امروز : سه شنبه ۱۶ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 6
۱۲:۱۰
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 108980
تاریخ انتشار: ۱۵ شهریور ۱۳۹۳ - ساعت ۱۵:۲۴
تعداد بازدید: 34
به گزارش پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; ، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گزارش جدید و فصلی خود درباره ایران را 5 سپتامبر (بعد از ظهر روز جمعه 14 ...

به گزارش پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; ، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گزارش جدید و فصلی خود درباره ایران را 5 سپتامبر (بعد از ظهر روز جمعه 14 شهریور به وقت تهران) ، با عنوان «اجرای موافقتنامه‌های پادمان و قطعنامه‌های مربوطه شورای امنیت در جمهوری اسلامی ایران» در 80 بند منتشر کرد. با ملاحظه مفاد این گزارش، چهار موضوع و عرصه متفاوت از بررسی و کار دبیرخانه را همراه با ارزیابی و یافته های این رکن از آژانس می توان در آن مشاهده کرد:
• اجرای پادمان در ایران؛

• اجرای قطعنامه‌های شورای امنیت؛

• پایش اجرای الزامات داوطلبانه ایران بر اساس برنامه اقدام مشترک با 1+5؛

• اجرای توافق مشترک بین ایران و آژانس؛

بنابراین، یک بخش از این گزارش، به اجرای عادی پادمان در ایران می‌پردازد و در این زمینه همانند گذشته، پایبندی ایران به تعهدات مربوطه و صلح‌آمیز بودن اقدامات مذکور، مورد تائید صریح آژانس قرار گرفته است.

یک بخش نیز به اجرای قطعنامه‌های غیرقانونی شورای امنیت مربوط می‌شود؛ قطعنامه‌هایی که چون از نظر ایران، غیرقانونی محسوب می‌شوند، سیاست ایران دائر بر مقاومت در برابر الزامات غیرمنطقی و نامشروع نهفته در آنها نیز کماکان به قوت خود باقی است. از همین رو، اینکه آژانس عدم اجرای این قطعنامه‌ها را در این گزارش خود مطرح کند، اولاً تکرار گذشته است و جنبه جدید و بدیع ندارد. ثانیاً به دلیل توافقی که عملاً بین ایران و غرب در مورد ایجاد سازوکاری ثانویه برای حل مساله هسته‌ای به عنوان سازوکاری خارج از این قطعنامه‌ها مقرر شده است، اشارات و تنبیهات آن هم اهمیت راهبردی برای ایران و غرب و جامعه بین‌المللی نخواهد داشت.

در کنار دو بخش فوق، در مورد پایش اجرای اقدامات و الزامات ایران در ارتباط با برنامه اقدام مشترک و تمدید 4 ماهه آن، آژانس همانند گزارشی که در 20 ماه اوت منتشر کرد، دوباره تائید کرده که طی همین مدت از گزارش قبلی نیز همچنان ایران پایبند به الزامات خود بوده است. این بخش از گزارش، تنها بخشی است که هیچ شک و شبهه محسوسی در ارتباط با عملکرد ایران وجود ندارد و نقطه قوت ایران در این بخش بسیار زیادتر از دیگر قسمت‌های گزارش است.

پیشرفت‌های مربوط به همکاری‌های داوطلبانه و دوجانبه ایران و آژانس در اجرای توافق موسوم به «چارچوب همکاری»، مهمترین بخش این گزارش را تشکیل می‌دهد. در این رابطه، ایران نمره متوسط گرفته است به طوری که 3 مورد از 5 اقدام را خواه در زمانبندی تعیین شده یا وقت اضافه انجام داده و آژانس در حال ارزیابی نهایی آنها است و در مورد 2 مسئله باقیمانده، مذاکراتی بین طرفین آغاز شده و هنوز اقدامات در این زمینه‌ها به اتمام نرسیده است. ایران علت این تاخیر را پیچیدگی فنی این دو مسئله عنوان کرده و آمادگی خود را برای تسریع در اتمام تبادل نظر در این رابطه اعلام کرده است.

البته این گزارش نیز طبق روال گزارش‌هایی که از سال 2011 به بعد منتشر شده اند، همچنان سیری تاریخی از ادعاهای غرب با عنوان «ابعاد نظامی احتمالی» را در  بر دارند که هرچند ناخوشایند است، اما ایران و آژانس در توافق مشترک تهران تصمیم خود را برای بررسی یکایک آنها به صورت گام به گام اتخاذ کرده‌اند. از همین رو، عملاً این ادعاها، چیز جدیدی نیستند، بلکه احراز پیشرفت‌ها و خارج شدن برخی مسائل از این اتهامات، جدید و بدیع تلقی می‌شود.

اهمیت اجرای توافق مشترک ایران و آژانس به حدی مهم‌تر از دیگر مفاد این گزارش است که آمانو در اولین جمله‌ای که در جمع بندی موسوم به «تحولات اساسی» منعکس کرده است، مسئله را با پیشرفت‌های حاصله از همکاری‌های ایران برای اجرای این توافق مشترک آغاز کرده است. در واقع، اگر این محور ملاک ارزیابی و نگاه راهبردی آژانس به چشم انداز همکاری‌ها و حل مسئله هسته‌ای ایران یا مذاکرات آتی باشد، می‌توان گفت که آژانس قصد تخریب کردن فضای تعاملات را حداقل به صورت آشکار ندارد.

به نظر می‌رسد، آژانس هرگز تمایل ندارد تا هر گونه گسست یا بن بست یا هر درجه‌ای از تعدیل سرعت توافق‌های مربوط به راه‌حل جامع، به پای آژانس گذاشته شود. از همین روست که در عین اینکه اقدامات ایران را بر اساس وقایع و عینیات منعکس کرده است، حتی تاخیر ایران در اتمام فاز سوم همکاری‌ها را به عنوان پدیده‌ای منفی نشمرده، از پرداختن به یافته‌ها یا طرح ادعاهایی که چنین برداشت یا ارزیابی را القا کند، به شدت پرهیز کرده است.

حتی آژانس، همکاری‌های ایران بعد از اتمام مهلت 25 اوت را نیز در این گزارش منعکس کرده و به عنوان ایفای تعهدات فاز سوم به شمار آورده است. از همین روست که همکاری در این مقطع زمانی را با همکاری در دوره زمانی تعیین شده، در نتیجه گیری آژانس تفکیک نکرده است.

در مورد دو اقدام باقیمانده هم تاکیدی بر قصور ایران نکرده بلکه با ذکر عبارت «آغاز مذاکرات و مباحثات ایران با آژانس» در این خصوص، روندی را در پیش گرفته که تصور نشود ایران از همکاری موردنظر با آژانس خودداری کرده یا چنین قصدی دارد.

اینکه آژانس به صورت مستمر تمامی اقدامات نظارتی و پایشی خود را طی این مدت سه ماهه از گزارش قبلی نیز در مورد تاسیسات هسته‌ای ایران (18 تاسیسات) و مکان‌های خارج از تاسیسات (8 مورد) و همه مکان‌ها و معادن و کارگاه‌ها طبق توافق‌های صورت گرفته، ادامه داده است، یکی از مهمترین تائیدیه‌های این گزارش است که در مورد هرگونه ارزیابی در مورد عملکرد هسته‌ای ایران از منظر آژانس و گزارش اخیر، این نکته به عنوان شاه کلید محسوب می‌شود. مکمل این گزاره، تائیدیه‌های مکرر آژانس در این زمینه است که آژانس با بازرسی‌ها و بررسی‌های متوالی، تائید کرده که اقدامات، وضعیت‌ها و اطلاعات ارائه شده از سوی ایران در مورد هر یک از تاسیسات و واحدها، صحیح است. به واقع، ایران با نظارت‌ها و دسترسی‌های آژانس طبق روال و اصول مربوطه، موافقت کرده و نتایج اقدامات آژانس نیز اعتبار اظهارات و اطلاعات ایران را نشان داده است.

بنابراین، آژانس با همه محدودیت‌ها در اختیارات خود و فشارهایی که ممکن است از منابع صهیونیستی متحمل شده باشد (همانند نامه‌هایی که نماینده رژیم صهیونیستی در مورد طرح اتهامات علیه کشورمان چندی پیش به آمانو نوشته بود)، رویکردی علیه ایران اتخاذ نکرده است. در این زمینه، ممکن است اعتراض ایران و تهدید به ترک همکاری‌ها یا تجدیدنظر در تعاملات، موثر افتاده باشد و یا اینکه، آمریکا چنین توصیه‌ای را نقشه راه آمانو قرار داده باشد. اما نتیجه مشخص است و آن اینکه، برداشت‌هایی که منابع غربی با مدیریت رویترز و وال استریت ژورنال علیه ایران و به استناد این گزارش در پیش گرفته‌اند، ساختگی و غیرواقعی است و هیچ اساس و پایه‌ای در گزارش اصلی مدیرکل ندارد. هرگز آمانو در این گزارش، ایران را به کم کاری متهم نکرده و هرگز از «پیشرفت اندک» نام نبرده است. هر چند در این گزارش، عبارت «پیشرفت رو به جلو» در گزارش قبلی مورخ 23 ماه می دیده نمی‌شود، اما عبارتی دائر بر «پیشرفت اندک» یا هر چیزی که نشان دهنده عدم رضایت آژانس از تحولات سه ماه گذشته باشد، وجود ندارد.

در کل، به نظر می‌رسد که بر خلاف آنچه برخی منابع غربی پیش‌بینی کرده‌اند، این گزارش تاثیر مثبتی بر چشم انداز مذاکرات هسته‌ای خواهد داشت و زمینه‌های روانی برای پیشبرد گفت‌وگوها در دورهای بعدی مذاکرات دوجانبه یا چندجانبه را تقویت خواهد کرد. منافع کشور نیز در همین است که قوت‌های این گزارش و تائیدیه‌های صادره در مورد صحت اطلاعات و اظهارات ایران و تائید رعایت تعهدات پادمانی و همکاری‌های داوطلبانه (در برابر ایران هراسی پیشینه دار غرب به ویژه در افکار عمومی)، برجسته شود.
البته دو ملاحظه را نباید از نظر دور داشت:

اولاً ارزیابی‌های منفی در گزارش جدید آژانس به ویژه در زمینه اتهامات راجع به پارچین نیز وجود دارند که در جای خود باید مورد تامل قرار گیرند. قطعاً می‌توان انتقاد از نوع نگاه آژانس به این مقوله را به عنوان امری مخل به چشم انداز همکاری‌های مشترک، در یادداشت توضیحی رسمی ایران که در مورد هر گزارش غالباً در آژانس تبدیل به سند INFCIRC می‌شود، مطرح کرد و البته این امر، یکی از حقوق مسلم کشور به نظر می‌رسد که اشتباهات آمانو در گزارش دهی فصلی را تذکر دهد.

ثانیاً در کنار انتقادهای رسمی و مکتوب و همچنین توجه به ارزیابی‌های منفی آژانس در این گزارش، تولید مزیت برای کار ایجابی دیپلماسی و پیشبرد منافع کشور نیز اولویتی مشهود و محسوس است. در این زمینه، قوت‌هایی که در تائیدیه‌های مکرر آژانس نهفته است و بهره‌گیری از آنها می‌تواند مجرایی برای تقویت روند تحقق منافع و حقوق کشور در چرخه مذاکرات آینده توافق جامع باشد.
نویسنده: دکتر نادر ساعد
انتهای پیام/

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار