امروز : جمعه ۱۹ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 9
۱۲:۴۴
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 114320
تاریخ انتشار: ۲ مهر ۱۳۹۳ - ساعت ۱۲:۳۳
تعداد بازدید: 34
پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; - احسان هوشیارگر:وقتی پنجم آبان ماه سال گذشته حجت الله ایوبی طی حکمی مهندس محمدرضا جعفری جلوه را عنوان مدیرعامل ...

پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; - احسان هوشیارگر:وقتی پنجم آبان ماه سال گذشته حجت الله ایوبی طی حکمی مهندس محمدرضا جعفری جلوه را عنوان مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی انتخاب کرد، خیلی‌ها غافلگیر شدند. غافلگیری از این جهت جلوه در قامت یک مدیر فرهنگی باتجربه که خودش سابقه سکانداری سینما در دولت نهم را داشت پس از چهار سال دوباره مسولیت اجرایی در عرصه فرهنگ و هنر و سینما را پذیرفته بود. مدیری که در تمام چهارسال گذشته در برابر همه اتفاقات سکوت را به هیاهو ترجیح داده بود، تنها یکبار آن هم با پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; همه آن دوران را مرور کرد و بازگشت فردی که مدیریت در عرصه هنر را همچون باغبانی می‌داند باعث خوشحالی افراد زیادی شد.

این گفت‌وگو به بهانه نزدیک شدن به پایان یکسال از مدیریت جلوه در فارابی انجام شده است. دوران تقریبا یکساله‌ای که با تغییرات عمده‌ای در سیاست‌های راهبردی و اجرایی فارابی همراه بوده و نتیجه این تغییرات افزایش تولید در فارابی بوده است و به تعبیر جلوه قرار نیست از این به بعد فارابی سفارش دهد بلکه تمایل این مجموعه به ارائه طرح از سوی خود فیلمسازان است تا از این طریق شائبه‌ها برطرف شود.
 
- سال 1393 از سوی مقام معظم رهبری به نام سال «اقتصاد و فرهنگ» نامگذاری شد و ایشان در صبحت‌هایشان به صراحت از تقویت جریان مؤمن و انقلابی در عرصه فرهنگ و هنر صحبت کردند، تحلیل‌‌تان از این نام‌گذاری و آن جهت‌گیری و برنامه‌های فارابی در این زمینه چیست و از چه زمانی اجرایی شده است؟

اصلی‌ترین مسایل کشور که همواره دغدغه‌ی مقام معظم رهبری بوده است با انتخاب شعار سال توسط ایشان  برجسته می‌شود تا مردم و مسئولان برای توجه و اقداماتی عملی در آن راستا و حیطه‌ها به صحنه آیند. این یعنی انقلاب یک لحظه و مقطع گذارا نیست که بگوییم شد و ما حالا در ایامِ پس از آن هستیم. نه ما هنوز در انقلابیم، سی‌و پنج سال است که در انقلابیم و به همین دلیل است که زنده‌ایم و هستیم و حریفان نیز به همین دلیل در میدان هستند و می‌بینیم که با چه حدت و شدتی در ادامه‌ی کارهای ضدانقلابی و ضدایرانی خود به مراتب جدی‌تر از گذشته عمل می‌کنند، به ویژه در این شرایط که جنگ را به شکل خزنده به عرصه‌ی فرهنگ و به نحو آشکار به حیطه‌ی اقتصادی کشانده‌اند. امسال هم مقام معظم رهبری اصلی‌ترین مسایل را برشمردند و به اعتقاد ما فرمایش ایشان این معنا را به گوش‌ها نشاند که امسال سال فرهنگ است، حتی به واسطه‌ اصلی‌ترین مسئله‌ کشور یعنی اقتصاد. وقتی فرمودند اقتصاد و فرهنگ با عزم ملی و مدیریت جهادی، در واقع ایشان خواستند بگویند اصلی‌ترین مسایل کشور اول تحولات اقتصادی است و سپس تحکیم و تثبیت فرهنگی و هویتی است که باید رخ دهد اما چگونه؟ سال گذشته فرموده بودند «حماسه سیاسی و اقتصادی» که عرصه‌ی سیاسی رخ داد اما در حماسه‌ی اقتصادی به آن توفیق که باید دست نیافتیم، یعنی همچنان حماسه‌ی اقتصادی در دستور کار است. حماسه نیز چیزی نیست جز یک حرکت عمیق و بزرگ با مشارکت سخت‌کوشانه و جهادی مسئولان و عزم ملی مردم و این نمی‌شود، مگر با یک تحول پیش‌نیاز فرهنگی. لذا می‌توانیم بگوییم آن طرح تحول اساسی و بنیادی در اقتصاد کشور نیز امروز یک پیوست فرهنگی – رسانه‌ای بزرگ دارد که از اصلی‌ترین مسایل است.

علاوه بر این رهبری فرمودند فرهنگ و به نظر می‌آید منظور ایشان همان سیاق اندیشه و سبک زندگی اسلامی- ایرانی، به‌عنوان دغدغه‌ی جدی و یک ضرورت است که امروز به دلیل سهل‌شدن ارتباطات و بی‌مرز شدن کشورها و جوامع و لاجرم بی‌دفاع شدن فرهنگ‌ها در برابر تهاجمات گسترده فکری، فرهنگی و نرم‌افزاری، دچار چالش شده است. در واقع امروزه وجوهی از یک زندگی غیراصیل با سبک زندگی ما آمیخته است و روز به روز این آمیختگی از طریق قبح‌زدایی‌ها و هنجارسازی‌ها در حال تشدید است. ما در مصادیق مختلفی غالباً نه با فرهنگِ خودمان بلکه با فرهنگ دیگران زندگی می‌کنیم. فرهنگی که ممکن است گاه از ریشه، بنیاد و معنا با فرهنگ ما و هویت اسلامی- ایرانی‌مان در تعارض باشد. بنابراین، در چنین شرایطی طبیعی است که جامعه را باید با تلاش متعهدانه و مؤثر فرهنگی و رسانه‌ای هم در  بُعد اقتصادی و تحرک مولد یاری کرد و هم در همسازی سبک زندگی با فرهنگ و هویت ملی و سبک  ایرانی و اسلامی.
 
- بله نکته همین است اما کی و چگونه این کارها می‌شود؟

نهادهای فرهنگی، هنری و رسانه‌ای کار اصلی را در این زمینه در دستور کار دارند مثل مسجد، آموزش و پرورش، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و صدا و سیما که این یکی بیش‌ترین سهم را دارا است. طبیعی است بنیاد سینمایی فارابی نیز یکی از جدی‌ترین و مؤثرترین مؤسسات فعال در سینما و به‌عنوان بازوی اصلی سازمان سینمایی کشور در این حیطه نقش دارد. سینمای حرفه‌ای و یا به تعبیری اصل سینما در این زمینه باید کاری را انجام دهد و می‌تواند انجام دهد. سینمای حرفه‌ای داستانی هم می‌تواند در جهت ایجاد عزم ملی در راستای تحولات اقتصادی و تحقق جامعه مولد و فعال در حیطه اقتصاد توانمند یا همان طرحی که از آن به‌عنوان اقتصاد مقاومتی یاد می‌شود، حرکت کند و تولیداتی را شکل دهد و هم در حیطه‌ی بازخوانی و تعمیم سبکِ زندگی اصیل اسلامی - ایرانی به‌طور جدی‌تر به تولید اثر بپردازد. بدیهی است که این دو موضوعاتی هستند که سینمای حرفه‌ای حتماً باید به آنها توجه کند و بنده این را در دستور کار خودمان می‌دانم و در این زمینه قدم‌هایی برداشته‌ایم.
 
* نیازمند آثار هنری جریان‌ساز، نافذ و هویت‌بخش هستیم

- فارابی مرجع اصلی حمایت از تولید سینمای حرفه‌ای در کشور است و نکته‌ای که مقام معظم رهبری در چند وقت اخیر بسیار به آن تأکید کرده‌اند تقویت جریان مؤمن و انقلابی در سینماست. فارابی مشخصاً چه برنامه‌ای برای حمایت از جریان مؤمن و انقلابی دارد؟

وقتی صحبت از عزم ملی می‌شود یعنی حرکت همه‌ ملت در یک راستا، دور از اختلافات و مناقشات. اختلافاتی که شاید بتوان گاه تعبیر دعوای زرگری را روی آن گذاشت و یا مناقشاتی که در میدان نبرد اصلی نیست. پرهیز از چنین حاشیه‌روی‌هایی قطعاً لازمه‌ عزم ملی است. تأکید مقام معظم رهبری بر عزم ملی یعنی همه در صحنه و البته با رویکرد هم‌سو در راستای یک چشم‌انداز و مقصد. نمی‌توان در صحنه بود اما هرکس به سویی حرکت کند. می‌شود قصه‌ی مجموعه‌ی کبوتران به دام صیاد افتاده که هر کس می‌کوشید از دام برهد اما هرکس دام را به سویی می‌کشید و لذا آزادی رخ نمی‌داد. آزادی وقتی حاصل شد که آن کبوتر هوشمند پیشاهنگ فرمان حرکت به یک سو را داد. عزم ملی هم یعنی حرکت همه به یک سو و یک جهت و طبیعتاً ایشان مشخص کرده‌اند که حرکت ملت در جهت مصالح کشور باید به کدام سو باشد و مدیریت جهادی یعنی این‌که مسئولان هم باید مانند مردم با حداکثر توان در صحنه باشند. اما رویکرد دیگری که از این امر حاصل می‌شود این است که سربازان اصلیِ این حرکتِ جمعی باید قلباً به آن مقصد و این آرمان‌ها مؤمن و دل‌سپرده باشند. طبیعی است در این زمینه هر فرد و نیرویی و هر ایده و سوژه‌ای که قابلیت و جذابیت بیش‌تری دارد باید به نحو مؤثرتری مورد حمایت قرار گیرد.

این جاست که باید بکوشیم و بتوانیم در ادامه‌ توجهاتی که رهبر معظم انقلاب به نیروهای مؤمن و دلسوز دارند، قدرت‌مند‌ترین نیروهای خود را در جایگاه‌های بهتر این حرکتِ جمعی برای رسیدن به مقصد و مواجهه با حریف قرار دهیم و نگذاریم نیروهای اصلی ما در حاشیه واقع شوند و با چالش‌های کاذب دچار اصطکاک گردند و یا خود درگیر مناقشات کاذب و حاشیه‌های فرساینده شوند.

بنابراین از آن جا که ما نیازمند آثار هنری جریان‌ساز، نافذ و هویت‌بخش هستیم، بدیهی است هرکس در این عرصه تواناتر و هر خالق اثری که  به سبک زندگی ایرانی- اسلامی باورمندتر باشد و به طرح تحولات بنیادین این کشور و آرمان‌های این ملت آگاه‌تر و وفادارتر باشد امروز می‌بایست در عرصه‌ی فعالیت‌های فرهنگی- هنری از فرصت و سهم معنادارتر، روشن‌تر و مؤثرتری برخوردار باشد، و آغوش ما برای چنین افراد و چنین آثاری گشوده است. به‌ویژه این دوره که دوره‌ی تعمیم حمایت‌ها به طیف وسیع‌تری از سینماگران است و عملکرد ماه‌های سپری شده گواه آن است. این گونه می‌توان امید داشت تا آن اتفاق که باید، به منصه ظهور برسد.
 
* باید قصه حرفه‌ها و مشاغل مختلف را به سینما بیاوریم

- با توجه به این که امسال سال «اقتصاد و فرهنگ» است مشخصاً سیاست‌های تولیدی فارابی چگونه خواهد بود و آیا به‌طور مشخص در راستای شعار سال سیاست تولیدی دارید؟

به هر حال رویکردهایی را عزیزان در سازمان سینمایی، ابتدائاً در حوزه‏ نظارت و ارزشیابی و سپس از سوی ریاست سازمان اعلام کردند. یک رویکردهایی کلی‏‌ای که بیان شد و یا اولویت‌بندی‌هایی که مطرح است و به‏ عنوان نگاه فراگیر و جامع بر همه‏ فعالان در متن و ارتباط و متصل با سازمان سینمایی از جمله بنیاد سینمایی فارابی جاری و ساری است. در ادامه‏ این نگاه و تکمیل آن، طبیعتاً سیاست‏های حمایتی ما مطرح و دنبال خواهد شد و از آنجایی که اشارات مقام معظم رهبری و توجهاتی که ایشان به اصلی‌ترین مسایل کشور دارند ما را موظف می‌کند تا این‏ها را به‌عنوان مسایل اصلی کشور بدانیم و لذا حتماً از موضوعات و طرح‏های مرتبط استقبال می‌کنیم و به تعبیری به نحوی فراخوان داریم از سینماگران توانمند کشور در این شرایط که نیازمند یک جامعه‏ اصیل مستحکم و باهویت در حیطه‏ی فرهنگی و اجتماعی به ویژه در سبک زندگی هستیم و نیز فعال، پویا و مولد در عرصه‏‌های اقتصادی و علم و فناوری، مشتاقیم تا سینماگران جدی‏‌تر پا به عرصه بگذارند و با موضوعات متناسب و داستان‏های دلپذیر، شخصیت‌های پرداخته، توانمند، جسور و مقاومی را که به‌عنوان قهرمان در هر یک از این حیطه‌های عمل مطرح هستند  دستمایه آثار داستانی و سینمایی خود قرار دهند.

به ‏راستی چرا ما نباید در اتصال بین فرهنگ و صنعت، بین فرهنگ و علم و دانش، بین فرهنگ و حیطه‏ های گوناگون کار و تلاش برای معاش، از جویندگان صبور علم، تا مردان جسور کشت و کار، صنعتگران سخت‌کوش و معدن‌کاران پرتلاش و خدوم و غالباً گمنام یادی کنیم. قصه‏ زندگی این‌ها می‏تواند قصه‌های جاری در سینما باشد و موضوعات مرتبط این حیطه‌‏های حیاتی می‌تواند دستمایه‏ خلق آثار داستانی خوب قرار گیرد و من در همین گفت‏‌وگو این موضوعات را به‌عنوان یک فراخوان از سوی فارابی اعلام می‌کنم.
 
- این سیاست‌های تولیدی قرار است به صورت رسمی از سوی فارابی اعلام شود؟

مباحث مطرح شده در این گفت‌وگو، خود یک اعلام عمومی است و ما لزوماً نباید از شیوه‏های کلیشه‌ای و رایج برای طرح توقعات و آرزوها و بیان سیاست‌ها استفاده کنیم. به هر حال انتخاب سوژه در نسبت میان فرهنگ با تولید علم، فناوری و اقتصاد مولد یکی از مهم‌‏ترین حیطه‏های مورد حمایت ماست. یعنی ساخت و پرداخت فرهنگ کار و تلاش و تولید و تحکیم یک جامعه مولد. به گمان من ما در این حیطه تأخیر داشته و داریم و کم‏تر در این حوزه‏ها فعالیت کرده‌ایم. قصه‌های کار و تلاش در حیطه‌های مختلف جایشان در آثار نمایشی و کارهای داستانی ما و حتی در ادبیات‏مان خالی است. ما امروز در جامعه به پرکاری، تلاش مضاعف و حرکت مولد هم سو احتیاج داریم و باید قصه‏ی حرفه‌ها و مشاغل مختلف را به تلویزیون و سینما بیاوریم. بارها گفته‏ ایم که برای یک جامعه‏ مولد باید خانه‏‌ها و خانواده‌های مولد داشت، یعنی باید نهضت مشاغل خانگی را دامن بزنیم و در سراسر کشور شکل دهیم. خانه‏هایی در شهر و روستا که به مکان‌های کار تبدیل می‌شوند و همه‏ی اجزاء خانواده از پیر و جوان به ‏ویژه زنان در متن کار و تولید ارزش افزوده هستند، نه لزوماً با بیرون رفتن از منزل که گاه ممکن است به کیان خانواده آسیب بزند، بلکه در بطن و متن خانه و خانواده. باید مانند کشورهای شرق دور الگوی‌ خانه‌های مولد و محله‌های کار را به جامعه بیاوریم و جامعة مولد را رقم بزنیم.
 
- سینما می‌تواند این الگوی اقتصاد مولد خانگی را به جامعه بیاورد؟

رادیو، تلویزیون، سینما و هر عرصه‌‏ی فرهنگی، هنری، رسانه‌ای دیگر می‌بایست این را در دستور کار خودش قرار دهد. بسیاری از هنرهای سنتی و صنایع دستی ما  به‌عنوان مجموعه عرصه‌ها و حیطه‌های در حاشیه ‏مانده مطرح هستند و چرا نباید این‏ها را با مشاغل خانگی درهم تنیده دید. بعضی از زنان ما امروز کارهای توأمان هنری و اقتصادی بسیار خوبی را در خانه و خانواده انجام می‌دهند و نقش‌های مؤثری را بر عهده دارند که رسانه‌ها در انعکاس آن‏ها و در این زمینه کوتاهی می‌کنند. در معرفی این مشاغل و حیطه‌های کار و قابل انجام در خانه و در جمع خانواده، رسانه‏‌ها باید این امور را برای مردم دوست‏داشتنی و مقبول کنند و عزمی عمومی را  به‏ سوی این فعالیت‏ها موجب شوند.

عزم ملی یک تصمیم خلق‏‌الساعه و بی‏‌مقدمه نیست، بلکه برآیندی از افکار عمومی و رفتار عمومی است و از وقوف و آگاهی نسبت به نقطه ‌و چشم‏‌اندازی که باید به سوی آن حرکت کنیم آغاز می‌شود تا دل سپردن و هم‏ افق شدن و رسیدن به این باور که می‏توانیم و نهایتاً توانستن و صبر در رفتار، و این همه یعنی وجوه سه‏ گانه‏ آموزش و یادگیری، یعنی کسب دانش، نگرش و توانش که به‌عنوان عرصه‏‌های فکری و رفتاری حاصل از ارتباطات و ناشی از عملکرد رسانه‏ ها مطرح‏‌اند این سه کارکرد را سینما که هنر- صنعت رسانه‌ای تواناست نیز می‌تواند انجام دهد.
 
* به جای تصویر صرفاً تلخ از کودکان کار، تصویر بانشاط از شوق تلاش هم نشان دهیم

- بنابراین شما از سینماگران انتظار دارید جدایِ از طرح‌هایی که به‏ صورت معمول نظیر فیلم‌های اجتماعی، دفاع مقدس و کودک به فارابی ارایه می‌شود در حوزه‏ مربوط به مشاغل و صنعت و علم هم طرح‌هایی را به شما ارایه کنند؟

چرا که نه. شما به سینمای اجتماعی و سینمای کودک و نوجوان اشاره کردید. چرا ما باید وقتی در فیلم‏ها به کودک یا نوجوان کار می‌پردازیم تصویرمان صرفاً یک تصویر تلخ، نقادانه و یا دغدغه‌زا باشد و در نهایت نتیجه این شود که استثمار وجود دارد، تعدادی نوجوان و کودک، در کارگاه‌هایی با حداقل سلامت، امنیت و معیشت مورد بهره‌کشی قرار می‌گیرند و این امری است برخلاف حقوقِ اولیه‏ انسان. آری این بد است، اما چرا ما نباید کودک و نوجوانِ کار را تکریم کنیم. کودکان اگر در مواردی در کار و تلاش باشند ایرادی ندارد. اگر نوجوانان در وجوه متناسبی در اقتصاد کشور فعال باشند اشکالی ندارد. کارهایی وجود دارد که متناسب با یک نوجوان است و حتی برای او لازم. او را سر نقش می‌آورد و شخصیت او را می‌سازد. پس آیا نمی‌توانیم به جای تصویر صرفاً تلخ از کودکان کار، تصویر بانشاط از شوق تلاش هم نشان دهیم و این تلاش را زیبا ببینیم؟

بنابراین یکی از اولویت‏های ما در سینمای کودک و نوجوان فیلم‌هایی است که از همان ابتدا به کودک و به‏ویژه نوجوان می‌آموزد که وجود او به‌عنوان یک انسان مولد ارزشمند است و او باید در کنار یادگیری و کسب دانش در تولید دانش، فن و ساخت و بافت محصولات و مصنوعات نیز به ارزش افزوده تبدیل شود. کودک و نوجوانی که ننشسته ‌است تا بابا آب و نان بیاورد و او صرفاً مصرف‏کننده‏‌ای باشد عافیت‏‌طلب، بلکه بداند پدر برای نان‏آوردن سختی‏ها کشیده و از کودکی تا امروز راه پررنجی را سپری کرده و او نیز باید برای گنج فردا از همین امروز بکوشد و پرورده شود.

در هر حال چه در حوزه‏ کودک و نوجوان و چه در عرصه‌های مختلف موضوعی فکر می‌کنم با یاری سینماگران می‌توانیم همه این‌ها را با هم ببینیم و قصه‏‌ها و دارم‌های جذاب و پرکششی را تولید کنیم.
 
* نمی‌خواهیم صرفاً یک سفارش دهنده کلیشه‌ای باشیم

- از چه زمانی شاهد اجرایی شدن این سیاست‌های تولیدی و حمایتی خواهیم بود؟

از مدت‌ها قبل شروع شده است. درواقع ما نهاد پشتیبان سینمای کشور هستیم. ما در بنیاد سینمایی فارابی از سینماگران استقبال می‌کنیم و آغوشمان به روی آنانی که مایلند تا خلق آثار مناسب و پاسخگو به زمان انجام دهند باز است. ما منتظریم تا سینماگران طرح‌های مطلوب را ارایه کنند. اما صرفاً به انتظار ننشسته‌ایم و منفعل نخواهیم بود، بلکه مبتنی بر این اشاراتِ اجمالی که عرض کردم عزیزانی را که در این زمینه‌ها علاقه‌‌مندتر و آماده‌تر هستند فرا می‌‏خوانیم و ایده‌هایی را مطرح می‏‌کنیم و به اشتراک می‏گذاریم تا تجربه‏‌های خلاقانه و نه یک سفارش کلیشه‌ای را رقم زنیم. روش اجرایی‏‌ای که در گذشته هم به ‏ویژه در تجربه‏ ما در تلویزیون شاهد آن بودیم و از آن می‏توانیم به سفارش خلاق یاد کنیم یعنی اثری که هم سفارش و ابراز نیاز از سوی مدیران در آن مطرح باشد و هم نگاه خلاقانه هنرمند. یعنی نیاز را مطرح کنیم تا فیلم‏ساز نگاه هنرمندانه خود را ارایه کند و کار به‏ صورت مشترک پیش برود. لذا حتماً کسانی را در این زمینه‌ها صدا خواهیم زد و به گفت‌وگو خواهیم پرداخت تا به خلق اثر منجر شود.
 
- بنابراین شما صرفاً در دوره‏ جدید منتظر مراجعه‏ فیلم‏سازان نیستید و هر زمان که احساس نیاز کنید موضوعات را سفارش خواهید داد؟

در واقع این موضوع که ما صرفاً منتظر فیلم‏ساز بنشینیم یک انفعال است. حتماً باید در این زمینه مدیر فرهنگی و فیلم‏ساز با هم حرکت کنند. سینما هنر است یعنی محصول خلاقیت فردی هنرمند، صنعت است یعنی یک جریان پیوسته کار و تلاش تولید با ماهیت اقتصادی و رسانه است یعنی یک مسأله‏ی جمعی است و مسایل اجتماعی را حتماً باید مدیران جامعه تدبیر کنند. یعنی باید هم هنرمند با خلاقیت فردی‌اش در صحنه باشد و هم کسی که سینما را رسانه‌وار مدیریت می‌کند. لذا هر دو تجربه‏ سفارش خلاق و حرکت ابتدا به ساکن و خودخواسته هنرمندان این جا معنا پیدا می‌کند. این دو با هم نتایج بسیار مطلوبی داشته و خواهد داشت.

البته این موضوع سفارش و ابراز نیاز و ارایه نظرگاه به‏ دلیل اجرای زمخت می‌تواند به ضدخلاقیت تبدیل شود و همین موضوع هم بعضاً باعث شده در دوره‌هایی برای حفظ و صیانت از وجه هنری سینما از این رویه‏‌ها پرهیز شود و مدیریت فرهنگی منفعل باشد، اما باید توجه داشته باشیم که فرق است بین اجرای زمخت یک اقدام و اجرای نرم و متناسب آن. حیطه‏ فرهنگی حیطه نرمی است و جایی برای اقدام سخت نیست حتی جنگ آن هم جنگ نرم نامیده می‌شود. لذا در حیطه‏ مدیریت در عرصه‏ فرهنگ باید هوشمندانه و لطیف بود و با ظرافت اثرگذاری کرد. امیدوارم که ما بتوانیم در این زمینه‌‏ها در قول و عمل عامل باشیم و مصداق همان مدیریت لطیف، ظریف و در عین حال جهادی واقع شویم.
 
 
- در مورد کارهای فاخر مشخصاً چه کارهایی و توسط کدام کارگردانان قرار است توسط فارابی ساخته شود؟

در حال حاضر سیاست حمایتی ما بجای تمرکز در تولیدات مستقل و بزرگ و به تعبیر رایج (فاخر) بیش‏تر معطوف به اختصاص تسهیلات و اعطای وام برای تولید و مشارکت در تولید طیف وسیع‏تری از آثار است و این یعنی تعمیم حمایت، اختصاص تعداد بیش‏تری وام و مشارکت در موارد عدیده‏ای از تولیدات (غالباً کم‏تر از 50 درصد) و این از یک سو برای جبران مضایق پدیدآمده بوده است و ایجاد شور و نشاط در تولید و از سوی دیگر  تصحیح جهت‏‌گیری‏‌ها. بنابراین اگر در تولیدات بزرگ هم اندیشه‏ ای برای حضور و حمایت باشد، حتماً به صورت مشارکت با درصدهای کم‏تر از روال پیشین خواهد بود که فعلاً به جز چند فیلم دفاع مقدس موارد دیگری مطرح نیست.
 
سیاست ما در سینما کودک تولید برای اکران است نه تولید برای جشنواره

- چندی قبل از تغییر نگرش در فارابی نسبت به سینمای کودک و نوجوان خبر داده بودید؟ به این تغییرات به صورت اجمالی اشاره کنید؟

آن چه که به‌عنوان تغییر نگرش در سینمای کودک و نوجوان مطرح کرده بودیم به بازتعریف، کیفیت بخشی و استانداردسازی از یکسو و از سوی دیگر پیوستگی و توأمانی سه حیطه این سینما یعنی تولید، اکران و جشنواره باز می‏گردد و در نسبت متقابل دیدن این سه با هم و اتخاذ تصمیماتی چند:

• تولید فیلم برای کودکان و نوجوانان و نه درباره‏ کودک و نوجوان که طبیعتاً برای مخاطب بزرگسال مطلوب است. ما به فیلم جذاب و اثرگذار برای کودکان و نوجوانان نیازمندیم لذا می‌باید تغییر سیاست داد.

• تولید برای اکران و نه صرفاً برای جشنواره، یعنی تولید آثاری که قابلیت و جذابیت برای اکران و نمایش داشته باشند که البته این آثار می توانند از معبر جشنواره نیز عبور کنند و این منافاتی ندارد ولی مقصد آنها جشنواره نیست،بلکه مقصد ارتباط فیلم با مخاطب انبوه خاص خود است.

• تلاش برای شکل‏‌گیری یک سامانه اطمینان‏آور، اختصاصی و تضمین‏‌کننده‏ اکران فیلم‌های کودک و نوجوان با اعمال سیاست‌های حمایتی خاص در صورت لزوم، به‏‌ منظور انگیزه‏ بخشیدن به جریان تولید در این حیطه و پایدار کردن چرخة طبیعی کار.

• بردن جشنواره‏ فیلم کودک و نوجوان از یک جشن عمومی به سوی یک جشنواره‏ حرفه‏‌ای اثرگذار ملی و بین‌‏المللی، با کاستن از حواشی و افزون به متن و آخرالامر این که انشاءا... در این سه حیطه‏ تولید، اکران و جشنواره بنیاد سینمایی فارابی درگیر و فعال خواهد بود.
 
تولید سه پروژه دفاع مقدسی ویژه توسط فارابی

- در حوزه‏ دفاع مقدس چه کارهایی آماده ساخت است و فارابی چه سیاستی را در این زمینه در پیش گرفته است؟

در عرصه‏ دفاع مقدس و مقاومت چند پروژه در دست اقدام است از جمله «بهشت از جنوب شرقی» با محوریت شهید شوشتری در مواجهه با جریانات تروریستی و تکفیری با نویسندگی و کارگردانی آقای جواد اردکانی، «شهید حسن باقری» سردار بی‏‌بدیل دفاع مقدس، البته در این اثر در قطعه آزادسازی سوسنگرد با نویسندگی آقای گوهری و کارگردانی آقای کمال تبریزی و «حکایت عاشقی» روایت‏گر فاجعه‏ حلبچه و جنایات شیمیایی صدام و متحدانش در پی پیروزی‏‌های ایران و آزادی‏خواهان کُرد عراقی،  تصویر‏گر  قصه‏‌های رنج مردم عراق از یک‏سو و میهمان‏نوازی و پشتیبانی مردم ایران از سوی دیگر با نویسندگی و تهیه‏‌کنندگی آقای مسعود جعفری‏‌جوزانی و کارگردانی آقای رمضان‏زاده و چندین پروژه دیگر که مربوط به کارگردانان جوا‌ن‌تر است و در آستانة تصمیم‌گیری نهائی است.
 
سیاست‌گذاری جشنواره فجر به سوی جریان‌ساز بودن بخش ملی و بین‌الملل است

- یه عنوان سوال پایانی شما یکی از اعضای حاضر در شورای سیاست‏گذاری جشنواره فجر هستید آیا قرار است شاهد تغییرات اساسی در فجر باشیم و یا اینکه قرار است شاهد اصلاح و برطرف‏شدن نقاط ضعف باشیم؟

اجمالاً عرض کنم که جهت‏‌گیری شورای سیاست‏گذاری جشنواره به سوی برجسته‏‌سازی بخش‏‌ها و جوایز جریان‏‌ساز در هر دو بخش ملی و بین‏‌المللی است.
انتهای پیام/

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار