امروز : جمعه ۱ بهمن ۱۳۹۵ - 2017 January 20
۰۷:۲۴
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 154486
تاریخ انتشار: ۱۶ دی ۱۳۹۴ - ساعت ۲۱:۴۳
تعداد بازدید: 373
گروه بین الملل پیروان مــوعــود، تنش میان ایالات متحده و جمهوری اسلامی ایران پس از ماه ها گویا روندی فزونی به خود گرفته و بر اندیشه های شماری از ...

گروه بین الملل پیروان مــوعــود، تنش میان ایالات متحده و جمهوری اسلامی ایران پس از ماه ها گویا روندی فزونی به خود گرفته و بر اندیشه های شماری از کارشناسان داخلی و بین المللی مبنی بر آغاز گفتگوها ی میان دو طرف پس از برجام خط بطلانی کشید. افزایش خصومت های فی مابین به اقدامات یک سویه ایالات متحده آمریکا در روزهای پسا برجام باز می گردد که در آن به انحای مختلف به تحریم شرکت ها و یا شهروندهای ایرانی و یا مرتبطین با ایران باز می گردد، امری که با واکنش و محکومیت مقامات کشورمان روبرو شده است.

حجت الاسلام حسن روحانی رئیس جمهور کشورمان در اقدامی سنجیده و در پاسخ به وضع تحریم های احتمالی آمریکا نسبت به فعالیت های موشکی کشورمان به وزیر دفاع دستور داد تا بر افزایش توان دفاعی ما بکوشد. رییس جمهور با اشاره به تداوم سیاست‌های خصمانه و دخالت نامشروع و غیرقانونی آمریکا در زمینه حق تقویت قدرت دفاعی جمهوری اسلامی ایران، به وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح دستور داد که در چارچوب سیاست‌های دفاعی مصوب، برنامه تولید انواع موشک‌های مورد نیاز نیروهای مسلح با سرعت و جدیت بیشتری ادامه یابد.

موضع صریح رئیس جمهور در این باره از سوی مقامات داخلی مورد تمجید قرار گرفت. سردار سرلشکر محسن رضایی دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام در این زمینه با نوشتن نامه ای به رئیس جمهور مواضع وی را ستود. رضایی در این نامه نوشته است: « از توجه جنابعالی به گسترش و تقویت توان موشکی نیروهای مسلح كه در سیاست‌های كلي برنامه ششم دیده‌شده است و در پاسخ به تحریم‌ها و تحرکات جدید امریکا صورت گرفت، از سوی خود و پیش‌کسوتان دفاع مقدس تشکر می‌کنم. ماهیت مداخله‌جویانه آمریکا نشان داده است که در چنین مواردی جز با یک سیلی محکم نمی‌توان از منافع ملی کشور دفاع کرد.»

 رضایی اظهار داشته که: «بی‌تردید پس از رسیدن توان دفاعی ما به برد پنج هزار کیلومتری (برای موشک ها) که قادر خواهد بود اهدافی ازجمله جزیره دیه‌گو گارسیا، پایگاه هوایی امریکا در حمله به طبس، را تهدید کند امریکا از عملکرد خود پشیمان خواهد شد و درخواهد یافت که این‌گونه اقدامات، هیچ سودی در پی ندارد.»

از جزیره دیه گو گارسیا به عنوان نزدیک ترین بخش از سرزمین های تحت تصرف آمریکا به خاک جمهوری اسلامی ایران نام برده می شود که سردار رضایی در نامه خود بدان اشاره نموده است. لذا بر آن شدیم در گزارشی به موقعیت جغرافیایی این جزیره و تجهیزات آمریکایی مستقر در آن بپردازیم. جزیره فوق الذکر علاوه بر کارکرد نظامی در ابعادی دیگر نیز مورد بهره برداری ایالات متحده آمریکا قرار دارد.

از جزیره گارسیا به عنوان یکی از مهم ترین مکان های نظامی فرامرزی ایالات متحده آمریکا نام برده می شود. این جزیره مرجانی در اقیانوس هند واقع شده و به لحاظ سرزمینی متعلق به بریتانیا می باشد، با این حال و طی قراردادی در سال 1966 به مدت 50 سال در اختیار آمریکایی ها خواهد بود، با توجه به شروط مندرج در توافق نامه، احتمالا حضور آمریکایی ها در این جزیره تمدید خواهد شد.

دیه گو گارسیا بزرگترین جزیره از شصت جزیره موسوم به مجمع الجزایر شاگوس است که در زیر خط استوا واقع شده است. این جزیره تنها منطقه ی مسکونی متعلق به بریتانیا در اقیانوس هند می باشد که اکنون شمار زیادی از پرسنل نظامی و پیمان کاران را در خود جای داده است. گفته می‌شود اسم دیه‌گو گارسیا از نام دریانوردی که جزء اولین مکتشفین جزیره بوده، گرفته شده است. جزیره V شکل است که روی باز آن به سمت شمال و شمال غربی است، ساحلی به طول37 مایل دارد و 7 درجه زیر خط استوا قرار دارد. عمق این جزیره20 الی 50 متر و ارتفاع آن بین 120 تا 140 سانتی‌متر بالا از سطح دریاست.

ساکنان بومی این جزیره در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی توسط نیروهای ارتش امریکا و انگلیس مجبور به کوچ اجباری از دیه‌گو گارسیا شده‌اند. دیوید واین، یک چهره برجسته دانشگاهی در امریکا در کتاب اخیر خود  به نام «جزیره شرم» روایتی دردناک از کوچ اجباری بومیان شاگوسی از جزیره اجدادی خود به کپرها و زاغه‌های فقیرنشین مناطق موریتیوس و سیشلس ارائه داده است. تلاش‌های قضایی جزیره‌نشینان دیه‌گو گارسیا برای بازگشت و اسکان مجدد در این جزیره نیز تاکنون بی‌نتیجه بوده است. «واین» در این کتاب با مرور سیر تحول سیاست خارجی دولت امریکا از دوره جنگ سرد تا دوران موسوم به جنگ علیه تروریسم، نشان می‌دهد که چگونه امریکا با استقرار پایگاه‌های نظامی متعدد خود در کشورهای جهان، شکل جدیدی از استعمار را در جهان پی‌ریزی کرده است.

اگر چه از میزان و مبلغ مالی قرارداد و توافقات آمریکا و انگلیس اطلاعات دقیقی در دست نیست، اما گفته می‌شود که بریتانیا به ازای واگذاری این پایگاه حدود 14 میلیون دلار در زمینه خرید و استقرار سیستم دفاع موشکی پولاریس در خاک انگلیس از آمریکا تخفیف دریافت کرده است. به این ترتیب، هرگونه فعالیت دیگر در این جزیره ممنوع اعلام شد، هرچند بارها بومیان موسوم به شاگوسیان برای بازگشت به سرزمین خود از انگلستان شکایت نیز کرده‌اند. تصویر فوق یکی از بومیان منطقه می باشد.

گفته می شود که حدود ۱۷۰۰ نظامی و ۱۵۰۰ غیر نظامی روی این جزیره اقامت دارند. انبوهی از هواپیماهای بی-۱ لنسر در پایگاه نظامی ارتش آمریکا روی این جزیره مستقر هستند. از طرف دیگر این جزیره یکی از انبارهای مهمات ایالات متحده‌است و واحد مرکزی برای اطلاعات ماورای جوّی نیز می‌باشد. همچنین این جزیره دارای تاسیساتی در مقیاس بالاترین قابلیت های ردگیری و رهگیری مستقر در اقیانوس هند می باشد. دیه گو گارسیادر فاصلهٔ ۲۰۰۰ کیلومتری هند، ۳۵۰۰ کیلومتری آفریقا و شرق اندونزی، ۴۵۰۰ کیلومتری خلیج فارس و ۵۰۰۰ کیلومتری استرالیای غربی واقع شده‌است.  برای آمریکا این جزیره به علت نزدیکی آن به ذخائر نفتی در خلیج فارس، از اهمیت خاصی برخوردار است. علاوه براین نفتکش‌ها جهت عبور از دماغه امید نیک از کنار این جزایر عبور می‌کنند.

 با اشغال جزیره،  نیروهای آمریکایی و انگلیسی مشترکا اقدام به ساخت یکی از بزرگترین پایگاه های نظامی جهان بر روی این جزیره در قلب اقیانوس هند نمودند. از آن پس این جزیره به نام پایگاه نظامی «دیه‌گو گارسیا» شناخته شد.  اکنون «دیه‌گو گارسیا» قدرتمندترین و مجهزترین پایگاه نظامی آمریکا شناخته می‌شود که پس از تحولات اواخر دهه 70 و اوایل دهه 80 میلادی در ایران و اشغال افغانستان توسط ارتش سرخ شوروی به شدت تجهیز شده است.  نوام چامسکی نویسنده مشهور آمریکا در رابطه با چرایی حضور واشنگتن در دیه گو گارسیا می گوید:«ایالات متحده می خواست که جزیره را به پایگاه نظامی مبدل کند. آن را در ارتباط به سیستم وسیعی‌ای برای مداخله در منابع انرژی خلیج (فارس) در نظر داشت. نیروهای اصلی مداخله‌گر امریکا، تحت عنوان مرکز فرماندهی از سال هاست که توجه شان را به مناطق نفت خیز خیره نموده اند... هیچ کسی در امریکا درباره آن نمی داند. اگر شما داده های مطبوعات را جستجو کنید، من شک دارم که بیش از دو بار طی بیست سال گذشته از آن یادی شده باشد. هیچکسی از جمعیت محروم شده و چیزی که عملا در آن جا گذشت نمی داند، بنابر این اعتراضی هم صورت نگرفت. شما نمی تواند به چیزی اعتراض کنید که هیچ درباره‌اش نمیدانید.»  

این پایگاه زرادخانه ی اصلی جنگ‌های خلیج فارس و افغانستان بود و همچنین آشیانه بمب افکن های دور برد B-52 به شمار می‌رود. این پایگاه در دوران جنگ سرد نیز نقش بسیار استراتژی در مقابله آمریکا با روسیه به عهده داشت و در زمان جنگ شوروی و افغانستان پروازهای جاسوسی آمریکا از این جزیره انجام می شد.  تصویر فوق صدام حسین را نشان می دهد که در جنگ اول خلیج فارس مورد حمایت نظامی آمریکا از این پایگاه قرار گرفته و در دو جنگ بعدی (حمله به کویت و سال 2003) متحمل حملات آمریکایی ها بوده است.

 یکی از ناموفق‌ترین و تلخ‌ترین عملیات های نظامی ارتش آمریکا،که گرفتار شدن بالگردهای نظامی این کشور در شن های صحرای طبس ایران بود، از این پایگاه انجام شده بود. عملیات فوق موسوم به پنجه ی عقاب عملیاتی نظامی بود که توسط نیروی دلتا برای آزادسازی آمریکایی‌های گروگان گرفته‌شده توسط دانشجویان پیرو خط امام در تهران تصمیم گرفته شده بود. تصویر فوق نمایی از لاشه ی یکی از بالگردهای آمریکایی بر جای مانده از این عملیات ناموفق در صحرای طبس را نشان می دهد.  هم اکنون نیز بمب‌های پیشرفته لیزری و نفوذکننده در زمین موسوم به bunker buster درکنار بمب‌افکن‌هایی نظیر B52 و B1 Lancer در این زرادخانه بزرگ آمریکایی مستقر هستند. در کنار این ها، واحد مرکزی برای بررسی اطلاعات ماورای جوی این کشور نیز در جزیره فوق مستقر شده است. تصویری هوایی از پایگاه نظامی دیه گو گارسیا.  زمانی که در سال 1979 رژیم نژادپرست اسرائیل و آفریقای جنوبی مشترکاً یک آزمایش سری هسته‌ای انجام دادند، آن آزمایش در این پایگاه ثبت شد. رسانه‌آمریکایی لوس آنجلس تایمز نچند سال پیش و در گزارشی خبر داد، سه زیر دریایی اسرائیلی به نام «دلفین» برای استقرار در دریای عمان به منظور آمادگی برای حمله به تأسیسات هسته‌ای نطنز، اراک و بوشهر و نقطه ای در جنوب تهران در این جزیره مستقر شده و به 24 موشک‌ هاربون قادر به حمل کلاهک هسته‌ای مسلح شده اند، اما بعد مقامات ایران به شدت اسرائیل را از هرگونه ماجراآفرینی بر حذر داشتند. تصویر فوق در سال 1982 و از ساختمان ناهار خوری افسران نظامی آمریکا گرفته شده است.

بنا شهواد متقنی که در سال های اخیر منتشر شده، سازمان جاسوسی برون مرزی آمریکا موسوم به سیا نیز از این جزیره  برای دسترسی به برخی مقاصدش بهره برداری می نماید.'لورنس ویلکرسون' دستیار و رییس دفتر 'کالین پاول' وزیر امور خارجه پیشین آمریکا اظهار داشته که از پایگاه نظامی متعلق به بریتانیا در اقیانوس هند ( دیگو گارسیکا) به عنوان یک محل پشتیبانی برای نگهداری و بازجویی از افراد شرور همانند مظنونان حملات یازدهم سپتامبر برای مدتی استفاده می شده است.

روزنامه گاردین در اواخر سال 2014 به نقل از یک کارشناس حقوقی سازمان ملل نوشت که مدارکی در مورد استفاده از جزیره انگلیسی «دیگو گارسیا» به منظور نگهداری بازداشت شدگان به دست آمده است و انگلیس باید تحقیقات مستقلی درمورد نقش احتمالی این کشور در برنامه شکنجه های سیا انجام دهد. این روزنامه با اشاره به اینکه در گزارش اخیر کمیته تحقیق سنای آمریکا در مورد برنامه شکنجه «سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا» (سیا) برای بازجویی از مظنونان به انجام عملیات تروریستی، هیچ اشاره ای به جزیره دیگو گارسیا نشده بود، افزود تا زمانی که مشخص نشده در این جزیره واقعا چه اتفاقی روی داده است، دولت انگلیس نباید توافقی را که به آمریکا اجازه می دهد از این جزیره به عنوان پایگاه نظامی استفاده کند، تمدید کند. به نوشته گاردین، برخی کارشناسان معتقدند کمیته تحقیق سنای آمریکا پس از مذاکرات پنهانی مقامات دولتی انگلیس، بخش های مربوط به جزیره دیگو گارسیا را حذف کرده است. 

 ساکنین این جزیره که در حال حاضر نیروهای مارینز و سیا هستند این مکان را شکارگاه تروریست‌ها می‌خوانند. زیرا بخش عمده ای از عملیات‌های نظامی آمریکا به رهبری بوش علیه تروریست از این نقطه هدایت می شد. تصویر فوق رئسی جمهور پیشین آمریکا را در بازدید از دیه گو گارسیا نشان می دهد.

در مقاطعی رسانه ها از توطئه آمریکا برای حمله به ایران از این پایگاه نظامی خبر داده بودند. روزنامه ساندی هرالد بریتانیا با اشاره به این موضوع می نویسد که واشنگتن در ماه ژانویه سال جاری میلادی ( دی – بهمن 1388) 10 کانتینر محموله بمب های مخصوص برای تخریب تاسیسات زیر زمینی را از پایگاه نیروی دریایی خود واقع در کالیفرنیا به مقصد جزیره دیه گو گارسیا در 1000 مایلی جنوب سری لانکا واقع در اقیانوس هند، بارگیری کرده است. این روزنامه مدعی است  که هدف اصلی انتقال این محموله نظامی به این جزیره استفاده از آنها برای حمله احتمالی به تاسیسات هسته ای و دیگر تاسیسات نظامی ایران است. از این مقدار بمب تنها 387 عدد بمب  یلو  مخصوص تخریب تاسیسات زیر زمینی بوده است.  رشد و توسعه صنعت موشکی ایران در طول دو دهه اخیر به ویژه در زمینه تولید انبوه موشک های بالستیکی و کروز، اکنون دست ایران را برای هدف قرار دادن این پایگاه استراتژیک آمریکا از طریق ناوهای مستقر در اقیانوس هند باز گذارده است. امید است که با توسعه صنعت موشکی و دستیابی به دانش ساخت موشک های قاره پیما، مناطقی از سرزمین های فرا منطقه ای آمریکا تحت پوشش موشک های برد بلند ایران قرار گیرد، امری که می تواند زمینه رفع خطرات احتمالی از حملات آمریکا را مرتفع ساخته و زمینه امنیت بیش از پیش کشور را فراهم آورد.  سونامی شدید چند سال پیش موجب بروز برخی گمان ها نسبت به صدمات وارده به جزیره دیه گو گارسیا شد، تا آن جا که برخی از نابودی و آب گرفتگی جزیره به دلیل سونامی و ارتفاع یک متری آن از سطح دریا خبر دادند. با این حال و به دلیل عدم درز اخبار از این منطقه نظامی، قاطعانه نمی توان درباره آن سخن گفت. تصویر فوق شماری از نظامیان آمریکایی را در حال شنا در این جزیره نشان می دهد.  در سال ٢٠٠٠ محکمه عالی انگلستان حکمی صادر کرد که اخراج جزیره نشینان غیرقانونی بوده است. ولی متعاقب آن وزارت خارجه فوری اعلام نمود که به علت یک «قرارداد» با امریکا جزیره نشینان نمی توانند به دیگو گارسیا برگردند. در سال ٢٠٠٣، در یک اقدام دیگر از سوی بازماندگان جزیره جهت احقاق حق شان، محکمه عالی بار دیگر جزیره نشینان را دارای حق دریافت غرامت و بازگشت دانستند، با این حال امریکا، «امنیت» را برای ممانعت از بازگشت آنان دلیل آورد و دولت انگلستان در سال ٢٠٠٤ حکم صادر کرد که آنان هیچ گاه نمی توانند به جزیره برگردند. و باز در یک تصمیم دیگر در سال ٢٠٠٦ از جانب محکمه عالی در لندن،‌ حق بازگشت جزیره نشینان به سایر جزایر شاگوس (ماند جزایر سلومون و پیروس بانهوس که بیش از صد مایل از دیه گو گارسیا فاصله دارند) به رسمیت شناخته شد و اخراج آنان «ظالمانه، غیرقانونی و نقض معیار های قبول شده اخلاقی» توصیف گردید. اما امریکا بازهم با بازگشت آنان به دلیل امنیتی مخالفت میورزد.با این حال ساکنین جزیره هم چنان در تکاپو برای بازگشت به سرزمین مادری شان هستند.

منبع:فرهنگ

برچسب ها:
آخرین اخبار