امروز : چهارشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۶ - 2017 October 18
۰۸:۱۹
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 10695
تاریخ انتشار: ۶ خرداد ۱۳۹۲ - ساعت ۰۹:۵۴
تعداد بازدید: 127
«محمدعلی صحرانورد» شاگرد،ناشر آثار و از دوستان نزدیک زنده‌یاد «داریوش صفوت» آهنگساز پیشکسوت موسیقی ایران  در یادداشتی با عنوان  «برای حکیم موسیقی ...

«محمدعلی صحرانورد» شاگرد،ناشر آثار و از دوستان نزدیک زنده‌یاد «داریوش صفوت» آهنگساز پیشکسوت موسیقی ایران  در یادداشتی با عنوان  «برای حکیم موسیقی ایران» که در اختیار خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس قرار داده،‌ آورده است:

چهل روز از درگذشت دکتر داریوش صفوت می‌گذرد. او سال‌ها مدیر گروه موسیقی دانشکده هنرهای زیبا در دانشگاه تهران و بنیان‌گذار مرکز حفظ و اشاعه موسیقی و عضو پیوسته فرهنگستان علوم بود. به گفته برخی محققین تأثیرگذار‌ترین شخصیت در موسیقی ایران در پنجاه سال گذشته بوده است ولی از این‌ها مهم‌تر او معلم اخلاق و معنویت بود. تقریباً از 1322 تا 1388 یعنی حدود شصت و پنج‌سال در زمینه هنر موسیقی فعالیت کرد و بیش از چهل سال از این مدت به باوری رسیده بود که آن را با زبان موسیقی و فلسفه و ادبیات و ... بیان کرد و دست آخر هم آن را بر سنگ مزارش نوشت: «موسیقی با روح ارتباط دارد و روح با خدا»

تنوع مطالب و نظراتِ درباره‌ او در چهل روزی که گذشت بیش از چهل سالی که گذشت، بود اگر چه هرگاه از موسیقی اصیل (یا به اعتبار خودش موسیقی ملی) ایران صحبتی به میان می‌آمد حتماً نامی هم از دکتر صفوت برده می‌شد، ولی در این چهل روز هنرمندان زیادی که بیشتر از میان شاگردانش بودند نظرات مختلفی در باره‌اش مطرح کردند و به‌ جز اندکی بیشتر آن‌ها بر اخلاق و معنویت او تأکید داشتند. او نسل واسطی بود بین نسل قدیم و نسل جدید موسیقی ایران، تقریباً اغلب موسیقیدان‌های نسل قدیم را دیده بود و موسیقی‌شان را شنیده بود ولی در مجموع در موسیقی خود را شاگرد استاد حبیب سُماعی و استاد ابوالحسن صبا می‌دانست و از محضر استادهایی چون حاج آقا محمد مجرد تهرانی هم بهره جسته بود و در معنویت و اخلاق خود را شاگرد استاد «نورعلی الهی» می‌دانست و تحول اصلی در موسیقی‌اش از آن زمان ایجاد شد که با ایشان آشنا شد و معتقد بود که عنصر «حال» در موسیقی‌اش بر چنین معنویتی استوار است. به همین دلیل موسیقی را وسیله‌ای می‌دانست برای ارتباط با خدا و این نظر را به وضوح در اغلب سخنرانی‌ها و مصاحبه‌هایش بیان می‌کرد به‌طوری که در یکی از آخرین مصاحبه‌هایش در پاسخ به سوالی که پرسید موسیقی شما چه ویژگی‌هایی دارد؟ پاسخ داد: «در قرآن می‌فرماید: مَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِیَعْبُدُونِ.» (الذاریات / 56 ). «من جنّ و انس را نیافریدم جز براى اینکه عبادتم کنند. حتماً منظور این نیست که شب و روز در مسجد دعا بخوانیم بیرون نیاییم، معتکف بشویم، نه. منظور این است که حتی اگر ساز هم می‌زنید باید برای عبادت باشد و این ویژگی‌ای است که آرزوی من بوده است حالا موفق شده باشم یا نه قضاوتش با شماست ولی بنده کوشش می‌کنم موسیقی را پایگاهی برای بیان احساسات عرفانی قرار بدهم.»

تدریس او در موسیقی هم متکی بر همین ایدئولوژی بود و به گفته شاگردانش اغلب جلسات تدریسش به کلاس معنویت و اخلاق نزدیک‌تر بود تا موسیقی. و توصیه‌ همیشگی‌اش به آن‌ها این بود که یک موسیقیدان همراه با تقویت تکنیکی و فنی خود حتماً باید به موازات آن به تذهیب اخلاق هم بپردازد و یکی بدون دیگری نتیجه مطلوب نخواهد داشت.

از او آثار مکتوب و شنیداری زیادی به جا مانده است که تاکنون از آثار شنیداری او هشت آلبوم تکنوازی و بداهه‌پردازی و چند آلبوم در همراهی با آواز منتشر شده است و از آثار مکتوب او چهار کتاب در زمینه موسیقی و فلسفه چاپ شده است و تعدادی بیش از این در دست انتشار است.

دکتر داریوش صفوت در هفتم آذر ماه 1307 در شیراز متولد شد و در 27 فروردین 1392 در تهران درگذشت. جایش همیشه در نزد اهل هنر و به‌ ویژه دوستانش خالی است و یادش گرامی.
انتهای پیام/ ا
برچسب ها:
آخرین اخبار