امروز : شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۶ - 2017 July 22
۰۹:۴۶
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 12263
تاریخ انتشار: ۱۶ خرداد ۱۳۹۲ - ساعت ۰۰:۰۹
تعداد بازدید: 103
به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، در پی پاکسازی کامل شهر القصیر توسط ارتش سوریه پایگاه خبری «بلومبرگ» در یادداشتی به قلم «ولی ...

به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، در پی پاکسازی کامل شهر القصیر توسط ارتش سوریه پایگاه خبری «بلومبرگ» در یادداشتی به قلم «ولی نصر» عضو ارشد بخش سیاست خارجی اندیشکده آمریکایی «بروکینگز» نوشته است در حال حاضر ایران در جنگ نیابتی سوریه از آمریکا پیشی گرفته است.

نصر در ابتدای این یادداشت آورده است: اعتراضات در سوریه این احتمال را به وجود آورده بود که ایران متحمل شکستی استراتژیک شود. طبق این سناریو، ایران در پی سقوط نظام بشار اسد که تنها متحد عربی و خط ارتباط حیاتی این کشور به شبه‌نظامیان حزب‌الله است، تضعیف می‌شد. در این حالت ایرانی که منزوی شده، در برابر فشارهای بین‌المللی برای محدود کردن برنامه هسته‌ای خود شکننده‌تر می‌شد و هرچه نفوذ ایران کاهش می‌یافت، قدرت رقبای منطقه‌ای این کشور (که متحدان آمریکا هم هستند، یعنی ترکیه، قطر و عربستان سعودی) گسترش می‌یافت.

وی ادامه می‌دهد: اما حالا، اوضاع در سوریه به نفع ایران رقم می‌خورد. نظام اسد در حال پیروزی در میدان نبرد است، در نتیجه ایران با خیالی آسوده‌تر برنامه هسته‌ای را پیگیری می‌کند و دستاوردهای ایران متحدان آمریکا را در حمایت از اعتراضات در سوریه، آشفته کرده است. تقویت روابط میان ایران و روسیه را هم می‌توان مهمترین پیامد استراتژیک درگیری‌های سوریه دانست و آمریکا باید همچنان نظاره‌گر این روند باشد.

بخشی از محاسبات آمریکا در جهت حرکت به سمت مداخله نظامی، بر سقوط اسد استوار بود. آمریکا آشکارا گزینه احتمال بازگشت اسد به قدرت را مد نظر قرار نداده بود. اما ارتش سوریه با همراهی نیروهای حزب‌الله و تسلیحات ایران و روسیه توانست در میان مخالفان مسلح در شهر مرکزی «القصیر» رخنه کند. این پیروزی سمبلیک امیدها برای پایانی قریب‌الوقوع بر نظام سوریه و یا دستیابی به راهکاری دیپلماتیک برای پایان درگیری‌ها را کمرنگ کرده است.

آنچه اکنون در سوریه در جریان است، یک جنگ نیابتی است و خروجی آن ساختار قدرت در منطقه را مشخص می‌کند. در خاورمیانه، شعاع قدرت است که مزایای استراتژیک را تعیین می‌کند. اکنون دلاوری‌های جنگجویان حزب‌الله در سوریه، ضربه محکمی است برای عربستانی که از رقبای حزب‌الله در لبنان حمایت می‌کند. دستاوردهای ارتش سوریه هم عقب‌گردی است برای سعودی‌ها، قطری‌ها و ترک‌ها که مدت‌هاست مخالفان مسلح دولت سوریه را با پول و تجهیزات حمایت کرده‌اند.

آمریکا تاکنون از ارسال کمک‌های کشنده به سوریه و یا بیان گزینه اقدام نظامی خودداری کرده است. دولت اوباما از بیم تکرار افتضاح پرهزینه‌ای چون عراق، از مداخله نظامی در سوریه که می‌تواند به جنگی تمام عیار تبدیل شود، خودداری کرده است. با وجود آنکه اوباما در بیانیه‌هایش تاکید کرده که برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای همه گزینه‌ها روی میز است، اما وضعیت کنونی (در سوریه) نشان‌دهنده این واقعیت است که آمریکا به جنگ با ایران نخواهد رفت. وقتی مقامات آمریکایی می‌گویند که از بیم سیستم‌های پدافند هوایی سوریه گزینه مداخله نظامی را متوقف کرده‌اند، یعنی از سیستم‌های پدافندی ایران هم هراسانند.

اگر زمانی این امید وجود داشت که ایران در پی جنگ داخلی در سوریه تضعیف شود، حالا این چشم‌انداز کاملا تیره و کم‌سو شده است. روسیه مدت‌هاست که این فرضیه را در دستور کار قرار داده که اسد می‌تواند پیروز این نبرد باشد و حالا به لطف حمایت‌های ایران، این فرضیه واقع‌گرایانه به نظر می‌رسد. حالا دیگر به نظر نمی‌رسد روسیه‌ای که پیش از این با خشم افکار عمومی اعراب به دلیل حمایت از اسد روبرو شده و در برابر آن ایستادگی کرده، تغییری در موضع خود ایجاد کند. روسیه با حمایت از اسد، از خود تصویری از متحدی ثابت قدم ایجاد کرده که در برابر فشارهای بین‌المللی کوتاه نمی‌آید، بر خلاف آمریکا که به نظر می‌رسد تلاش می‌کند دامن خود را از اوضاع منطقه پاک کند و به سمت کشورهای آسیایی گردش کند.

با وجود آنکه روسیه به صورت لفظی از فشارهای بین‌المللی علیه برنامه هسته‌ای ایران حمایت کرده، اما در عمل دو کشور مدت‌ها است در منطقه قفقاز و آسیای میانه برای شکل‌دهی سیاست‌های منطقه‌ای و به حداقل رساندن نفوذ آمریکا، همکاری می‌کنند. منافع مشترک دو طرف در سوریه، این رابطه را تعمیق هم کرده و هر چقدر که درگیری‌ها در سوریه ادامه یابد، این اتحاد نزدیک‌تر هم می‌شود.

ولی نصر که در حال حاضر ریاست دانشکده مطالعات پیشرفته دانشگاه «جان هاپکینز» را هم بر عهده دارد، در ادامه این یادداشت نوشته است که روسیه در برابر افراط‌گرایی که مورد حمایت عربستان، قطر و ترکیه است و می‌تواند در منطقه چچن و سپس آسیای میانه ظهور پیدا کند، با ایران دارای منافع مشترک است و در کنار ایران با آن مبارزه می‌کند.

وی می‌افزاید: اگر بلوک ایران و روسیه در سوریه موفق شود، در مناطق دیگر نظیر خلیج فارس هم به دنبال تأثیرگذاری بیشتر خواهد بود. لازم به ذکر است که روسیه در ماه فوریه از حزب شیعی «الوفاق» بحرین برای بازدید از مسکو دعوت کرده بود.

نصر در پایان نسبت به تبعات شکست در سوریه به آمریکا هشدار داده و می‌نویسد: ممکن است آمریکا بخواهد خاورمیانه را ترک کند و مشکلات آن را از سر باز کند، اما این احساس در صورتی که نتیجه سیاست‌های این کشور در سوریه، به وجود آمدن منطقه‌ای تحت سلطه محور تهاجمی ایران و روسیه باشد، خیلی دوام نخواهد داشت.
انتهای پیام/ص
برچسب ها:
آخرین اخبار