امروز : جمعه ۳۱ شهریور ۱۳۹۶ - 2017 September 22
۰۹:۳۵
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 11324
تاریخ انتشار: ۸ خرداد ۱۳۹۲ - ساعت ۱۴:۴۵
تعداد بازدید: 247
خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس- نفیسه اسماعیلی: شاید در گذشته دومین کشور در جهان بودیم که کاغذ تولید می‌کردیم و امروز به یکی از ...

خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس- نفیسه اسماعیلی: شاید در گذشته دومین کشور در جهان بودیم که کاغذ تولید می‌کردیم و امروز به یکی از واردکنندگان بزرگ این کالا مبدل شده‌ایم، اما رهبر انقلاب همواره بر تولید ملی، داخلی و تجهیز کارخانه‌ها تاکید دارند.

در کشور چند کارخانه نامی داریم، اما صراحتا باید عنوان کرد که از میان پارس، مازندران، کارون، مراغه و حتی غرب کدام فعالند؟ در نگاه اول داشتن 4 یا 5 کارخانه افتخار دارد اما به مانند همان ضرب المثل که «آب در کوزه و ما تشنه لبان می‌گردیم» هستیم و با دارا بودن کارخانه همچنان در پی گرانی کاغذ ما نیز می‌دویم.

بر کسی پوشیده نیست که هر کارخانه‌ای سرمایه‌ای می‌طلبد و هر سرمایه‌گذاری در مکانی، سرمایه‌داری هدفمند، اما باز هم تنها چشم امید به کارخانه کاغذسازی مازندران مانده است.

دغدغه رهبر انقلاب که در بازدید از بیست و پنجمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران عنوان شد منوط به تحول و راه‌اندازی کارخانه‌های کاغذ و توانمندسازی آنهاست که با فعالیت کارخانه‌ها شاهد اشتغال‌زایی نیز خواهیم بود، این منویات ضمن بازدید از نمایشگاه کتاب امسال هم موکدا مطرح شد.
 

* نیم نگاهی بر آنچه به عنوان «کارخانه کاغذ» در کشور داریم

کارخانه کاغذ «پارس»، «کارون» و «مازندران» سه کارخانه مهم کشور هستند که «پارس» و «مازندران» فعال و «کارون» در حالت تعطیلی به سر می‌برد، مراغه هم چنین وضعی. در شرایط کنونی فعال شدن کارخانه کارون بهترین مداوا برای کاهش قیمت‌ کاغذ به شمار می‌رود، چرا که کاغذ ماده با ارزش پس از فولاد است.

کارخانه کاغذسازی کارون: این کارخانه با توجه به وضعیت مناسب سرعت رشد نیشکر در استان خوزستان به عنوان قطب کاغذسازی خوزستان در «سازمان یونیدو» ( بخش صنعتی سازمان ملل متحد) این منطقه شناخته شده است.

از کاه نیشکر بنام «باگاس» که از غنی‌ترین ترکیبات غیر چوبی است و دارای سلولز است پس از گذران مراحلی به عنوان خمیر کاغذ استفاده می‌شود.

«باگاس» هم در نیشکر کارون و هم در کشت و صنعت هفت تپه به عمل می‌آید، با توجه به اینکه مواد اصلی است، در دهه 1330 اولین کارخانه نیشکر در هفت تپه ایجاد شد، در سال 1348 یعنی پس از 18 سال اولین کارخانه تولید کاغذ و خمیر کاغذ بنام کارخانه «کاغذسازی پارس» در آنجا تاسیس شد.

سال 83 کارخانه کاغذ سازی کارون به بخش خصوصی واگذار شد، اما بخش خصوصی در راستای ایفای نقش مالی و راه‌اندازی به تعهدات خود عمل نکرد و این کارخانه به دولت واگذار شد که از سال 83 تا 88 هیچ اقدام مثبتی در این راستا انجام نشد.

با توجه به عمل نشدن تعهدات مالی و اجرایی، کار به مراجع قضایی از سوی شرکت «آتیه دماوند» به وکالت از سوی بانک صنعت و معدن کشیده شد تا اینکه در سال 89 اجرائیه صادر و طی دو مرحله مزایده انجام شد تا مجددا این کارخانه به شرکت آتیه دماوند باز گردانده شود، این پرونده و اجرائیه در سازمان ثبت شوشتر و تهران موجود است، دو مرحله مزایده برای واگذاری به بخش خصوصی انجام شده که تا این لحظه خبری از واگذار نشده است. فاصله کارخانه پارس تا کارون حدوداً 30 کیلومتر است.

با حداقل 50 میلیون دلار ارزی و 20 یا 30 میلیارد ریال می‌توان این کارخانه را احیاء کرد.
 

کارخانه کاغذسازی مازندران: حدود 13 سال از عمر 15 ساله شرکت چوب و کاغذ مازندران می گذرد و این کارخانه در فروش کاغذ روزنامه (به دلیل حمایت‌هایی که مستقیم دولت از کاغذ روزنامه انجام می‌داد و ارزی که اختصاص می‌داد به واردات کاغذ) موفق نبود.

متولیان این کارخانه از عدم رغبت داخلی برای تهیه کاغذ روزنامه سخن می‌گویند که، «به هر حال مطبوعاتی‌های ما ترجیح می‌دهند از کاغذ خارجی استفاده و خرید را از آنجا انجام دهند و استقبالی اندک از کاغذ روزنامه تولیدی کاغذ کارخانه ما شد».

ظرفیت ایجاد شده در کشور ما برای کاغذ تحریر و روزنامه‌ است. اما مشروط به یکسری شرایط مازندران و پارس جوابگوی این دو کاغذ هستند. مازندران و شرکت پارس، جوابگوی بسیاری کتاب‌هایی مثل رمان و داستان و شعر و برخی کتاب‌هایی که خیلی درجه ماندگاری بالایی نیاز ندارند هستند.

این گزارش می‌افزاید: صنعت کاغذسازی هر 5 سال یکبار نیازمند بروزرسانی است تا روش‌ها، متدها و تکنولوژی جدیدتری را وارد بازار کنیم؛ یعنی باید تغییراتی به وجود آورید که بتوانیم کاغذ با درجه بالاتری تولید کنیم، اگر این شرایط تغییر کند صنایع چوب و کاغذ مازندران آمادگی دارد، افزایش ظرفیت داده و کل نیاز کشور را تأمین کند و البته آمادگی دارد درجه کیفیتش را به حدی برساند که به استاندارهای جهانی برسیم.
 

معرفی شرکت صنایع کاغذ پارس: گروه صنایع کاغذ پارس در تاریخ 13/9/1346 تحت شماره 11916 در اداره ثبت شرکتها و مالکیت صنعتی تهران به ثبت رسید. این شرکت سهامی، تنها واحد تولید کننده کاغذ چاپ و تحریر از باگاس (تفاله نیشکر) در ایران با مشارکت بانک صنعت و معدن، بانک اعتبارات صنعتی، موسسه CIF وابسته به بانک جهانی و سرمایه گذاران بخش خصوصی در سال 1346 با سرمایه 830440000 ریال تاسیس شد و در شهریور ماه سال 1349 شروع به بهره برداری کرد.

موضوع فعالیت شرکت طبق ماده 3 اساسنامه عبارت از تاسیس و اداره کارخانجات به منظور تهیه، تولید و توزیع انواع کاغذ و محصولات ساخته شده از کاغذ و مقوا و هرگونه محصولات فرعی دیگر است. درحال حاضر شرکت آتیه دماوند با داشتن بیشترین سهام (93.125%) ، سهام دار اصلی کاغذ پارس است.

محل کارخانه در هفت تپه از توابع شهرستان شوش، واقع در یکصد کیلومتری شمال اهواز است، یکی از علل انتخاب این محل، همجواری با کارخانه نیشکر هفت تپه، جهت سهولت حمل و انتقال ماده اولیه باگاس به کاغذ پارس است.

در سال 1349 اولین ماشین کاغذ با ظرفیت اسمی 35 هزار تن در سال و خط تولید خمیرسازی شماره یک به ظرفیت 20000 تن در سال،شروع به کار نموده و در همین سال توانست 12300 تن کاغذ چاپ و تحریر تولید نماید.چون تولید کارخانه جوابگوی مصرف کاغذ کشور نبود لذا طرح توسعه کاغذ پارس با افزایش سرمایه شرکت و اخذ وام و اعتبارات از بانکها در دی ماه 1349 به مرحله عمل درآمد و ماشین آلات موردنیاز سفارش داده شد.

طرح توسعه شامل دو ماشین کاغذ سازی به ظرفیت 70 هزار تن در سال، ظرفیت کارخانه را جمعاً به 105 هزار تن در سال رساند، این طرح همچنین شامل یک واحد خمیرسازی به ظرفیت 40 هزار تن در سال و یک واحد بازیابی سود سوزآور به ظرفیت 217 مترمکعب در روز می‌شد.

بهره برداری از واحدهای خمیر شماره 2 و ماشین شماره 2 کاغذ سازی در سال 1353و ماشین شماره 3  کاغذ سازی در سال 1354 به عمل آمد.

طراحی ظرفیت واحدهای تولید خمیر و ماشین‌های کاغذ برمبنای استفاده از خمیر باگاس به عنوان ماده اولیه و درصدی خمیر الیاف بلند خارجی جهت بهبود خواص مقاومتی محصول تولیدی صورت گرفته است. درصد خمیر الیاف بلند با توجه به تنوع محصولات و گراماژهای مختلف، متفاوت است. در حال حاضر 370 نیروی کار رسمی و 140 نفر در قالب پیمانکار در قسمت‌های مختلف این کارخانه بزرگ تولید کاغذ مشغول به کار بوده که با افزایش ظرفیت تولید امکان جذب 200 نیروی متخصص بومی دیگر در این کارخانه فراهم می‌شود.

کارخانه کاغذ مراغه: کاغذ سازی مراغه متعلق به شرکت سرمایه گذاری تامین اجتماعی (شستا) است، سهامداران آن شرکت‌های تحت پوشش شستا، (هولدینگ) هستند.

مشخصات کارخانه عبارتند از : 55 هزارتن واحد خمیرسازی - 60 هزارتن تولید کاغذ چاپ و تحریر (گراماژ 50 تا 120 گرمی) و محل کارخانه در آذربایجان شرقی (مراغه) است.

براساس آخرین اطلاعات دریافتی از وضعیت شرکت تقریباً تمامی ماشین آلات در بخش خمیر و کاغذ سازی نصب و مراحل تولید کاغذ را دارد. تاریخ شروع بهره برداری با توجه به اطلاعات اخذ شده از سوی شرکت 21/12/1387 بوده است، لذا به دلایلی نظیر عدم کیفیت کاغذهای تولیدی که شامل عدم درخشندگی و شفافیت مناسب، وجود پرز در سطح کاغذ، عدم پراکندگی مناسب الیاف در سطوح کاغذ و غیره عملاً باعث شده تا تولید واقعی شرکت در تاریخ یاد شده محقق نشود. در حال حاضر شرکت مزبور تولیدات آزمایشی و فعالیت در بخش تحقیق و توسعه جهت رسیدن به تولید انبوه را در دست اجرا دارد و با بسیاری از کارگران آن تسویه شده است.

کلنگ احداث کارخانه کاغذسازی مراغه در سال 1374 با حضور هاشمی رفسنجانی، رئیس جمهور وقت به زمین زده شده و از سال 83 خط تولید آن با حضور عارف، معاون اول رئیس جمهور وقت به بهره‌برداری رسید اما امروز این کارخانه .....
 

کاغذ سازی غرب: مالکیت آن را صندوق بازنشستگی تامین اجتماعی 29.35 درصد – ستا 29.35 درصد - شرکت سرمایه‌گذاری امید 30 درصد - شرکت سرمایه گذاری توسعه صنعتی 5.74 درصد و سایر 5.56 درصد برعهده دارند.

مشخصات:50 هزارتن واحد خمیر - 75 هزارتن کاغذ چاپ و تحریر) گراماژ 70 تا 90 گرمی (- 5 هزارتن کاغذ گلاسه (70 تا 120 گرمی)؛ محل کارخانه در کرمانشاه (هرسین) است که به گفته برخی، بخش عمده ماشین آلات خمیر و کاغذ سازی به محل کارخانه حمل شده ولی در حال حاضر زمان فعالیت پروژه نامشخص است. 

در پایان یک سوال باقی می‌ماند و جواب آن که اگر کارخانه کارون هم به جمع تولیدکنندگان کاغذ افزوده شود(با فرض اینکه همگی فعال شوند) در کنار سه کارخانه پارس، مراغه و مازندران چه میزان کاغذ کشور تأمین می‌شود؟

در پاسخ باید یادآور شد، اگر به طور جدی روی این مهم کار شود، در سال 200 تا 250 هزار تن می‌توانیم کاغذ چاپ و تحریر تولید کنیم. عنوان می‌شود 280 تا 330 هزار تن مصرف چاپ و تحریر کشور است، اما برخی 200 تا 250 هزار تن را اعلام می‌دارند که می‌توانیم این میزان را تأمین کنیم؛ یعنی تقریباً می‌توان جوابگوی نیاز کشور بود.

 انتهای پیام/و
برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها