امروز : شنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 3
۲۲:۰۵
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 126878
تاریخ انتشار: ۲۸ آبان ۱۳۹۳ - ساعت ۰۰:۴۵
تعداد بازدید: 9
خلیل علی‌محمدزاده در گفت‌و‌گو با خبرنگار بهداشت و درمان پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; ، اقدام در مسیر تعادل و تناسب مساله جمعیت را امری دشواری

خلیل علی‌محمدزاده در گفت‌و‌گو با خبرنگار بهداشت و درمان پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; ، اقدام در مسیر تعادل و تناسب مساله جمعیت را امری دشواری دانست و اظهار داشت: در فهمیدن و فهماندن این مساله، گاهی نیاز به استدلال و منطق است و گاهی نیز باید جدال احسن و مناظره نمود.

وی با ذکر این مطلب که بدون فرهنگ‌سازی نمی‌توان در رفع مشکلات آتی وضع کنونی کوشید، اظهار داشت: بعد از گره گشایی از ذهن‌ها و فکرها، سایر زمینه‌ها نیز باید هموار شود.

وی با تاکید بر اهمیت مقوله جمعیت در اقتدار ملی و نظر به پویندگی، بالندگی جمعیت جوان به عنوان یک فرصت، گفت: باید در جهت جبران کاهش میزان رشد جمعیت و نرخ باروری در سال‌های گذشته، برآمد.

*مقدمه فرهنگ‌سازی، تولید گفتمان است

وی حضور در مجالس و محافل نخبگان و متخصصان و خود و دیگران را در معرض سوال و بحث و تامل پیرامون موضوع قرار دادن، را برای این منظور امری لازم دانست و تصریح کرد: تا به طور منطقی، درست و مبتنی بر علم، دین، اخلاق و عقل به ژرفا و عمق ماجرا پی برده نشود، قطعا موضوع حل و فصل نمی‌شود.

وی در ادامه اظهار داشت: قطعا پس از طی این مراحل، نقطه رهایی برای هرکسی فرا می‌رسد، تا خود آزادانه، داوطلبانه و مسئولانه، هر آنچه را مصلحت می‌دانند به سرانجام برسانند.

*لزوم برنامه‌ریزی‌های جامع برای رشد اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی

این استاد دانشگاه با اشاره به نقش ایجابی جمعیت در پیشرفت کشور، لزوم برنامه‌ریزی‌های جامع برای رشد اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را متناسب با سیاست‌های جمعیتی خاطرنشان کرد و گفت: قرار است کلیه دستگاه‌ها در این رابطه هماهنگی و تقسیم کار داشته و اقداماتی را با دقت، سرعت و قوت انجام و گزارش دهند.

وی افزود: یکی از کارکردهای این کرسی‌ها در دانشگاه، نظریه‌پردازی و تفکر نوآورانه و خلاق پیرامون مطالبات ناشی از سیاست‌های کلی نظام است.

*بحث بر سر تعادل و تناسب جمعیت است

وی در پاسخ به این سوال که چرا از خطر جمعیتی حرف زده می‌شود و حساسیت ایجاد می‌گردد، تصریح کرد: وقتی نرخ باروری کل به زیر حد جایگزینی می‌رسد، یعنی در منطقه خطر هستیم و باید از این وضعیت به سرعت خارج شویم، این دیگر جای اما و اگر ندارد و پس از آن هم باید الزامات فرزندپروری را رعایت کنیم. برخی عزیزان، همین که کمیت را می‌شنوند، با پیش کشیدن کیفیت، اتهام زنی کرده و جنجال به پا می‌کنند و می‌گویند اینها معتقدند که جمعیت را زیاد کنید، بدون توجه به برنامه‌ریزی و سایر مصالح. این در حالی است که هیچ کس صرفا چنین ایده‌ای را دنبال نمی‌کند بحث بر سر تعادل و تناسب جمعیت است.

*گشتاور رشد جمعیت و متولدین دهه 60، خطر کاهش رشد جمعیت را مخفی نگه داشته است

وی افزود: به نظر شما هر خانواده با 1.7 فرزند، از وضعیت متعادلی برخوردار است؟ آیا کمتر از 2 فرزند برای هر خانواده، شرط بقای نسل فعلی در دهه‌های آینده است؟ آیا ادامه این وضع رشد جمعیت را در آینده منفی نمی‌کند؟

وی ادامه داد: آنچه جمعیت فردای کشور را تعیین می‌کند نرخ باروری امروز است. گشتاور رشد جمعیت و متولدین دهه 60 که اکنون به سن باروری رسیده‌اند، این خطر را برای ما مخفی و مثبت نگه داشته، لکن در 3 دهه آینده، که این چرخ لنگر از محاسبه خارج می‌شود، با تداوم باروری فعلی، رشد جمعیت ما صفر و سپس در ادامه منفی می‌شود.

*تربیت فرزندان در کنار هم، بسیاری از مشکلات تربیتی را برطرف می کند

 علی‌محمدزاده با طرح این سؤال که ممکن است برخی بگویند، ما هم فرزند دوم و سوم می خواهیم ولی مسایل اقتصادی چه؟ اینکه فضای خانه‌مان کوچک است، این را چه کنیم؟ چنین پاسخ گفت: بنده عرض می‌کنم اینها همه درست. محاسبات اقتصادی هم گاهی لازم است ولی نباید در برابر اینها منفعل شد و خدا را دست کم گرفت. بعضی وقت‌ها مثبت‌اندیشی و امیدواری در این موضوع دیده نمی‌شود. یعنی کسی نمی گوید؛ شاید خداوند از فضل خود فرزندی به من عطا کند و وضع بنده و جامعه را دگرگون کند. این‌ها همان گره‌های فکری است که بین ما و معیارهای اصلی فاصله انداخته است. اگر حداقل باورمان شود که تربیت فرزندان در کنار هم، بسیاری از مشکلات تربیتی آنها را برطرف می‌سازد و بهداشت روان بهتری را برای فرزندان به ارمغان می‌آورد، می‌شود مشکلات اقتصادی را تحمل کرد.

وی گفت: علت اینکه بسیاری از خانواده‌های تک‌فرزند می‌گویند ما در تربیت همین یکی مانده‌ایم و درست هم می‌گویند، این است که تنظیم تربیتی کودک با برادر و خواهر یا همسالان اتفاق می‌افتد.

*تربیت چند فرزند، راحت‌تر است تا یک بچه

وی اظهار داشت: پژوهش‌ها حاکی از آن است مادرانی که فرزندان بیشتری دارند به لحاظ تربیت نسبت به مادرانی که تک‌فرزند دارند، بسیار راحت‌ترند.

علی‌محمدزاده از فرزند به عنوان یک سرمایه روانی و اجتماعی و در یک کلمه «ثروت» یاد کرد و گفت: احساس مولد کردن، فقط با انجام کارهای اقتصادی، تجاری یا ارتقاء علمی و پژوهشی به دست نمی‌آید، گاهی آرامش و احساس پناهی که انسان در کنار فرزندانش می‌کند، بالاتر از هر سرمایه و ثروتی ارزش و اعتبار دارد.

*ولادت ها در لرستان بیش از فوت های ثبت شده

وی در پاسخ به سوالی، میانگین نرخ باروری کل در کشور را 1.8 و در استان لرستان را هم در این حد اعلام کرد و اظهار داشت: بر اساس آمار سال 90، نرخ باروری کل در 17 استان کشور در حد 1.8 تا 2.5  و در 13 استان زیر 1.8 و یک استان کشور نیز در حد 3.5 است.

وی همچنین طبق آمار همان سال، درصد رشد جمعیت این استان  را در مقایسه با متوسط کشور 0.85 کمتر ذکر کرد و گفت: در سال 92 سهم این استان از ولادت های کشور 2.57 درصد، از ازدواج‌های کشور 2.86 درصد، از طلاق‌های ثبت شده در کشور 2.23 درصد و از مرگ و میرهای کشور هم 2.3 درصد بوده است.

*لرستان از نظر درصد رشد جمعیت جزو 4 استان کمتر کشور

مدیر کارگروه بهداشت شورای فرهنگی و اجتماعی زنان و خانواده، براساس آمار سال 1392، سهم جمعیت این استان از کل جمعیت کشور را 2.33 درصد اعلام و اظهار داشت: در  سال 90، این استان از نظر شاخص رشد جمعیت، جزو چهار استان با کمترین درصد رشد جمعیت در کشور بود.

وی جمعیت شهری در کل کشور بر اساس آمار 1390 را، حدود 71.4 و در استان لرستان 61.3 عنوان کرد و گفت: متوسط بعد خانوار در کل کشور از 4 نفر در سال 1385 به 3.5 نفر در سال 1390 رسیده است و در این استان نیز در مدت مشابه از 4.5 به 3.8 رسیده است.

*تشکیل خانواده یک مساله اصلی است

وی در پاسخ به این سوال که با این همه مخارج سنگین زندگی و بیکاری و بی‌پولی چگونه باید ازدواج کرد، به آیه 32 سوره مبارکه نور اشاره کرد و اظهار داشت: در اسلام تشکیل کانون خانواده یک مساله مهم و پایه‌ای است. اگر خانواده باشد و تربیت درست هم در قالب آن پی‌ریزی و پی‌گیری شود، جامعه پیشرفت خواهد کرد. در صورتی که زوج طلبی و ارضاء غرایز جنسی در این چارچوب باشد، از بسیاری  مشکلات اجتماعی پیشگیری خواهد شد و بالاتر از این، زمینه‌های سعادت مردم بیش از پیش فراهم خواهد شد.

وی با ذکر این عبارت که ازدواج موجب تنگدستی نمی شود، اظهار داشت: اگر اصل این باشد که نگذاریم دختران و پسران در جامعه دچار گناه شوند، باید هم به ازدواج آن‌ها خانواده ها و دولت‌ها کمک کنند و هم خودشان با شناخت صحیح و بر اساس معیارهای اسلامی و آموختن مهارت‌های زندگی، با کفو خود و با داشته های خود ازدواج کنند و زندگی را صرفا به مادیات پیوند نزنند و به هم سخت نگیرند.

*شبهه در اصل سالمندی، پرده پوشی از حقیقت است

وی در پاسخ به سوالی در زمینه سالمندی گفت: در پدیده سالمندی هم باز شبهه می‌شود، که ای آقا کو حالا سالمندی؟ در این مساله هم دلایل مختلف است. شکی نیست که وضع بهداشتی خوب شده است. امید به زندگی در کشور افزایش یافته است. این یک عامل مثبت در دلایل سالمندی است. از اقدامات حوزه بهداشتی کشور در طی همه این سال‌ها قدردانی می کنیم ولی اینکه برخی صورت مساله را پاک کرده و به پیامدهای سالمندی بی‌توجه باشند، درست نیست.

وی اظهار داشت: با اینکه بگوییم ان شاءا... در سال 2090، امید به زندگی در کشور به 89 سال می‌رسد و دیگر کمتر از 80 سال سالمند به حساب نخواهد آمد نمی‌توان از حقیقت پرده‌پوشی کرد، وقتی آثار پیری بر نمای جوانی در کشوری غلبه می‌کند، مردم به روشنی درک می‌کنند که باید برای کاهش سرعت آن، نرخ زاد و ولد بیشتر شود، ازدواج ها در سن مناسب اتفاق افتد، از تک‌فرزندی اجتناب شود، ولی اینکه منتظر باشیم و این روزها را ببینیم و دست به کار شویم، آن وقت خیلی دیر است. علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد. پس باید از هم  اکنون به این راه برویم.

*تازه اگر 2 دهه تلاش کنیم، به میانگین 2.1 فرزند در هر خانواده می رسیم

بعضی القاء می‌کنند که می خواهند ما را به سال 68 و وضعیت آن دوران بر گردانند، یعنی میانگین 6.4 فرزند برای هر خانواده. این هم از آن شگردهایی است که می خواهند از طریق آن سد فرهنگی ایجاد کنند. ما الان به ازای متوسط هر خانواده 1.78 فرزند داریم و تازه اگر 2 دهه تلاش کنیم به حد 2.1 خواهیم رسید، ولی عده‌ای از روی غفلت چنین مسائلی را طرح می کنند، تا در فهم مطلب دشواری ایجاد شود.

وی افزود: الگوی کنونی ما در مساله جمعیت، الگوی هند و بنگلادش و پاکستان نیست و اصلا قرار نیست الگوی هیچ کشور دیگری جز خودمان باشد، باید وضعیت بغرنج و مشکلات پیچیده کشورهای پیشرفته‌ایی که در گذشته، راه کنترل جمعیت را رفته‌اند و الان خود را ملامت می‌کنند و به دنبال راهی برای خروج از پیامدهای این قصه پرغصه هستند، درک شود.

این استاد دانشگاه  ادامه داد: البته ما منکر این هم نیستیم که بخش عمده‌ای از کنترل جمعیت در درون الگوهای توسعه ای و شهرنشینی، و فرهنگی است که به واسطه توسعه گسترش می‌یابد و بنابراین باید به بومی سازی روش‌ها و مدل‌های جهانی مطابق با سنت ها، ارزش ها و زمینه های بومی توجه کرد.

*اتخاذ سیاست‌های کنترل جمعیت در زمان خودش درست بود

وی در پاسخ به یکی از دانشجویان که راه پیموده شده قبلی در کنترل جمعیت را نادرست خواند، گفت: اتخاذ سیاست‌های کنترل جمعیت در ایران، بدون نیت خوانی و برمبنای توجیهات عقلایی و براساس هدف‌های کمی تعیین شده، چه پیش از انقلاب و چه پس از سال 68 درست بود، ولی هدف‌هایی برای آن تعیین شده بود، به آن‌ها که رسیدیم، باید متوقف می‌شدیم، بدبینانه‌ترین حالت این است که ما سال 79 به تمام اهداف کنترلی خود رسیده‌ایم. هم رصد نکردیم و هم به لحاظ فرهنگی و اجتماعی، کنترل غلبه یافت و نتوانستیم مانع شویم و هم اکنون هم تغییر محسوس خاصی در این شرایط از نظر ذهنی ایجاد نشده است.

وی افزود: باید برنامه جمعیتی خود را بازنگری و تنظیم مجدد کنیم. اساس هم سیاست‌های کلی جمعیتی و نیز سیاست های کلی حوزه سلامت است. توسعه کشور نیازمند جمعیت سالم و شایسته است. باید مباحث جمعیتی را طرح کنیم و حساسیت آن را تبیین کنیم. کار، کار فرهنگی مهم و عظیمی هست. همه متخصصان باید در این زمینه تلاش کنند. متقاعد سازی افراد نیازمند حوصله و رفع اشکال است. یکی از راه‌ها هم در دانشگاه، دعوت از اساتید مختلف و کرسی‌های نقل و نقد و نظر است. اینجا با مساله‌ای روبه‌رو هستیم که باید پایه‌های فکری آن محکم باشد. با شعار و احساسات نمی شود، حل معما کرد.

*جمعیت را هم کمی، هم کیفی و هم قابل مدیریت می خواهیم

وی راه رسیدن به برنامه ریزی برای جمعیت سالم و کیفی که کمیت لازم برای نیازهای کشور را نیز تامین کند، در سالم سازی سبک زندگی موثر خواند و گفت: سبک زندگی ما یا ریشه در اسلام دارد و یا در ایران و یا هر 2. ببینیم، در چه سنی، چطور و چگونه باید جوانان ازدواج کنند؟ فرزندآوری از نظر تعداد مناسب، با توجه به شرایط و البته برای اینکه کودک آسیب آموزشی، روانی، عاطفی و مهارتی نبیند، چطور باید تنظیم شود؟ و همین طور، مسائل مربوطه به کیفیت تربیت، سلامت مادر و کودک و پرورش فرزند، و نیز شرایط جامعه نیز در نظر گرفته شود.

*دولت ها در سیاست‌های باروری دخالت می کنند

وی در باره دخالت دولت‌ها در این مسئله خاطرنشان ساخت: اینجاست که دولت ها باید به کمک آیند. فلسفه سیاست‌های تشویقی همین است. دولت خود را در کنار خانواده‌ها می‌بیند. مساله انسان‌سازی است، تا کشوری ساخته شود. پس باید به مادران به گونه‌ای و به پدران به گونه‌ای دیگر و به فرزندان نیز در مواردی مثل آموزش، تغذیه، بهدشت، پرورش فکری و ... کمک کرد. هر چقدر در این راه هزینه شود، مصونیت فرهنگی درجامعه ایجاد می‌شود و تصحیح سبک زندگی است. این را باید سرمایه‌گذاری و ثروت اندوزی برای فردا دید.

وی ادامه داد: همه اینها در یک زنجیره ارزشی قابل بررسی است. اهم حلقه‌های این زنجیر، باید با توجه به رویکردهای اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و خانواده تعیین و تنظیم شود. بحث سلامت نیز در درون خانواده معنی پیدا می‌کند. جسم که سالم باشد و خانواده هم که پناهگاه امن، آرام و عاطفی اعضای آن باشد، صد البته سلامت اجتماعی و معنوی نیز اعتلا خواهد یافت.

انتهای پیام/

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار