امروز : یکشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 4
۰۶:۱۵
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 135601
تاریخ انتشار: ۷ دی ۱۳۹۳ - ساعت ۰۹:۳۰
تعداد بازدید: 143
بسته گزارش تحلیلی روزانه فارس به تحلیل و بررسی برخی اخبار و مطالب کمتر دیده شده در لابه‌لای رسانه‌های کشور می‌پردازد. در این بسته ...

بسته گزارش تحلیلی روزانه فارس به تحلیل و بررسی برخی اخبار و مطالب کمتر دیده شده در لابه‌لای رسانه‌های کشور می‌پردازد. در این بسته گزارشی _ تحلیلی علاوه بر خوانش اخبار؛ سوابق و برخی تحلیل‌های موجود پیرامون این مطالب نیز آورده شده است.

 

***

 

ادعای وجود «مفسدان اقتصادی خودی» که با آنها برخورد نمی‌شود!

سعید لیلاز، از چهره‌های اقتصادی اصلاح‌طلبان و عضو حزب کارگزاران سازندگی اخیراً طی یادداشتی در روزنامه آرمان با عنوان «راه‌حل‌های مبارزه با فساد» اینطور اظهار کرده است که عده‌ای در ایران هستند که مفسد اقتصادی هستند و البته «خودی»! هم هستند و برای همین با آنها برخوردی نمی‌شود!

وی در بخش اشاره شده از یادداشت خود نوشته است:

«آنچه امروز در قالب مبارزه با مفاسد اقتصادی مطرح می‌شود مبارزه با تخلفات غیر خودی‌هاست و در این راستا لازم است بیان شود مادامی که با این مساله، جناحی برخورد می‌شود، امکان ندارد که بتوان مبارزه ریشه‌ای با آن داشت»

آقای لیلاز همچنین می‌افزاید: بنابراین تنها راه مبارزه با تخلفات اقتصادی، آزادسازی اقتصاد و دموکراسی است و هر راه‌حل دیگری مطرح شود بدون تردید باید در ذیل این دو اصل اساسی باشد و جز این هر آنچه بیان شود اثر واقعی را نخواهد داشت.

او همچنین درباره آزادی مطبوعات نیز با اشاره تلویحی به مفهوم مفسدان خودی! می‌گوید: زمانی که صحبت از آزادی مطبوعات به میان می‌آید درحقیقت آزادی مطبوعات بدان معناست که رسانه‌ها بتوانند آزادانه پرده از تخلفات مخفی بردارند.

 

*صحبت‌های آقای لیلاز بر اساس واقعیات موجود، صحیح نیستند.

زیرا تجربه و نیز حافظه جمعی همه ما نشان می‌دهد که هر مفسده بزرگی و بصورت خاص مفاسد اقتصادی هرگاه در طول 35 سال گذشته مورد رصد قرار گرفته‌اند؛ با ابزار قانون و بی‌طرفی مورد برخورد و حذف توسط نظام اسلامی قرار داشته‌اند و بحث خودی و غیر خودی هیچگاه در این برخوردها وجود نداشته است.

نگاهی کوتاه به مفاسد بروز کرده سیاسی، امنیتی و اقتصادی طی 35 سال گذشته نشان می‌دهد که حتی افراد نزدیک به چهره‌های بانفوذ، مقامات دولتی (اعم از وزرا و حتی رئیس جمهور) و حتی کسانیکه کارهایی را با موافقت رؤسای جمهور انجام دادند اما در ادامه مرتکب فساد شدند هرگز از محکمه و برخورد قضایی نظام بری نمانده‌اند.

تجربه جمعی ما در زمینه مفاسد سیاسی بنی‌صدر، مفاسد امنیتی باند مهدی هاشمی (از نزدیکان بیت مرحوم منتظری)، برخورد با فساد 123 میلیاردی در اوایل دهه 70 که نام برادر یکی از چهره‌های ذینفوذ در آن مطرح بود، برخورد با پرونده برخی تخلفات در شهرداری تهران در دوران آقای کرباسچی، برخورد با پرونده‌های فساد 3 هزار میلیاردی و 70 میلیاردی و ایضاً برخورد با ماجرای رانت 650 میلیون یورویی در دولت یازدهم؛ همگی بوضوح گویای این مسئله هستند که چیزی به نام «مفسدان خودی» که آقای لیلاز مدعی آنست، حقیقت ندارد و البته کسی هم از نیت آقای لیلاز برای طرح این معنای بی‌پایه باخبر نیست.

 

***

 

واکنشی عجیب در مقابل «بزرگداشت 9 دی»

درباره رابطه یک جریان خاص سیاسی با حلقه انحرافی

روزنامه شرق، در شماره روز شنبه، 6 دی‌ماه خود و در صفحه اول، یادداشتی را تحت عنوان «فراموشی آگاهانه جریان انحرافی» منتشر کرده است.

در بخشی از این یادداشت که به قلم یک خبرنگار اصلاح‌طلب نوشته شده، آمده است: این روزها کمتر اصولگرایی درباره «جریان انحرافی» حرف می‌زند.

او همچنین می‌نویسد: سکوت‌(اصولگرایان) درباره تمام تخلف‌های او(احمدی‌نژاد) و زیرمجموعه‌اش تحت عنوان جریان انحرافی تامل‌برانگیزتر از همیشه است. به ویژه اینکه آنها یکی در میان، نسبت به یادآوری مواردی از تاریخ چند سال گذشته روی می‌آورند.

در بخش دیگری از این یادداشت آمده است: جریان اصولگرای انحرافی بیش از هر چیز به بالندگی این گفتمان سیاسی در جامعه ایران ضربه زده و حالا حضور دوباره‌شان در قدرت کار ساده‌ای نخواهد بود.  مادام که اصولگرایان بخواهند به جای حل مسایل‌شان به برخی امور دیگر پرداخته و مدام بر طبل این‌گونه سوژه‌ها بکوبند نه تنها وضعیت خودشان را بهبود نبخشیده که در معرض تهدید حذف هستند!

 

*پر واضح است که این یادداشت صفحه اولی روزنامه شرق پیرامون حلقه انحرافی، در واقع واکنشی است به مواضع مردم و اصولگرایان پیرامون مبحث «فتنه» و سالگرد یوم‌الله 9 دی.

حلقه انحرافی نیز مسئله‌ای نیست که بتوان بوسیله آن اصولگرایان را متهم کرد زیرا اولاً همه‌ی انتقادات از حرکات و گفته‌های این حلقه و اقدامات علیه آن، حتی قبل از آنکه آقای هاشمی اسم «جریان انحرافی» را برای آن انتخاب کند! توسط اصولگرایان بعمل آمد و ثانیاً معاریف یک جریان سیاسی خاص هستند که بواسطه هشت سال سکوت کامل در مقابل مواضع غلط این حلقه در معرض انتقاد هستند نه اصولگرایان.

کار این جریان خاص و حلقه انحرافی با یکدیگر تا آنجا بالا گرفت که حتی آقای صادق زیباکلام بواسطه مواضع تأییدآمیز اسفندیار رحیم‌مشایی پیرامون بحث فتنه (که بصورت سکوت جلوه‌گری می‌کرد)؛ از وی تشکر رسمی نیز بعمل آورد.

این جریان خاص همچنین نه در قضیه مدرک جعلی مرحوم کردان و نه در هیچیک از ماجراهای دوستی با مردم اسرائیل، اسلام ایرانی، خواست رابطه با آمریکا، بیداری انسانی، مدیریت مشترک جهانی، ارتباط مستقیم با منبع فیض و انسان کامل! و... که همگی دستپخت همین حلقه انحرافی و چهره‌های آن بودند؛ لام تا کام سخنی برنیاوردند و به نظاره و سکوت در قبال تمام این اغلاط بسنده کردند.

این در حالی بود که مستنداً و تحقیقاً اشتراکات زیادی میان مواضع حلقه انحراف و این طیف سیاسی وجود داشته و دارد و اساساً نیز یکی از دلایل مهم سکوت مبرّزین طیف مزبور در قبال هنرنمایی‌های حلقه انحرافی (از جمله بحث فتنه اقتصادی) همین اشتراک موضع ارزیابی شد و می‌شود.

ماجرای ارتباط دیدگاه مشترک بین این جریان خاص و حلقه انحرافی یکی دیگر از منصه‌هایی است که باید جدای از بررسی علل شکل‌گیری فتنه در دامن همین جریان، مورد تدقیق، بررسی و اقتراح قرار گیرد.

 

***

 

رونمایی از روش اصلاح‌طلبان برای دو انتخابات پیشِ‌رو

سخنگوی دولت اصلاحات اخیراً در بخشی از گفت‌وگوی خود با روزنامه شرق گفته است:‌ مجلس آینده اگر مجلسی باشد که ترکیب و برآیندش این شود که افراد ماجراجو وارد آن نشوند از نظر ما مجلس خوبی است. انتظار ما این نیست که ترکیب مجلس آینده مجلس اصلاح‌طلبی شود. همین‌که افراد ماجراجویی که برای دولت مشکل ایجاد می‌کنند وارد مجلس نشوند یا افرادی که در برابر رفتارهای غیرقانونی مثلا تامین اجتماعی سکوت کردند وارد نشوند، از نظر ما، مجلس خوبی است.

آقای عبدالله رمضان‌زاده همچنین در این گفتگو بیان کرده است: باید به مردم گفت که این دولت، دولت ایده‌آل ما نبود؛ برآیند شرایط و توان ما این بود. ما از این برآیند دفاع می‌کنیم. اگر فرصت بهتری به ما داده شود دولت کامل‌تری را سر کار می‌آوریم. این واقعیتی است که باید با مردم حرف زد.

 

*صحبت‌های آقای رمضان‌زاده در قبال انتخابات مجلس دهم، (اگرچه ایشان در همین مصاحبه تأکید می‌کند که من نماینده اصلاح‌طلبان نیستم!) در واقع برایندی است از آنچه طی ماه‌های اخیر از جانب چهره‌های شهیر اصلاح‌طلب پیرامون همین مسئله بیان شده است.

در واقع جریان اصلی اصلاحات، بر خلاف آقای عارف که مصرحاً بر کسب اکثریت کرسی‌های مجلس توسط اصلاح‌طلبان اصرار و اِبرام دارد؛ معتقد است که پیروزی اصلاح‌طلبان در مجلس آینده فقط این است که اکثریت مجلس دهم از اصولگرایان نباشند.

البته لازم به توضیح است که اصلاح‌طلبان بر اساس اماره‌ها و دلایلی قابل اثبات به این تحلیل رسیده‌اند و بر اساس همین واقعیات است که تحلیل انتخاباتی آقای عارف و تیم وی چندان منطقی به نظر نمی‌رسد.

آقای مرتضی الویری، از فعالان اصلاح‌طلب نیز چند هفته قبل در همین زمینه تأکید کرده بود که تفکر غالب اصلاح‌طلبان درباره انتخابات مجلس دهم این است که نه لزوماً یک مجلس ایده‌آل که باید به سمت تشکیل یک مجلس مطلوب و کارآمد حرکت کرد.

و فی‌الواقع منظور وی نیز از مجلس مطلوب، همان است که با محتوای اکثریت نبودن اصولگرایان، در صحبت‌های آقای رمضان‌زاده خودنمایی می‌کند.

آقای رمضان‌زاده همچنین در بخش دوم اشاره شده از گفت‌وگوی خود، بصورتی خواسته یا ناخواسته از چیدمان ارگانیک رفتار اصلاح‌طلبان در انتخابات دولت دوازدهم نیز رونمایی می‌کند.

طرح این صحبت که «اگر فرصت بهتری به ما داده شود دولت کامل‌تری را سر کار می‌آوریم» تطابق کاملی با تمام فعالیت‌های اصلاح‌طلبان طی دو سال اخیر دارد.

تعریف تمام عیار از تمام حرکات و سکنات دولت رئیس‌جمهور روحانی، خود را حامی رئوس فعالیت‌های دولت جلوه دادن، تظاهر به عاملیت صددرصدی خود در رأی‌آوری رئیس‌جمهور روحانی، تأکید چندباره مبنی بر اینکه پیروز انتخابات دولت بعدی هم روحانی خواهد بود! سرشاخ شدن با منتقدان دولت و جا زدن مطالبات خود بعنوان مطالبات مردم در کنار منزّه نشان دادن خود از رفتارهای ارزش‌گرایانه رئیس‌جمهور، جملگی نشان می‌دهد که حرف آقای رمضان‌زاده مبنی بر اینکه اصلاح‌طلبان باید به مردم بگویند می‌توانند دولتی بهتر از این دولت! را هم بر سر کار بیاورند؛ یک استراتژی تعیین شده است که سوی حرکت آن را باید به سمت انتخابات دولت دوازدهم در سال 96 دانست.

در اینجا لازم به ذکر است که قاعدتاً منظور یک جریان سیاسی خاص! از دولتی بهتر از این دولت، دولتی است که تأکید بر رفع حصر از سران فتنه، موضع ناشفاف در مقابل امر به معروف و نهی از منکر و حجاب، امیدواری به رابطه با آمریکا، تکلیف اِنگاری مبحث جهانی‌سازی و عدم قطع یارانه پرداختی به ثروتمندان و قشر برخوردار جامعه تنها بخشی از خصلت‌های آنست!

دولتی که البته اصلاح‌طلبان تصور می‌کنند، می‌تواند مورد اقبال مردم قرار گیرد.

 

***

 

هدیه‌ای که «محاسبه غلط» به یک ملت می‌دهد

این تصویر را اخیراً خبرگزاری رویترز در لابه‌لای گزارش تصویری خود پیرامون سربازان آمریکایی حاضر در کشور افغانستان با عنوان «روزهایی که در افغانستان گذشت» منتشر کرده است.





محتوای تجاوزکارانه این تصویر که چکمه‌های سرباز آمریکایی را در حالتی متفرعنانه بر روی فرش دست‌بافته افغان‌ها نشان می‌دهد کاملاً مشخص است.

البته از دشمن یک ملت تعجبی نیست که از دستاوردهای تجاوزکارانه خود که شامل انبوهی از منابع مالی و اقتصادی تا سالیان سال خواهد بود، اینچنین شاد و خرسند نباشد؛ بلکه تعجب از کسانی است که امروزِ افغانستان را با چند میلیون معتاد، مزارع گسترده خشخاش، لابراتوارهای تولید مواد مخدر صنعتی، کشته شدن مردم عادی در حملات پهپادهای آمریکایی، توهین به قرآن کریم، زندان‌های مخوف آمریکایی، ترویج فرهنگ بیگانه در افغانستان و امضای توافقات و معاهداتی با آمریکا که ثمری جز استثمار بیشتر مردم افغان ندارد، نمی‌بینند و از محاسبات غلط و بدفهمی‌ها و دیرفهمی‌هایی که سبب تفرقه، سازش‌گری و عدم مقاومت شد درس نمی‌گیرند.

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار