امروز : چهارشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۶ - 2017 October 18
۱۸:۱۹
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 140380
تاریخ انتشار: ۲۸ دی ۱۳۹۳ - ساعت ۰۶:۰۰
تعداد بازدید: 93
به گزارش خبرنگار سینمایی فارس، دو هفته قبل نخستین نشست آسیب‌شناسی تولید و اکران فیلم‌های اول با حضور محمدحسین لطیفی، جمشید و نوید محمودی و ...

به گزارش خبرنگار سینمایی فارس، دو هفته قبل نخستین نشست آسیب‌شناسی تولید و اکران فیلم‌های اول با حضور محمدحسین لطیفی، جمشید و نوید محمودی و سام قریبیان در پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; برگزار شد که مورد استقبال قرار گرفت و نظر به اهمیت این موضوع اکران همزمان چندین فیلم اول در گروه هنر و تجربه، اکران سینمایی و  گروه آزاد، دومین نشست را با حضور همایون اسعدیان (کارگردان و تهیه کننده و عضو شورای پروانه ساخت)، علی کریم (کارگردان فیلم از سپیده صبح بیزارم) و نیما جاویدی (کارگردان ملبورن) برگزار و درباره نحوه ارایه مجوز ساخت به کارگردانان اول، شرایط تولید، اکران و جشنواره فیلم فجر صحبت کردیم.

در بخش اول این میزگرد به بررسی شرایط ارایه مجوز و اعتراض برخی از فیلمسازان به نحوه ارایه مجوز ساخت و نحوه نمره‌دهی به کارنامه متقاضی، شرایط تولید سخن گفتیم که از نظرتان می‌گذرد. همایون اسعدیان علاوه بر حضور در شورای پروانه ساخت، عضو موثر در کانون کارگردانان و یکی از اعضای شورای صنفی نمایش است. علی کریم سابقه دستیاری کارگردانان مطرح سینمای ایران را داشته اما نیما جاویدی که در رشته مهندسی تحصیل کرده است سالها ممارست کرده و با ساخت آثار کوتاه و مستند توانسته جایگاهی در سینمای ایران داشته باشد. برای انتخاب این افراد تلاش کردیم تا سخنان طیف گسترده‌ای از کارگردانان عرصه فیلمسازی را منعکس کنیم.

بخشی از مهمترین مسایل مطرح شده در این نشست به شرح زیر است:

*کیفیت فیلمهای اول فیلمسازان بالاتر از فیلمسازان نسل گذشته است

همایون اسعدیان:حدودا یک ماه پیش به یک سینما در مجتمع کوروش که به تازگی افتتاح شده است رفته بودم برای دیدن یکی از همین فیلم های اول. وقتی فیلم به پایان رسید، مورد پسند من واقع شد. من پیش خودم  فکر کردم که اگر منصفانه راجع به آن بخواهم قضاوت کنم، کیفیت کار بسیاری از کارگردان های اول در کار اول شان به مراتب بالاتر از زمانی است که نسل من و یا نسل های قبل و بعد از من، فیلم های اولشان را ساختند. یعنی اگر در حال حاضر به فیلم های اول ما نگاه کنید، خیلی از آنها هشت میلی متری به نظر می رسند. این نیروهای جوان  - البته اکثرا جوان هستند و برخی از آنها مثل صفی یزدانیان مانند من پا به سن گذاشته اند - کیفیت فیلم های اولشان نسبت به فیلمسازهایی که در دهه 60 و 70 فیلم اولشان را ساختند، بالاتر است . البته قصدم این نیست که این حرف را تنها برای این که در کنار آقایان کریم و جاویدی هستم بیان کنم ، بلکه من به این باور رسیده‌ام که فیلم‌های این‌ها کاملا پخته تر است و البته شاید این جریان طبیعی باشد.

*رقابت در سینمای کشور سالم نیست/ پول های شبه رانت چرخه سینما را معیوب کرده است

علی کریم:  این جریان اصلی سینما است که سینما را زنده نگه داشته تا بتواند ادامه حیات بدهد و یا سینمای متفاوتی را متولد کند. به عنوان مثال شما سینمای هالیوود را در آمریکا را در نظر بگیرید، در سینمای هالیوود ممیزی به این شکل وجود ندارد، برای اینکه در آنجا استودیو نگران سرمایه اش است. استودیو وقتی برای اولین بار به سراغ یک نفر برای ساخت یک فیلم می رود که آن فرد بتواند نگرانی ها و دغدغه های مالی اش را تامین کند. یعنی استودیو به هیچ وجه ریسک نمی کند. البته بخشی از آن هم مربوط به سینمای مستقل می شود که فیلم سازهای مستقل فیلم هایشان را می سازند. حالا سوال این جاست که چرا این اتفاقی که آقای اسعدیان بیان می کنند در ایران رخ می دهد؟ چون در ایران این رقابت سالم وجود ندارد و وجود حمایت های دولتی در تولید فیلم، که در بعضی موارد به صورت شبه رانت است، موجب بیکار شدن بعضی از صنوف در صنعت سینما می شود. در تمامی صنوف هالیوود این جریان به هیچ وجه رخ نخواهد داد؛ یعنی به این صورت نیست که مثلا فردی که فیلمبردار است و خانه نشین شود و فرد دیگری در را باز کند و بگوید من فیلمبردارم و جای او را در سینما بگیرد. این بخش خیلی مهم است. چرا باید تهیه کنندگان ما بیکار شوند و به دنبال فیلمسازهای جوان بگردند. دلیل این کار هم به خاطر پولهایی است که آنها می آورند و این پولها از منابعی تامین می شود که شبه رانت می باشد و اینها باعث بیکار شدن عده دیگری از افراد در سینما می گردد. من خودم هیچ وقت تقاضای ساخت فیلم اول را نکردم. برای من به عنوان فیلم اولی همیشه این مساله وجود داشت که چرا یک عده همیشه به ما می گویند که تو بساز و تو نساز! چون این چرخه غلط است، تشخیص اینکه کی فیلم ساز خوبی هست و کی نیست کار یک گروه با تعدادی سلیقه نیست پس این راه به ذهن آن تیم انتخاب می رسد که ما باید یک سری از این افراد را انتخاب کنیم تا یک شکل و فرمی به این چرخه  معیوب بدهیم. برای اینکه ما به آن نقطه برسیم که هر فرد مستعدی که دوست دارد فیلمی را بسازد وارد میدان فیلم سازی شود، باید چرخه سینما از تولید تا اکران سلامت باشد که جامعه سینمایی ما در حال حاضر این گونه نیست.

*رقابت در اکران فشرده است/ میان برها حذف کنیم

نیما جاویدی: فراموش نکنیم که راجع به سینمایی بحث می کنیم که در سال ظرفیت اکران بیشتر از 40 یا 50 فیلم را ندارد. نمی‌خواهم بگویم این مسئله فاجعه است اما بد است. ما می آییم و برای فیلم هایمان با افتخار تیتر می زنیم که مثلا اکران فلان فیلم با 16 سینما در تهران شروع شد در حالی‌که در مقایسه با سینمای امریکا که مثلاً شروع اکران بعضی فیلم ها در آنجا  با عددی نزدیک به 3500،4000 سینما است، پس تکلیف ما مشخص است. این مسئله با خودش مسائلی به بار می آورد؛ یکی اینکه رقابتی بسیار فشرده و سخت  راه همراه دارد. در سینمایی که 80 یا 100 فیلم ساخته می شود و 40، 50 فیلم بیشتر فرصت اکران ندارند پس رقابتی سخت ایجاد می‌شود. بنابراین فیلم ساز اول ، بایستی تعداد سالن های سینما و وضعیت اکران فیلم ها را بداند، اینکه فضا، فضای سخت و دشواری است. مطلب دومی که باید یک فیلم ساز اول بداند این است که راه میان بر وجود ندارد. اصلا تمام بحث و حرف‌های ما برای این است که راههای میان بر را حذف کنیم. یعنی به این نتیجه برسیم که باید زحمت بکشیم، باید تلاش کنیم، باید سواد و علمش را داشته باشیم و بعد وارد این فضا شویم. حالا با داشتن این شرایط و رسیدن به این نقطه اگر ممانعت صورت گرفت، بنده می توانم به دفاع از این فیلم ساز بایستم.ولی بسیاری متصورند که چرا ما ننویسیم، چرا ما فیلم نسازیم. قضیه همان کسی است که انشایش خوب است فکر می کند می تواند رمان نویس خوبی شود....

مشروح این نشست به زودی منتشر خواهد شد.

انتهای پیام/

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار