امروز : سه شنبه ۱۶ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 6
۲۳:۳۳
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 149606
تاریخ انتشار: ۱۵ فروردین ۱۳۹۴ - ساعت ۱۷:۵۹
تعداد بازدید: 143
به گزارش خبرنگار گروه سیاست خارجی پیروان مــوعـــود، ماموریت در مصر برای دیپلماتی که در یکی از سرنوشت سازترین و پرحادثه‌ترین مقاطع کشور تاریخی ...

به گزارش خبرنگار گروه سیاست خارجی پیروان مــوعـــود، ماموریت در مصر برای دیپلماتی که در یکی از سرنوشت سازترین و پرحادثه‌ترین مقاطع کشور تاریخی مصر و منطقه و همزمان با بیداری اسلامی، سکان نمایندگی ایران در قاهره را بر عهده داشته است؛ می‌تواند بسیار پرخاطره باشد. خاطرات مجتبی امانی رئیس سابق دفتر حفاظت منافع ایران در قاهره ابعاد مختلفی را در بر می‌گیرد. وی خاطرات اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، مذهبی، امنیتی، رسانه‌ای و ... خود را در قالبی داستانی روایت می‌کند.

گروه سیاست خارجی پیروان مــوعـــود اقدام به انتشار خاطرات وی کرده که چهل و سومین بخش آن از نظر خوانندگان می‌گذرد.

***

ماه‌های پایانی سال 1390 بود. فکری به نظرم رسید که ما می‌توانیم در قاهره جشن نوروز مشترک را برگزار کنیم. مشابه جشنی که هرساله در یکی از کشورهایی که نوروز را برگزار می‌کنند. این کار می‌توانست فرهنگ نوروز را که در مصر باستان نیز سابقه دارد، معرفی کند و تاثیر زیادی در ایجاد همگرایی بین دو کشور داشت. فرهنگ مردم مصر بگونه‌ای بود که به مراسم شاد و جشن‌ها بیش از مراسم دیگر اهمیت می‌دادند. می‌دانستم اگر این جشن بخوبی به مردم مصر معرفی شود، از سوی مردم مسلمان و مسیحی مصر مورد استقبال واقع خواهد شد.

چند سال بود که نوروز به عنوان یک مراسم جهانی از سوی سازمان ملل مورد تایید قرار گرفته بود و هرساله یکی از کشورهایی که در آن نوروز جشن گرفته می‌شد، بانی برگزاری جشن بین المللی نوروز می‌شد. تا آن زمان در سطح نمایندگی‌های سیاسی خارج از کشور، فقط نمایندگی کشورمان در سازمان ملل این جشن مشترک را برگزار می‌کرد. البته نمایندگی ایران در قاهره، همانند بیشتر نمایندگی‌های کشورمان جشن نوروز را برای ایرانیان مقیم برگزار می‌کرد. آن سال می‌خواستیم دو جشن نوروز برگزار کنیم، یکی برای ایرانیان و یکی دیگر که یصورت مشترک برگزار می‌شد.

در مصر باستان نشانه‌هایی وجود داشت که پیوستگی‌های فرهنگی درباره نوروز و سال شمسی را نشان می‌داد. مصری‌های قدیم، تقویم شمسی داشتند که تطابق زیادی با ماه‌های ایرانیان باستان داشت. سال فرعونی قدیم که به نام تقویم قبطی نیز مشهور است، از بیست شهریور هر سال شروع می‌شود. این سال دارای دوازده ماه سی روزه و یک ماه پنج یا 6 روزه است که اسامی ماه‌های آن به ترتیب «توت، بابه، هاتور، کیاک، طوبه، امشیر، برمهات، برموده، بشنس، بوونه، ابیب، مسره و النسی» می‌باشد. ایرانیان قدیم نیز دوازده ماه سی روزه و ایامی به عنوان پنجه نوروز داشتند که سال 365 یا 366 روزه آنها را تکمیل می‌کرد.

بنای اهرام بزرگ در شمال و نیز معبد عظیم ابوسمبل در جنوب مصر بگونه‌ای است که با طلوع و غروب و حرکت خورشید هماهنگی داشته و نشانه اطلاع مصریان قدیم از گردش زمین و تابش خورشید و استفاده از آن برای تنظیم تاریخ و زمان و مبانی یکسان علمی بین ایران و مصر در زمان قدیم است.

مصری‌ها در اوایل اردیبهشت نیز مراسمی با نام «شم النسیم» داشتند که شباهت بسیار زیادی با مراسم سیزده به در ایرانیان دارد. این مراسم با قدمتی پنج هزار ساله، هم اکنون نیز برگزار می‌شود. این روز معمولاً در دوشنبه نزدیک به 31 فروردین ایرانیان برگزار می‌شود. مصری‌ها در این روز به مکان‌های باز می‌روند و به بازی می‌پردازند. اعتقاد دارند که در این ایام باید خود را در معرض نسیم بهاری قرار دهند تا سلامت بمانند. این اعتقاد که برگرفته از دستورات دینی اسلام نیز می‌باشد و در شعر مولانا (گفت پیغمبر به اصحاب کبار، تن مپوشانید از باد بهار، آنچه با برگ درختان می‌کند، با تن و جان شما آن می‌کند) نیز تجلی یافته است، نشانه‌ای از این ارتباط کهن باشد.

خوردن ماهی نمک اندود شده‌ای به نام «فسیخ» و یا «رنجه» در این روز، از جمله رسوم آن است. تهیه تخم مرغ رنگی و هدیه دادن و خوردن آن نیز متداول است. همچنین خوردن کاهو و پیاز نیز در این روز رسم است. اگرچه شم النسیم روزی برای حفظ سلامتی می‌باشد، اما همانند ما ایرانی‌ها که در ایام عید در خوردن آجیل افراط می‌کنیم، آنها نیز در خوردن ماهی‌های مذکور که به علت طریق نگهداری (همانند ماهی دودی خودمان) دارای نمک زیاد و احیاناً مواد نگهدارنده است و نیز تخم مرغ آب پز افراط می‌کنند و سر و کار برخی از آنها به بیمارستان می‌افتد.

جشن بین‌المللی نوروز سال 1391 در دوشنبه پایتخت تاجیکستان برگزار می‌شد. قرار بود رئیس جمهور وقت کشورمان نیز به این کشور سفر کند. با سفرای ترکیه، افغانستان، پاکستان، تاجیکستان، قزاقستان، ازبکستان، عراق، هند و آذربایجان تماس گرفتم و ایده خود را با آنها مطرح کردم و به جز سفرای پاکستان، عراق و هند، بقیه با آن موافقت کردند.

این سه کشور ملاحظات خود را برای مشارکت در این جشن در یک کشور عربی داشتند. یکی از مشکلات برگزاری این جشن آن بود که در هر حال این جشن یک رسم ایرانی فارسی بود و برگزاری آن به هر شکلی به سود ایران تلقی می‌شد. برگزاری آن در یک کشور عربی حساسیت‌های خود را داشت. مخصوصاً با تبلیغاتی مبنی بر اینکه ایران به دنبال احیای امپراطوری فارس است، این کار با حساسیت دیگران و ملاحظات آنها نسبت به یک کشور عربی مثل مصر توام بود.

طبیعی بود که سفیر ترکیه هم با توجه به سابقه زیاد حضور خود در قاهره و عنوان «شیخ السفرایی» در بین این تعداد از سفرا، بخواهد خودش محور این کار باشد و در همان تماس‌های اولیه خواستار برگزاری اولین جلسه هماهنگی در سفارت ترکیه شد و تلویحاً گفت که باغ سفارت ترکیه، مکان خوبی برای برگزاری جشن مشترک می‌باشد.

به سفیر ترکیه گفتم من یک شام به شما بدهکارم و می‌خواهم آن را به شما بدهم. گفت به شرط آن که چلوکباب زعفرانی بدهی، موافقم. سفیر ترکیه در قاهره سالها در ایران سفیر بود و به غذاهای ایرانی علاقه داشت. از سفرایی که با آنها برای برگزاری جشن مشترک نوروز تماس گرفته بودم، دعوت کردم که برای گفت‌وگو درباره برگزاری این جشن به اقامتگاه ایران بیایند و شام میهمان باشند. سفرای کشورهای ترکیه، افغانستان، تاجیکستان، ازبکستان، آذربایجان و قزاقستان در این میهمانی حاضر شدند.

در این جلسه شام بود که موضوع را مطرح و پیشنهاد کردم که هر کشوری که در آن جشن بین‌المللی نوروز برگزار می‌شود، عهده دار هماهنگی امور باشد که همگی با آن موافقت کردند، زیرا موضوعی عادلانه بود و به طور طبیعی نوبت به همه کشورها می‌رسید.

جلسه بعدی را بر همین اساس در سفارت تاجیکستان برگزار کردیم. پنجم فروردین سال 1391 اولین جشن مشترک نوروز در قاهره برگزار شد. خاطره‌ای از حضور سفیر آمریکا در قاهره در این جشن و تلاش توامان سفیر آمریکا و سفیر ترکیه برای گفت‌وگوی من با سفیر آمریکا دارم که در آینده بازگو خواهم کرد.

سال 1392 نیز این جشن برگزار شد، اما به علت آن که جشن بین‌المللی نوروز آن سال در ترکمنستان برگزار می‌شد و این کشور سفیری در مصر نداشت، با برخی مشکلات و تلاش سفیر ترکیه برای مدیریت جشن به سود خود مواجه بود. در سال 1393 این جشن با هماهنگی سفیر افغانستان برگزار شد که بسیار باشکوه بود.

هر یک از هفت کشور غرفه‌ای داشتند که در آن به معرفی فرهنگ و آثار دستی خود اقدام و همچنین در مکانی خاص نیز چند نوع غذای محلی خود را به میهمانان عرضه می‌کردند. هر یک از این سفرا سخنرانی کوتاهی در این جشن داشتند. من نیز با اشاره به هفت سین ایرانی، به کلمات هفت گانه سعادت، سرور، سلامت، سیادت و...  اشاره کرده و آنها را برای مردم جهان آرزو کردم.

در هر یک از این جشن‌ها که به هزینه مشترک هفت کشور و در یکی از هتل‌های قاهره برگزار شد، از سفرای مقیم و شخصیت‌های مختلف و نخبگان فکری و فرهنگی مصر دعوت و با استقبال خوب آنها مواجه می‌شد. رسانه‌های مختلف و شبکه‌های تلویزیونی مصر و از جمله تلویزیون رسمی آن در این مراسم حاضر و به تهیه گزارش از آن اقدام می‌کردند. در مجموع برگزاری این جشن بازتاب رسانه‌ای بسیار خوبی داشت.

این جشن‌ها مکانی بود که مردم مصر با فرهنگ نوروز آشنا می‌شدند و شباهت‌های زیاد فرهنگ قدیم مصر را با این فرهنگ مشاهده می‌کردند. موضوعی که باعث طرح نام کشورمان و توجه به آن و باعث همگرایی بین ایران و مصر و دیگر کشورها می‌شد.

انتهای پیام/

منبع:فارس

برچسب ها:
آخرین اخبار