امروز : یکشنبه ۲۶ آذر ۱۳۹۶ - 2017 December 16
۰۲:۵۰
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 150080
تاریخ انتشار: ۲۶ فروردین ۱۳۹۴ - ساعت ۲۰:۵۱
تعداد بازدید: 560
برسی تحولات یمن؛
پیش از اینکه تجاوز نظامی عربستان به یمن در سیبل توجه رسانه‌ها و محافل سیاسی قرار گیرد، تحولات داخلی فلسطین اشغالی بخصوص تنش‌های موجود میان دولت اوباما و راستگرایان اسرائیلی به رهبری نتانیاهو بر محافل رسانه ای و سیاسی سایه افکنده بود

برسی تحولات یمن؛

به گزارش پیروان مــوعــود؛ با وجود اینکه رژیم صهیونیستی به ظاهر در ائتلاف عربستان برای اقدام نظامی در یمن حضور ندارد اما تنها طرفی است که بدون پرداخت هیچ هزینه ای بیشترین نفع را از این جنگ می برد.

یکی از شیوه های این رژیم برای تداوم اشغال فلسطین ایجاد بحران های حاشیه ای در خاورمیانه بوده است و با توجه به اینکه بحران های سوریه، عراق و لبنان نظر به محور مقاومت، کارکردهای قبلی خود را برای این رژیم از دست می دادند لذا تجاوز نظامی عربستان به یمن بخصوص با توجه به پیامدهای پیش بینی نشده آن (که می تواند ابعاد جنگ را به داخل عربستان نیز بکشاند) تا حدودی می تواند ناکامی های رژیم صهیونیستی در بحران های سوریه ،لبنان و عراق را برای این رژیم جبران کند.

از طرف دیگر تجاوز نظامی عربستان به یمن چند هفته پس از آن صورت گرفت که بنیامین نتانیاهو نخست وزیر وقت رژیم صهیونیستی (پس از پیروزی در انتخابات زودهنگام دوباره برای تشکیل کابینه جدید) در سخنانی در مراسم معرفی گادی آیزنکوت به عنوان رئیس ستاد مشترک ارتش این رژیم از اینکه حوثی های طرفدار ایران بر باب المندب تسلط پیدا کنند ابراز نگرانی کرده و در واقع یکی از ماموریت های وی را مقابله با آن اعلام کرده بود.

همچنین پیش از اینکه تجاوز نظامی عربستان به یمن در سیبل توجه رسانه ها و محافل سیاسی قرار گیرد، تحولات داخلی فلسطین اشغالی بخصوص تنش های موجود میان دولت اوباما و راستگرایان اسرائیلی به رهبری نتانیاهو بر محافل رسانه ای و سیاسی سایه افکنده بود و از اینکه روند روبه تنش روابط دیرینه تل آویو و واشنگتن را تحت‌تاثیر قرار دهد ،محافل صهیونیستی و حامیان حفظ روابط راهبردی میان دو طرف را بسیار نگران کرده بود. بر این اساس مشخص می شود که توسل بی محابای عربستان به اقدام نظامی علیه یمن تا حدودی توانسته است به دغدغه های امنیتی و سیاسی رژیم صهیونیستی پاسخ دهد.

از طرف دیگر وجوه تشابه زیادی در تاکتیک های نظامی و عملیاتی رژیم صهیونیستی در فلسطین، لبنان و سوریه از یکسو و جنگ عربستان در یمن از دیگر سو مشاهده می شود. بر این اساس همچنانکه رژیم صهیونیستی در حملات هوایی خود به سوریه انبارهای مهمات و ارتش سوریه را مورد هدف قرار داد، عربستان نیز در حملات هوایی خود به یمن درست به همین ترتیب عمل کرد.

علاوه بر این همچنانکه رژیم صهیونیستی در جنگ غزه به عمد تاسیسات و اهداف غیر نظامی را مورد حمله قرار داد تا به زعم خود از این طریق فشارهای داخلی را علیه دولت نوپای حماس افزایش دهد، عربستان نیز در استان صعده (که پایگاه اجتماعی حوثی ها محسوب می شود) با توجه به نبود اهداف نظامی، مراکز غیرنظامی همچون تاسیسات گاز و برق را مورد هدف قرار داد. گذشته از اینها اگر همه دلایلی که عربستان برای توجیه تجاوز نظامی به یمن مطرح می کند در یک چارچوب مفهوم سازی شود، آن مفهوم "دفاع پیشدستانه"خواهد بود.

اگر چه چنین سازوکاری در منشور ملل متحد دیده نمی شود چرا که این منطق پیش از جنگ جهانی دوم ( که علت وجودی تشکیل سازمان ملل متحد محسوب می شود) از سوی آلمان نازی برای توجیه اشغال چکسلواکی در پوشش دستیابی به فضای حیاتی بکار گرفته شده بود؛ با اینحال همین توجیه در 1967 از سوی رژیم صهیونیستی در جنگ علیه سوریه و مصر، تحت عنوان دفاع پیشدستانه (جنگ پیشدستانه) بکارگرفته شد و از آن به بعد در ادبیات نظامی جایی برای خود باز کرد و امریکا در زمان جرج بوش پسر برای اشغال عراق و افغانستان به همین حربه متوسل شد. از این دید نیز مشخص می شود که تجاوز  عربستان به یمن با هیچ توجیهی سازگار نیست مگر اینکه از همان منطقی استفاده شود که رژیم صهیونیستی برای تجاوزات خود استفاده می کند.

با در نظر گرفتن این موارد می توان گفت عربستان با تجاوز نظامی به یمن بزرگترین خدمت را به رژیم صهیونیستی کرده است و کسانی هم که از این تجاوز حمایت کرده اند  خیانت مشابهی را مرتکب شده اند که در این میان حمایت محمود عباس رئیس تشکیلات خودگردان از تجاوز نظامی عربستان تحت هیچ شرایطی توجیه پذیر نیست زیرا اولا فلسطینی ها خود قربانی تجاوز نظامی هستند که همین ایجاب می کند تحت هر شرایطی با متجاوز برخورد کنند و دوم اینکه یاسر عرفات در جریان تجاوز رژیم بعثی صدام به کویت در اوایل دهه 90 میلادی از طرف متجاوز حمایت کرد با این اشتباه راهبردی هزینه های سنگینی برملت فلسطین تحمیل کرد و به نظر می رسد محمود عباس این اشتباه راهبردی را یکبار دیگرمرتکب شده است.

آخرین اخبار
پربازدید ها