امروز : چهارشنبه ۹ فروردین ۱۳۹۶ - 2017 March 28
۰۴:۱۷
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 154888
تاریخ انتشار: ۲۶ دی ۱۳۹۴ - ساعت ۱۰:۵۷
تعداد بازدید: 199
به گزارش پیروان مــوعــود ، اقتصاد مقاومتی عبارتی است که گرچه اولین بار در شهریور ماه سال 1389 و در دیدار مقام معظم رهبری با جمعی از کارآفرینان کشور ...

به گزارش پیروان مــوعــود ، اقتصاد مقاومتی عبارتی است که گرچه اولین بار در شهریور ماه سال 1389 و در دیدار مقام معظم رهبری با جمعی از کارآفرینان کشور مطرح شد اما طی سال‌های اخیر بطور فزاینده و به اشکال مختلف مورد تاکید ایشان و سایر مقامات ارشد کشور قرار گرفته است.

انتخاب شعارهای سال با مضامین اقتصادی در چند سال گذشته را نیز می‌توان گواه دیگری بر اهمیت آن بر شمرد؛ شعارهایی مانند سال جهاد اقتصادی (1390)، سال حمایت از تولید ملی و کار و سرمایه ایرانی (1391)، سال حماسه سیاسی و حماسه اقتصادی (1392)، و سال اقتصاد و فرهنگ، با عزم ملی و مدیریت جهادی (1393) که همگی نشان از ضرورت توجه به رفتارهای اقتصادی در کشور دارد.

آن‌گونه که در متون مختلف آمده، یکی از راه‌های اصلی تحقق سیاست‌های اقتصاد مقاومتی، تاکید بر اقتصاد دانش‌بنیان و افزایش سهم تولید و صادرات این بخش می‌باشد.

البته دانشگاه‌ها علاوه بر ایفای نقش تخصصی خود که همانا حرکت و تلاش در جهت اقتصاد دانش بنیان می‌باشد، وظایف اجتماعی نیز به عهده دارند.

به عقیده بسیاری، بهترین مکان برای پرداختن به موضوع اقتصاد مقاومتی و تئوریزه کردن ایده‌ها، دانشگاه‌ها هستند زیرا سازمان‌ها و نهادهای اجرایی توان و فرصت پرورش و کاربردی کردن ایده‌ها را ندارند.

 از طرفی دانشگاهیان (اعم از اساتید، دانشجویان و کارکنان) نه تنها هر یک به عنوان فردی از افراد جامعه، بلکه به عنوان گروهی تاثیر گذار بر فرهنگ و رفتار مردم، از وظایفی متمایز برخوردارند.

حتی به عقیده برخی از صاحبنظران، قابل اعتناترین جنبه‌های نقش‌آفرینی دانشگاه‌ها در تحقق اقتصاد مقاومتی، نفوذ فرهنگی این نهاد در میان جامعه است.

اعتماد جامعه به دانشگاه‌ها سبب می‌شود تا علاوه بر اینکه دانشگاه‌ها به کاربردی کردن ایده‌ها می‌پردازند، از ظرفیت خود برای همراه کردن مردم با سیاست‌های اقتصاد مقاومتی نیز استفاده نمایند.

با توجه به جایگاه ویژه دانشگاه‌ها در خصوص تحقق اهداف اقتصاد مقاومتی، هدف از مقاله حاضر ترسیم وضعیت آگاهی، نگرش و عملکرد گروهی از پرسنل دانشگاهی در خصوص اقتصاد مقاومتی و مقایسه وضعیت موجود با مقطع زمانی دیگری در گذشته می‌باشد.

* روش بررسی

این مطالعه به صورت مقطعی طی برگزاری شش دوره کارگاه آموزشی اقتصاد مقاومتی در یکی از دانشگاه‌های علوم پزشکی در طول فصول پاییز و زمستان 1393 به اجرا در آمد.

در این کارگاه‌های آموزشی مطالبی در خصوص اهمیت موضوع و پاره‌ای از راهکارهای تحقق اقتصادی مستقل، همراه با مطالبی در رابطه با توصیه‌های اقتصادی اجتماعی دین مقدس اسلام با تکیه بر آیات و روایات ارائه گردید.

ثبت نام و شرکت در کارگاه‌های آموزش داوطلبانه و متناسب با ابراز تمایل پرسنل بود.

در مجموع طی برگزاری کارگاه‌های مذکور بیش از 150 نفر مورد آموزش قرار گرفتند.

 جهت جمع‌آوری داده‌ها از فرمی محقق ساخته متناسب با اهداف پژوهش و بی نام استفاده شد تا از این طریق ضمن رعایت ملاحظات اخلاقی پژوهش و محرمانه ماندن اطلاعات شخصی افراد، مشارکت بهتر و اظهار نظر آزادانه‌ای را شاهد باشیم.

فرم‌ها دارای 16 سوال بودند که از این تعداد 10 سوال به صورت بسته در خصوص موضوعاتی مانند: آشنایی با مقوله اقتصاد مقاومتی، برخورداری از سابقه مطالعه یا اقدام در این زمینه، و 5 سوال بصورت باز، شامل ذکر نمونه‌ای از مصادیق، معرفی افراد مسئول، و در نهایت پیشنهاداتی در خصوص اجرای سیاست‌های اقتصاد مقاومتی در دانشگاه بود.

البته یک سوال نیز با هدف ارزیابی از میزان رضایت شرکت کنندگان به صورت بصری و در قالب مقیاسی از صفر تا پنج بود که در این مورد صفر به منزله عدم رضایت و عدد پنج به معنی رضایت کامل از مطالب ارائه شده بود.

لازم به ذکر است که جمع آوری داده‌ها در این مطالعه طی دو مرحله: 1) پیش از آغاز جلسات و ارائه مطالب آموزشی و 2) در انتهای کارگاه و پایان ارائه مطالب، صورت پذیرفت.

بنابراین گردآوری داده‌ها از طریق توزیع مستقیم فرم‌ها در ابتدای کارگاه‌های آموزشی و جمع‌آوری آنها در پایان کارگاه انجام شد.

جهت پردازش داده‌ها از نرم افزار آماری spss و شاخص‌های آمار توصیفی و استنباطی استفاده شده و سطح معنی‌داری اختلاف‌ها 05/0>p در نظر گرفته شد.

 * یافته‌ها

از میان بیش از 150 فرم توزیع شده، 129 فرم به طور کامل تکمیل و مورد استفاده قرار گرفت اما باقیمانده فرم‌ها به دلیل نقص اطلاعات ناشی از تاخیر در ورود به کلاس و یا ترک زود هنگام کارگاه آموزشی، از مطالعه کنار گذاشته شدند.

 با توجه به داده‌های جمع‌آوری شده، سهم نسبتا" مشابهی از هر دو جنس در کارگاه‌های آموزشی شرکت داشتند. حدود نیمی از شرکت کنندگان (52%) جزء پرسنل درمانی بوده و سهم اعظم آنان دارای تحصیلاتی در حد لیسانس (61%) بودند. از نظر سن و سابقه کار، میانگین سن شرکت کنندگان 7±42 سال (حداقل 24 و حداکثر 57 سال) و از نظر سابقه، میانگین سابقه کار 7±17 سال (حداقل 2 و حداکثر 31 سال) بود.

منبع: فارس

منبع:فرهنگ

برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها