امروز : دوشنبه ۲ اسفند ۱۳۹۵ - 2017 February 20
۱۰:۱۲
نمایشگاه رسانه دیجیتال
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 158757
تاریخ انتشار: ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۵ - ساعت ۱۳:۱۱
تعداد بازدید: 267
خبرگزاری شبستان: کسی که معتقد به جایگاه ائمه(ع) نیست یا معرفت صحیحی نسبت به آنها ندارد چه بسا که به آنها هم نمی رسد. ممکن است آنها از باب کرم و عنایت خود، به برخی لطف و عنایت داشته باشند، ولی ما هم باید معرفت صحیحی داشته باشیم.

به گزارش پیروان موعود به نقل از خبرگزاری شبستان ؛ حجت الاسلام علی ربانی، مدیر گروه ادعیه و زیارات مرکز تخصصی مهدویت  در ادامه تشریح محتوای زیارت رجبیه ای که امام عصر (عج) توقیع فرموده اند، گفت: پیش از این در دو بخش تشریح این زیارتنامه گفتیم که در این زیارت دو خواسته مطرح شده است. اول «رفتن به بهشت و همراهی و معیت با اهل بیت (ع)»؛ دوم «رهایی از آتش». و نکته مقدم شدن رهایی از آتش بر همراهی با اهل بیت (ع) و رفتن به بهشت را نیز متذکر شدیم و گفتیم همراه شدن با پیامبر اعظم صل الله علیه وآله، اهل بیت (ع) و شیعیان ایشان و در معیت انسان های نیکو و دوست داشتنی بودن، نهایت باصفا بودن دارالقرار را می رساند و این که انسان در آنجا تنها نیست و در معیت انسان های نیکو است.  

 

وی افزود : در ادامه زیارت رجبیه می خوانیم «السَّلامُ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ... سلام بر شما به خاطر شكيبايى تان» شما اگر به چنین جایگاهی رسیده اید به واسطه ی مجاهدت هایی بود که انجام دادید و نمونه بارز آن مجاهدت ها «صبر» بوده است. نتیجه ی صبر شما این بود که « فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ»  عاقبت بخیر شدید و جایگاهی این چنین در بهشت و نزد پروردگار یافتید.

 

حجت الاسلام ربانی در توضیح این فراز تصریح کرد: این سلام گویا به ما راهکار عملی نیز یاد می دهد که همان «صبر» است. البته صبر در همه ی جهات یعنی «صبر بر طاعت»، «صبر بر معصیت» و «صبر بر مصیبت». به عبارت دیگر راه رسیدن به آن عقبی الدار (بهشت) صبر است که شاید اصلی ترین آن نیز صبر بر طاعت و صبر در مسیر بندگی و اطاعت خداست که بسیار در این زمینه باید صبر کرد. بنابراین، هر چند این فقره، یک فراز از دعا است اما یک راهکار عملی هم نشان می دهد و می گوید این که خداوند چنین جایگاهی به شما داده به دلیل صبری است که در زندگی از خود نشان دادید.

 

مدیر گروه ادعیه و زیارات مرکز تخصصی مهدویت تاکید کرد: فراز بعدی در زیارت این است: «أَنَا سَائِلُكُمْ وَ آمِلُكُمْ فِيمَا إِلَيْكُمُ التَّفْوِيضُ وَ عَلَيْكُمُ التَّعْوِيضُ ...» من راه را پیدا کرده ام و از شما درخواست می کنم و«آمِلُكُمْ فِيمَا إِلَيْكُمُ التَّفْوِيضُ» و امیدم به شماست چون می دانم خداوند متعال برخی امور را به دست شما قرار داده است و به شما حواله کرده است و شما متصدی آن امور هستید. یکی از این امور مسئله هدایت است که هدایت بشریت به شما واگذار شده است و من می دانم که این امر به دست شماست و امیدم به این است که شما دست مرا بگیرید. بعد می فرماید: «وعَلَيْكُمُ التَّعْوِيضُ » شما قدرت تغییر و دگرگون کردن انسان ها و قلب ها را دارا هستید. بنابراین اگر من انسانی هستم که در حال حاضر شایستگی و لیاقت همراهی با شما را ندارم اما شما می توانید این تغییر را در من ایجاد کنید و من می خواهم که مرا تغییر دهید. در معنای این واژه می توان چنین برداشتی را نیز داشت که «وعَلَيْكُمُ التَّعْوِيضُ » یعنی عوض دادن؛ همان که در محاورات معمولی گفته می شود «خدا به شما عوض دهد» یعنی این بزرگواران عوض کارهایی که برای آنها انجام می شود را می دهند.

 

این کارشناس مهدوی در ادامه با شرح فرازهای دیگر این زیارتنامه گفت: «فَبِكُمْ يُجْبَرُ الْمَهِيضُ وَ يُشْفَى الْمَرِيضُ...» تنها به وسيله شما شكستگى جبران شود و بيمار درمان پذيرد، من می دانم که همه این امور به دست شماست حتی شفا دادن مریض. البته در اینجا فقط بیماری های جسمانی مد نظر نیست هرچند امروز در بین مردم توقعی ایجاد شده است که برای درمان امراض جسمانی به ائمه علیهم السلام متوسل می شوند و البته این کار درست و پسندیده ای است. اما متاسفانه می بینیم که تنها راه ارتباطی برخی با ائمه (ع) فقط همین است. یعنی تنها بهانه ی آنها برای مراجعه به ائمه (ع) درمان این مشکل و بیماری است که این یک آسیب است. چرا که کار اصلی ائمه علیهم السلام هدایت است و بحث شفای امراض روحی بسیار مهم تر از امراض جسمی است. ممکن است شما نیز افراد بسیاری را دیده باشید که به لحاظ جسمی، سن کودکی و جوانی و حتی میانسالی را سپری کرده اند و به پیری رسیده اند اما از نظر روحی و فکری همچنان کودک باقی مانده اند. بنابراین تنها برای امراض جسمی نباید به سراغ ائمه (ع) رفت.

 

حجت الاسلام ربانی با اشاره به  ادامه متن این زیارت تاکید کرد: از اینجا به بعد ما در قالب زیارت در واقع شهادت می دهیم «إِنِّي بِسِرِّكُمْ مُؤْمِنٌ (مُؤَمِّمٌ ) وَ لِقَوْلِكُمْ مُسَلِّمٌ وَعَلَى اللَّهِ بِكُمْ مُقْسِمٌ فِي رَجْعِي بِحَوَائِجِي وَ قَضَائِهَا ....» اگر قرار است ما به این فیوضاتی که ائمه (ع)‌ دارا هستند دسترسی پیدا کنیم و از آنها نیز توقع توجه داشته باشیم به هرحال یک مقدماتی هم نیاز است. ما باید اعتقاد درستی داشته باشیم. کسی که معتقد به جایگاه ائمه (ع) نیست یا معرفت صحیحی نسبت به آنها ندارد چه بسا که به آنها هم نمی رسد. هرچند ممکن است آنها از باب کرم و عنایت خود، به برخی لطف و عنایت داشته باشند اما به هر حال شخص فرد هم باید به آنها ایمان داشته باشد «إِنِّي بِسِرِّكُمْ مُؤْمِنٌ» ما تسلیم حرف شما هستیم هر آنچه بگویید می پذیریم و اگر برای ما محرز شود که کلامی از جانب شما صادر شده ، ما آن را بر چشم خود قرار می دهیم.

 

این کارشناس مرکز تخصصی مهدویت در پایان خاطرنشان کرد: من ایمان دارم که شما پل ارتباطی ما با خدا هستید و می دانم که برای رسیدن به حوائجم نیازمند به شما هستم و باید از طریق واسطه ای که خداوند قرار داده (یعنی شما) استفاده کنم. در واقع در این فراز از دعا گویا شرطی برای رسیدن به آمال و آرزوها مطرح می شود که آن شرط هم، تسلیم بودن است. در ادامه می خوانیم «وَعَلَى اللَّهِ بِكُمْ مُقْسِمٌ فِي رَجْعِي بِحَوَائِجِي» من می دانم که رضایت و تایید شما در سرنوشت من موثر است و ما به آن نیازمند هستیم. من نسبت به این شان و جایگاه شما نزد خدا ایمان و اعتقاد دارم. من شما را نزد خدا واسطه قرار می دهم. به قدری جایگاه و مقام شما نزد پروردگا بالاست که ما برای حوائج مان خدا را به شما قسم می دهیم. «وَ بِشُئُونِي لَدَيْكُمْ وَ صَلاحِهَا ...» کارهای من نیز در نزد شماست و اصلاح آنها به شما سپرده شده است و گره ی آنها به دست شما باز می شود و اصلاح امور من به دست شماست.

 ادامه دارد...

آخرین اخبار