امروز : پنجشنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 8
۲۰:۳۲
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 106829
تاریخ انتشار: ۶ شهریور ۱۳۹۳ - ساعت ۰۶:۰۰
تعداد بازدید: 74
به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات فارس، نشست نقد کتاب «راهی به نشانه شناسی – معنا شناسی» در انتشارات علمی‌و فرهنگی با حضور حمیدرضا شعیری، نویسنده این ...

به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات فارس، نشست نقد کتاب «راهی به نشانه شناسی – معنا شناسی» در انتشارات علمی‌و فرهنگی با حضور حمیدرضا شعیری، نویسنده این کتاب، مرتضی بابک معین و بیژن عبدالکریمی، عضو هیات علمی‌دانشگاه آزاد برگزار شد.

در ابتدای این نشست، شعیری با بیان اینکه « ما محکوم به نشانه و سپس محکوم به معناییم» بیان کرد: امکان گریز از معنا یا امکان گریز از نشانه وجود ندارد و اسیر و دربند جریان فله ای اطلاعات هستیم که گاهی فرصت جدا کردن آن را هم نداریم.

وی افزود: میزان زیادی از اطلاعات به سمت ما هجوم می‌آورد و ما فرصت دریافت و تجزیه همه را نداریم. از یک سو، سرعت و شتاب جوامع برای تولید و انباشت مسایل اطلاعاتی و فرهنگی بیشتر و از سوی دیگر، از عمق تحلیل و دریافت آن کاسته می‌شود که آن را حمله نشانه‌ها یا حمله معنا به انسان می‌دانم.

**باید به دنبال جریان فرهنگ حرکت کنیم

نویسنده کتاب «راهی به نشانه شناسی – معنا شناسی» با تاکید بر اینکه انسان با «جبر نشانه‌ها» زندگی می‌کند، گفت: بحث فرهنگی جدای از این جبر و جدای از این شرایط نیست و گاهی به گونه ای است که از کنترل و احاطه ما خارج است . یعنی فرهنگ حرکت می‌کند و برای اینکه بتوانیم جریان‌ها را از هم تجزیه کنیم باید به دنبال آن حرکت کنیم.

شعیری در ادامه درباره کتاب «راهی به نشانه شناسی – معنا شناسی» که در انتشارات علمی‌ و فرهنگی منتشر شده است، بیان کرد: برای فهم این کتاب باید به کتاب‌های قبلی نویسنده رجوع کرد. نمی‌توان این کتاب را یک پاره جدا از کتاب‌های قبلی دانست . چون کتاب‌ها سیری هستند که یکدیگر را دنبال و تکمیل می‌کنند. شاید اگر خواننده، کتاب‌های قبلی را نخوانده باشد و این کتاب را برای اولین بار ببیند پرسش‌هایی نسبت به دریافت و تجزیه مطالب در ذهنش ایجاد شود.

وی با تاکید بر سلسله وار بودن این کتاب گفت: کتاب‌های قبلی مثل «مبانی معنا شناسی نوین» و «تجزیه و تحلیل نشانه؛ معناشناختی گفتمان» و برخی مقالاتی که در این حوزه نوشته شده مقدمه برای این کتاب است.
 



 

وی  همچنین رسالت اصلی این کتاب را حرکت از نشانه شناسی کلاسیک به سمت نشانه معنا شناسی مدرن یا نشانه معنا شناسی سیال دانست و خاطر نشان کرد: در نشانه شناسی کلاسیک، در نظام‌هایی قرار داریم که آن نظام‌ها، در جهت شناسایی و تفکیک نشانه‌ها حرکت می‌کنند. در این جهت که چگونه نشانه‌ها در کنار هم قرار گرفته و سپس با هم ترکیب شده و ساختار جدیدی را شکل می‌دهند و در ادامه چگونه و به چه عناصری تجزیه می‌شوند و اگر خردتر شوند ، خرد نشانه‌ها چیست و اگر کلان تر شوند کلان نشانه‌ها چیست.

**این کتاب برای خواننده مبتدی بسیار پیچیده است

در ادامه این نشست دکتر مرتضی بابک معین، درباره کتاب «راهی به نشانه شناسی – معنا شناسی» تاکید کرد: این کتاب برای خواننده مبتدی بسیار پیچیده است. حتی برای مخاطب خاص نیز خواندن کتاب نیازمند دقت بسیار زیادی است؛ این کتاب به حلقه‌های پیشین بحث نشانه شناسی مربوط است و اگر این حلقه‌ها و درک از آنها کامل نباشد، قطعاً مطالعه این کتاب بسیار سخت است.

وی با اشاره به اهمیت فهم درست از کتاب برای نقد آن بیان کرد: مباحث بسیار متفاوتی در کتاب مطرح شده که هر کدام از این مباحث می‌تواند بحث اصلی یک کتاب باشد.

عبدالکریمی‌به عنوان ناقد کتاب «راهی به نشانه شناسی – معنا شناسی» گفت: فرهنگ در روزگار ما وضعیت خوبی ندارد و شاید مسئله بیش از یک مسئله فرهنگی است. شاید مشکل تا حدودی جهانی باشد و ما به تبع مسائل جهانی مسائل بومی‌و فرهنگی خودمان را هم داریم. گویی در چند دهه اخیر برای نخستین بار در طول تاریخ بشر  دیدیم که آگاهی دیگر موضوعیت ندارد.

**فضیلت و علم آموزی در زندگی امروز کم رنگ شده است

وی در ادامه با اشاره به کم شدن ارزش علم آموزی نسبت به قبل تصریح کرد: در روزگار ما مصرف گرایی و تامین معاش و بهره برداری از جهان، سیطره پیدا کرده  است. اگر در طول تاریخ بین سه مقوله سعادت، فضیلت و آگاهی پیوندی وجود داشت، هدف زندگی سعادت و برای زندگی سعادتمندانه نیاز به لیاقت بود، یعنی باید فضیلت مندانه زندگی می‌کردیم و برای رسیدن به فضیلت باید به آگاهی و حکمت و خودآگاهی دست پیدا می‌کردیم، امروز این گونه نیست. تجربه نشان می‌دهد کسانی که غیر فضیلت مندترند، زندگی به ظاهر سعادتمندانه تری دارند و برای بهره برداری از جهان، راه‌های کوتاه تری از آگاهی وجود دارد. یعنی، نیازی نیست که آدمی‌از طریق آگاهی بخواهد لیاقتی کسب کند که به سعادت برسد. در جهان امروز می‌شود بهره مند بود و به ثروت‌های کلان و به بهترین امکانات زندگی دست پیدا کرد، بی آنکه نیازی به کسب آگاهی و فضیلت باشد.

این عضو هیئت علمی‌دانشگاه آزاد با اشاره به ویژگی‌های دوران کنونی مانند «روزگار مرگ و پایان تفکر»، «روزگار پایان فلسفه» و « روزگار ظهور انسان حقیر» بیان کرد: در چنین شرایطی جمع کردن عده ای در زیر یک سقف و بحث فرهنگی داشتن حقیقتاً دشوار است. گویی دعوت شما اجابت شایسته ای را پیدا نمی‌کند و شاید بسیاری از این جلسات پیش از آن که شورانگیز باشد، ناامیدکننده است. اما شاید چنین جلساتی شمع‌های کوچکی است که بتواند در این فضای بد، سوسویی ایجاد کند تا اوضاع فرهنگی و زندگی فکری و معنوی ما بدتر از این که هست نشود.





وی با برشمردن وجوه مثبت نقد گفت: آگاهی و تفکر، اموری اجتماعی هستند و یکی از ویژگی‌های فرهنگی کشور ما این است که تولید کم است. همان طور که در حوزه صنعت و حوزه‌های مادی تولید کمی‌داریم، در عرصه معنوی و فکری هم تولیداتمان بسیار اندک است و مشکلمان این است که از همین تولیدات اندک نیز نمی‌توانیم استفاده کنیم. علی رغم اینکه در شرایط  فرهنگی خوبی قرار نداریم و شاید در روزگار انحطاط هم به سر می‌بریم، اما گه گاه تلاش‌های خوبی صورت می‌گیرد، که دیده نمی‌شود. یکی از معضلات جامعه ما این است که هیچ کس، هیچ کس را نمی‌بیند.

**بحث‌های سنگین ارتباط کمی با جامعه و مخاطب برقرار می‌کند

این استاد و پژوهشگر حوزه فلسفه در پایان خاطر نشان کرد: تلقی من این است که بین بحث‌های بسیار سنگین جلسه و کتاب راهی به نشانه – معنا شناسی سیال با ذهن جامعه ما و مخاطب ایرانی، ارتباط کمی‌برقرار می‌شود. وجه انتقادی من به کتاب دکتر شعیری همین است. ما کمتر با زبان مادری می‌اندیشیم. متفکران، روشنفکران و صاحب نظران ما گاهی تلاش‌های سترگی انجام می‌دهند، اما تا این دستاوردهای علمی‌ وارد وجدان اجتماعی جامعه شود، گام بزرگی لازم است تا با استفاده از زبان مادری مان بحث را روشن کنیم.

انتهای پیام/و

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار