امروز : جمعه ۸ اردیبهشت ۱۳۹۶ - 2017 April 28
۱۶:۰۳
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 111675
تاریخ انتشار: ۲۶ شهریور ۱۳۹۳ - ساعت ۰۶:۰۰
تعداد بازدید: 51
به گزارش خبرنگار هنرهای تجسمی پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; ، نشست «کبوتران مسجد دوردست» در ادامه سلسله نشست های پیرامون «تاثیر اندیشه مقاومت» بر

به گزارش خبرنگار هنرهای تجسمی پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; ، نشست «کبوتران مسجد دوردست» در ادامه سلسله نشست های پیرامون «تاثیر اندیشه مقاومت» بر ادبیات و هنر معاصر ایران و دیگر کشورها با محوریت «مقاومت و ادبیات داستانی» دوشنبه 24 شهریور در تالار سلمان هراتی، مجموعه حوزه  هنری برگزار شد.

ناصر ضرابی مدیر دفتر ادبیات بیداری حوزه هنری درخصوص تاریخچه این نشست گفت: در آذرماه سال 90 دو نشست در اردوگاه یرموک که مربوط به آوارگان فلسطینی در خاک سوریه است، برگزار شد. در این رایزنی فرهنگی، شاعران ایرانی مهمان و شاعران سوری و فلسطینی بودند و محور اصلی صحبت این شاعران این مسئله بود که همان طور که در بسیاری از زمینه ها میان ایران و کشورهای مقاومت همدلی و همکاری وجود دارد، در زمینه شعر نیز این اتفاق بیفتد و انجمن شاعران مقاومت داشته باشیم.

وی افزود: در سال 90 نیز حوزه  هنری پنج مهمان از سوریه، ترکیه، لبنان و فلسطین در حاشیه چهارمین جشنواره شعر انقلاب به تهران آمدند، بنا بر توصیه و سفارش، هنرمند فقید امیرحسین فردی، دو نشست با این مهمانان برگزار و بر همدلی میان طرفین تاکید شد. این جلسات به منظور هم اندیشی و با حضور هنرمندان، اندیشمندان هنر مقاومت برگزار می شود و به «تاثیر اندیشه مقاومت» بر ادبیات و هنر ایران و دیگر کشورها می پردازد. این دومین نشست از این سلسله جلسات است که با محور تاثیر و تاثر ادبیات داستانی و مقاومت» بر یکدیگر می پردازد.

بنابراین گزارش، در ادامه این نشست مجتبی رحماندوست نماینده مجلس شورای اسلامی و از فعالان حوزه مقاومت با اشاره به رابطه تعاملی دو واژه «ادبیات داستانی» و «مقاومت» گفت: در عرف مطالعات آکادمیک ابتدا باید به تعریف این دو واژه بپردازیم. مقاومت در معنای کوچک آن که به مقاومت در برابر حوادث طبیعی، خانوادگی و اجتماعی و ظلم اتلاق می شود مد نظر ما نیست. بلکه معنی مورد نظر ما مقاومت در برابر ظلم های بزرگ تر، اشغال گری و جنگ های نابرابر است، مانند آنچه  در منطقه قابل ملاحظه است.

وی درخصوص تعریف ادبیات توضیح داد: ادبیات گونه های مختلفی را مانند شعر، داستان، نمایشنامه شامل می شود که بعد از انقلاب علاوه بر ادبیات داستانی  نیم نگاهی به شعر نیز داریم و در مورد ادبیات، به طور خاص منظور ما ادبیات داستانی است که در زمینه زبان رایج و امروزی مد نظر ما است و منظور اصلی ما داستان و رمانی است که هم اکنون چاپ می شود و در پایان تحلیل میدانی فعلی مد نظر ما قرار دارد. داستان گونه ای از هنر است و ما قصد نداریم به نقاط مغایرت یا هم پوشانی هنر و ادبیات یا رجحان هر یک از آن ها بر دیگری بپردازیم.

رحماندوست در ادامه با اشاره به تفاوت میان ادبیات و مقاومت پرداخت و گفت: خالقان مقاومت هم خواص هستند و هم توده مردم که اکثرا نقش ویژه ای را برای خواص باید در نظر گرفت اما خالقان ادبیات تماما خواص و افراد اهل قلم هستند و یک فرد توده و عام نمی تواند به طرزی مناسب، با توجه به بیگانگی با تکنیک های ادبیات،  نویسنده داستان یا رمان مقاومت شود.

وی در ادامه در پاسخ به این پرسش که بین ادبیات داستانی و مقاومت کدام یک بر یکدیگر تاثیر دارند، گفت: رابطه میان این دو متقابل و تعاملی است، اما اگر سوالی درخصوص تعامل این دو پرسش شود، باید گفت که مقاومت بر ادبیات تاثیر می گذارد، زیرا مقاومت است که گونه ادبیات جدید تولید می کند و موارد قلیلی وجود داشته است که ادبیات مقاومت جدیدی را ایجاد کند. البته مقاومت ار مصلحان اجتماعی و بزرگان پیشرو بهره می برد. آن ها حرکت بیدارگری را ایجاد می کنند و توده به آن ها می پیونند و ادبیات وظیفه ثبت و انتقال را به دوش می کشد.

این فعال حوزه مقاومت سپس در پاسخ به این سوال که نقش ادبیات در این مابین چگونه است، این گونه پاسخ داد: نقش ادبیات در وهله نخست پایداری و ماندگاری مقاومت تا مادامی که به آن نیاز است را به عهده دارد. در مرحله بعد وظیفه جلوگیری از انحراف مسیر مقاومت را دارد. یک وظیفه مهم دیگر ادبیات در قبال مقاومت نقاشی و ویراستاری مقاومت است تا رنگ و بوی جدیدی بگیرد و برای ارائه مناسب باشد و در نقش دیگر آن پس از حصول مقاومت اتفاق می افتد که با قلم فرد صاحب قلم ایجاد می شود.

وی در پاسخ به این سوالات که برای عقب نماندن ادیبان از جریان مقاومت چه باید کرد و در صورت عقب ماندن آن ها که امری اجتناب ناپذیر جلوه می کند چه باید اندیشید، گفت: زمانی که یک مقاومت ایجاد می شود، شاید یک یا چند ادیب به آن بپردازد. اما این تشکیل ادبیات نیست، زیرا ادبیات در حین و زمان اندک پس از جنگ و مقاومت اتفاق نمی افتد بلکه به مرور زمان و به تدریج اهل قلم به آن می پردازند و آن را شکل می دهند. ادبیات مقاومت زمانی شکل می گیرد که تبدیل به یک پدیده فراگیر اجتماعی شود و تعداد آثار قابل ملاحظه و باکیفیت باشد.

وی در پاسخ به سوال دوم گفت: نکته مهم مردمی بودن اهل قلم است که با توده مردم و از جنس آن ها باشد. نکته دیگر در این مورد همراهی کردن با توده در فضا، اماکن و مراسم عمومی است. مسئله مهم دیگر یک هنرمند باید شناخت صحیح و درست از جامعه، وقایع و مردم خود داشته باشد. خلق اثر منطبق با اصول و عقاید و درک درست پیام مصلحان پیشرو و نحوه تبعیت مردم از این مصلح یکی از موارد بسیار مهم است. نکته آخر این که یک هنرمند باید به نقاطی که هم اکنون درگیر مسئله مقاومت است سفر کند و با درگیری های حسی در آن فضا دست به خلق اثر بزند.

این نماینده مجلس درخصوص انحراف و کج روی هنرمندان و تاثیر آن بر مقاومت گفت: اگر اهل قلم عقب بیفتند، مقاومت مورد خطر انحراف و کج روی قرار می گیرد. در مورد خطری که اهل قلم را تهدید می کند، می توان گفت هم خود ایزوله می شود و دیگر تمایلی برای ارتباط با توده ها ندارد و هم تبدیل به یک عنصر بی اثر و ضد مردمی می شود که نمی تواند کیفیت آثار خود را افزایش دهد و گاهی حتی طلبکار می شود.

وی درخصوص رابطه اجزا مقاومت در سطح منطقه گفت: مقاومت در تمامی نقاط منطقه با یکدیگر رابطه مستقیم و تنگاتنگ دارند، حتی فلش های نگاه و توجه به سوی لبنان است و از آن سو به سمت ایران نظر افکنده می شود.

رحماندوست درباره این که اگر اهل قلم اثری بیافرینند می تواند در منطقه تاثیرگذار باشد، گفت: بله بدون شک این گونه است، اهل قلم در ایران سرمایه هایی مانند آبروی شهدا، حضرت امام، دفاع مقدس و مقاومت در برابر اسرائیل و آمریکا را دارند که می تواند نقش کاتالیزور در جهت تولید آثار ادبی در سطح منطقه باشد.

وی درمورد جلب توجه اهل قلم به مسئله مقاومت نیز گفت: یکی از مهم ترین اقدامات ممکن در این خصوص می تواند انجمن نویسندگان مسلمان باشد و دیگری ایجاد یک جایزه بزرگ ادبی مقاومت با کمک ایران و سایر کشور ها باشد. جایزه  ای در حد جوایز بزرگ دنیا که یک انگیزه مناسب برای تولید ادبیات فاخر مقاومت باشد.

وی درباره جاماندگان از کاروان ادبیات مقاومت و راهکار بازگشت به آن گفت: بهترین راه برای اهل قلم غافل و جامانده از کاروان ادبیات مقاومت، توبه آن ها و فدا کردن تمام ادامه زندگی خود در این مسیر است. آن ها با این بازگشت می توانند غفلت خود درخصوص ادبیات مقاومت را جبران کنند.

رحماندوست در پاسخ به سوال یکی از حاضرین در مورد حس گرفتن از فضا به خصوص فضای هشت سال دفاع مقدس که ربع قرن از آن گذشته است و بازتابش در ادبیات داستانی و این که آیا اثر قابل توجه ای در این زمینه تولید شده است یا خیر، گفت: با گذشت ربع قرن از دفاع مقدس و پانزده سال مسئولیت ادبی درخصوص ادبیات دفاع مقدس، باید بگویم متاسفانه هنوز رمانی نداشته ایم که بتواند به طور جامع و مناسب دفاع مقدس و فضای آن را برای مردم جهان تصویر کند. مردم ایران اهل قلم و هنر هستند و بسیاری از رزمندگان و مجاهدان این مسیر خود اهل قلم هستند، اما رمانی که بتواند آیینه تمام نمای دفاع مقدس و انعکاس مطلوبی از آن باشد وجود ندارد.

وی درمورد این که راهکار چیست و در این زمینه چه باید کرد، گفت: در این سال ها بسیار با خود به این مسئله فکر کرده ام تا شاید راه حلی اساسی پیدا کنم و بتوانم خود را نیز راضی کنم  و این مسیر تنها از طریق «ادبیات شفاهی» به سرانجام رسید، تاریخ شفاهی، رمان نوین ایران استف بگذارید منتقدان ادبی آن را یک رمان ادبی ندانند، این از ارزش های این کار کم نمی کند، مهم ترین عنصر یک رمان «کشش» است که در ادبیات شفاهی به خوبی نمود دارد و در آن بیشتر از عناصر رمان های اصلی بیش از خود آن بهره می گیرد.

این نماینده مجلس شورای اسلامی در پاسخ به سوال رابطه هشت سال دفاع مقدس و مسئله فلسطین گفت: همان طور که می دانیم هشت سال دفاع مقدس برگرفته از اعتقاد ما به مسائل دینی – مذهبی و برگرفته از تعالیم ائمه اطهار بوده است و از همه مهم تر دفاعی در مقابل اشغال گری و زورگویی رژیم بعث عراق بوده است، این مقاومت زمینه ساز بروز و ظهور ادبیات مقاومت شده است و می توان گفت هشت سال دفاع مقدس سرمایه مناسبی برای تولید ادبیات مقاومت شده است و نباید به آسانی از این سرمایه ها عبور کنیم.
انتهای پیام/

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار