امروز : چهارشنبه ۴ مرداد ۱۳۹۶ - 2017 July 26
۰۵:۲۳
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 143431
تاریخ انتشار: ۱۱ بهمن ۱۳۹۳ - ساعت ۱۹:۱۹
تعداد بازدید: 22
به گزارش گروه بین‌الملل پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; ، رابرت کیگان تحلیلگر ارشد و معروف روابط بین‌الملل و سیاست خارجی در یادداشتی با ...

به گزارش گروه بین‌الملل پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; ، رابرت کیگان تحلیلگر ارشد و معروف روابط بین‌الملل و سیاست خارجی در یادداشتی با حضور نتانیاهو در نشست کنگره و سخنرانی درباره مذاکرات هسته‌ای ایران مخالفت کرد.

در یاداشت «رابرت کیگان» تحلیلگر معروف روابط بین‌الملل در آمریکا که در روزنامه «واشنگتن پست» منتشر شده 5 دلیل درباره لزوم عدم سخنرانی نتانیاهو این چنین توصیف شده است:

«اول- این کار نامناسب است. مهم نیست که آمریکا و اسرائیل متحدان خوبی هستند و این موضوع هم که روابط نتانیاهو و رئیس‌جمهور اوباما بد است، ‌اهمیتی ندارد. متحدان در مسائل داخلی و سیاست داخلی هم اینقدر دخالت نمی‌کنند و این موضوع ربطی به اهمیت بالای دلیل دخالت هم ندارد. وقتی در سال 1793 ادموند چارلز جنت سفیر فرانسه انقلابی برای حمایت از نیروهای فرانسوی(در جنگ با اسپانیا) و علی رغم مخالفت و سیاست بیطرفی رئیس‌جمهور جرج واشنگتن اقداماتی کرد(از قبیل ایجاد ارتشی از داوطلبان آمریکایی برای پیوستن به جنگ و ...)،‌ او مطمئنا دلیل مهمی برای این کار داشت و بسیاری از آمریکایی‌ها شامل مخالفان رئیس‌جمهور از او حمایت کردند اما کار او یک نفوذ و دخالت غیرقابل قبول در نظام سیاسی آمریکا بود».

اشاره کیگان به اقدامات سفیر فرانسه انقلابی در سال 1793 در آمریکا بود که در آن وی بدون همراهی و حمایت دولت مرکزی و فدرال آمریکا با اسکان در ایالت‌ فیلادلفیا اقدام به ایجاد ارتش کرد اقدامی که با مخالفت شدید واشنگتن روبرو شد و در نهایت از پاریس خوانده شد که سفیر خود را تغییر دهد.

«دوم- این اقدام به تصویر و وجهه اسرائیل در آمریکا آسیب خواهد زد. اسرائیل از حمایت زیادی در میان بسیاری از آمریکایی‌ها برخوردار است اما اینجا موضوع تاکید بیش از اندازه بر یک مساله مطرح است. حتی در میان آنهایی که از نمایش ضدیت و مبارزه‌طلبی با اوباما لذت می‌برند وقتی مساله سفر نتانیاهو پیش می‌آید یک مزه تلخی به آنها دست می‌دهد. حضور و سفر "جنت"(سفیر فرانسه) در نهایت به جای کمک به فرانسه در میان آمریکایی‌ها سبب بی‌اعتباری و کاهش نفوذ آن شد».

«سوم- این موضوع(سخنرانی نتانیاهو) برای بحث و جدل در آمریکا در قبال ایران،‌خوب نیست. این بحث و جدل باید در نهایت مبتنی بر ملاحظه منافع آمریکا و نه اسرائیل صورت گیرد. احتمالا منافع این دو در برخی موارد احتمالا با هم متجانس است اما منافعشان هرگز (در همه موضوعات) یکسان نیست چرا که منافع دو کشور هیچ وقت یکسان نیست».

وی در توضیح این مساله می‌نویسد: «اسرائیل با برخی دیگر از کشورهایی روابط برقرار می‌کند که همیشه در خدمت اهداف سیاست خارجی آمریکا نیست. آمریکا عادت کرده که منافع گسترده‌تری از منافع خودش را بررسی و ملاحظه کند که این موضوع به منافع برخی متحدان را هم شامل می‌شود. با این وجود، آمریکا نیز باید تصمیماتی بر اساس محاسبات مبتنی بر خود داشته باشد. دادن یک مجمع(فرصت) به نخست‌وزیر اسرائیل در یک جلسه برای مطرح کردن درخواست و نظر اسرائیل درباره مساله ایران، شاید ایده خوبی در زمانی که اجماع بین کنگره و رئیس‌جمهور درباره این موضوع وجود داشته باشد،‌ خوب باشد و یا نباشد. اما با توجه به اینکه آمریکا در حال انجام یک بحث و جدل شدید و سالمی درباره ایران است، نفوذ و دخالت نخست‌وزیر اسرائیل تنها آب‌ها را گل‌آلود می‌کند».

«چهارم- این(سخنرانی) برای کنگره خوب نیست. کنگره هم اکنون هم از این تصویر رنج می‌برد که احترام و تسلیم بیش از حدی در مسائل سیاست خارجی به اسرائیل می‌گذارد اما اسرائیل هیچ انحصاری بر منطق و عقلانیت استراتژیک ندارد. این کشور هم مانند آمریکا و دیگران اشتباهاتی می‌کند. در موضوعاتی از قبیل مصر و حمایت گسترده‌تر از دیکتاتورها در خاورمیانه، اسرائیل همیشه و به اشتباه از کنگره و دولت آمریکا خواسته از حاکمان اقتدارگرایی حمایت کند که دنیا را مثل اسرائیل نگاه می‌کنند. در موضوع ایران، اسرائیل به نحو خاصی در تهدید است و به عنوان متحد آمریکا سزاوار شنیده شدن جدی و مناسب است اما این اشتباه است که کنگره به نحوی رفتار کند که انگار اسرائیل با متحدان دیگر آمریکا که با تهدیدات شدیدی مواجه هستند،  به نحوی اساسی متفاوت است».

«پنجم- این(سخنرانی) آزمون و تست چرچیل را به شکست می‌کشاند. هیچ متحد بزرگتری برای آمریکا از وینستون چرچیل وجود نداشت و هیچ متحد بهتری برای آمریکا وجود نداشت. بین 1939 تا 1941 چرچیل برای دخالت بیشتر آمریکا در مبارزه مرگ و زندگی انگلیس با آلمان نازی درمانده و ناامید بود. در حداقل شرایط بریتانیایی‌ها با تهدید شدید به اندازه تهدیدی که اسرائیل با آن مواجه است، مواجه بود که البته می‌تواند استدلال و بحث کرد که تهدید انگلیس شدیدتر بود. در آن زمان هیچ کس چرچیل را به صحبت کردن در جلسه مشترک کنگره دعوت نکرد آیا حتی چرچیل این سفر را بدون تایید رئیس‌جمهور فرانکلین روزولت می‌پذیرفت؟ وقتی چرچیل در سال 1946 در فولتن (آمریکا) سخنرانی معروفش درباره پرده آهنین(شوروی) را ایراد کرد، او این سخنرانی را به عنوان یک شهروند عادی انجام داد و البته این سخنرانی با همراهی سخنرانی رئیس‌جمهور هری ترومن انجام گرفت».

کیگان در ادامه می‌نویسد: «رهبران کنگره آمریکا شاید باید بیشتر درباره این دعوت(نتانیاهو) فکر می‌کردند. این دعوت اگرچه نقض قانون اساسی نیست اما مطمئنا به نظر نقض این ایده است که "یک کشور با یک حرف واحد در سیاست خارجی صحبت می‌کند و رهبران خارجی نمی‌توانند از بین کنگره یا رئیس‌جمهور یکی را برای کار و همکاری ترجیح دهند. آیا جمهوریخواهان این موضوع خوشحال خواهند شد در صورتی که کنگره دموکرات از رهبران خارجی برای مقابله و در ضدیت با خواسته‌های رئیس‌جمهور جمهوریخواه دعوت کنند؟».

این تحلیلگر مطرح آمریکایی در پایان به بنیامین نتانیاهو این چنین توصیه می‌کند: «اینکه ایا رهبران کنگره آمریکا این مسائل(مطرح شده در یادداشت) را اندیشیده و به آن فکر کرده بودند یا نه، اما باید گفت هنوز برای اینکه نخست‌وزیر اسرائیل کار درست را انجام داده و دعوت را رد کند، ‌وقت وجود دارد».

انتهای پیام/م

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار