امروز : چهارشنبه ۹ فروردین ۱۳۹۶ - 2017 March 29
۲۲:۱۸
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 14852
تاریخ انتشار: ۲۸ خرداد ۱۳۹۲ - ساعت ۰۴:۳۰
تعداد بازدید: 123
«کیوان ساکت» آهنگساز و نوازنده تار در گفت‌وگو با خبرنگار موسیقی فارس در خصوص زنده‌یاد استاد «جلیل شهناز»، گفت: آخرین باری که استاد شهناز را دیدم ...

«کیوان ساکت» آهنگساز و نوازنده تار در گفت‌وگو با خبرنگار موسیقی فارس در خصوص زنده‌یاد استاد «جلیل شهناز»، گفت: آخرین باری که استاد شهناز را دیدم ایشان در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان آراد بستری بود آن روز بر حسب اتفاق تار به همراه داشتم چرا که باید برای یک ضبط اثر به استودیو می‌رفتم زمانی که استاد را دیدم دست وی را بوسیدم. دست استاد پر از سوزن‌های مختلف وکبود شده بود هرچند استاد قادر به تکلم نبودند ولی با حرکات چشم به عرض ارادات  من پاسخ دادند خود را نشان دادند و با اشاره به ساز تارم که ساخته استاد قنبری بود و از سرپنجه این تار هم متعجب شده بودند،‌ گفتند که بنوازم. شاید این تنها موردی باشد که در بخش مراقبت‌های ویژه این بیمارستان صورت می‌گرفت که کسی تار می‌نوازد. قطعه‌‌ای در دشتی که به سبک خود ایشان بود را نواختم. دختر استاد در ابتدا حضور داشت و با بلند شدن صدای تار پرسنل بیمارستان از جمله پرستاران و پزشکان با طنین ساز من به این بخش بیمارستان می‌آمدند و فضایی معنوی خاصی با ابراز احساسات این عزیزان ایجاد شده بود.

استاد جلیل شهناز از همراهان در این بخش درخواست کرد تا نواختن زخمه‌های ساز من را مورد تشویق خود قرار دهند.

از آنجا که ارادات خاصی به زنده‌یاد شهناز داشتم هر روز به عیادت ایشان می‌رفتم در یکی از این ملاقات‌ها به اتفاق استاد «همایون خرم» از آهنگسازان برجسته به عیادت استاد شهناز رفتیم و بر دستان استاد بوسه زدیم.

زمانی که استاد وضعیتی رو به‌ بهبود یافت و در منزل بستری شد بازهم جویای احوال ایشان بودیم تا اینکه چند روز گذشته به دلیل وخامت حال وی به بیمارستان منتقل و صبح امروز هم در بیمارستان درگذشت.
 
«کیوان ساکت» با وصف جمله‌ای در خصوص شهنواز بی‌بدیل تار ایران و با اشاره به شعری از مرحوم فریدون مشیری گفت:

نغمه‌،شیوا،

زخمه، چالاک

پنجه، رقص غزالی سبک‌تاز

شور و شهناز

شور و شهناز
انتهای پیام/ ا
برچسب ها:
آخرین اخبار