346 با تاسیس شرکت توسعه کشت دانه های روغنی، زراعت آفتابگردان و سویا در کشور توسعه یافت. سطوح زیر کشت و تولید دانه های روغنی در سال های اولیه افزایش قابل توجهی داشت و در ادامه دچار نوسان های زیادی شد. کندشدن رشد تولید دانه های روغنی و افزایش سریع سرانه مصرف روغن نباتی در کشور سبب شد درصد خودکفایی در این کالاهای اساسی از 1/76 درصد در سال 1340 به کمتر از 10 درصد در سال 1378 برسد. در اوایل دهه 1370، وزارت کشاورزی سابق موضوع افزایش تولید دانه های روغنی را به صورت جدی در برنامه کار خود قرار داد و طرح توسعه کشت دانه های روغنی را بر محوریت کشت کلزا تهیه کرد. در ادامه و در سال 1382 وزارت جهاد کشاورزی طرحی تحت عنوان طرح تامین منابع روغن نباتی کشور تهیه و اجرا کرد که در آن هدف حصول خوداتکایی حدود 75 درصد در تولید روغن در سال 1393 می باشد. اما آمارهای موجود نشان می دهد که درصد خوداتکایی در حال حاضر حداکثر 13 درصد است که نشان از عدم کارآیی طرح مذکور به دلایل مختلف دارد. 
انتهای پیام/

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها