امروز : دوشنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۶ - 2017 April 24
۱۱:۵۰
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 114886
تاریخ انتشار: ۵ مهر ۱۳۹۳ - ساعت ۰۶:۰۰
تعداد بازدید: 8
شاید بتوان چالش‌های متعددی را برای دولت وحدت ملی افغانستان فهرست کرد، اما مهمترین این چالش‌ها عبارتنداز: امضای توافق نامه امنیتی کابل-واشنگتن، نحوه ...

شاید بتوان چالش‌های متعددی را برای دولت وحدت ملی افغانستان فهرست کرد، اما مهمترین این چالش‌ها عبارتنداز: امضای توافق نامه امنیتی کابل-واشنگتن، نحوه برخورد و مواجهه با طالبان افغانستان، دخالتهای پاکستان در افغانستان به ویژه در حمایت از گروه‌های وابسته به طالبان و ادامه حملات موشکی به استانهای شرقی این کشور از جمله کنر و نورستان، چالش های اقتصادی بویژه وابستگی به کمکهای خارجی و تولید مواد مخدر و فقر اقتصادی و بیکاری و مسائلی از این قبیل. هرچند که بحث تهاجم فرهنگی و هجوم رسانه ها برای تغییر هنجارها و ارزشهای فرهنگی مردم نیز می‌تواند برای دولت وحدت ملی چالش برانگیز باشد، اما به هر حال امنیت، ثبات سیاسی و چالش‌های اقتصاد به نوعی بیشتر در اولویت مردم افغانستان قرار گرفته است.

واقعیت آنست که با امضای توافقنامه امنیتی، به نوعی حضور غربی ها در افغانستان تدوام می‌یابد و آنان به شکل آشکار و پنهان در راستای اهداف کلان شان نظیر کنترل روسیه، چین و ایران سعی خواهند کرد از گروههای تروریستی به ویژه در آسیای مرکزی حمایت کنند تا در آینده از این گروهها علیه کشورهای یاد شده بهره‌برداری نمایند. همواره سیاست‌های دوگانه امریکا و ناتو در مبارزه با تروریسم نه برای افغانستان، بلکه برای کشورهای پیرامونی مساله ساز بوده و با گذشت 13سال از حضور اشغالگران، هنوز تروریسم ریشه کن نشده و حتی بیش از گذشته گسترش یافته است. به طوریکه اکنون همین تروریست ها در عراق، سوریه و لبنان میدان‌داری می کنند و به نوعی تغذیه کننده و تامین کننده نیروههای گروهک تروریستی داعش در غرب آسیا هستند.

با این توصیف، پیامد تداوم اشغال افغانستان به نوعی موجب ادامه ناامنی‌ها در منطقه و حتی پاکستانیزه شدن آسیای مرکزی در میان مدت، دور از ذهن نیست و کارشناسان سیاسی اذعان می کنند که سیاست‌های امریکا و حضور آن در هر کشوری جزء بی ثباتی و ناامنی دستاورد دیگری نداشته است بویژه که طالبان ادامه حضور امریکا را بهانه اقدامات تروریستی خود می‌داند و با دولت وحدت ملی مخالفت کرده است. این در حالیست که دولت وحدت ملی باید نسبت به مبارزه با تروریسم و گروه‌های تروریستی مصمم بوده و نسبت به سیاست‌های امریکا محتاطانه برخورد کند، همان توصیه که حامد کرزی به آن تاکید داشت.

طالبان مخالف اصلی دولت وحدت ملی افغانستان

سرانجام با پایان بن بست سیاسی ناشی از کشمکش طولانی انتخابات ریاست جمهوری در افغانستان که با رضایت دو رقیب سیاسی این کشور در هفته گذشته به تشکیل دولت وحدت ملی منجر شد. اشرف غنی احمدزی رئیس جمهور منتخب پس از اعلام پیروزی در اولین سخنرانی مردمی خود در دوشنبه  31 شهریور، وعده داد ضمن تقویت دولت وحدت ملی و استقرار صلح و ثبات در کشور از توسعه اقتصادی در این کشور جنگ زده نیز غافل نخواهد ماند. از این‌رو، تلاش برای متقاعد کردن شبه نظامیان طالبان در متوقف کردن اقدامات خشونت آمیز و پیوستن به مسیر اصلی جامعه افغان ماموریتی دشوار برای دولت وحدت ملی کابل محسوب می شود.

اکنون تنها سوال مهم و چالشی جامعه افغانستان این است که دولت جدید کابل چگونه می تواند به اقدامات گروه طالبان پایان دهد. به گزارش برخی خبرگزاری‌ها نظیر شین‌هوا از کابل، ناظران سیاسی با ارائه تحلیل‌های بدبینانه معتقدند به سکوت شبه نظامیان طالبان در حال حاضر نباید دلخوش کرد، زیرا آنان در فرصت مناسب با ایجاد آشوب روابط حسنه دو دشمن سیاسی قدیمی را از یکدیگر متلاشی خواهند کرد و ضربات محکمی بر پیکر دولت جدید کابل وارد خواهند آورد. در حقیقت، شبه نظامیان طالبان با ارسال پیامی به رسانه ها در دو سه روز گذشته، مخالفت صریح خود را با تشکیل دولت وحدت ملی در افغانستان ابراز کرده‌اند. گروه طالبان در افغانستان با انتشار اطلاعیه ای، ضمن به رسمیت نشناختن دولت وحدت ملی، آن را حاصل دخالتهای آمریکا دانسته و  دولت وحدت ملی را یک شرکت سهامی تلقی کرده است. براین اساس طالبان مدعی است ما جنگ علیه دولت آینده کابل و نیروهای خارجی را ادامه خواهیم داد و انتخاب اشرف غنی برای رئیس جمهوری قابل قبول نیست.

در بخشی از بیانیه طالبان آمده است، اشرف غنی احمدزی و دولت نمادین جدید وی مورد قبول مردم افغانستان نخواهد بود و از نظر ما، آنان هیچگونه جایگاهی در این کشور ندارند. سران طالبان همچنین تاکید کردند، افغانستان متعلق به مردم افغانستان و مجاهدین و یا همان جنگجویان مقدسی است که تا پایان خروج نیروهای نظامی خارجی در این کشور به جنگ با آنان ادامه می دهند.

واقعیت آنست اگر دکتر عبدالله هم به عنوان رئیس جمهور انتخاب می شد طالبان همین موضع فعلی زا اتخاذ می کرد  و اساسا آنان بدلیل نگاه مطلق گرایانه و قدرت طلبی و تمامیت خواهی، مخالف تشکیل دولت وحدت ملی هستند. در واقع طالبان به دلیل سرنگونی حکومتشان توسط غربی ها و بویژه آمریکا ، نسبت به آنان نگاه انتقام جویانه دارند و تاکنون در مقابل سیاست های غربی ها از دید خودشان مقاومت کرده اند و برای خود والی ها و شهردار و ....منصوب می کنند و هنوز سقوط از قدرت را نمی خواهند باور و قبول کنند. البته باید به آن ،حمایتهای عربستان ،آی اس آی پاکستان  وحتی سیاستهای مبهم امریکا  و ناتو در حمایت پنهانی از تروریسم و گروههای افراطی افزود.

با توجه به این مسائل بعید به نظر می رسد با تشکیل دولت وحدت ملی ،تحرکات طالبان کاهش یابد، اما نکته قابل توجه این است که

1-هماهنگی و همگرایی ریاست جمهوری و رئیس شورای اجرایی در دولت وحدت ملی ،می تواند چشم انداز روشنی را در مهار طالبان ترسیم کرده و به نوعی مقدمه استقلال،حاکمیت ، تامین امنیت و ثبات باشد.

2-دولت وحدت ملی به نوعی با وساطت احزاب و گروههای سیاسی داخلی بویژه با پادرمیانی رهبران جهادی،حامد کرزی به دست آمده و همین امر حاکی از پیامدهای مثبت بی شماریست.

3-اگر کشورهای منطقه ،از توافق حاصل شده استقبال کرده و از آغاز روند مثبت در افغانستان حمایت کرده اند و این برای دولت و ملت افغانستان نوید بخش است.

از این رو به نظر می رسد با تشکیل و آغاز بکار دولت وحدت ملی، تحرکات طالبان کاهش یابد.
* کارشناس مسائل شبه قاره

انتهای پیام/

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار