امروز : یکشنبه ۷ خرداد ۱۳۹۶ - 2017 May 28
۰۶:۲۸
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 115902
تاریخ انتشار: ۱۰ مهر ۱۳۹۳ - ساعت ۰۶:۰۰
تعداد بازدید: 16
«سید مجتبی موسوی»، دبیر ششمین سمپوزیوم مجسمه‌سازی در گفت‌وگو با خبرنگار هنرهای تجسمی پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; با بیان این‌که مجسمه‌سازی

«سید مجتبی موسوی»، دبیر ششمین سمپوزیوم مجسمه‌سازی در گفت‌وگو با خبرنگار هنرهای تجسمی پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; با بیان این‌که مجسمه‌سازی ایران در زمینه آموزشی سابقه طولانی ندارد، درباره تأثیر برگزاری سمپوزیوم بر فضای مجسمه‌سازی ایران در این سال‌ها، اظهار داشت: سمپوزیوم، در کنار سایر برنامه‌هایی که در حیطه مجسمه‌سازی قابل طرح‌ریزی و اجرا است، تلاش می‌کند بستری آموزشی فراهم کند.

وی ادامه داد: با توجه به سابقه و پیشینه مجسمه‌سازی در کشور و بحث آموزش در زمینه مجسمه‌سازی می‌توان گفت که مجسمه‌سازی ما در زمینه آموزشی سابقه طولانی ندارد. احتیاج است که زمینه‌های تجربی مختلفی برای هنرمندان بسترسازی شود تا اتفاقاتی نظیر سمپوزیوم‌ به صورت هماهنگ منجر به کسب نتایج مثبتی در زمینه پیشرفت هنرهای تجسمی شود.

موسوی درباره سرنوشت مجسمه‌ها بعد از اتمام سمپوزیوم گفت: مجسمه‌های سمپوزیوم اول و دوم در سطح شهر پخش شدند و اغلب هنوز در جایی که کارگذاری شدند موجودند و وضعیت خوبی هم دارند. ما مدت‌ها این دغدغه را داشتیم که پخش آثار سمپوزیوم در سطح شهر موجب می‌شود که تاثیر آن‌ها به حداقل برسد و پس از سمپوزیوم برای بازدیدکنندگان حرفه‌ای دسترسی به همه آن‌ها سخت باشد به همین علت از سمپوزیوم سوم به بعد تصمیم گرفتیم، تمام آثار به طور متمرکز در یک مکان جمع شوند.

وی بیان داشت: سمپوزیوم سوم در محوطه برج‌ میلاد برگزار شد و مجسمه‌ها نیز در محل اصلی جاگذاری شدند. سمپوزیوم چهارم در باغ موزه قصر اجرا و جاگذاری شد و سمپوزیوم پنجم در پارک نوروز بود و آثار نیز همان‌ جا ماند. قرار است که در محدوده پارک نوروز محوطه‌ای تعبیه شود و آثار سمپوزیوم پنجم به آن منتقل شود.

دبیر سمپوزویم مجسمه‌سازی در ادامه بحث جانمایی آثار افزود: سمپوزیوم ششم ابتدا قرار بود در محوطه دریاچه چیتگر برگزار شود که به دلیل مشکلات زیست‌محیطی که ممکن است برای دریاچه پیش بیاید به محوطه برج میلاد انتقال پیدا کرد. بعد از این جابه‌جایی هنوز درباره محل نهایی جانمایی مجسمه‌ها تصمیم قطعی نگرفتیم. باید دید که بهترین جا برای جانمایی این مجسمه‌ها کجاست و همان جا را هماهنگ کرد.

موسوی در خصوص برپایی سمپوزیوم مجسمه‌سازی در شهرهای دیگر به طور مستقل، گفت: مجسمه‌سازی ایران این قابلیت را دارد که هر شهر در سال یک سمپوزیوم داشته باشد. فعالیت وسیع سمپوزیوم تهران نشان داده است که این کار در شهرهای دیگر قابل بررسی است. شهرهایی مثل کرمان، اصفهان، تبریز و بخش خصوصی مشهد حداقل یک دوره اقدام به برگزاری سمپوزیوم کرده‌اند و از کار آن‌ها استقبال خوبی هم صورت گرفته. شاید فقط یک دوره بوده، اما همین یک دوره هم نشان از این دارد که شهرستان‌ها به حضور اثر هنری در فضای شهر پی برده‌اند و این اتفاق خوبی است.

وی خاطرنشان کرد: ما در همان ابتدای برگزاری سمپوزیوم‌ها اعلام کردیم که علی‌رغم اینکه در سطح تهران فعالیت می‌کنیم، اما در اجرای این پروژه همواره نگاهی ملی داریم و انتظار داریم که این سمپوزیوم‌ها نوعی الگوسازی برای سایر شهرهای کشور شود.

دبیر ششمین سمپوزیوم مجسمه‌سازی در خصوص ملاک داوری و انتخاب آثار در مرحله اولیه گفت: طبیعتاً بر اساس معیارها و ویژگی‌هایی که یک مجسمه‌ساز باید داشته باشد و همین‌طور قابلیت اجرای آن با سنگ در مدت زمان سمپوزیوم و ضوابطی که اعلام شده بود انتخاب صورت گرفته است.

موسوی در تکمیل این بحث گفت: ما از 173 هنرمند خارجی، 75 هنرمند ایرانی و 43 دانشجو اثر دریافت کردیم که شورای انتخاب آثار از بین آثار ارسالی انتخاب کردند و شباهت و نزدیکی بعضی از کارها مربوط به یک‌دست بودن آثاری است که به ما ارائه شده است.

وی، درباره علت اینکه چرا نام مجسمه‌های سمپوزیوم هرکدام به طور مستقل ذکر نشده است، گفت: معمولاً کارها بدون عنوان به ما ارائه شد و در کتاب پایانی سمپوزیوم اگر اسمی به ما ارائه شود در کنار تصویر اثر چاپ خواهیم کرد.

موسوی، ضمن رضایت از برگزاری ششمین سمپوزیوم مجسمه‌سازی تهران، بیان داشت: ما از یک سال پیش شروع به سیاست‌گذاری کردیم و فرصت داشتیم به ظرایف کار فکر کنیم. اعلام فراخوان و ثبت نام و داوری اولیه آثار اواخر بهمن ماه سال گذشته انجام شد و به طور همزمان برای خرید سنگ‌ها و تهیه ابزارآلات از همان زمان اقدام کردیم. به همین دلیل فکر می‌کنم که کمترین مشکل را داشتیم و تا اینجای کار با توجه به اینکه هر روز با هنرمندان صحبت می‌شود عمدتاً اظهار رضایت می‌کنند و خواست آن‌ها برآورده شده است.

دبیر ششمین سمپوزیوم مجسمه‌سازی، درباره اهمیت برگزاری سمپوزیوم و حساسیت‌های آن، گفت: سمپوزیوم، به دلیل اینکه هنرمند باید مجسمه خود را در محل بسازد، بسیار حساس است و ما باید مطمئن شویم که هنرمند از پس ساخت آن برمی‌آید یا خیر. به همین دلیل در هنگام انتخاب آثار سوابق هنرمند مورد توجه قرار می‌گیرد. شورای انتخاب ما با نگرش‌ها و سلایق مختلف جلسات متعددی را با حضور هنرمندان مجسمه‌ساز برگزار کردند.

موسوی با اشاره به این نکته که تأثیر برگزاری شش دوره سمپوزیوم مجسمه‌سازی تنها بر تهران نبوده، گفت: سمپوزیوم یک جریان و رویداد است که می‌تواند جریان‌ساز شود و تأثیراتش تنها مختص به فضای شهر نیست و می‌تواند جریان‌سازی فرهنگی در سطح ملی کند و در بعد بین‌المللی اعتبار بخشی کند.

وی افزود: هنرمندان خارجی در پایان سمپوزیوم و رفتن به نقاط مختلف به نوعی همانند سفیران فرهنگی ما عمل می‌کنند. اینکه ما بتوانیم کشور و فرهنگ‌مان را به درستی معرفی کنیم می‌تواند تأثیرات مثبتی در انعکاس تصویر بیرونی از ایران داشته باشد. بُعد دیگر سمپوزیوم ارتباطی است که بین هنرمندان برقرار می‌شود. این ارتباط نه فقط بین شرکت‌کننده‌ها بلکه بین مخاطبان نیز برقرار است.
انتهای پیام/

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها