امروز : دوشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۵ - 2017 February 27
۱۵:۴۲
نمایشگاه رسانه دیجیتال
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 145953
تاریخ انتشار: ۲۲ بهمن ۱۳۹۳ - ساعت ۰۶:۰۱
تعداد بازدید: 9
پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; - زهرا قزیلی: دوران عاشقی درامی عاشقانه است که با مسایل روز جامعه گره می‌خورد. این بار فیلمساز در پنجمین اثر ...

پایگاه خبری ، مهدوی پیروان موعود ; - زهرا قزیلی: دوران عاشقی درامی عاشقانه است که با مسایل روز جامعه گره می‌خورد. این بار فیلمساز در پنجمین اثر خود به سراغ موضوعی رفته که با انتخاب بازیگران نشان داده است فیلمی مورد پسند مخاطب را مد نظر داشته است. رئیسیان در این فیلم هم تلاش کرده، به تم مشترک تمام فیلم‌هایش توجه داشته و فیلم درباره بحران عاطفی افراد در موقعیت‌های دراماتیک است. اگر نگاهی به کارنامه فیلمساز بیاندازیم خواهیم دید از «ریحانه» تا «دوران عاشقی» ،به عشق و وفاداری که بحث گمشده جامعه بشری امروز  است توجه داشته است.

فیلم از امتیاز بزرگی برخوردار است و آن هم فضای قصه‌گوی فیلم است؛ اگر نگاه دقیقی به فیلم‌های جشنواره امسال بیاندازیم خواهیم دید اکثر فیلم ها ضد قصه‌اند. اما در «دوران عاشقی»  به درستی مقدمه‌چینی صورت می‌گیرد و در زمان درست گره‌افکنی و گره‌گشایی صورت می‌گیرد. اما نکته مهم که ضعف فیلم به شمار می‌آید این است که در چرایی و چگونگی ریشه‌های اجتماعی در فیلم دیده نمی‌شود بی‌توجهی و خیانتی که در فیلم رخ می‌دهد واکاوی نمی‌شود و علامت سوال‌های زیادی در فیلم دیده می‌شود که برای تماشاگر پاسخ ندارد. از دیگر ضعف‌های فیلم انتخاب لیلا حاتمی برای بازی در نقش اصلی فیلم است که باعث می‌شود مخاطب سینمارو فیلم را با «لیلا» ساخته مهرجویی مقایسه‌ کند. درست است که مهرجویی مسئله دیگری را بیان می‌کند و رئیسیان شرایطی دیگری را برای مخاطب رقم می‌زند اما نزدیکی موضوع و حضور زن دیگر در زندگی شخصیت اول داستان و بارداری‌اش برای مخاطبان سینما قرابتی را ایجاد می‌کند و ذهن را به سمت «لیلا» سوق می‌دهد.

اگر نگاه درستی به فیلم داشته باشیم این نکته به وضوح به چشم می‌خورد که نوع روایت قصه در سطح ماجرا خوب است، اما نقب به انگیزه‌ها و دغدغه‌ها و تردیدها از کار درنیامده است و فیلم عمق لازم را ندارد. شاید فیلمساز قصد داشته است مخاطب را از طریق پدر به تردیدها و انگیزه‌های ازدواج مجدد به شخصیت مرد (شهاب حسینی) نزدیک کند اما دیالوگ‌های پدر (پرویز پورحسینی) بیشتر به شعار نزدیک شده است و اثرگذاری لازم را ندارد و مخاطب در آن بخش توجه لازم را نخواهد داشت. و فیلم را به اثر سطحی بدون ارایه مفاهیم عمیق تبدیل کرده است.

انتهای پیام/

منبع : فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار