امروز : جمعه ۱۹ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 9
۱۸:۱۱
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 107124
تاریخ انتشار: ۸ شهریور ۱۳۹۳ - ساعت ۰۶:۰۰
تعداد بازدید: 28
امروز 8 شهریور 1393 خورشیدی برابر با 3 ذی القعده 1435 هجری و 30 آگوست 2014 میلادی است؛مهم‌ترین وقایع تاریخی در چنین روزی به شرح زیر است:  امضای ...

امروز 8 شهریور 1393 خورشیدی برابر با 3 ذی القعده 1435 هجری و 30 آگوست 2014 میلادی است؛مهم‌ترین وقایع تاریخی در چنین روزی به شرح زیر است: 
امضای معاهده ننگین تقسیم ایران بین روسیه و انگلیس در عهد "محمد علی ‏شاه قاجار" (1286 ش)
روسیه و انگلستان از سال‏ها قبل رقابت شدیدی بر سر منافع خود در ایران داشتند. هر امتیازی که یکی از این دو کشور به دست می‏آورد، دیگری سعی می‏کرد، مشابه آن را تحصیل کند. اگر دولتمردان ایران به سوی روسیه تمایل می‏یافتند، انگلستان تلاش می‏کرد که آنها را از صحنه خارج سازد و اگر نفوذ انگلیس در حکومت ایران گسترش می‏یافت، روسیه به وسایلی متوسل می‏شد تا آن وضع را تغییر دهد. علی‏رغم این همه رقابت و اختلاف، پس از انقلاب مشروطه، ناگهان بین روسیه و انگلیس توافقی حاصل می‏شود که به موجب آن، ایران به مناطق نفوذ تقسیم می‏شود. بر اساس قرارداد تقسیم ایران، منطقه مرکزی کشور، بی‏طرف اعلام شد. مناطق شمال و قسمتی از غرب ایران، تحت کنترل روسیه قرار گرفت و نواحی جنوبی نیز به منطقه نفوذ انگلیس تبدیل گردید. این قرارداد در حالی امضا شد که حکومت ایران به علت بی‏کفایتی شاهان قاجار، به قدری تضعیف شده بود که روسیه و انگلیس برای انقعاد این قرارداد، حتی با دولت ایران نیز مشورت نکردند. این پیمان که به قرارداد 1907 مشهور شد خشم مردم ایران را برانگیخت و مجلس شورای ملی نیز با آن مخالفت کرد. علی‏رغم امتناع مجلس از تصویب این قرارداد، نیروهای روس و انگلیس، تا پس از انقلاب کمونیستی در شوروی، از ایران خارج نشدند. 

قتل "میرزا علی‏اصغر خان اتابک اعظم" صدراعظم منفور و مستبد دوران‏ مشروطیت (1286 ش)
محمد علی شاه قاجار، پس از آن که به تخت سلطنت نشست، با مشکلات متعددی روبرو گردید. به اعتقاد او، تنها مرد با تجربه‏ای که می‏توانست برمشکلات فایق آید، صدراعظم پدر و پدر بزرگش، میرزا علی اصغر خان امین السلطان معروف به اتابک اعظم بود. اتابک در آن زمان در اروپا به سر می‏برد و پس از این پیشنهاد راهی تهران شد و به زودی کابینه خود را معرفی نمود. اما او نیز با شورش‏ها و ناآرامی‏هایی در کشور مواجه گردید و مجبور به سرکوبی آنان شد. در همین زمان بود که مشروطه خواهان به رهبری شیخ فضل اللَّه نوری در حرم حضرت عبدالعظیم در ری تحصن کردند و تلگراف‏هایی در رد مشروطه غیر مشروعه مخابره نمودند. اتابک در دوران حکومت خود، همواره مورد هجمه جراید و انجمن‏ها بود و از طرف آنان شایع شد که او مخالف مشروطه است. او همچنین طرفدار شدید روسیه بود و از آن دولت دفاع می‏کرد. او دشمن آزادی و آزادی خواهان بود و جز حفظ مقام خود، به چیزی نمی‏اندیشید و لذا منفور مردمان بود. اتابک در 24 سالگی وارث 24 منصب درباری (و به گفته دیگری 34 منصب درباری و دولتی بوده) و در 28 سالگی شخص دوم مملکت به شمار می‏آمد. وی امضاکننده قرارداد امتیاز تنباکو با انگلستان بود که به نهضت تنباکو و ضرر فراوان به اقتصاد ایران انجامید. وی حدود ربع قرن در رأس هیئت حاکمه ایران قرار داشت و چون مخالف ترقی بود، لذا هیچ کار قابل توجهی برای مردم و کشور نکرد. با دسیسه‏های او بود که سید جمال الدین اسدآبادی به دستور ناصرالدین شاه به طرزی اهانت‏آمیز از ایران اخراج شد. سرانجام، اتابک اعظم پس از چهار ماه صدارت، به هنگام خروج از مجلس شورای ملی توسط یکی از مشروطه‏طلبان به نام عباس آقا تبریزی و به تحریک سید حسن تقی زاده، به قتل رسید. 

ارتحال عالم و عارف ربانی آیت ‏اللَّه "شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی" (1321 ش)
آیت‏اللَّه شیخ حسنعلی اصفهانی معروف به نخودکی در حدود سال 1240 ش (نیمه ذی‏قعده 1279 ق) در اصفهان دیده به جهان گشود و از کودکی تلاش و جدّیت وافر در تزکیه نفس، تهجّد و عبادت داشت. وی تحصیلات مقدماتی را در اصفهان‏فراگرفت و آن‏گاه ریاضیات، حساب و فلسفه را از محضر آخوند ملامحمد کاشی و جهانگیرخان قشقایی آموخت. سپس به نجف اشرف عزیمت نمود و در محضر بزرگانی چون سیدمحمد فشارکی، سید مرتضی کشمیری و ملااسماعیل قره‏باغی شاگردی نمود. آیت‏اللَّه نخودکی اصفهانی پس از مراجعت از نجف اشرف، در مشهد مقدس اقامت گزید و از محضر فرزانگان این دیار نیز بهره‏مند گشت. او علاوه برتدریس و تحقیق و عبادت بسیار، به مستمندان و نیازمندان توجه ویژه‏ای داشت. آیت‏اللَّه نخودکی اصفهانی، بیشتر ایام عمر را در ریاضت‏های طاقت‏فرسا سپری کرد. وی دارای مقامات و کرامات بسیار بود که شرح جزئی از کرامات و کارهای خارق‏العاده وی در کتابی تحت عنوان نشان از بی‏نشان‏ها توسط فرزندش گردآوری و منتشر گردید. آیت‏اللَّه نخودکی سرانجام در هشتم شهریور 1321 ش برابر با 17 شعبان 1361 قمری وفات یافت و در جنب ایوان عباسی (مقابل صحن ایوان طلا) در حرم حضرت رضا(ع) مدفون گردید. 

انفجار دفتر نخست ‏وزیری توسط منافقین و شهادت مظلومانه "رجایی" و "باهنر" (1360 ش)
پس از عزل بنی صدر از ریاست جمهوری، دشمنان انقلاب، با از میان بردن مسؤولین نظام قصد براندازی حکومت اسلامی را در سر می‏پروراندند. در این راستا، فاجعه هفتم تیر سال 60 و شهادت آیت‏اللَّه بهشتی و 72 تن از یاران انقلاب، ثمره تصمیم شیطانی استکبار جهانی و دشمنان جمهوری اسلامی بود. پس از آن، گرچه عکس العمل سریع، قاطع و انقلابی حضرت امام خمینی(ره)، هرگونه ابتکار عمل را از دشمنان سلب نمود ولی کار به زعم دشمنان هنوز به اتمام نرسیده بود و طرح نابودی مسوولان طراز اول مملکت، در رأس فعالیت آنها قرار داشت. بدین ترتیب واقعه هشتم شهریور همان سال به وقوع پیوست و رییس جمهور محبوب، محمد علی رجایی و نخست وزیر متفکر و دانشمندش، حجت الاسلام دکتر محمد جواد باهنر در انفجار دفتر نخست وزیری به درجه رفیع شهادت نائل آمدند. شهید رجایی پس از پیروزی انقلاب، مسؤولیت وزارت آموزش و پرورش را به عهده گرفت و به دنبال تمایل مجلس، در مردادماه 1359، به عنوان اولین نخست وزیر جمهوری اسلامی ایران به مجلس معرفی و برگزیده شد. سرانجام به دنبال عزل بنی صدر، شهید رجایی به ریاست جمهوری انتخاب شده بود. شهید باهنر نیز با داشتن سابقه مبارزاتی در عرصه انقلاب، با فرمان حضرت امام، به عضویت شورای انقلاب اسلامی درآمد. ایشان پس از پیروزی انقلاب اسلامی به نمایندگی مردم کرمان در مجلس خبرگان قانون اساسی، نمایندگی مردم تهران در مجلس شورای اسلامی و وزارت آموزش و پرورش رسید و پس از انتخاب شهید رجایی به ریاست جمهوری، به عنوان نخست وزیر به مجلس معرفی شد و با رأی قاطع مجلس، کابینه خود را معرفی کرده بود. 

روز مبارزه با تروریسم
پدیده تروریسم، موضوعی است که برای ما ایرانیان که از قربانیان آن هستیم، آشناست. آمریکایی ها به مدت دو دهه، سازمان تروریستی منافقین را زیر چتر حمایت مالی، سیاسی و تبلیغی خود درآوردند و همه گونه امکانات در اختیارشان قرار دادند و از جنایات تروریستی آنان بر ضد مردم یا مسئولان نظام جمهوری اسلامی حمایت کردند. این گروهک شیطان صفت با شیوه قهرآمیز و ترورهای فراوان، درصدد حذف فیزیکی عناصر کار آمد و طراحان نظام بر آمد تا با ایجاد خلأهای جدی در ارکان حساس کشور، ضربه ای اساسی به جمهوی اسلامی ایران وارد آورد. ترور شهدای محراب، شهدای هفتم تیر و شهدای هشتم شهریور، برخی از مهم ترین این ترورها به شمار می آید. در این راستا، هشتم شهریور، سالروز شهادت مظلومانه شهیدان باهنر و رجایی، «روز مبارزه با تروریسم» نام گذاری شده است. 

شهادت شهید حبیب دارابی (1360ش)
در سال ۱۳۳۹ش در شهر دزفول یاوری از فرزندان حق، کودکی از خطه همیشه قهرمان‌پرور جنوب به‌نام حبیب در خانواده‌ای مهربان و صمیمی پا به عرصه وجود نهاد: شهید حبیب دارابی. دوران پرنشاط خردسالی را در کنار آغوش گرم خانواده سپری کرد و با فرا رسیدن هفتمین پائیز زندگی، جهت آموختن علم و دانش راهی مدرسه گردید. او در کنار تحصیل علم از تذهیب نفس و تربیت اخلاق غافل نبود و چون شاگردی در مدرسه عشق حبیب‌وار درس آزادگی را می‌آموخت و مهرش چون گرمی شعله شمعی در دل دوستان و آشنایان گرمی داشت. پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی و آغاز ناگهانی جنگ تحمیلی رژیم متجاوز عراق علیه جمهوری اسلامی ایران و طی دوره آموزش نظامی جهت انجام خدمت مقدس سربازی، به جبهه‌های نورانی نبرد حق علیه باطل شتافت و در این عرصه، آن‌چه را که آموخته بود در بوته آزمایش نهاد و با وجود تمام سختی‌ها به‌واسطه ایمانی استوار و درونی پاک، روز به روز پله‌های ترقی و ایمان را طی کرده و هر لحظه شوق رسیدن به حق در او پایداتر می‌گشت. در روزهای پرالتهاب دفاع مقدس، حبیب پس از مدتی مشمول یک مرخصی کوتاه‌مدت شد ولی شوق خدمت در وجودش سرشار بود و همین امر موجب گردید که در این دوره مرخصی به گروه دکتر چمران بپیوندد و پس از طی یک دوره فشرده جنگ‌های چریکی، به‌طور داوطلب در عملیات آزادسازی کرخه نور و بستان خدمت نماید. حبیب پس از اقامه نماز عشق به قلب سپاه دشمن هجوم برد و در تاریخ هشتم شهریورماه سال ۱۳۶۰ هجری شمسی در سن ۲۱ سالگی بر اثر اصابت گلوله در بستان به درجه رفیع شهادت نائل گردید و عاشورائی گشت. پیکر مطهر شهید حبیب دارابی پس از چند ماه به دست رزمندگان اسلام افتاد و به زادگاهش منتقل و به خاک سپرده شد. 

رأی مثبت مردم "تیمور شرقی" برای استقلال از اندونزی (1999م)
جزیره تیمور شرقی به همراه سایر جزایر اندونزی در سال 1511م به اشغال پرتغال درآمد. اما پس از آن که در اواسط قرن نوزدهم، هُلند بر اندونزی مسلط شد، پرتغال به اشغال تیمور شرقی ادامه داد تا آن که در این سال، ارتش اندونزی، جای‏گزین نیروهای پرتغالی شد و این منطقه به حاکمیت اندونزی درآمد. در پی سقوط ژنرال سوهارتو در سال 1998 و بحران سیاسی در اندونزی، جنبش استقلال‏طلبی در تیمورشرقی شدت یافت و با حمایت سازمان ملل و دولت‏های غربی، این سرزمین طی یک همه پرسی به استقلال رای دادند. در این همه‏پرسی که در 30 اوت 1999 و با توصیه و نظارت سازمان ملل برگزار گردید، بیش از 78 درصد مردم تیمور شرقی به جدایی از اندونزی و استقلال، رأی دادند. این مسئله، 3 سال بعد عملی شد. (ر.ک: 20 ماه مه) 

تهیه اولین مداد جهان توسط "نیکولا کِنْتِه" مخترع آلمانی (1790م)
در 30 اوت 1790م نیکولا کِنتِه برای سهولت در نوشتن از نوعی زغال نرم به نام گرافیت استفاده کرد و برای جلوگیری از آلودگی دست به هنگام نوشتن، گرافیت را میانِ دو قطعه چوب قرار داد. بدین ترتیب مداد اختراع شد. امروزه یکی از انواع مداد که در نقاشی مورد استفاده قرار می‏گیرد به نام این مخترع، به مداد کِنته معروف است. 

تولد "اِرْنِسْتْ رادِرْفورْدْ" فیزیک‏دان برجسته بریتانیایی (1871م)
ارنست راترفوردْ فیزیک‏دان انگلیسی و پدر انرژی هسته‏ای در 30 اوت 1871م در شهر نلسون زلاندنو به دنیا آمد. وی پس از اتمام تحصیلات مقدماتی در زادگاهش راهی کمبریج در انگلستان شد و از سال 1919م به استادی فیزیک تجربی دانشگاه کمبریج دست یافت. رادرفورد در این هنگام، تحقیقات و مطالعات خود را در راه تجزیه وتحلیل تشعشعات رادیواکتیو متمرکز کرد. رادرفورد در اوایل کار تحقیقاتی خود، با انجام آزمایشی که فکر آن از خود وی بود، دو تابش رادیواکتیوی ناهمانند، شناسایى کرد. وی اشعه اول را که تابشی با بار الکتریکی مثبت بود و به سهولت در مواد جذب می‏شد اشعه آلفا نام داد و اشعه دوم را که تابشی با بار الکتریکی منفی بود و تشعشع کمتری ایجاد می‏کرد اما قابلیت نفوذ آن در مواد، زیاد بود، اشعه بتا نامید. رادرفورد هم‏چنین پس از چندی اشعه سومی را که شبیه پرتوهای ایکس بود و نافذترین تابش را داشت، پرتو گاما نام‏گذاری کرد. وی سپس قسمتی از اشعه صادر شده از عنصر رادیواکتیو رادیوم را در لوله‏ای جمع‏آوری کرد و پس از بررسی‏های فراوان، طیف هلیوم را که عنصر دیگر رادیواکتیو است در آن مشاهده نمود. رادرفورد در این آزمایش متوجه شد که ذره آلفا، همان اتم‏های هلیوم است. رادرفورد در سال 1903م به عضویت انجمن سلطنتی لندن درآمد و در سال 1904م نخستین کتاب خود به نام فعالیت تشعشعی را منتشر کرد. شهرت روزافزون رادرفورد در مجامع علمی سبب شد که از طرف دانشگاه‏ها، تصدی کرسی‏های استادی زیادی به وی پیشنهاد شود. از این رو، رادرفورد در دانشگاه منچستر، رهبر گروهی شد که به سرعت دست به کار تدوین نظریه‏های تازه درباره ساختار اتم شد. وی در سال 1908م به دلیل تحقیق در زمینه فعالیت تشعشعی عناصر، موفق به اخذ جایزه نوبل شیمی شد. بزرگ‏ترین دست‏آورد علمی رادرفورد در این سال‏ها، کشف ساختار هسته اتم بود که این امر، دانش فراوانی درباره ماهیت ماده برای جامعه علمی به ارمغان آورد. او آشکارا بزرگ‏ترین فیزیک‏دان آزمایشگر زمان خود بود و به دلیل پژوهش‏های طولانی درباره اتم به پدر انرژی هسته‏ای شهرت یافت. رادرفورد اتم را موجود سختی می‏دانست که یک منظومه شمسی بسیار ریز متشکل از ذرات بی‏شمار است که دارای اسرار نهفته فراوانی می‏باشد. ارنست رادرفورد سرانجام در یازدهم ژوئن 1937م در 66 سالگی درگذشت. 

مرگ "ژیاکومو لئو پارْدی" شاعر و ادیب بزرگ ایتالیایی (1873م)
ژیاکومو لئوپاردی، ادیب برجسته ایتالیایى در 30 ژوئیه 1798م در شهر کاناتی در ایتالیا به دنیا آمد. وی از کودکی علیل بود و عمرش در ناکامی و تحمل شداید و سختی‏ها گذشت. لئوپاردی در ابتدا برای تحصیل علوم الهی به یکی از اساتید کلیسا سپرده شد، اما در چهارده سالگی، به اذعان استادش، مطلب دیگری برای آموختن نداشت. از این رو، لئوپاردی به سرودن شعر پرداخت و در یازده‏سالگی، اولین اثر شاعرانه خود را سرود. وی پس از آن، زبان‏های یونانی، عربی، فرانسه، انگلیسی و اسپانیایى را آموخت و در 16 سالگی مجموعه‏ای در این باره نوشت که اعجاب دانشمندان را برانگیخت. لئوپاردی تندرستی خود را بر سر این کار گذاشت چنانکه در 20 سالگی با پشت خمیده و نیمه کور و روحی رنجور و نومید، پیوسته آرزوی مرگ را داشت. لئوپاردی در طول سالیان زندگی خود بیش از چهار هزار قطعه شعر سرود. اشعار وی غنایى و از نظر احساسات، عالی و عمیقاً بدبینانه است. این اشعار هم‏چنین آمیخته با وطن‏پرستی و تحقیر فرمان‏روایان ایتالیا می‏باشند. ژیاکومو لئوپاردی از شعرای رمانتیک ایتالیا به شمار می‏رود و آثارش از احساس و تخیل بسیاری برخوردار است. درباره اشعار لئوپاردی گفته‏اند که در بیشتر سروده‏های او از استعاره و ایهام بهره گرفته شده و کلمات را از معانی خاکی آن پاک کرده، به صفا و خلوص و معنویت می‏رساند. لئوپاردی در سال‏های پایانی عمر خود به هجوهای سیاسی و اجتماعی نیز پرداخت. ادبیات ایتالیا به وجود وی افتخار می‏کند و منتقدینْ او را محبوب‏ترین و ظریف‏ترین شاعر ایتالیا می‏دانند، ضمن اینکه لئوپاردی، رمانتیک‏ترین شاعر ایتالیایی نیز می‏باشد. مهم‏ترین اثر لئوپاردی، نغمه‏های شاعرانه است و ترانه‏ها، پالینودیا و دیالوگ‏ها از دیگر آثار اوست. ژیاکومو لئوپاردی سرانجام در 30 اوت 1837م در 39 سالگی درگذشت. 

مرگ "گوتفرید کِلِر" ادیب و نویسنده معروف سوئیسی (1890م)
گوتْفرید کِلِر، شاعر و داستان‏نویس برجسته سوئیسی در یازدهم فوریه 1819م در زوریخ سوئیس به دنیا آمد و در کودکی پدر را از دست داد. کلر در آغاز به هنر نقاشی شوق فراوان نشان داد و با کمک مالی مادر به مونیخ آلمان رفت تا کار هنری را آغاز کند. پس از دو سال، از نقاشی سرخوردگی یافت و استعداد خود را برای ادامه کار کافی ندانست. در بازگشت به زوریخ، علاقه به سیاست او را به محیط مهاجران سیاسی آلمانی کشاند و ذوق شاعری و نویسندگی را در او بیدار کرد. کلر در سال 1846م، نخستین دیوان کوچک خود را انتشار داد که رنگ میهن‏پرستانه داشت و موجب شد که شاعر از طرف دستگاه حکومت، بورس تحصیلی دریافت نماید. اما وی در دانشگاهْ تحت نظر برخی استادان خود، به استواری عالم دنیوی و بی‏ایمانی به خدا روی آورد. وی سپس راهی برلین در آلمان گردید و در طی اقامت پنج ساله در آن شهر، معلومات خود را وسعت بخشید. پنج سال اقامت در برلین نه تنها از نظر خلق آثار برای کِلِر زندگی پرثمری بود، بلکه در سراسر زندگی او نیز اثری عمیق بر جای نهاد و درباره مسائل اجتماعی تجربه بسیاری برایش فراهم آورد که همه آنها در آثارش با لحنی انتقادی و آموزنده و در عین حال طنزآمیز نمودار شده است. کلر در طی سال‏های بعد با انتشار چندین رمان موفق، به شهرت فراوانی دست یافت و احترام زیادی پیدا کرد. برخی از آثار وی به ویژه مجموعه داستان‏های مردم زلْدْویلا، آینه منعکس کننده دنیای واقعی است که از نظر ترسیم چهره‏ها، بسیار طبیعی و ستودنی جلوه می‏کند و از نظر اخلاقی و روحی با طنزی لطیف و پرجاذبه همراه است. این اثر از پیروزی بسیار برخوردار گشت و شهرت کلر را از مرزهای ادبی آلمان فراتر برد. وی در رمان مردم زلدویلا به وسیله هجوی آمیخته با حسن نیت، با عشق به میهنش، معایب و نقایص اخلاقی هموطنانش را بیان می‏کند و در ضمنْ ادراک خود را از زندگی، فلسفه و مذهب آشکار می‏سازد. کلر در رمان هفت افسانه، با زبان طنزْ هم عالم مسیحیت را به مسخره گرفته و هم دنیای کفر و الحاد را و عقیده خود را مبنی بر نمای غیر روحانی و دنیوی مذهب و رهایى از قید کشیشی ابراز داشته است. کلر پانزده سال نیز به عنوان فرماندار یکی از ایالت‏های سوئیس به خدمت پرداخت که در این دوران از میزان فعالیت‏های ادبی وی کاسته شد. به طور کلی، اشعار جوانی کلر تحت تأثیر شعرهای عامیانه قرار گرفته که غالباً برای آنها آهنگ ساخته شده و جزو فرهنگ ملی گشته است. اشعار دوره‏های بعد بیشتر جنبه فلسفی دارد و اندیشه او را بیان می‏کند. کِلِر در طنزْ استاد است و گرچه شهرت او بیشتر در داستان‏نویسی بود، اشعار وی نیز مورد ستایش فراوان قرار گرفته است. کلر از بزرگ‏ترین شخصیت‏های ادبی آلمانی زبان سوئیس در قرن نوزدهم است که آثارش بیش از دیگران خواننده داشته و نفوذش تا امروز در نویسندگان کشورش باقی مانده است. رمان‏هایی هم‏چون مارتین زالاندِر، داستان‏های زوریخ و دیوان جدید و دیوان کامل از دیگر از آثار کلر هستند. زیگفرید کلر سرانجام در 30 اوت 1890م در 71 سالگی درگذشت.
 
درگذشت "ناجی العلی" طراح و کاریکاتوریست معروف فلسطینی (1987م)
ناجی العُلی هنرمند فلسطینی در سال 1937م در فلسطین به دنیا آمد ولی بر اثر خشونت و اشغال‏گری صهیونیست‏ها، در کودکی به همراه خانواده‏اش مجبور به اقامت در اردوگاهی در جنوب لبنان گردید. وی که با درد و رنج فلسطینی‏ها و جنایات صهیونیست‏ها از نزدیک آشنا بود، بر اساس گرایش و ذوق هنری خود، به طراحی و کاریکاتور روی آورد و با کاریکاتورهای خود، ضمن آگاه ساختن افکار عمومی، رژیم صهیونیستی را رسوا و افشا می‏کرد. سرانجام تروریست‏های موساد ناجی العُلی را هنگام عزیمت به دفتر کارش در لندن در 22 ژوئیه 1987م مورد هدف قرار دادند که سرانجام پس از 38 روز بیهوشی، در روز 30 اوت 1987م در 50 سالگی درگذشت. اتحادیه بین‏المللی ناشران، جهت ارج‏نهادن به هنر سیاسی ناجی‏العُلی، شش ماه پس از مرگ این هنرمندِ مبارز فلسطینی، جایزه قلمِ طلاییِ آزادی را به وی اهدا کرد. 
انتهای پیام/ز

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار