امروز : پنجشنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 8
۱۴:۱۶
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 143976
تاریخ انتشار: ۱۴ بهمن ۱۳۹۳ - ساعت ۰۶:۰۰
تعداد بازدید: 53
گروه بین‌الملل پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; – علیرضا کریمی: دولت‌ها برای حفظ بقا، چاره‌ای از «ساختن» و پیشرفت ...

گروه بین‌الملل پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; – علیرضا کریمی: دولت‌ها برای حفظ بقا، چاره‌ای از «ساختن» و پیشرفت مستمر ندارند. دولتی که نسازد، می‌سوزد و سرانجام می‌پوسد. در تمام جهان، تمام دولت‌ها با هر اندیشه و عقیده‌ای با وعده برساختن بر سر کار می‌آیند نه تخریب. حتی در کشورهای غیر جمهوری، دولت‌هایی که با رای مردم بر سر کار نمی‌آیند نیز همواره ادعای ساختن دارند.

کارکرد دیگر دولت‌ها که شاید مهم‌ترین کارکرد آنها در نزد اندیشه‌ورزان کلاسیک سیاست است، «تامین امنیت» است. دولت آن نهادی است که مشروعیت برخورداری و استفاده از «قدرت سخت» را در یک محدوده سرزمینی برای تامین امنیت شهروندان داشته باشد. پس تنها کسانی می‌توانند ادعای دولت داشته باشند که تامین امنیت برای آنها اصل باشد.

اگر دو مشخصه فوق، شرایط و خصوصیات یک دولت باشد، تحت هیچ شرایطی برآمد سال‌های گذشته تفکر تکفیری را نمی‌توان «دولت» نام نهاد. در خصوص داعش حرف زیاد زده شده است اما در تمام این حرفها، به حرف «د» در این ترکیب منحوس کمتر توجه شده است. «د» برآمده از کلمه دولت است. داعش و بالکل جریان تکفیر، ادعای هرچه داشته باشد، ادعای دولت بودن نمی‌تواند داشته باشد.

به هر جا که این جریان پای نهاد، جز ویرانی و ناامنی چیزی نیافرید؛ گویا نطفه تفکر تکفیری با خشونت ناحق، کشتار بی‌پروا، ظلم و هر آن چیزی بسته شده است که ذات انسان از آن اشمئزاز دارد چه رسد به محتوای دین مبین اسلام و طبعا به قول یکی از بزرگان، پیش از انسان بودن، چگونه می‌توان مسلمان بود؟

خیابان‌های سوریه را پیش از ورود تروریست‌های تکفیری و پس از آن با هم مقایسه کنید. وضعیت مردم موصل را پیش از حضور داعش و پس از آن مقایسه کنید. هرجا که این جریان پا نهاد، از افغانستان و پاکستان تا سوریه و عراق، آسایش را از مردم گرفت، فقر و ناامنی به بار آورد و به نام شریعت، همه چیز را زیر پای خود گذاشت.

جریان تکفیری نمی‌تواند ادعای دولت بودن یا حتی قصد تشکیل دولت داشته باشد. اگر واقعا تکفیری‌ها به دنبال ایجاد دولت بودند، نباید به آن فکر می‌کردند که در آینده به همان زیرساخت‌هایی که به مخروبه تبدیل کرده‌اند، نیاز خواهند داشت؟ کدام جریان ادعای دولت بودن دارد و مساکن شهروندان را تخریب کرده، از آنها به عنوان سنگر استفاده می‌کند؟ مگر برای دولت‌ها، تامین مسکن وظیفه نیست؟ یا زیرساخت‌های آب و برق و سوخت مگر نباید در اختیار یک دولت باشند؟ جریانی که به دنبال دولت بودن است، پالایشگاه تخریب نمی‌کند، زمین‌های زراعی مردم را از بین نمی‌برد، متعرض مقدسات مذهبی از مساجد مسلمانان تا کلیساهای مسیحیان نمی‌شود و شهروندانی را که قرار است بر آنها حکومت کند، به کنیزی و برده‌گی نمی‌گیرد.

ممکن است برخی ادعا کنند که تعریف تکفیری‌ها از دولت با تعریف عمومی آن فرق می‌کند اما در این صورت هم اصل ماجرا تفاوتی نمی‌کند چرا که:

اولا، اگر تکفیری‌ها ادعای مسلمان بودن دارند، قطعا باید بدانند که تامین امنیت و رفاه در حکومت‌های صدر اسلام نیز در دستور کار بوده است؛

ثانیا، دولت‌ها پس از وستفالی حائز برخی کارکردهای مشابه در فضای بین‌المللی هستند که هیچ دولتی را راه گریزی از آن نیست؛

ثالثا، تامین امنیت در فضای داخل، شرط بقاست و بقا از اهداف هیچ دولتی قابل حذف نیست؛ بلکه منفعت حیاتی دولت‌ها محسوب می‌شود.

با این حساب تکفیری‌ها بهتر است از نام دولت – و همچنین نام اسلام – صرفنظر کنند، اگر به امری تمایل مباهات داشتند، آن امر تخریب و ناامنی است که در آن از حد دولت بودن فراتر رفته، به درجه امپراطوری رسیده‌اند.

انتهای پیام/

 

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار