امروز : دوشنبه ۳۰ مرداد ۱۳۹۶ - 2017 August 21
۱۷:۴۳
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 107555
تاریخ انتشار: ۹ شهریور ۱۳۹۳ - ساعت ۱۵:۲۸
تعداد بازدید: 39
به گزارش خبرنگار هنرهای تجسمی پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; ، امیر عبدالحسینی معاون هنری سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران در مراسم بزرگداشت مرحوم

به گزارش خبرنگار هنرهای تجسمی پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; ، امیر عبدالحسینی معاون هنری سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران در مراسم بزرگداشت مرحوم استاد «عبدالمجید حسینی‌راد» که امروز در پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; برگزار شد، اظهار داشت: وقتی همراه و همدلی عزیز به جهانی دیگر می‌رود انگار بخشی از خاطرات مشترک ما را با مرگش زنده می‌کند؛‌ خاطراتی خاک خورده و فراموش شده که دوباره از پستوهای ذهن بیرون می‌آیند و جان می‌گیرند.

وی ادامه داد: رفتن شتاب‌آلود و غمناک هنرمند گرامی و استاد ارجمند عبدالمجید حسینی‌راد هم از این قاعده خارج نبود و گذشتنش از آستانه این جهان خاکی، بر پا خاستن خاطره‌ها و یادهای دور بود، خاصه برای من که به حساب اوراق تقویم، چیزی قریب به 17 سال سعادت رفاقت با او را داشتم.

عبدالحسینی گفت: حالا که به گذشته برمی‌گردم اولین تصاویری که از او به یاد می‌آورم، برمی‌گردد به سال‌های پرشور درس. یعنی سال‌های آخر دانشگاه و آن زمان که مشتاق آموختن و غرقه شدن در جهان رویایی رنگ و نقش و طرح شدم. همان سال‌هایی که با نظر استاد ارجمندم مصطفی گودرزی به حوزه هنری رفتم و از اولین چیزها که در ذهنم ماندگار شد لبخند بی‌توقع حسینی‌راد در مرکز هنرهای تجسمی حوزه هنری بود.

وی یادآور شد: بنده سالیان سال بعد، در نشریه هنرهای تجسمی حوزه هنری به شکلی مستقیم و چهره به چهره، همکاری با او را تجربه کنم. در آن نشریه، عبدالمجید سردبیر بود و من به عنوان قائم مقام سردبیر، این فرصت مغتنم را داشتم که در عرصه‌های پژوهش و مدیریت و امور آموزشی از او فراوان بیاموزم.

معاون هنری سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران بیان داشت: حسینی‌راد در هر جایگاهی بود، چه دبیر و چه عضو هیأت داوران و سیاست‌گذاری یا هر نقش دیگری، همواره و همواره رفتاری مهربان و یکسان با همه داشت. یعنی این‌گونه نبود که اگر در جایی مدیر و دبیر جشنواره بود رفتاری داشته باشد و اگر عضو هیأت داوران، رفتاری دیگر. برای او عزت انسان‌ها و رعایت کردن این عزت، بی‌توجه به جایگاه و پست و مقام‌شان بود.

وی ادامه داد: حالا نه اینکه چون استاد رفته، بخواهم مبالغه‌آمیز از صفات او بگویم. نه، اینها نیست، هر چه می‌گویم، چیزهایی است که به یاد آورده‌ام و عین حقیقت است؛ این حقیقت که او برتر و فراتر از دانش و هنرمندی و استادی، چیزی داشت کمیاب و ناب. یعنی صفات والای اخلاقی و رفتار و منشی انسانی. این را نه فقط من می‌گویم، بلکه یقین دارم که همه همکاران دانشگاه و دانشجویانش و تمام اهالی جامعه هنری که حسینی‌راد را می‌شناختند بر این صفات او صحه می‌گذارند.

عبدالحسینی افزود: دیگر آنکه می‌خواهم در این مجال از چهره چند وجهی او هم یاد کنم. این است که حسینی‌راد از یک سو تحصیلات آکادمیک داشت و در دانشگاه پاریس درس خوانده بود و از سویی دیگر تعهدی انقلابی و نوعی کمال طلبی در جان شیفته‌اش نهادینه شده بود که می‌شد تجلی‌اش را در آثار و رفتار او به وضوح دید. همچنین روحیه و انگیزه عمیق او برای معلمی و آموزاندن، بخش دیگری از چهره او را به عنوان استادی ترسیم می‌کرد که دلش بی‌وقفه برای هنر و فرهنگ سرزمین‌اش می‌تپید؛ بی‌آنکه به دام خط‌کشی‌های مذموم و موهوم بیفتد.

وی بیان داشت: دوست و استاد فقید ما، چنان انسانی و نجیب زندگی کرد که خود زیستن‌اش بدل به بزرگترین اثر هنری او شد تا برای همیشه و هنوز در یادها بماند. او به جز هنرمندی و استادی در هنر، با شیوه زندگی‌اش برای ما و همه آنها که در جوارش بودند معلم اخلاق و فضیلت بود.

انتهای پیام/

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار