امروز : پنجشنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 7
۰۰:۰۸
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 111706
تاریخ انتشار: ۲۶ شهریور ۱۳۹۳ - ساعت ۰۶:۰۴
تعداد بازدید: 21
مهم‌ترین وقایع تاریخی امروز  26 شهریور 1393 خورشیدی برابر با 21 ذی القعده 1435 هجری و 17سپتامبر 2014 میلادی به شرح زیر است:   آغاز دوره چهارم ...

مهم‌ترین وقایع تاریخی امروز  26 شهریور 1393 خورشیدی برابر با 21 ذی القعده 1435 هجری و 17سپتامبر 2014 میلادی به شرح زیر است:
 
آغاز دوره چهارم مشروطه، عصر سلطه آمریکا بر ایران (1320 ش)

پس از سقوط رضاخان پهلوی در جریان جنگ جهانی دوم و ورود نیروهای متفق به ایران، محمد رضا پهلوی با حمایت متفقین بر اریکه سلطنت تکیه زد. از این زمان دوره سوم مشروطه که از ابتدای زمامداری خفقان‏بار و استبدادی رضاخان شکل گرفته بود پایان پذیرفت و دوره چهارم مشروطه آغاز شد. در این میان، سران متفقین در کنفرانس سه جانبه خود در آذرماه 1322 در تهران، برای تقسیم منافع استعماری خود در ایران به توافق رسیدند و کمک اقتصادی به ایران را برای چپاول بیشتر، تضمین نمودند. سال‏های بین 1320 تا 1327ش را باید دوران رقابت استعمار کهن انگلیس با استعمار جدید آمریکا در ایران دانست. این رقابت در جریان کودتای 28 مرداد 1332 به اوج خود رسید و از آن پس دوران دیگر مشروطه با دیکتاتوری سیاه شاه و سلطه کامل آمریکا آغاز گردید. مهم‏ترین حادثه در این دوران، ملی شدن صنعت نفت ایران در 29 اسفند 1329 ش بود که در نهایت با شکاف بین جبهه سیاسی و مذهبی، قیام مردمی با شکست مواجه شد. 
 
الغای یک جانبه قرارداد 1975 الجزایر توسط "صدام حسین" رییس جمهور بعثی عراق (1359 ش)

با سقوط محمدرضا شاه و پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، ستون نظامی ساختار امنیتی متمایل به غرب در منطقه فروپاشید، منطقه خلیج فارس با بحران خلأ قدرت طرفدار غرب مواجه گردید و موازنه قوا زیر سؤال رفت. پیروزی انقلاب اسلامی ایران، آثار عمیقی بر مناسبات کشورهای منطقه و قدرت‏های بزرگ صاحب نفوذ در آن بر جای گذاشت. در سطح بین‏المللی، انقلاب اسلامی، موازنه قوا به سود غرب در دهه‏های پس از جنگ دوم جهانی را برای اولین بار تغییر داد و راه را برای ظهور و بروز نیروهای جدید در منطقه هموار ساخت. در این حال رقابت برسرِ کسب مقام ژاندارمی و جانشینی شاه را در بین کشورهای منطقه شدت بخشید و قدرت‏های جهان که منافع خود را در منطقه در خطر می‏دیدند، تصمیم به سرنگونی نظام نوپای اسلامی گرفتند. از این رو، با حمایت و تشویق رژیم بعث عراق، هدف خود را تعقیب می‏کردند. در این حال و در هنگامی که ایران درگیر مشکلات داخلی پس از انقلاب و حل این مسائل و نابسامانی‏های برجای مانده از رژیم گذشته بود، عراق از فرصت استفاده کرده، به طور مکرر، به تجاوز هوایی، زمینی و دریایی علیه ایران اقدام می‏نمود. گسترش این حملات در دوره‏های زمانی مختلف، این نتیجه را می‏رساند که عراق، برنامه‏ریزی دقیقی برای حمله به ایران داشته است. همچنین پس از چند ماه که از حملات پراکنده ارتش بعث عراق در مرزهای ایران می‏گذشت، در مجلس ملی عراق، جلسه اضطراری، تشکیل شد و صدام حسین دیکتاتور این کشور، قرارداد 1975 الجزایر که مرزهای بین‏المللی را معین کرده بود ملغی اعلام کرد. وی الغای این موافقت‏نامه را مطابق با سیستم شورای فرماندهی انقلاب عراق عنوان نمود و گستاخانه مسؤولیت قانونی این الغا را بر دوش جمهوری اسلامی ایران انداخت. براساس تصمیم شورای فرماندهی عراق که صدام حسین آن را اعلام نمود، اروندرود به طور کامل به عراق و اعراب تعلق پیدا می‏کرد. وی با الغای یکطرفه قرارداد 1975م، در حقیقت آغاز تجاوز نظامی رژیم بعثی را اعلام کرد تا مگر بتواند مطامع و خواسته‏های جاه‏طلبانه خود را از طریق جنگی ظالمانه و ناخواسته بر مردم ایران تحمیل کند. او در حالی عنوان کرد که عراق هیچ گونه چشمداشتی به خاک ایران ندارد که در همان زمان چندین نقطه مرزی جمهوری اسلامی ایران را به تصرف درآورده بود. اعلام تصمیم شورای فرماندهی عراق منجر به جنگ تحمیلی در 31 شهریور 1359 گردید که نود و چهار ماه به طول انجامید و حماسه‏ای جاودان از رشادت‏های ملت غیور ایران به نمایش گذاشت. در این جنگ ده‏ها کشور بیگانه، سیل کمک‏های مالی، تسلیحاتی و نیز نیروهای نظامی و تبلیغاتی خود را به عراق روانه کردند تا بتوانند ایرانِ اسلامی را به زانو درآورند. اما مقاومت سرسختانه ملت مسلمان ایران با رهبری حکیمانه حضرت امام خمینی(ره)، دشمنان را ناکام ساخت و بدون آن‏که جنگ به نتیجه دلخواه آنان برسد، در مرداد 1367 به پایان رسید. 
 
تشکیل نیروهای سه ‏گانه در سپاه پاسداران به فرمان امام خمینی(ره) (1364 ش)

تا سال 1364، اغلب عملیات‏های جنگ با همکاری و حضور ارتش و سپاه به طور مشترک انجام می‏شد. پس از مدتی، ضرورت جنگ ایجاب نمود تا سپاه به طور مستقل به اجرای عملیات بپردازد تا این که حکم حضرت امام خمینی(ره) در 26 شهریور سال 1364 مبنی بر تشکیل سه نیروی زمینی، هوایی و دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، موجبات آن را فراهم آورد. با ابلاغ این فرمان، مسؤولین سپاه به گسترش سازمان رزمی و جذب 1500 گردان نیرو پرداختند. از آن زمان، پاسداران جان برکف سپاه، عملیات‏های مهم و موفقی در جنگ به انجام رساندند و ضمن وارد آوردن ضربات هولناک بر دشمن بعثی، موفقیت‏های کم نظیری، نصیب جمهوری اسلامی ایران به ارمغان آوردند. در حال حاضر، تشکیلاتی منسجم و مقتدر از برادران سپاهی در زمین، هوا و دریا، در کران تا کران میهن اسلامی حضوری فعال و پرثمر دارند. 
 
شهادت شهید محمود شامخی (1351ش)

در سال 1326ش چشمان شهید محمود شامخی برای اولین‏بار در تهران به روی جهان هستی گشوده شد. محمود، دوران شیرین کودکی را در کانون پرمهر خانواده گذراند و ظلم رژیم طاغوتی پهلوی را درک کرد. وی سپس به تحصیل روی آورد و پس از گذراندن دوران دبیرستان، وارد دانشکده حسابداری شرکت نفت شد و از همان‏جا بود که به مبارزه با طاغوتیان زمان پرداخت. تبلور اندیشه‏های حضرت امام خمینی (ره) در عمل محمود آشکار می‏گشت و اعتقادات مذهبی او را شکل مبارزاتی می‏بخشید. محمود شامخی سرانجام طی مبارزات انقلابی‏اش در تاریخ بیست و ششم شهریورماه سال 1351 هجری شمسی به شهادت رسید. پیکر پاک این جوان 25 ساله در بهشت زهرا (س) به خاک سپرده شد. 

شهادت شهید عبدالله جمالی (1365)

شهید عبدالله جمالی در سال 1336ش در قهدریجان از توابع اصفهان متولد شد. پدرش کشاورز بود، به‏همین علت از کودکی به کار در مزارع مشغول شد و با دستان کوچکش زخم‏های روزگار را احساس نمود. با اوج‌گیری مبارزات مردم انقلابی، در صف سربازان روح‌الله (ره) قرار گرفت تا شاید کودکان کشورش همانند او با سختی زندگی نکنند. عبدالله بعد از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی، در سال 1358ش به کردستان رفت تا از دستاوردهای انقلاب محافظت نماید. عبدالله چندی بعد تحت عنوان فرمانده گردان امام حسین (ع) و مسئول محور کامیاران، ‌سنندج و ‌قروه معرفی گردید. او صاحب سه فرزند بود و برای تربیت اسلامی آنان از هیچ کاری دریغ نکرد. سردار دلاور کردستان ده روز پس از زیارت خانه خدا به جبهه‌های غرب بازگشت و در تاریخ بیست و ششم شهریورماه سال 1365 هجری شمسی در سن بیست و نُه سالگی توسط منافقین به شهادت رسید. هادی آخرین فرزند شهید عبدالله جمالی، چهار ماه بعد از شهادتش چشم به جهان گشود اما هرگز نتوانست دستان نوازشگر پدرش را احساس نماید. 
 
روزنامه ندای وطن در تیراژ سه هزار نسخه در تهران انتشار یافت.(1287ش)
 
وفات "ابن نفیس" طبیب مسلمان و کاشف گردش ریوی خون(687 ق)

علاءالدین علی ابن نفیس دانشمند و طبیب مسلمان در دمشق به دنیا آمد و در زادگاهش به تحصیل علوم اسلامی پرداخت. او علم طب رانزد دانشمندان مشهور آن عصر فراگرفت و پس ازمطالعه و تحقیقات عمیق در این رشته مهارت بسیاری پیدا کرد. یکی از نخستین کتاب‏های ابن نفیس شرح تشریح القانون نام دارد که گردش ریوی خون را شرح داده است. کشف این گردش خون، مربوط به سه قرن قبل از زمانی است که توسط دانشمندان اروپایی ارایه شده است. به همین جهت، بنا به نظر برخی از محققان، دانشمندان اروپایی، این نظریه را از ابن نفیس اقتباس کرده‏اند. کتاب الشامل، یکی دیگر از آثار اوست که درباره‏ی تکنیکِ جراحی، بحث‏های قابل توجهی دارد. 
 
حمله‏ ی "آقا محمدخان قاجار" به شمال غربی ایران(1210 ق)
 
   

آغاز صدارت "امیرکبیر" صدراعظم با کفایت ناصرالدین شاه قاجار(1264 ق)

پس از مرگ محمدشاه قاجار، پسرش ناصرالدین میرزا که شانزده سال داشت به شاهی رسید. وی پس از آن که در تبریز بر تخت نشست، میزا تقی خان امیرنظام را با لشکری آراسته به تهران فرستاد و خود در 21 ذی قعده به تهران رسید. ناصرالدین میرزا، پیش از ورود به تهران، امیر نظام را به لقب اتابک اعظم ملقب کرد و او رابه صدر اعظمی خویش برگزید. بعدها صدر اعظم ناصرالدین شاه توسط سلطان قاجار ملقب به امیر کبیر گردید. 
 
 
درگذشت عالم بزرگوار آیت ‏اللَّه "سید یونس اردبیلی" (1377 ق)

سید یونس فرزند سیدمحمدتقی موسوی اردبیلی در سال 1293 یا 1296 ق در اردبیل به دنیا آمد. وی پس از تحصیل مقدمات و سطوح در اردبیل، به زنجان رفت و فقه و اصول را از آخوند ملاقربانعلی زنجانی، عالم بزرگ آن سامان و علوم معقول را از آخوند ملاسبزعلی حکیم آموخت. سیدیونس سپس برای ادامه‏ی تحصیل راهی نجف اشرف شد و در حلقه‏ی درس اساتید نامداری همچون شیخ الشریعه‏ی اصفهانی، فاضل شربیانی، آخوند خراسانی و علامه سیدمحمدکاظم یزدی جای گرفت. وی پس از آن به کربلا رفت و از محضر آیت‏اللَّه میرزا محمد تقی شیرازی بهره جُست. آیت‏اللَّه اردبیلی در سال 1346 ق به اردبیل بازگشت و عهده‏دار امور مذهبی گردید. از آن پس به مشهد رفت و به دنبال کشتار خونین مسجد گوهرشاد، به همراه عده‏ای دیگر از روحانیون، دستگیر، زندانی و سپس تبعید شد. در اواخر عمر چندی درعتبات بود ولی به علت بیماری به تهران رفت و در آن شهر در 84 یا 81 سالگی درگذشت. پیکر این عالم ربانی را به مشهد منتقل کرده و در آن شهر به خاک سپردند. از آیت‏اللَّه سید یونس اردبیلی آثاری برجای مانده که دوره‏ی کامل فقه، رساله در فروع علم اجمالی و معتقدات القاصر از آن جمله‏اند. 
 
تهاجم ارتش سرخ شوروی به لهستان در آغاز جنگ جهانی دوم (1939م)

پس از حمله ارتش آلمان به لهستان و اعلان جنگ انگلستان و فرانسه به آلمان و شعله‏ور شدن بیشترِ آتش جنگ جهانی دوم، شوروی علی‏رغم توافق سری خود با آلمان برای حمله به لهستان، در ابتدا به لهستان یورش نبرد. در این میان، ارتش لهستان در برابر تهاجم نیروهای آلمان نازی مقاومت کرد و پیش‏بینی هیتلر مبنی بر فتح لهستان طی یک هفته به وقوع نپیوست. خودداری ارتش سرخ شوروی از پیشروی در شرق لهستان که موجب تمرکز نیروهای لهستان در جبهه غرب شده بود، هیتلر را خشمگین ساخت و طی پیامی برای استالین دیکتاتور شوروی، به وی تذکر داد که اگر خواهان سهم خود از لهستان است باید در جنگ شرکت کند. ظاهراً علت تردید و تعلل استالین در فرمان حرکت به ارتش سرخ در شرق لهستان، علاوه بر نگرانی او از عواقب ورود انگلیس و فرانسه در جنگ، این بود که می‏خواست ارتش لهستان ابتدا در جنگ با آلمان تضعیف شود و قدرت مقاومت زیادی در برابر ارتش سرخ نداشته باشد. سرانجام در روز هفدهم سپتامبر 1939م که هزیمت و عقب نشینی ارتش لهستان در برابر نیروهای هیتلر آغاز شده بود، استالین فرمان حمله به خاک لهستان را صادر کرد و ارتش سرخ بدون برخورد با مقاومت جدی نظامیان لهستان، شروع به پیشروی نمود. لهستان سرانجام پس از چهار هفته مقاومت در برابر دو همسایه نیرومند شرقی و غربی خود، شکست خورد و نبرد دلیرانه ورشو در آخرین روزهای جنگ، پایان بخش این نبرد نابرابر بود. در جریان این جنگ، بیش از سی‏صد هزار لهستانی جان باختند. 
 
مرگ "امیل لوْدویکْ" نویسنده و زندگی نامه نویس آلمانی (1948م) (ر.ک: 25 ژانویه)

هرمان کهن معروف به امیل لودویک نویسنده آلمانی در 25 ژانویه 1881م در شهر برسلاو آلمان به‏دنیا آمد. او در آغاز جوانی مدتی به تجارت پرداخت و پس از آن به تحصیل حقوق مشغول شد و وکالت کرد. اما طولی نکشید که شوق و رغبت زیادی به نویسندگی در او پیدا شد و به نوشتن چندین نمایش‏نامه پرداخت. هرچند این آثار موفقیت چندانی برای او به ارمغان نیاوردند اما پای او را به وادی این هنر باز کردند و لودویک در سال‏های بعد تبدیل به نویسنده معروفی شد. لودویک قبل از جنگ جهانی اول، از طرف یکی از روزنامه‏های بزرگ آلمان به خبرنگاری در کشورهای آلمانی‏زبان اروپا مأموریت یافت. وی در فاصله سال‏های جنگ جهانی اول و دوم، به نوشتن بیوگرافی و زندگی‏نامه شخصیت‏های برجسته جهان پرداخت و در این راه، به شهرت و افتخار زیادی رسید. به‏طوری که به‏عنوان پایه‏گذار فن بیوگرافی‏نویسی شهرت یافت. این بیوگرافی‏ها از نظر روان‏شناسی و تجزیه و تحلیل روحی نیز بسیار دقیق بودند. لودویک در سال 1940م راهی امریکا شد و تا آخر عمر خود را در آن سرزمین گذراند. از جمله مهم‏ترین زندگی‏نامه‏ها که توسط لودویک تصنیف شده‏اند عبارت‏اند از: "گوته"، "بتهوون"، "استالین"، "بیسمارک" و "روزولت". هرمان کهن معروف به امیل لودویک سرانجام در هفدهم سپتامبر سال 1948 میلادی در سن شصت و هفت سالگی درگذشت. 
 
وقوع فاجعه "سپتامبر سیاه" و کشتار فلسطینی ها توسط شاه حسین اردنی (1970م)

در پی گسترش عملیات چریک‏های فلسطینی علیه عوامل رژیم صهیونیستی و هم‏چنین افزایش حضور نظامی نیروهای سازمان آزادی‏بخش فلسطین در اردن، شاه‏حسین‏بن طلال اردنی، پادشاه وقت اردن، موقعیت خود را در خطر دید. در این میان از اوایل سپتامبر 1970م، درگیری‏های پراکنده‏ای میان ارتش اردن و چریک‏های فلسطینی، به ویژه در اَمّان پایتخت این کشور درگرفت و حتی سوءقصدی به جان شاه حسین انجام شد که ناکام ماند. این مسئله باعث تشکیل دولت نظامی در اردن گردید که در واقع، اعلان جنگ به سازمان آزادی‏بخش فلسطین قلمداد می‏شد. لذا کمیته مرکزی این سازمان، یک شورای جنگی را تشکیل داد و همه نیروهای مسلح فلسطینیِ داخل اردن را، منسجم نمود. در نهایت به دستور شاه حسین در بامداد هفدهم سپتامبر 1970م، ارتش اردن حمله گسترده و همه‏جانبه خود را به مراکز تجمع نیروهای فلسطینی آغاز کرد و با سلاح‏های سبک و سنگین خود جنگ سختی را علیه فلسطینیان به راه انداخت. بر اثر این جنگ، کشتار وسیعی صورت گرفت که در طی آن بین دوازده تا پانزده هزار فلسطینی کشته و تعداد زیاد دیگری نیز مجروح شدند. سرانجام پس از دوازده روز درگیری و سرکوب، توافقنامه آتش‏بس میان سازمان آزادی‏بخش فلسطین به رهبری یاسرعرفات و شاه‏حسین امضا شد. در اواخر همان‏سال، بار دیگر میان ارتش اردن و چریک‏های فلسطینی درگیری‏هایی رخ داد تا این‏که شاه اردن به طور کامل مانع از حمله این چریک‏ها به نظامیان رژیم صهیونیستی از طریق خاک اردن شد. شاه حسین از آن پس، صدها هزار پناهنده فلسطینی را از اردن اخراج نمود و دست دوستی به سوی رژیم صهیونیستی دراز کرد. 
 
انجام مذاکرات صلح "کمپ دیوید" بین سران مصر و رژیم صهیونیستی (1978م)

با پایان یافتن جنگ چهارم اعراب و اسرائیل در اکتبر 1973م، خاورمیانه و جهان اسلام شاهد یک تحول عجیب و یک تصمیم جدید در میان یکی از کشورهای سردمدار مبارزه با صهیونیسم بود. انور سادات، رئیس جمهور وقت مصر پس از سرخوردگی از شکست در برابر رژیم صهیونیستی و اتخاذ سیاست نزدیکی به غرب، در ژوئیه 1977م اعلام کرد در ازای خروج نیروهای رژیم صهیونیستی از سرزمین‏های اشغالیِ صحرای سینا، حاضر به امضای قرارداد صلح با رژیم اشغال‏گر قدس خواهد بود. وی چهار ماه بعد در 19 نوامبر 1977م در میان بُهت جهان اسلام و کشورهای عرب در یک سفر خفت‏بار به سرزمین‏های اشغالی فلسطینْ با مقامات اسرائیلی دیدار کرد و در پارلمان رژیم صهیونیستی سخنرانی نمود. این حرکت از سوی کشورهای عربی و نیز سازمان آزادی‏بخش فلسطین به عنوان تسلیم محض قلمداد گردید و به شدت محکوم شد. با این حال مذاکرات صلح میان سران دو رژیم با میانجی‏گری امریکا ادامه یافت. به دنبال این امر، در هفدهم سپتامبر 1978م، ضمن ملاقات روسای جمهوری امریکا و مصر و نخست وزیر رژیم صهیونیستی در کمپ دیویدِ امریکا، انور سادات که در مسیر ذلت و خفت قرار گرفته بود، نه تنها به اعتقادات دینی و اسلامی، بلکه به آرمان‏های عربی و ملی نیز خیانت نمود و با امضای موافقت نامه‏ای، زمینه انعقاد پیمان ننگینِ کمپ دیوید در 26 مارس سال 1979م را فراهم آورد. به موجب این قرارداد، پس از تخلیه صحرای سینا از نیروهای صهیونیستی، صلح نهایى میان دو رژیم منعقد می‏گردید. هم‏چنین در این قرارداد به تشکیل حکومت خودمختار فلسطینی نیز اشاره شد که بعدها به آن نیز عمل نگردید. این قرارداد از سوی تمامی کشورهای اسلامی و عربی محکوم شد و بسیاری از این کشورها، روابط سیاسی خود را با رژیم مصر قطع کردند. (ر.ک: 26 مارس) 
 
قتل‏عام فلسطینیان اردوگاه‏های "صبرا و شتیلا" توسط رژیم صهیونیستی (1982م)

پس از کشته شدن بشیر جُمیِّل، رئیس جمهور دست نشانده لبنان، طرحی برای کشتار فلسطینیان عنوان گردید. مسئله مخالفت شدید حزب کتائب - که بشیرجُمیِّل نیز عضو آن بود - با فلسطینی‏ها، به صورت بهانه‏ای در اختیار رژیم اسرائیل قرار گرفت. بنابراین با تصویب مناخیم بگین نخست وزیر و دستور آریل شارون، وزیر جنگ وقت اسرائیل، از بامداد هفدهم سپتامبر 1982م، نظامیان این رژیم، اردوگاه‏های صبرا و شتیلا را محاصره کردند و سپس فالانْژْهای وابسته به دولت دست نشانده لبنان، قتل عام غیرنظامیانِ فلسطینی را در این اردوگاه‏ها آغاز کردند. این تهاجم وحشیانه 40 ساعت ادامه یافت و در جریان آن، نزدیک به 3300 تن از فلسطینی‏ها کشته شدند. اردوگاه شتیلا در سال 1954م در بیروت به وجود آمده بود و اردوگاه صبرا نیز جزو اردوگاه‏های فلسطینی در منطقه بیروت و جبل عامل به شمار می‏رفت. این جنایت هولناک، خشم افکار عمومی جهان را برانگیخت و لکه ننگ دیگری در کارنامه رژیم اشغال‏گر قدس و مزدورانِ آن در لبنان بر جای نهاد. 
 
مرگ "کارْلْ پوپِر" فیلسوف و نظریه پرداز معروف اتریشی (1994م)

کارلْ ریمونْدْ پوپر متفکر و نظریه‏پرداز معروف و معاصر اتریشی در 28 ژوئیه 1902م در خانواده‏ای یهودی در ویِن پایتخت اتریش، به دنیا آمد. وی پس از طی تحصیلات خود، مدتی به مشاغل آزاد روی آورد اما پس از آن به تدریس پرداخت. با قدرت‏گیری نازی‏ها در آلمان و سپس اتریش، پوپر جهت دوری از حاکمیت حزب نازی، به زلاندنو در قاره اقیانوسیه سفر نمود و به تدریس در دانشگاه مشغول شد. وی طی سال‏های بعد به ارائه نظرات خود پرداخت و طی بیش از پنجاه سال تدریس، کتاب‏هایی نیز نگاشت. پوپر در این زمان، در فلسفه علم و فلسفه سیاسی به عنوان یکی از نظریه‏پردازانِ شاخصْ شناخته شد و کتابهایش به حدود سی زبان ترجمه گردید. پوپر در فلسفه علم، با پوزیتیویسم منطقی و فلسفه تحلیلی مخالفت می‏کرد. پیروان فلسفه تحلیلی براین عقیده بودند که آن چه در فرایند ذهن به جریان در می‏آید، ناشی از درک امور از طریق حواس است، به طوری که زبان را به عنوان نمود ذهن معرفی می‏کنند. پوزیتیویسم منطقی نیز در پی ارائه یک بنیاد محکم و مطمئن برای علوم و اثبات بی‏معنایی هر نوع فلسفه ما بعد الطبیعه است که آن نیز بر به کارگیری روش‏های تجربی در کشف حقیقت، پافشاری می‏کند. در این راستا، پوپر معیار علمی بودن یک گزاره را ابطال پذیری عنوان کرد و نظریه حدس و ابطال را بر پایه آن بنا نهاد. به این معنا که دانشمند نظریه‏ای را با حدس عرضه می‏کند و در صورتی که این نظریه با یک قضیه مشاهده‏ای ناسازگار باشد، آن نظریه ابطال می‏شود. این نظریه، نظریه‏ای قراردادگرایانه درباره ماهیت علم است که ظاهری منطقی دارد، هرچند انتقاداتی را نیز در برداشته است. پوپر در فلسفه سیاسی نیز به طورعمده به فلسفه سیاسی افلاطون و مارکسیسم تاخت و از لیبرالیسم دفاع کرد به گونه‏ای که به صورت یکی از بزرگ‏ترین حامیان لیبرالیسم در قرن بیستم به شمار آمد. پوپر در عین حال از نظم نوین امریکا حمایت کرد و ژاندارمی امریکا بر جهان را پذیرفت. پوپر به عنوان یکی از پرنفوذترین نظریه پردازان و فلاسفه قرن بیستم، در آکادمی‏های علمی متعددی عضویت داشت و نشان‏های گوناگونی دریافت کرد. از پوپر آثاری بر جای مانده که جامعه باز و دشمنان آن، شناخت عینی، حدس‏ها و ابطال‏ها، فقر تاریخی‏گری و منطق اکتشاف علمی از آن جمله‏اند. کارل رِیموند پوپر سرانجام در 17 سپتامبر 1994م در 92 سالگی درگذشت. 
 
درگذشت ویلیام هنری فوکس تالبوت از پیشگامان اختراع عکاسی( 1877 م )

ویلیام هنری فاکس تالبوت (به انگلیسی: William Henry Fox Talbot) ( 11 فوریه 1800-17 سپتامبر 1877 ) دانشمند، فیزیکدان و عکاس بریتانیایی بود. او به عنوان پدر عکاسی شناخته می شود. شیوه منفی-مثبت در عکاسی از ابتکارات او در عکاسی است. با این شیوه امکان چاپ تعداد نامحدودی تصویر مثبت از روی یک تصویر منفی اصلی میسر شد. وی همچنین در سال 1840 کشف کرد که می توان با کمک زمان نوردهی بسیار کوتاه و به وسیله گالو نیترات نقره تصویر مخفی را ظاهر کرد. 
 
منبع:راسخون  
انتهای پیام/ز
 

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار