امروز : جمعه ۱۹ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 9
۱۴:۴۵
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 125143
تاریخ انتشار: ۲۰ آبان ۱۳۹۳ - ساعت ۲۱:۳۷
تعداد بازدید: 499
ایشان در مدینه متولد شد و فـرزنـد امـام حـسـين (ع ) و از شهيدان كربلا است    . و مادرش رباب دختر امرءالقيس بن عدي اوس بن جابر بن ...

ایشان در مدینه متولد شد و فـرزنـد امـام حـسـين (ع ) و از شهيدان كربلا است    . و مادرش رباب دختر امرءالقيس بن عدي اوس بن جابر بن کعب بن عليم بن جناب بن کلب    مى باشد

گروه فرهنگی،مهذهبی پیروان مــوعــود-عبد الحجت حق جو:تنها خواهر علي اصغر حضرت سکينه مي‏باشد که نامشان امينه بوده است. بـرخـى گـفـتـه انـد كـه نـام ديـگـر عـلى اصـغـر، عـبـداللّه اسـت [4] و برخى قـايـل انـد كـه عبدالله غير از على اصغر مى باشد؛ زيرا عبدالله در جلو خيمه ها، در دامان پـدرش حـسـيـن (ع ) شـهـيـد شـد ولى عـلى اصـغـر بـنـابـر نـقـلى در مـقـابـل صـف دشـمـن هـدف تـيـر قـرار گـرفـت.[5] صـاحـب ذخـيـرة الداريـن هـم نـقـل كـرده اسـت كـه عـبـدالله روز عـاشـورا بـه دنـيـا آمـد و سـاعـاتـى پس از ولادت شهيد شـد.[6] ولى در مقتل ابو مخنف آمده كه كودك شيرخوار حسين (ع ) در كربلا شش ماهه بوده است .[7] این اختلاف به دوصورت قابل رفع است:

1- در روايات از امامان معصوم نقل شده است که «هر فرزندي که از ما متولد مي‏شود تا روز هفتم اگر پسر باشد نامش «محمد» يا «علي» است، و اگر دختر باشد نامش «فاطمه» است، پس از روز هفتم هر نامي که مي‏خواهيد بر او مي‏گذاريم» با توجه به اين، ممکن است نام شهيد در ابتدا علي بوده و از روز هفتم به بعد نامش را «عبدالله» گذاشته‏اند.

2- چنانچه برخي از مقاتل هم ذکر کرده‏اند ممکن است در کربلا دو کودک از امام حسين عليه‏السلام شهيد شده باشند، که يکي «عبدالله» و ديگري «علي» باشد.

3- از آنجا که نام مادر یک کودک رباب و محل تولدش مدینه، مدت عمرش شش ماه و نام مادر دیگری ام اسحاق ذکر شده است این احتمال تقویت می‌‏شود که دو کودک شیرخوار در کربلا به شهادت رسیده‏‌اند.

4- نقل دو مقتل کاملا متفاوت در منابع از لحاظ مکان[8] و قاتل[9] و همچنین حالات امام علیه السلام[10] دال بر وجود دو کودک است.

گـونـه شـهـادت على اصغر(ع ) در تاريخ ، مختلف ثبت شده است ولی آنچه قطعی است این است که ایشان به دست حرمله به شهادت رسیده اند همانطور که در زیارت مخصوص به آن حضرت نیست چنین نقل شده است.[11] برخى نوشته اند كه امام حسين (ع )، روز عاشورا، پس از شهادت اصحاب و يارانش ، براى وداع كنار خيمه ها آمد و عـلى اصـغـر را در آغـوش داشـت و مـى بـوسـيـد كـه نـاگـهـان حـرمـلة بـن كاهل اسدى او را هدف تير قرار داد و گلويش را پاره كرد.[12] بـرخى ديگر گفته اند كه زينب (س ) اين كودك را نزد برادر آورد تا از لشكر براى او طـلب آب كـنـد و امـام (ع ) او را مـقـابـل لشـكـر بـرد و فـرمـود: اى جـمـاعـت شـمـا  شـيعيان و اهل بيتم را كشته ايد و اين طفل مانده است كه او هم از تشنگى به خود مى پيچد. او را جرعه اى آب دهـيـد. در این حال در بین سپاهیان عمر سعد تشکیک ایجاد شد که ما برای جنگیدن با کودکان نیامده‌ایم در این حال عمر سعد به حرمله دستور داد که با تیر سه شعبه کودک را بکشد در هـمـيـن حـال كـه حـسـيـن (ع ) بـا آنـهـا سـخـن مـى گـفـت ، نـاگـهـان طفل مورد هدف تير قرار گرفت و كشته شد .[13]

امـام حـسـين (ع ) پس از هدف قرار گرفتن على اصغر، دست را زير گلوى او گرفت و چون از خـون پـر شـد آن را بـه آسـمـان پـاشـيـد[14] و فـرمـود: آنـچـه بـر مـن نـازل شـد، برايم آسان است زيرا در راه خدا است و او مى بيند.[15] برخى نيز نـوشـتـه انـد كـه فـرمـود: خـدايـا [ شـهادت ] اين [ كودك ] نزد تو،كمتر از [ كشتن ] ناقه صـالح [ پيامبر(ع )] نيست .[16] خدايا اگر امروز فتح و نصرت خويش را از ما بـاز داشـتـه اى آن را در چـيـزى كـه بـراى مـا بـهـتـر است قرار ده .[17] در اين حـال نـدايـى از آسـمـان بـرخاست كه يا حسين ! شير خوارت را واگذارم كه هم اكنون شير دهنده اى ، در بهشت برايش مهيّا است .[18] بـرخـى از مـورخـان نـوشـتـه انـد كـه حـسـيـن (ع ) قـنـداقـه غـرقـه بـه خـون طفل را به خيمه باز گرداند و به ام كلثوم سپرد.[19] بـرخـى ديـگـر نـقل كرده اند كه امام (ع ) پس از شهادت او قبرى حفر كرد و پيكرش را در پـارچـه اى پيچيد و بر آن نماز گزارد.[20] برخى نيز نوشته اند كه بدنش را آورد و كنار بدن ديگر شهدا نهاد.[21]

در زيارت نامه امام حسين (ع ) درباره على اصغر(ع ) چنين مى خوانيم : ((صَلّى اللّهُ عَلَيْكَ وَعَلَيْهِمْ وَعَلى وَلَدِكَ عَلىّ الاَصْغَرِ الّذى فُجِعْتَ بِهِ))[22] [23] عـلى اصـغر را باب الحوائج نيز مى خوانند، زيرا گرچه شيرخوار بود، ولى مقامش نزد خدا والا است .[24] در زیارت ناحیه مقدسه تنها عبارت «أَلسَّلامُ عَلَی الرَّضیـعِ الصَّغیرِ» به معنی « سلام بر آن شیر خوارِ کوچـک» آمده؛ ولی در کتاب المزار محمد بن مشهدی و کتاب اقبال سید بن طاووس در زیارت منسوب به ناحیه مقدسه به سال ۲۵۲ ه.ق. چنین آمده‌است: السلام على عبد الله بن الحسين الطفل الرضيع، المرمي الصريع، المتشحط دما، المصعد دمه في السماء، المذبوح بالسهم في حجر أبيه، لعن الله راميه حرملة بن كاهل الاسدي وذوية[25]

در محل دفن علی اصغر دو مکان بیان شده‌است اولین قول بر سینه حسین بن علی و دومین قول در کنار کشته‌شدگان کربلا در نزدیکی ضریح حسین بن علی علیه السلام.

 

* عبداللّه بن حسين (ع )

از جمله شهيدان بنى هاشم در روز عاشورا كه نام وى در زيارت ناحيه نيامده است ، عبداللّه رضيع فرزند امام حسين (ع ) مى باشد. نام مادر وى ام اسحاق دختر طلحة بن عبيداللّه است . عـبداللّه در روز عاشورا هنگام نماز ظهر به دنيا آمد. پس از تولدش در حالى كه امام حسين (ع ) نـشسته بود، كودك را براى آن حضرت آوردند. امام (ع ) وى را در آغوش گرفت و آب دهـان خـويش را در كامش ريخت و نامش را عبداللّه نهاد، در آن هنگام عبداللّه بن عقبه غنوى ـ و گـفـتـه شـده هانى بن ثبيت حضرمى ـ تيرى به سوى آن كودك پرتاب كرد. آن تير بر گـلوى طـفل نشست و آن را شكافت ، امام حسين (ع ) خون گلوى كودك را جمع كرد و به طرف آسـمـان پـاشـيـد. قـطـره اى از آن خـون بـه سـوى زمـيـن بـرنـگـشـت . از امـام بـاقـر(ع ) نـقـل شـده اسـت : اگـر قـطـره اى از آن خـون بـه زمـيـن مـى ريـخـت عـذاب نازل مى گرديد.[26]

بـرخـى احـتـمـال داده انـد: اسـم ايـن طـفل شيرخوار، على اصغر بوده است ، زيرا در كربلا طفل شيرخوارى غير از عبداللّه رضيع شهيد نگرديد.[27] برخى ديگر آورده اند: وجهى ندارد كه ما على اصغر را عبداللّه بناميم ، زيرا عبداللّه نه كـنيه است و نه لقب ، بنابراين بايد على اكبر و على اوسط را نيز بگوييم اسم ديگرى داشـتـه انـد. بـعـيـد نـيـسـت كـه ايـن عـبـداللّه رضـيـع غـيـر از عـلى اصـغـر بـوده باشد.[28]

 

والسلام من اتبع الهدی

محرم الحرام 1436

 

 

Hojjat_haghjo@yahoo.com

www.hojjatehaghjo@blogfa.com

 

 

 

 


[1] الاقبال ، ج 3، ص 71

[2] پـسـر اصـبـغ كـلبـى كـه در زمان عمر اسلام آورد. او غير از ((امرءالقيس بْنِ عابس )) شاعر جاهلى است که هشتاد سال قبل از بعث از دنیا رفته است(رياحين الشريعة ، شيخ ذبيح الله محلاّتى ، ج 3، ص 313) : مشهور است امرء القيس بن عدي سه دختر به نامهاي «محياة»، «سلمي»، «رباب» داشت که اولي را به عقد حضرت امام علي عليه‏السلام، دومي را به عقد حضرت امام حسن عليه‏السلام و سومي را به عقد حضرت امام حسين عليه‏السلام درآورد.

[3] فرسان الهيجاء، ج 1، ص 268

[4] اسرار الشهادة ، ج 2، ص 771

[5] فرسان الهيجاء، ج 1، ص 272

[6] ذخيرة الدارين ، ص 161

[7] مقتل الحسين ، ابو مخنف ، ص 129، نشر رضى

[8] یکی در میانه ی کارزرا و دیگری ورودی خیمه

[9] قاتل یکی را حرمله وقاتل دیگری غیر از وی ذکر کرده اند

[10] درخواست آب برای یکی و در دیگری ریختن آب دهانشان در دهان وی

[11] ر.ک پاورقی 25

[12] مقتل الحسين ، خوارزمى ، ج 2، ص 36، 37، انوارالهدى

[13] الملهوف ، ص 169

[14] امـام بـاقـر(ع ) فـرمـود: قطره اى از اين خون به زمين ريخته نشد (الملهوف ، ص 169)

[15] الملهوف ، ص 169

[16] فرسان الهيجاء، ج 1، ص 272

[17] مقتل الحسين ، خوارزمى ، ج 2، ص 37، انوارالهدى

[18] تذكرة الخواص ، ص 227

[19] مقتل الحسين ، ابو مخنف ، ص 130

[20] مقتل الحسين ، خوارزمى ، ج 2، ص 37، انوارالهدى

[21] اعلام الورى ، ص 243

[22] درود خدا بر تو و بر ايشان (شهيدان ) و بر فرزندت على اصغر كه داغدار او شدى

[23] الاقبال ، ج 3، ص 71

[24] فرهنگ عاشورا، ص 322

 

 

برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها