امروز : جمعه ۱۹ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 9
۰۸:۴۳
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 122445
تاریخ انتشار: ۹ آبان ۱۳۹۳ - ساعت ۰۰:۳۱
تعداد بازدید: 164
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری، مهدوی پبروان موعود از حسینیه بیت السادات: جناب دکتر خویی به ایراد سخنرانی پرداختند که خلاصه آن در ادامه این خبر آمده ...

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری، مهدوی پبروان موعود از حسینیه بیت السادات: جناب دکتر خویی به ایراد سخنرانی پرداختند که خلاصه آن در ادامه این خبر آمده است.

کربلا صحنه رویارویی دو جریان بود دو مکتب، دو فکر، دو جهان‌بینی، دو راه، دو روش، دو اسلامهر دو طرف داعیه مسلمانی داشتند اما این دو طرف همه عناصر دین تعریف متفاوتی داشت در این نقطه خاص تاریخی به طور کاملاً منحصر به فرد و استثنایی جریان حق و جریان باطل به خلوص می‌رسند.

 عقل انسان به تنهایی همیشه برای تصمیم گیری درست کافی نیست که اگر عقل کافی بود اصولاً نیاز به پیغمبر نبود. عقل کافی نبوده خدا 124 هزار پیامبر را برای حمایت حق فرستاد. آن چنان که امیرالمؤمنین (ع) در خطبه اول نهج‌البلاغه می‌فرماید: هدف بعثت انبیایُثِیرُوا لَهُمْ دَفَائِنَ الْعُقُولِ بود که عقل‌های بشر را آزاد کنند.

در مدیریت این جامعه امام حسین اصرار داشتند که به این حقیقت متذکر گردند که امام وارث یک جریانِ فکریِ طولانیِ ریشه‌دار در تاریخ است. از آدم تا هابیل تا عیسی و موسی و نوح و ابراهیم و پیامبر اسلام و خدیجه کبری و امیرالمؤمنین سلام‌الله‌علیهم اجمعین

خدیجه کبری بانوی ثروتمند سرشناسی بود که وقتی به همسری رسول‌الله درآمد همۀ هستی خود را در راه اسلام و شکل گیری اسلام داشت. منتهی خدیجه چه داشت؟ پول داشت و همه را در راه خدا داد. این ایثار خدیجه کبری در کربلا در سلوک حسین ابن علی ظهور پیدا کرد و لذا امام حسین هم در کربلا هرچه داشت را در راه خدا داد.

قطعاً اگر حسین (ع) پسر علی نبود نمی‌رفت بر او آنچه که رفت. این جماعت با علی خرده حساب داشتند که در جنگ بدر 72 تن از سران مشرکین که بیشترشان از خویشاوندان ابوسفیان و معاویه و یزید بودند، در جنگ بدر کشته شدند و بیش از نیمی از این‌ها فقط به شمشیر علی ابن ابیطالب به هلاکت افتادند؛ و در کشتن بقیه هم علی (ع) شریک بود. این جماعت از آن روز تا امروز کینه پایان ناپذیری از علی ابن ابیطالب (ع) دارند.

شک نکنید که دشمنی جبهه کفر و شرک و نفاق با علی ابن ابیطالب هزاران بار از دشمنی شان با خود رسول‌الله بیشتر است. برای این‌که پیامبر خدا حتی یک نفر را هم در این جنگ‌ها و غزوات نکشتو علی ابن ابیطالب بود که همۀ این کینه‌توزی‌های بی‌امان تاریخ را به جان خرید که تا امروز هم تمام نمی‌شود

حضرت علی (ع) هم خوب می‌دانست که یک روزی همسرش باید تاوان این شمشیر زدن هایش را در جنگ‌های با مشرکین پس بدهد. علی خوب می‌دانست که یک روزی فرزندش حسن مجتبی سلام‌الله‌علیه باید تاوان جهادش را پس بدهد. حسین باید تاوان جهاد پدر را پس بدهد.

 امام حسین (ع) فرمود: اگر خدا به من هزار تا پسر می‌داد اسم همه را علی می‌نهادم. یکی شد علی‌اکبر یکی شد علی اوسط یکی شد علی‌اصغر. ما چه‌کار گردیم؟ کجا باید مسلمانی خودمان را نشان دهیم؟ این حداقل کاری که می‌توان انجام داد در دفاع از این نام و از این مکتب و مذهب مظلوم؟ وقتی می‌بینیم همۀ دنیای کفر و شرک و نفاق و استکبار دست به دست هم دادند که این نام را محو کنند آیا وظیفه من و شما نیست که اصلاً به نیت این‌که اسم بچه مان بگذاریم علی بچه‌دار شویم.

یک مدرسه صعودی‌ها در کابل ساخته‌اند برای تربیت مبلغ فارسی‌زبان وهابی. سرمایه اولیه‌اش 300 میلیون دلار است. این‌ها را برای چه دارند تربیت می‌کنند برای این‌که بیندازند به جان ما و بچه‌های ما که آن‌ها را از ولایت علی دور کنند.

پیامبر اکرم است که فرمود: حسینٌ منّی و انا من حسین. حسین از من است و من از حسینم. خب این حسین از من است که معنایش کاملاً روشن است. حسین پسر دختر رسول‌الله است. فرزند رسول‌الله است. نواده رسول‌الله است؛ اما من از حسینم یعنی چه؟ یعنی ماندگاری دین من از حسین است.

 

برچسب ها:
آخرین اخبار