امروز : پنجشنبه ۵ مرداد ۱۳۹۶ - 2017 July 27
۲۱:۰۲
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 138633
تاریخ انتشار: ۲۰ دی ۱۳۹۳ - ساعت ۱۶:۳۳
تعداد بازدید: 217
این، اتفاق تازه­ای نیست! تقریباً تبدیل به عادت شده! این بار فقط قدری زود‌تر کلید خورد و آغاز شد... این چندمین دولت است که وقتی بر کرسی قدرت ...

این، اتفاق تازه­ای نیست! تقریباً تبدیل به عادت شده! این بار فقط قدری زود‌تر کلید خورد و آغاز شد... این چندمین دولت است که وقتی بر کرسی قدرت تکیه می‌­زند و استقرار می‌­یابد، حمله به نهادهای انقلاب را به عنوانِ «مأموریتِ» نانوشته، در رأس اولویت­‌ها قرار می‌­دهد: هجوم به فرزندان ملّت!

 به گزارش پیروان موعود احسان محمد حسنی نوشت: مردم عادت کرده­اند که آتش بمبارانِ تهمت و هجمۀ بی­امانِ ناسزا را از هزاران قبضۀ توپخانه­های رسانه­ایِ دوستانِ بی­انصاف و یا صفوف آرایش گرفتۀ دشمن، بر فرزندانِ مظلوم و مقتدرِ «پاسدار»شان در حال باریدن ببینند. شبکه­‌ها و رسانه­های قدرتمندِ وابسته، از «بهائیت» تا «مرجعیتِ انگلیسی»، همواره پاسدارانِ این انقلاب را هدف گرفته­اند. دیروز چند روزنامۀ گروهکی و رادیوهای بیگانه، فرماندهی ستاد مشترکِ عملیات روانی را بر عهده داشتند و امروز، چند خبرگزاری و سایت و چندین شبکۀ تلویزیونی هم به سیاهۀ لشکرکشی­‌ها ملحق شده­اند! غمی نیست... باز هم بریزید بیرون عفونت­های چرکینِ متورم­شده از مال­های مشتبه را! خیلی دیر از راه رسیده­اید! ما از بنی­صدر، و از زمین چمن دانشگاه تهران خاطره­‌ها داریم!

ای کاش یادشان بود و می‌­دانستند که اگر سپاه نبود، فرجامِ عمر مسئولیت همۀ رؤسای جمهور، به سرنوشت شهیدان رجائی و باهنر گره خورده بود! اگر سپاه نبود «کشمیری» ­‌ها و موش­ کورهای سیاست و برخی بزرگتر‌هایشان که موذیانه لب فرو بسته­اند و به کنجی خزیده­اند، امروز آرام و قرار نداشتند و پیروزمندانه جولان می‌­دادند و تک به تک رؤسای جمهور که نه، «حزب الله» را در پیش پای «آرمانِ» اربابانِ اجنبی­شان قربانی کرده بودند!

اگر سپاه نبود، امروز باید برای سفر به اهواز، به ایلام، به کرمانشاه، به سنندج و ارومیه، در صف طولانیِ مقابلِ درب سفارتخانه­های ایالت­های جدید، ساعت­‌ها برای دریافت «ویزا»، گردن کج می‌­کردیم و معطل

می‌­شدیم!

اگر سپاه نبود، هیچ­یک از پروازهای هواپیماهای مسافربری جمهوری اسلامی به مقصد نمی‌­رسید. هواپیما‌ها یک به یک ربوده می‌­شدند و در تلاویو و پاریس و بغداد و ریاض و واشنگتن بر زمین می‌­نشستند! مگر تا قبل از تأسیس سپاه ربوده نمی‌­شدند؟

اگر سپاه نبود، خیلی زود‌تر از این­‌ها در «دشت مغان» و در جنوب رود ارس، حکومت دوّم صهیونیست یا‌‌ همان «تلاویو ثانی» تشکیل شده بود!

اگر سپاه نبود، «عبدالمالک ریگی»‌های معدوم، الان به جای جهنّم، در خیابان «پاستور» دفتر نمایندگی «جندالشیطان» را افتتاح می‌­کردند!

اگر سپاه نبود، تانک­‌ها و نفربرهای مسعود رجوی که فقط یک روز تا تهران و رژۀ نظامی در میدان آزادی فاصله داشت، الان به عنوان سمبل فتحِ پایتخت، در وسط میدان شهدا تبدیل به تندیس و یادمان شده بود.

اگر سپاه نبود، کودتای سال ۸۸، به حمام خون مبدّل می‌­شد و جوخه­های ترور ۳۰ تیرماه ۶۰، بار دیگر و این بار عظیم­‌تر تکرار می‌­شد! و امروز پنجمین سالِ تاجگذاریِ طاغوت فاسد را به هم تبریک می‌­گفتند.

اگر سپاه نبود، جز تلّی از خاکس‌تر، اثری از کاخ مرمر و کاخ­های ریاست جمهوری، در هجدهم تیرماه ۸۷ باقی نمی‌­ماند!

اگر سپاه نبود، با جنگیدن به روش «اشکانیان»، هنوز در کفِ خیابان­های تهران، با دیکتاتورِ دیوانۀ حزب بعث «صدام» دست به گریبان بودیم، از بس زمین داده و زمان خریده بودیم.

اگر سپاه نبود، امروز نام بسیاری از «آقازاده­­‌ها»، به ویژه آقازاده­های ساکن در جمهوری لیبرال دموکراتیکِ تهرانِ شمالی، جاسم و عبود و ابوبکر الطهرانی و... بود.

اگر سپاه نبود، داعش و تکفیریون الان تشکیل حکومت شام و ایران و عراق را جشن گرفته بودند.

اگر سپاه نبود، روستاهای محروم و دور افتادۀ ما، کجا راه و جاده و آب و برق و مسجد و مدرسه و درمانگاه به خود می‌­دیدند؟ دولتِ بروکراتیکِ فربه و سنگین که حالِ تکان خوردن ندارد!

اگر سپاه نبود، از سربند زلزلۀ «بم» تا همین امروز، چشممان به دست سازمان­های بین­المللی بود و منتظر دریافت صدقۀ کشورهای ثروتمند بودیم و جنازه­های آوارگان بی­پناه و هراسان و داغدار همچنان بر زمین و در زیر آوار‌ها باقی مانده بود.

اگر سپاه نبود، امروز، آقازاده­های عافیت­طلب و اشرافی و «فرنگ» درس­خواندۀ حضرات، به جای فتنه­گری و مانور تجمّل، در سینۀ سرد قبرستان­‌ها، خواب ابدی می‌­کردند!

اگر سپاه نبود، آثار شنیِ تانک­های «مرکاوا» ی اسرائیلی در سال ۲۰۰۶ بر پیکرهای خونین فرزندان حزب الله در جنوبِ لبنان، برجای مانده بود!

اگر سپاه نبود، ناموس شیعیان، مادران و دختران آزادۀ ما، به بردگی و اسارت و «جهاد نکاح» رفته بودند و در سنگرهای گرگ­های گرسنه، هتک و دست به دست می‌­شدند!

اگر سپاه نبود، آب هم برای خوردن نداشتیم و آب را هم باید مثل خودروهای لوکسِ چند میلیاردی حضرات، وارد می‌­کردیم!

اگر سپاه نبود، هیچ نخبه و دانشمندی در ایران امنیت نداشت!

همین مقدار آیا کافی نیست؟! صاحب این قلم بازهم بر این سیاهۀ فهرست علل موجودیت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تا چند برابر می‌­تواند بیفزاید....

از تربیت نوجوانانِ مؤمن در مساجد کشور تا تقویت زیرساخت­های مهمِ علمی و آموزشی و دفاعیِ این آب و خاک.... بله! حق دارند به سپاه حمله کنند! حق دارند سپاه را بکوبند، حق دارند پاسداران نجیب اسلام و انقلاب را سرزنش کنند! سپاه، بی­دلیل خار چشم نشده!

هر دولتی که آمده و رفته، نیش و کنایه‎ای هم به سپاه زده! از خاتمی گرفته تا احمدی­نژاد و حالا هم آقای روحانی! هنوز هوای بلعیدنِ نهادهای انقلاب اسلامی همچون «جهاد سازندگی» و هضم و جذبشان در دولت، از سر آقایان نیفتاده! و حالا نوبت سپاه است! برای ما نسل سومی­‌ها سؤال و ابهام بزرگ این است: چرا دولت­های هنوز از راه نرسیده، به جای دشمنِ متکبّر و قدّاره بند و «وینچس‌تر» به دست؛ سپاه را

هدف می‌­گیرند؟!

مگر آرایشِ دشمن را نمی‌­بینید؟ از قوای «مارنیزِ» یانکی­های آمریکا و یگان­های ویژۀ اسرائیل تا دلارهای شیوخِ مرتجع وهابی، از جنایت­های لشکر چند ملیّتیِ داعش و تکفیریون تا بهائیت و مرجعیت لندن نشین!... شما دیگر چرا؟

مگر علمداران و فرماندهانی همچون عزیز جعفری، قاسم سلیمانی، غلامعلی رشید، احمد کاظمی، نورعلی شوشتری، حسن باقری، محمدابراهیم همت، مهدی باکری، حسین خزاری، مهدی زین­الدین، مرتضی صفار، احمد متوسلیان، محمود کاوه، مرتضی قربانی، محمدباقر قالیباف، علی فضلی، علی فدوی، حسین همدانی، جمال الدین آبرومند و هزاران ستارۀ همچنان فروزان جهاد و شهادت، به این آب و خاک و به ساحت حریم ولایت و به دولت­‌ها و مردمِ شهید داده و دلبسته به آرمانِ امام و انقلاب، کم خدمت کرده­اند؟! بله، چه بجا و زیبا فرمود حضرت خورشید که: «اگر سپاه نبود، کشور هم نبود...». چرا بعضی­‌ها از «ستاره­‌ها» می‌­ترسند؟!

برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها