امروز : سه شنبه ۶ تیر ۱۳۹۶ - 2017 June 27
۱۰:۳۷
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 15775
تاریخ انتشار: ۱ تیر ۱۳۹۲ - ساعت ۱۹:۴۵
تعداد بازدید: 181
به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، نشست بررسی «تاریخ هنر جهان» با سخنرانی محمدرضا ریاضی پژوهشگر تاریخ هنر، در گالری «ایده» ...

به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، نشست بررسی «تاریخ هنر جهان» با سخنرانی محمدرضا ریاضی پژوهشگر تاریخ هنر، در گالری «ایده» برگزار شد. در این نشست ریاضی در دو بخش به معرفی هنر دو منطقه «نمرودا» در ترکیه و آثار هنری جیرفت در کرمان پرداخت.
ریاضی در بخش اول این نشست با انتقاد به این موضوع که در بررسی تاریخ هنر همواره ایجاد شرایط بروز هنری را یا به فرد هنرمند و یا حکمرانان نسبت می‌دهند گفت: ایجاد شرایط گفتمان هنری در جوامع، همواره هنری را پدید می‌آورد که از نگاه عمومی به هنر شکل گرفته است. یک نوع هنر خاص که از سوی مردم پدید می‌آید اما در کتب تاریخی همواره زمینه بروز این هنر به حاکمان و یا فقط به فرد هنرمند نسبت داده می‌شود؛ این در حالی است که هنر مستتر در جامعه است که به دست پژوهشگران می‌افتد و با بررسی این جریانات است که می‌توان کاملا بر شرایط محلی، فکری و باورهای اعتقادی گذشتدگان رسید.
وی افزود: این وضعیت باعث شده که ما نتوانیم به این درک برسیم که در هنر نقش کارفرما و هنرمند به یک میزان است و همواره از یکی از این دو غافل شده‌ایم. اما امروز شاهد هستیم که در جریان هنر معاصر نقش هنرمند، کارفرما و مجری به یک میزان در کنار هم حائز اهمیت است.
این پژوهشگر با معرفی شهر «کمانجه» که منطقه‌ای کوهستانی در کنار فرات در کشور ترکیه است، گفت: این منطقه که در میان دو تمدن ایرانی و رومی قرار داشته است، پس از سقوط دولت هخامنشی در ایران، بقایای هخامنشیان در این منطقه حضور داشتند که آنها را مهردادیان می‌دانند. این منطقه که در تبادل دو تمدن ایرانی و رومی قرار داشته، باعث شد که پیوندهای خویشاوندی میان این دو تمدن صورت بگیرد. یکی از معروفترین این پیوندها، ازدواج دختر خشایارشاه با نوه اسکندر مقدونی بود که نتیجه آن تولد «انتیخوس» بود که در همین منطقه کمانجه حکمرانی می کرد.
او با اشاره به معماری و مجسمه‌سازی های یافت شده در این منطقه با اشاره به ویژگی هنری این دوران گفت: انتیخوس در صدد پیوند هنر ایرانی و یونانی بود و از آنجا که احترام خاصی برای اجداد ایرانی‌اش قائل بود، سفارش ساخت مکانی با عنوان «نمرودا» را داد تا مکانی برای پیوند هنر شرق و غرب باشد.
ریاضی با نمایش آثار منطقه «نمرودا» گفت: در این منطقه دو ایوان به شکل ایوان‌هایی که هخامنشیان برای مقبره‌های خود می‌ساختند، یکی رو به شرق و دیگری رو به غرب قرار دارد. در ایوان شرقی مجسمه‌هایی به ارتفاع 9 متر قرار گرفته که اهورامزدا، مهر و آناهیتا را به همراه مجسمه‌های شیر و عقاب نشان می‌دهد. در ایوان غربی نیز به همین شکل خدایان یونانی قرار گرفته‌اند و در بررسی این دو ایوان در می‌یابیم که انتیخوش در پی ایجاد گفتمانی میان غرب و شرق است. بر همین اساس او اعتقادات و باورهای ایرانی و یونانی را در کنار هم قرار داده تا نتیجه بگیرد که این دو در واقع یکی هستند.
وی با اشاره به دیگر ویژگی‌های پیکره تراشی آثار این منطقه گفت: در این آثار ما شاهد هستیم که با وجود عصر هنر هلنی در این منطقه اما بیشتر تاکید بر روی صورت قرار دارد که این ویژگی هنر کلاسیک یونانی است که هنری آرمانگراست. همچنین نبود توجه به پیکره نیز از ویژگی‌های هنر ایرانی است؛ یعنی در ارائه این آثار هنرمند نیز در پی ارائه هنری ایرانی - یونانی بوده است. البته در جزئیات نیز این رعایت شده، زیرا مجسمه‌های ایوان شرق نشان می‌دهند که پیکره‌ها شلوارپوش هستند و این موضوع از آن رو است که ایرانیان مردمانی اسب سوار بود و از دیرباز شلوار را به عنوان لباس خود برگزیدند. اما در ایوان غربی پیکرها با لباس یونانی هستند. این جزئیات همچنین در کلاه، سبیل و همچنین سکوی آتشی که در این منطقه وجود دارد نیز نمایان است.
این پژوهشگر در بخش دوم این نشست با اشاره به روش شناسایی هنر غرب و شرق، گفت: معمولا در بررسی تاریخ هنر، معماری را عالی‌ترین هنر می‌دانند زیرا که از عصر یونان باستان نقاشی و پیکره‌تراشی تابع معماری هستند و در کنار آن رشد کرده‌اند از آنجا که شرق نگاه متفاوتی دارد، هنر مجسه‌سازی و نقاشی هم عرض معماری پیش نرفتند و برای شناسایی هنر ایران و شرق باید به شیوه‌ای دیگر عمل کرد.
وی افزود: شناسایی هنر در غرب بر اساس هنرهای اصلی، همچون معماری، نقاشی و پیکره تراشی صورت می‌گیرد و بالعکس هنر شرق بر اساس هنرهای فرعی همچون ساخت زیورآلات، پارچه بافی، سفال و... زیرا در این آثار می‌توان به ذوق جوامع و مصرف روزانه شرقیان پرداخت.
ریاضی با معرفی منطقه جغرافیایی و تاریخی جیرفت گفت: این منطقه در 2500 تا 2000 سال قبل از میلاد به تمدن دست یافته است. شکل‌گیری این تمدن همزمان با ساخت اهرام ثلاثه در مصر، به حکوت رسیدن سلاطین «اور» در بین‌النهرین و ساخت مقبره‌های سلاطین اور، تمدن ایلام و ساخت زیگورات و چغارزنبیل، ساخت معبد جاررو در هند و همچنین حکومت سارگون در سومر و سلسله شانگ در چین است؛ با در نظر گرفتن این تمدن‌های در کنار جیرفت به نظر می‌رسد دوران شکوفایی اتفاق افتاده هم عصر سبب شده که جیرفت نیز رشد کند.
وی با اشاره به غارت آثار تاریخی این منطقه به نمایش برخی از آثار به دست آمده از منطقه جیرفت پرداخت و گفت: در بررسی این آثار می‌توان به ذوق، تنوع طلبی و نوع گرافیک محیطی این دوره رسید. گلدان‌ها، کاسه‌ها و کوزه‌های به دست آمد از این منطقه نشان می‌دهد که ایرانیان از دیرباز تنوع طلب بوده‌اند.
ریاضی افزود: در برخی از آثار این منطقه می‌توان به نوع معماری و گرافیک محیطی تمدن جیرفت دست یافت زیرا در آثاری همچون وزنه‌های به دست آمده از این منطقه،نوعی از معماری ایرانیان باستان کنده کاری شده است که بعدها همین نوع معماری را در تخت جمشید شاهد هستیم. همینطور در این آثار نوع ایوان سازی و ستون‌ها سازی ایرانیان نیز قابل دیدن است.
این پژوهشگر در ادامه با اشاره به اغراق‌هایی که در مورد تمدن جیرفت صورت گرفته است گفت: تمدنی که در جیرفت شکل گرفت به واسطه شکوفایی تمدن‌های موازی در کنار این تمدن بوده و چون این منطقه به نوعی دروازه شرق و غرب و در مسیر قرار داشته، توانسته در دورانی به شکوفایی برسد و نمی‌توان آن را تمدنی مستقل دانست که امروزه برخی آن را از اولین تمدن‌های جهان نام می‌دهند. متاسفانه این تمدن نیز پس از دوران فترت تمدن های موازی هم عرضش از بین رفته است.
ریاضی در پایان گفت: با نگاه به این دو تمدن که به آنها اشاره شد، می‌توان دریافت، در سیر تاریخی هنر، نقش کارفرما و هنرمند در هنر به یک میزان بوده و از سوی دیگر شکوفایی تمدن‌های موازی در کنار هم، سبب به وجود آمدن تمدن‌هایی می‌شود که نقش مبادلاتی در شکوفایی هنر دارند. این نگاه تاریخی به هنر می‌تواند امروزه نیز در هنر معاصر تاثیرگذار باشد، همانطور که امروزه نقش هنرمند و کارفرما در عرصه هنر مشخص شده است.
انتهای پیام/
 
 
برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها