امروز : سه شنبه ۵ اردیبهشت ۱۳۹۶ - 2017 April 25
۰۸:۴۲
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 152335
تاریخ انتشار: ۲۲ شهریور ۱۳۹۴ - ساعت ۲۳:۴۱
تعداد بازدید: 243
[1] - گونه‌ای از نظارت است که مجری قانون مکلف و ملزم به هماهنگی با ناظر است و اقدام‌های مجری بدون تأیید، تصویب و یا تنفیذ نهاد ناظر، مؤثر، ...

[1] - گونه‌ای از نظارت است که مجری قانون مکلف و ملزم به هماهنگی با ناظر است و اقدام‌های مجری بدون تأیید، تصویب و یا تنفیذ نهاد ناظر، مؤثر، نافذ و قانونی نیست. بیشتر بخوانید: دکتر قدرت الله رحمانی؛ نظارت استصوابی؛ قانون یا بدعت؟

[2]- worst scenario

[3]- Talcott Parsons

[4] - البته در این مورد خاص، پیشاپیش به تعریف «ضدانقلاب» نیز نیازمند هستیم که آن نیز اصلاً یک بحث فیصله ناپذیر نیست بلکه تا حدود زیادی به قانون بازمی‌گردد و تعاریف قانونی نیز اگر نقصی داشته باشند به نحو فیصله پذیری قابل‌رفع است.

[5] - فرض این است که در زیانباری و عدم عقلانیت «تصدی‌گریِ کسانی که صالح نیستند» شکی وجود ندارد.

[6] - قطعاً «اصلح» به نحو عینی موجود است و ملاک‌هایی نیز برای کشف او در دست است، اما بحث و بررسی دراین‌باره در زمان محدود فیصله نمی‌یابد. پس این عینیت، یک عینیت بالقوه است که می‌توان تکلیف آن را با رجوع به آراء عمومی روشن ساخت.

[7] - شاید ان قلتی به میان بیاید که شورای محترم نگهبان «صالح بودن» را احراز می‌کند نه «صالح نبودن» را. نکته اینجاست که احراز صالح بودن کاملاً متوقف است بر بررسی اولیه روی همه‌ی احتمالات «صالح نبودن» و رد آن احتمالات. این بررسی که بخش عمده‌ای از کار شورای محترم نگهبان است مشخصاً به استعلام این شورا از مراجع چهارگانه (وزارت اطلاعات، اداره تشخیص هویت نیروی انتظامی، سازمان ثبت‌احوال، قوه قضائیه) بازمی‌گردد و مخصوصاً ناظر بر «سابقه‌دار بودن یا نبودن فرد» است. این دقیقاً همان «بررسی احتمالِ صالح نبودن» است. و طبیعی است تکلیف «حقایقی» مانند «سابقه‌دار بودن یا نبودن افراد» با مراجعه به افکار عمومی روشن نمی‌شود!

 

منبع:فرهنگ

برچسب ها:
آخرین اخبار