امروز : جمعه ۲۶ آبان ۱۳۹۶ - 2017 November 17
۲۱:۵۷
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 122399
تاریخ انتشار: ۸ آبان ۱۳۹۳ - ساعت ۰۶:۰۰
تعداد بازدید: 82
گزارش خبرنگار اعزامی پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; به کمپ نوروز در کردستان سوریه، در حالی که رسانه‌های کردی از ایجاد خانه ایزدی‌ها در کشور ...

گزارش خبرنگار اعزامی پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; به کمپ نوروز در کردستان سوریه، در حالی که رسانه‌های کردی از ایجاد خانه ایزدی‌ها در کشور آلمان با مشارکت حکومت اقلیم کردستان عراق به منظور همکاری بیشتر با ایزدی‌های مقیم در این کشور خبر می‌دهند، آواره‌های کرد ایزدی شنگال در کمپ نوروز از نبود هرگونه همکاری بین‌المللی ناخشنودند.





در حالی که رسانه‌های کردی از ایجاد خانه ایزدی‌ها در کشور آلمان با مشارکت حکومت اقلیم کردستان عراق به منظور همکاری بیشتر با ایزدی‌های مقیم در این کشور خبر می‌دهند، آواره‌های کرد ایزدی شنگال در کمپ نوروز از نبود هرگونه همکاری بین‌المللی ناخشنودند.





به گفته «کاوه محمد» مدیر کمپ نوروز قریب به 370 خانوار و بیش از 5000 نفر از آوارگان شنگال در این کمپ سکنی گزیده‌اند.

مدیر کمپ نوروز درباره همکاری‌های بین‌المللی به آوارگان این کمپ گفت: آوارگان کمپ شنگال در بدترین شرایط هستند و هیچ سازمان یا نهاد بشر دوستانه‌ای به طور جدی به آوارگان این کمپ کمک نکرده‌اند.





این درحالی است که حکومت اقلیم کردستان عراق در سه ماه گذشته از 18 کشور جهان کمک‌های مختلف برای آوارگان ردیافت کرده است.

به گفته وی نیروهای مردمی و مسئولان محلی در حد توان کمی که دارند درصدد برآورده کردن مایحتاج این جمعیت بسیار زیاد هستند، اما این کمک‌ها بسیار اندک می‌باشد.





وی همچنین از عدم همکاری حکومت اقلیم کردستان عراق و دولت ترکیه در خصوص رساندن برخی کمکهای بشردوستانه از جانب سازمانهای مردم نهاد به این آوارگان انتقاد کرده و خواهان کمک به آوارگان کمپ نوروز شد.





مدیر کمپ می‌گوید: کمبود امکانات درمانی و پزشکی، نبود مدرسه و امکان تحصیل برای کودکان و نبود امکانات لازم برای فصل سرما اعم از پوشاک و وسایل گرمادهی از بزرگترین مشکلات کنونی کمپ است، اما همه مشکلات این کمپ تنها نبود امکانات رفاهی نیست، بلکه خاطرات دردناک حضور تروریست‌های تکفیری داعش در شنگال و جنایت‌هایشان هنوز روح این مردم را می آزارد.





خلیل پسر بچه 13ساله ای که در جریان اشغال شنگال توسط تروریست‌های داعش شاهد کشته شدن یکی از همبازی‌هایش توسط تروریستها بود، ماجرای آواره شدن خود و خانواده‌اش را چنین تعریف می‌کند، با بچه‌های همسایه در کوچه‌مان بازی می‌کردیم که ناگاه چند نفر از تروریست‌ها با لباس‌های بلند سیاه و صورت‌های پوشانده شده در کوچه‌مان ظاهر شدند، در حالی که بهت زده به آنها نگاه می‌کردیم ناگهان یکی از آنها به سمت دوستم احمد آمد و با یک دست او را بلند کرد و با تمام قدرت به دیوار روبرو کوبید، من از ترس پا به فرار گذاشتم و کمی دورتر خودم را روی زمین انداختم و غلطان غلطان به سمت خانه رفتم.





خلیل گریه کنان توضیح می‌دهد که آن روز هنگامی که تروریست‌ها حمله کردند پدرم در خانه نبود و برای کار به سلیمانیه رفته بود، هر چند خیلی ترسیده بودم و آنقدر خودم را روی زمین غلطانده بودم که تمام بدنم زخمی شده بود، اما تمام فکرم پیش مادرم، خواهر و برادرهای کوچکترم بود که در خانه تنها بودند، قبل از رسیدنم به خانه، مادرم را به همراه خواهر و برادرهایم و چند نفر از همسایه‌هایمان دیدم که در حال فرار بودند، خودم را به آنها رساندم.

وی افزود: در حال فرار از جایی عبور کردیم که تروریست‌ها احمد را به دیوار کوبیدند، احمد هنوز همانجا افتاده بود، با فریاد صدایش می‌زدم ولی جرات نزدیک شدن به او را نداشتم، احمد بی‌حرکت افتاده بود، گویا همان لحظه مرده بود، تمام راه را گریه کردم بعد از چند ساعتی به خودم آمدم و دیدم با تعداد زیادی از مردم شهر که گریه و ناله می‌کردند به سوی کوه شنگال می‌رویم. هوا خیلی گرم بود و خواهر و برادرهایم از تشنگی و از فرط گرما نای راه رفتن و حتی حرف زدن هم نداشتند.





پسربچه 13 ساله شنگالی مو به مو داستان مصیبت زندگیشان را تعریف می‌کند و ادامه می‌دهد: خیلی از آنهایی که با ما بودند تاب تشنگی و گرما را نیاوردند و در نیمه راه جاماندند. مادری را دیدیم که 3 تا فرزند کوچکش از فرط گرما و خستگی و تشنگی توان راه رفتن را نداشتند، مادر بیچاره هر قدر تلاش کرد نتوانست هر سه را با خود بیاورد، به ناچار با گریه و زاری یکی از آنها را همانجا رها کرد که بتواند آن دو بچه دیگر را نجات دهد.





خلیل ادامه می‌دهد: تا رسیدن به دامنه کوه خیلی‌ها که زخمی شده یا مریض بودند، یا مردند و یا در نیمه راه جاماندند. وقتی به دامنه کوه رسیدیم تازه بدبختی‌مان شروع شد نه آبی و نه غذایی، در زیر آفتاب سوزان تمام بدنمان سوخته بود اما با خود گفتم باید به مادرم کمک کنم که خواهر و برادرهایم نمیرند. پایین کوه یک باریکه آب جاری وجود داشت، در تمام یک ماهی که در آنجا بودیم روزانه چندین بار از کوه پایین می‌رفتم و برای خانواده‌ام آب می‌آوردم، بقیه روز را هم در میان مردمی که وضعیتشان بهتر از ما نبود دنبال تکه نانی می‌گشتم که خانواده‌ام را از مرگ نجات دهم .





وی ادامه داد: روزهای بسیار سختی را پشت سر گذراندیم اما هرگز دلم نمی‌خواهد آن روزها را فراموش کنم، شب‌ها کابوس آنچه را به سرمان آمد می‌بینم و روزها آنچه را دیده‌ام در ذهنم مرور می‌کنم نمی خواهم هیچ چیز را فرامش کنم، آرزویم این است که روزی برسد بتوانم آنچه را که بر ما گذشت در کتابی بنویسم که همه جهان بداند تروریستهای داعش با ما چه کردند.





ابراز دردها و رنجهای کودکان ایزدی سبب شد تا در خصوص مشکلات روحی و روانی این کودکان از مدیر کمپ چند سوالی بپرسیم.





مدیر کمپ نوروز درباره وضعیت روحی و روانی کودکان شنگال گفت: بیشتر بچه های این کمپ دچار بحران‌های شدید روحی و بعضا شوک‌های روانی شده‌اند و بعید می‌دانم تا سالیان سال به زندگی عادی برگردند.





وی همچنین گفت: مردان و زنان زیادی از این کمپ به صورت داوطلبانه برای آزاد سازی شهرشان به صفوف مدافعین خلق پیوسته‌اند و تعداد زیادی نیز شهید شده و روزانه در اینجا مراسم عزاداری برایشان برپا می‌شود.





به گزارش فارس، این تنها بخشی از خاطرات تلخ ایزدی‌ها از حمله تروریستهای داعش بود، دهها نفر به خاطر عذابی که از بردن زنان و دخترانشان توسط تروریست‌های داعش می‌کشیدند توان تعریف این مصیبت‌ها را نداشتند و با نگاهی غم‌آلود ما را از نظر می‌گذراندند.









تروریست‌های داعش در تابستان گذشته با حمله به شهر شنگال تعداد بسیار زیادی از شهروندان کرد ایزدی این شهر را قتل عام کرده و صدها هزار نفر را که به دامنه‌های کوه شنگال گریخته بودند به مدت یک ماه تحت محاصره قرار داده و طی این محاصره نیز تعداد زیادی از آنها جان سپردند.
انتهای پیام

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها