امروز : پنجشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۵ - 2017 February 23
۰۸:۳۱
نمایشگاه رسانه دیجیتال
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 109128
تاریخ انتشار: ۱۶ شهریور ۱۳۹۳ - ساعت ۰۶:۰۰
تعداد بازدید: 7
اگر شما در اسکاتلند گشتی بزنید احتمالا با توجه به نشانه‌هایی که در همه جا دیده می‌شود گمان خواهد کرد که نتیجه همه پرسی سپتامبر درباره استقلال آری ...

اگر شما در اسکاتلند گشتی بزنید احتمالا با توجه به نشانه‌هایی که در همه جا دیده می‌شود گمان خواهد کرد که نتیجه همه پرسی سپتامبر درباره استقلال آری خواهد بود. اما نظرسنجی‌ها حقیقت دیگری را نشان می‌دهند و آن این است که شماری نگران نتیجه چنین اقدامی هستند.

هفته‌نامه آلمانی «اشپیگل» در این مورد نوشت که بیش از 4 میلیون تن ازمردم اسکاتلند 18 سپتامبر برای رای به استقلال یا ادامه پیوستن به بریتانیا پای صندوق‌های رای می روند. در واقع این روزی است که می‌تواند در همه چیز تغییر به وجود آورد چرا که شماری از مردم به صورت جدی خواهان استقلال هستند. «لیان استیونسون» یکی از این افراد است. وی شهروندی معمولی است که از 2 ماه پیش تاکنون به صورت یک فعال سیاسی در این باره فعالیت دارد.

وی مانند همه همفکران خود معتقد است که استقلال به اسکاتلند این امکان را می‌دهد که با استفاده از نفت و گاز طبیعی آینده بهتری داشته باشد، آینده‌ای توام با آزادی و ثروت بیشتر. در عین حال میان افرادی که مخالف آزادی اسکاتلند هستند، دیدگاهی وجود دارد که معتقدند که اسکاتلند مستقل ناامن خواهد بود.

آینده‌ای که انتظار می‌رود

در صورت رای آری به این همه پرسی به حاکمیت 307 ساله بریتانیا بر اسکاتلند پایان داده می‌شود. این موضوع شاید نشانه‌ای از تمایل مردم برای خروج از اتحادیه اروپا باشد. به عبارتی پس از سالها بحران، بسیاری از مردمی که مدتهاست با هویت ملی‌شان شناخته نمی شوند ترجیح می دهند که عضو گروهی کوچکتر و قانونمدارتر باشند. این در حالی است که جدایی طلبان در اروپا برای استقلال تلاش می‌کنند از جمله کاتالان ها در اسپانیا، فلمیش‌ها در بلژیک، تیرولین های جنوبی در ایتالیا. اما فقط در اسکاتلند یک نظرسنجی به صورت ملی برگزار خواهد شد و این روشن کننده وضع جدایی‌طلبان خواهد بود.

پس از اینکه حزب ملی اسکاتلند (SNP) در جریان انتخابات پارلمانی پیروز شد,،طرح برگزاری انتخابات هم مطرح شد. در مارس 2013، زمان این انتخابات هم به ماه سپتامبر موکول شد. امسال شماری از اشخاص و گروه هایی که از رای مثبت به استقلال حمایت می کنند، در این راستا تلاش های سختی صورت دادند. یکی از معروف‌ترین این افراد «الکس سالموند» است که ریاست حزب ملی و نخست وزیر اسکاتلند را بر عهده دارد. این در حالی است که 3 حزب مهم بریتانیا یعنی محافظه‌کاران، حزب کارگر و لیبرال دموکرات ها کاملا با جدایی اسکاتلند مخالف هستند و با اقداماتی اینچنین مخالفند.

بررسی هایی که تاکنون انجام شده است، نشان می دهد که بیشتر مردم اسکاتلند، می خواهند که این منطقه همچنان عضوی از بریتانیا باشد و شمار آنها 45 تا 55 درصد برآورد شده است. اما هیچ نظرسنجی نشان نداده است که جدایی طلبان حتما پیروز خواهند شد. در این بین شماری از واجدین رای دادن هم همچنان تصمیمی نگرفته اند و همین راه را برای تهیه نظرسنجی قابل اعتماد دشوار کرده است.

حس بیگانگی، زمینه‌ساز استقلال‌طلبی

در فاصله سالهای 1885 تا 1939 یک سوم از فرمانداران انگلیسی در خارج از این کشور اسکاتلندی بودند و حس عمیقی از هویت انگلیسی وجود داشت و کسی به فکر استقلال نبود. حس بیگانگی در دهه های 60 تا 70  قرن بیستم ایجاد شد وقتی که زغال سنگ، فولاد و صنعت دریانوردی در بریتانیا رشد کرد و بهره اسکاتلند از این عایدی‌ها خیلی کم بود و این منطقه همچنان با این مشکل دست به گریبان است. این وضعیت منجر به این شد که تمایل به انگلیسی بودن، هواداران کمتری نسبت به قبل دارد.

«مارگارت تاچر» نخست وزیر پیشین انگلیس در هیچ نقطه ای از جهان  مانند انگلیس منفور نیست. وقتی که وی در سال 1979 به قدرت رسید، 15 معدن زغال سنگ در اسکاتلند وجود داشت و زمانی که وی در 1990 از قدرت کناره گیری کرد، تنها 2 معدن باقی مانده بود. بسیاری از اسکاتلندی‌ها، تاچر را مقصر می‌دانند. که این به خودی خود می‌تواند یکی از دلایل استقلال‌طلبی مردم منطقه باشد.
اشپیگل نوشت که نتیجه این همه‌پرسی هر چه باشد در واقع آزمونی برای بریتانیاست تا به این وسیله آمادگی خود را برای خطرپذیری نشان دهد؛ خطر پذیری به معنای نوعی عبور از میان خوش‌بینی و بدبینی.
انتهای‌پیام/

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها