امروز : چهارشنبه ۱۷ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 7
۲۲:۱۴
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 117470
تاریخ انتشار: ۱۷ مهر ۱۳۹۳ - ساعت ۰۶:۰۰
تعداد بازدید: 4
به گزارش خبرنگار هنرهای تجسمی پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; ، محمدعلی رجبی‌دوانی عضو پیوسته فرهنگستان هنر در مراسم بزرگداشت یادبود بانوی پژوهشگر ...

به گزارش خبرنگار هنرهای تجسمی پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; ، محمدعلی رجبی‌دوانی عضو پیوسته فرهنگستان هنر در مراسم بزرگداشت یادبود بانوی پژوهشگر هنر «مهرانگیز مظاهری» که عصر امروز در فرهنگستان هنر برگزار شد، اظهار داشت: همه توفیق مرحومه مظاهری در یک کلمه بود که می‌گفت: من همه کارهایم را فقط برای رضای خدا انجام می‌دهم و از هیچ کس توقعی ندارم.

وی ادامه داد: مرحومه مظاهری به راحتی از امتیازها می‌گذشت؛ چرا که برای امتیاز کار نمی‌کرد. او خودش را در مسائل کوچک و کوتاه مورد قضاوت قرار نمی‌داد و از محضر حق به این جهان و جهان آخرت می‌نگریست. رجبی‌دوانی بیان داشت: بنده در دانشگاه آزاد اسلامی با مرحومه مظاهری آشنا شدم؛ او در فضایی که می‌خواستند کارهای دانشجویان انقلابی را زیر سؤال ببرند، مدافع دانشجویان انقلابی بود. وی طرفدار حق بود؛ با حق به مسائل می‌نگریست، اگر وظیفه‌ای را انجام می‌داد، حق را می‌دید.

وی افزود: پدرم از حضور مرحومه مظاهری در کنفرانس برلین این گونه می‌گفت که وی در جمع شخصیت‌های علمی و از جمله امین زنجانی، در مقابل منافقینی که می‌خواستند، بحث علمی محققان ایرانی را بهم بزنند، ایستاد و از هنر اسلامی ایران دفاع کرد.

رجبی‌دوانی یادآور شد: خانم مظاهری برای دفاع از حریم علم در خاک پاک ایران که زادگاه علم است، سخن می‌گفت، نه برای پیشینه فعالیت‌های خود. او در مقام یکی از بهترین استادان تاریخ هنر و فرهنگ ایران خدمات بسیار زیادی ارائه داد که آثار او را با شاگردانش می‌شناسیم.

این محقق فلسفه و هنر بیان داشت: بسیاری از مؤسسات، دانشگاه‌ها و اتفاقات فرهنگی در یک شب رخ نداد، ما در جلسات شاهد بودیم که مرحومه مظاهری مباحث عمیق را دنبال می‌کرد. او با دوستان، شاگردان و مسئولین هم به گونه‌ای خاص رفتار داشت. وقتی که مسئله‌ای را مطرح می‌کردیم و مسئولین نمی‌توانستند آنچه را می‌گوییم متوجه شوند، می‌خواستیم کار را رها کنیم، او می‌گفت اینها انسان‌های وارسته‌ای هستند و نباید کار را رها کنیم و باید به آنها توضیح دهیم.

وی خاطرنشان کرد: او در کارها حضورش را با عشق اعلام می‌کرد که تأثیرگذار نبود. علم در محضر مرحومه مظاهری وسیله‌ای برای تقرب بود و به دانشجویان نیز همین را منتقل می‌کرد.

رجبی‌دوانی ادامه داد: بعد از ارتحال وی خواستم، مقالات او را جمع‌آوری کنم اما او بیشتر اهل شفاهیات بود. کسانی که اهل شفاهیات هستند افرادی به شمار می‌روند که متناسب با ذوق جماعت سخن می‌گویند. بارها پیش آمد که او می‌گفت بنده مطلبی را آماده کرده بودم که برای حاضران صحبت کنم اما مطلب را به اقتضای جلسه تغییر دادم. در واقع این حرمتی بود که مرحومه مظاهری برای خلق قائل بود.

وی بیان داشت: متأسفانه بسیاری از ما توان خودمان را نمی‌شناسیم و چشم‌مان به غرب است، در حالی که این همه از دانشمندان و شخصیت‌های بزرگ توان و شناسنامه ما هستند که در این جمع مشاهیری از بانوان را نیز مشاهده کردیم، لذا باید توان‌مان را شناسایی کنیم آن چنان که خانم مظاهری توان خود را شناخت و از سرآمدان تاریخ هنر شد. او صاحب علم به همراه تعهد بود، چرا که علم بدون تعهد هیچ ارزشی ندارد.

انتهای پیام/و

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار