امروز : چهارشنبه ۱ آذر ۱۳۹۶ - 2017 November 22
۱۴:۵۹
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 11939
تاریخ انتشار: ۱۰ خرداد ۱۳۹۲ - ساعت ۲۱:۱۴
تعداد بازدید: 133
خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس ـ راهبرد فرهنگ: در ادامه سلسله مباحث مطروحه درباره «فرهنگ و دولت یازدهم» سودابه قیصری یادداشتی را در ...

خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس ـ راهبرد فرهنگ: در ادامه سلسله مباحث مطروحه درباره «فرهنگ و دولت یازدهم» سودابه قیصری یادداشتی را در اختیار فارس قرار داده است که در زیر می‌آید:
 

یکی از محورهای اصلی انقلاب اسلامی، تغییر در فرهنگ و سیاست‌های فرهنگی کشور بود؛ فرهنگ در دوران پیش از پیروزی انقلاب اسلامی فرهنگ ایرانی بالاجبار از مولفه‌های اصلی و بنیادین خود دور می‌شد و انقلاب اسلامی با هدف بهبود وضعیت فرهنگ مسیر خویش را در راه تعالی و تکامل بشر پیش گرفت.

در ابتدا باید اشاره کرد که فرهنگ زاده روابط انسانی و تداوم آن است و بدیهی است که فرهنگ جزیی جدایی‎ناپذیر از حیات جمعی یک جامعه محسوب می‏شود. فرهنگ بستر و زمینه‏ساز انواع کنش‌های معنادار انسانی است. به دلیل غلبه فرهنگ بر زندگی جمعی، مشترکات بسیاری در حیطه ارزش‌ها و باورهای قوام‌بخش حیات آن جامعه وجود دارد.

در عرصه فرهنگ یا اجتماع، مقوله‌هایی چون هنر (شامل فیلم و سرگرمی، موسیقی، تئاتر و هنرهای نمایشی)، رسانه‌ها (شامل رادیو و تلویزیون، روزنامه‌ها و مجلات، اینترنت و ماهواره)، دانش و ورزش مطرح می‌شود. فرهنگ حتی در برگیرنده مواردی چون ذائقه غذایی یک ملت، خصلت‌های پسندیده ملی که زبانزد جهانی است و موقعیت فرهنگی ممتاز (آثار باستانی و گردشگری، بزرگان ادبیات، شعر، رمان، موسیقی و هنر) و همچنین تعداد محصولات فرهنگی یک کشور نیز هست. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان نهادی که متولی رسیدگی به وضعیت فرهنگ در حوزه سیاست‌گذاری، تولید و توزیع آثار فاخر ایرانی ـ اسلامی با این هدف طرح‌ریزی و نهادینه شد. در تاریخ 17/12/1357 بموجب مصوبه شورای انقلاب اسلامی وزارت فرهنگ و آموزش عالی از ادغام دو وزارتخانه «فرهنگ و هنر» و «علوم و آموزش عالی» تشکیل شد و در نهایت، در سال 1359 واحدهای زیر از وزارت فرهنگ و آموزش عالی منتزع و در وزارت ارشاد اسلامی ادغام شد.

به طور کلی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با این اهداف ایجاد شد:

1. رشد فضائل اخلاقی بر اساس ایمان و تقوا

2. استقلال فرهنگی و مصونیت جامعه از نفوذ فرهنگ اجانب

3. اعتلای آگاهی‌های عمومی در زمینه‌های مختلف و شکوفایی استعدادها و روحیه تحقیق، تتبع و ابتکار در جامعه

4. رواج فرهنگ و هنر اسلامی

5. آگاهی جهانیان نسبت به مبانی و مظاهر و اهداف انقلاب اسلامی

6. گسترش مناسبات فرهنگی با ملل و اقوام مختلف به خصوص مسلمانان و مستضعفان جهان

7. فراهم آمدن زمینه‌های وحدت میان مسلمین

اما آنچه بعد از بیش از 3 دهه از پیروزی انقلاب اسلامی می‌گذرد، حاکی از آن است که یک برنامه مدون اجرایی و کاربردی که نظمی به فعالیت‌های فرهنگی و هنری بدهد از سوی وزارت ارشاد طرح‌ریزی و اجرایی نشده است. وظایف و راهکارها تنها در حوزه تصمیم‌گیری کلان و در جلسات سیاست‌گذاری بیان شده است. گویای این امر هزاران کالای فرهنگی و هنری تولید شده است که حتی نسبت به برخی از کالاهای مشابه دوران پیش از انقلاب از کیفیت و محتوای مبتذل‌تری برخوردار است. شاید بتوان این مسئله را از دو بعد مورد مداقه  قرار داد:

1. عدم شناسایی نیازها و خواسته‌های مخاطبان

2. عدم بازنمایی مناسب  و درست فرهنگ ایرانی ـ اسلامی

برخی از فیلم‌ها و سریال‌های طنز، ساختاری هجو، هزل و مبتذل به خود گرفته‌اند و مبنا را ایجاد ساعاتی خوش و مفرح برای مخاطب قرار داده‌اند اما تایید این محصولات به منزله نادیده گرفتن حقوق انسانی و کمال‌گرای انسان در هر جامعه و هر دورانی است.

بخش بزرگی از موسیقی شنیده شده در کشور نیز توسط فعالیت‌های مخفی و زیرزمینی تولید می‌شود که به دلیل عدم نظارت و پیگیری به سرعت منتشر می‌شوند و این در حالی است که فعالیت قانونی موسیقی اصیل ایرانی با اما و اگرها بسیاری همراه است و در نهایت محدودیت اجرای کنسرت و بالابودن هزینه آن، امکان استفاده از موسیقی متعالی و موزون را برای عده‌ای خاص فراهم می‌سازد و این پیامد که به دلیل عدم نظارت بر کیفیت و ارائه فرصت نشر موسیقی متعالی، موسیقی ایرانی توسط فرهنگ بیگانه، استحاله می‌شود.

وزارت ارشاد با چهار معاونت فرهنگی، هنری، امور سینمایی، مطبوعاتی به فعالیت‌های فرهنگی و هنری در کشور سامان می‌دهد و در بسیاری موارد کارنامه مناسب و مقبولی داشته است اما عدم وجود یک استراتژی فرهنگی مشخص و تعریف شده، به سلیقه‌ای عمل کردن برنامه‌ها در دولت‌های مختلف منجر شده است.

در شرایط کنونی وجود تکثر آرا و عدم دستیابی به یک استراتژی مدون و تحدید شده، هزینه‌های مالی و فرهنگی جبران ناگزیری را به همراه خواهد داشت.

علی رغم ذات نرم فرهنگ، بیشتر مخالفت‌ها و مهندسی فرهنگ توسط وزارت ارشاد با رویکرد سلبی و تنبیهی صورت گرفته است. رویکرد سلبی به فعالیت‌های هنری و فرهنگی و عدم نشر محصولات هنری در جهان به جزیره‌ای و بسته شدن هنر متعالی کشور و ورود محصولات بیگانه می‌انجامد اما خطر مهم‌تر، شناسایی هنر و فرهنگ ایرانی از کانال‌های غیررسمی است زیرا این گروه که با مقاصد خاص در نشر عقاید و فعالیت‌های خود تلاش می‌کنند از هر فرصتی برای بازنمایی خود به عنوان فرهنگ ایران استفاده می‌کنند و پیامد آسیبی این رفتار تا مدت‌ها بر پیکر فرهنگی کشور خواهد ماند.

انتهای پیام/س
برچسب ها:
آخرین اخبار