امروز : یکشنبه ۲ مهر ۱۳۹۶ - 2017 September 24
۰۸:۰۹
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 109188
تاریخ انتشار: ۱۶ شهریور ۱۳۹۳ - ساعت ۰۶:۰۱
تعداد بازدید: 18
به گزارش پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; ، امروز 16 شهریور 1393 خورشیدی برابر با 11 ذی القعده 1435 هجری و 7 سپتامبر 2014 میلادی است که وقایع ذیل ...

به گزارش پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; ، امروز 16 شهریور 1393 خورشیدی برابر با 11 ذی القعده 1435 هجری و 7 سپتامبر 2014 میلادی است که وقایع ذیل به وقوع پیوست.
 
*تظاهرات عظیم مردمی ضد رژیم پهلوی به دعوت روحانیت در سراسر کشور (1357 ش)

تظاهرات روز عید فطر، در13 شهریور سال 57، زمینه را برای تظاهرات 16 شهریور فراهم آورد. در روز 16 شهریور 57، در پی دعوت جامعه روحانیت مبارز، حدود دو میلیون نفر از مردم قهرمان تهران به عنوان اعتراض به رژیم، در میدان شهیاد تجمع کردند.

در این روز، نام میدان شهیاد به میدان آزادی تغییر یافت. در این راهپیمایی، در حالی که آیت‏ اللَّه طالقانی پیشاپیش جمعیت حرکت می‏‌کرد، مورد هتک حرمت از سوی مزدوران رژیم طاغوت قرار گرفت. ولی انبوه مردم و توقف آنها در خیابان، مانع اقدام پلیس گردید. در ادامه در میدان آزادی، قطعنامه‌ه‏ای که تهیه شده بود قرائت و مورد تأیید و تصویب مردم قرار گرفت.

در این قطعنامه، آزادی و استقلال، حکومت اسلامی با رهبری امام خمینی، آزادی زندانیان سیاسی، انحلال ساواک و برچیده شدن رژیم شاه مطرح شده بود. به دنبال تظاهرات مفصل و همه جانبه امروز در تهران و شهرستان‏ها، هیئت دولت تصویبنامه‏ای صادر و به موجب آن مقرر گردید از بامداد روز هفدهم شهریور، در تهران و یازده شهر قم، تبریز، مشهد، اصفهان، شیراز، آبادان، اهواز، کرج، قزوین، کازرون و جهرم حکومت نظامی به مدت شش ماه برقرار گردد.
 
*تصویب اعلام حکومت نظامی در تهران به درخواست شریف امامی نخست وزیر پهلوی(1357ش)

به دنبال تظاهرات میلیونی و خشم ‏آلود چند روز اخیر ملت انقلابی ایران علیه رژیم سفاک طاغوت، جعفر شریف امامی، نخست وزیر رژیم پهلوی، روز شانزدهم شهریور 57، از دو مجلس شورای ملی و سنا تقاضای تشکیل جلسه فوق العاده کرد و بعد از ظهر همان روز، جلسه هیئت وزیران تشکیل شد.

در این جلسات، مدتی درباره تسلط یافتن به اوضاع و راه‏های جلوگیری از آشوب‏‌ها و آتش سوزی‏‌ها تبادل افکار گردید. سرانجام شریف امامی ضمن سخنانی افزود که کشور به جریان یک توطئه ضد مردمی قرار گرفته است و محرکین این توطئه نیز شناخته شده‏اند و چاره‏ای جز بازداشت آنان نیست.

با قوانین فعلی نمی‏توان متعرض آنان شد و صلاح در این است که برای تسلط به امور و مهار کردن تظاهرات، در تهران و چند شهرستان ناآرام، حکومت نظامی برقرار شود. شریف امامی قول داد که اعلام حکومت نظامی صرفاً به منظور دستگیری محرکین و عوامل خارجی است و به هیچ وجه برای مقابله با مردم نمی‏باشد. به این ترتیب هیئت وزیران، برقراری حکومت نظامی را به تصویب رساند. همزمان با اولین روز از حکومت نظامی در هفدهم شهریور 57، هزاران تن از مردم انقلابی به خاک و خون کشیده شدند و این حادثه زوال رژیم ستمشاهی را سرعت بخشید.
 
*هواپیماهای عراق نوار مرزی ایران را بمباران کرد(1353ش)

در این حملات 15 کشته و پنج زخمی باقی ماند. دولت ایران به انتقام اعمال عراق به دهکده های مرزی آن کشور حمله کرد و تلفات سنگینی بر جای گذاشت.
 
*ولادت پیشوای هشتم مسلمانان، حضرت امام رضا(ع)(148 ق)

حضرت امام علی بن موسی الرضا(ع) در مدینه‏ی منوره به دنیا آمد. ابوالحسن کنیه و رضا، صابر، رضی و وفیّ از القاب آن حضرت می‏باشند. مادرش ام‏البنین که تکتم، نجمه و طاهره‏اش نیز می‏خوانند. هارون الرشید، محمد امین و عبداللَّه مأمون در زمان امام رضا(ع) خلافت کردند. تنها فرزند امام رضا(ع) حضرت جوادالائمه(ع) می‏باشد. آن حضرت در اواخر عمر، به درخواست مامون عباسی، به مرو رفته و به اصرار خلیفه، ولایتعهدی او را می‏پذیرد. با پذیرش ولایتعهدی، مامون قصد داشت هم امام را تحت نظرِ خود داشته باشد و هم خود را دوستدار اهل بیت عنوان کرده و از محبوبیت برخوردار گردد. اما سرانجام مامون، خود، امام را به شهادت رساند.
 
*تاسیس سلسله ‏ "آل ‏بویه" خاندان مشهور شیعی ایرانی(321 ق)

خاندان آل‏بویه که به دیالمه و دیلمیان نیز معروف بودند، در ایران و عراق حکمرانی می‏‌کردند. بنیانگذاران سلسله‏ی آل‏بویه، سه برادر به نام‏ه‌های علی، حسن و احمد بودند.

پادشاهان این خاندان در زمان حکومت خود، سرزمین‏‌های بسیاری را تصرف کردند و حتی احمد، بغداد را به تصرف خود درآورد. زمامداران آل بویه خدمات ارزنده‏ای به علم و فرهنگ اسلامی کردند و از نویسندگان و دانشمندانِ زمان خود، تجلیل به عمل می‌‏آوردند. آن‏ها به اقامه و احیاء مراسم و شعائر دین اسلام و مذهب شیعه اهتمام داشتند. از این خاندان، آثار بسیاری در ایران و عراق بر جای مانده که بیمارستان عَضُدی بغداد، از آن جمله است.
 
*روز جهانی مبارزه با بی ‏سوادی
 
هفتم سپتامبر، روز جهانی مبارزه با بی‏سوادی است. در طول قرن نوزدهم کشورهای صنعتی به اهمیت نقش تعلیم و تربیت در دگرگونیِ جوامع پی بردند.

این اندیشه از آن جا تقویت می‏‌شد که وقوع انقلاب صنعتی و اوج‏گیری پیشرفت در ساختارهای صنعتی و تکنولوژی جامعه، نیاز به افراد خلّاق و با استعداد را که بهره‏مند از سواد باشند روزافزون می‏نمود. در واقعْ نظام سرمایه‏داری، مبارزه با بی‏سوادی در کشورهای پیشرفته را در اولویت قرار داد تا چرخ دنده‏های این نظام استعماری به راحتی به حرکت درآیند. از سوی دیگر مسئله مبارزه با بی‏سوادی در کشورهای آسیایى و افریقایىِ تازه استقلال یافته به عنوان یک هدف ملی مدّنظر قرار گرفت و ریشه کنی آن را لازمه توسعه و عدالت اجتماعی برشمردند. با تمامی این تلاش‏ها به دلایل گوناگونی هنوز هم در سراسر جهان و حتی در کشورهای پیشرفته صنعتی مسئله بی‏سوادی همچنان باقی است. ناگفته نماند که یک میلیارد جمعیت جهان از جمله یک صد میلیون کودک به دلیل فقر اقتصادی و فرهنگی از نعمت سواد محروم هستند.
 
*مرگ "موبوتو سه‏سه‏سکو" دیکتاتور پیشین کشور افریقایی کنگو (1997م)

ژنرال ژوزف موبوتو سه‏سه‏سکو، رئیس جمهور پیشین کشور افریقایى کنگو در سال 1930م در این کشور به دنیا آمد. وی پس از طی تحصیلات خود به روزنامه نگاری پرداخت و در دهه 1950م با پیوستن به نهضت آزادی‏بخش کنگو به ریاست پاتریس لومومبا، در مذاکرات استقلال کنگو شرکت کرد. موبوتو پس از استقلال کنگو به ریاست ارتش کنگو رسید و در سال 1960م در سی سالگی به نخست‏وزیری دست یافت. موبوتو پس از به دست گرفتن قدرت، پاتریس لومومبا، قهرمان ملی افریقا و بانی استقلال کنگو را که عازم نبرد با نیروهای مزدور موسی چومبه بود، دستگیر کرد و در یک اقدام خائنانه که موجی از نفرت مردم افریقا و جهان را در پی داشت، وی را به نیروهای موسی چومبه تحویل داد که آنان نیز لومومبا را در حال بیماری، تیرباران کردند. موبوتو یک بار نیز موسی چومبه را که توسط نیروهای امنیتی کنگو به دلیل ایجاد هرج و مرج دستگیر شده بود از زندان آزاد کرد. موبوتو در راستای به دست گرفتن زمام امور کشور، در 25 نوامبر 1965م علیه رئیس جمهور قانونی کنگو دست به کودتا زد و پس از برکناری او، خود بر اریکه قدرت نشست. موبوتو در دوران ریاست جمهوری خود، روش خودکامه‏ای در پیش گرفت و با محدود کردن اختیارات مجلس و حذف پست نخست وزیری، کل اختیارات کشور را قبضه کرد. وی در 27 اکتبر 1971م نام رسمی کشور را از جمهوری دموکراتیک کنگو به جمهوری زئیر تغییر داد در حالی که قبلاً اعلام کرده بود فقط اعضای حزب او حق انتخاب شدن برای مجلس راخواهند داشت. موبوتو که ادعای رهبری مردم کنگو را داشت برای خود لقب موبوتو سه‏سه‏سکو را برگزید و برای آن که کاری مشابه سایر رهبران بزرگ انجام دهد، به تقلید از مائوتسه تونگ، رهبر چین، دست به یک انقلاب به اصطلاح فرهنگی زد و طی یک رشته اقدامات سطحی، هرج و مرج عجیبی تحت عنوان بازگشت به خویشتنِ خویش را به وجود آورد. او در ضمن اقدامات مضحک خود، به عنوان نمونه، دادن شیرخشک به کودکان را منع نمود و دستور داد که مردم به پیروی از قبایل جنگلی کنگو، به بچه‏های خود، کرم ساقه درختان را بخورانند. با ابتذال آن چه موبوتو به عنوان انقلاب فرهنگی مطرح نمود، جریان غرب‏گرایى بار دیگر به عنوان یک اندیشه مترقی توسط او به کشور بازگشت. هم‏چنین برقراری روابط با رژیم صهیونیستی، حمایت از شورشیان آنگولا، برگزاری انتخابات تحت فشارهای بین‏المللی و سرکوبی اعتراضات مردمی و دانشجویى از اقداماتی بود که در زمان حکومت موبوتو انجام شد. در حالی که در زمان حکومت وی، روز به روز شمار فقیران و گرسنگان کنگو افزایش می‏یافت، موبوتو بر جلال و شکوه زندگی شاهانه خود می‏افزود و در این مدت، بیش از سه میلیارد دلار ثروت ملی را به نام خود در بانک‏های خارجی سپرد.در اوایل دهه 1990م، با پدیدار شدن تغییر اوضاع در صحنه بین‏المللی و انجام تحولات در کشورهای دیکتاتوری، اعتراضات و تظاهرات در شهرهای مختلف کنگو فراگیر شد که خواهان کناره‏گیری موبوتو و تشکیل یک کنفرانس ملی برای بررسی و تدوین قانون اساسی جدید بودند. از سوی دیگر موبوتو که با اعتراضات عمومی مواجه شده بود بحث حکومت دموکراتیک و تبدیل حکومت به نظام چند حزبی را مطرح نمود و حتی یکی از رهبران مخالفین را به نخست وزیری منصوب کرد. اما این امر نه تنها از اعتراضات نکاست بلکه تعداد زیادی از مردم در جریان این درگیری‏ها کشته شدند. در این میان شورشیان کنگو به رهبری لوران کابیلا بر مخالفت خود با موبوتو افزودند که به جنگ‏های داخلی کنگو انجامید. در نهایت علی رغم انجام مذاکرات و میانجی‏گری‏های بین المللی، نتیجه مطلوبی حاصل نشد و موبوتو سه‏سه‏سکو در 16 مه 1997م پس از 37 سال زمام‏داری و 32 سال دیکتاتوری به مراکش گریخت. از آن پس نیروهای مخالف وارد پایتخت شدند و دو روز بعد حکومت دیکتاتوری موبوتو متلاشی شد. موبوتو سه سه سکو سرانجام در هفتم سپتامبر 1997م در 67 سالگی درگذشت و کارنامه‏ای سیاه از خود به جای نهاد.
انتهای پیام/

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها