امروز : سه شنبه ۸ فروردین ۱۳۹۶ - 2017 March 27
۰۴:۱۵
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 165773
تاریخ انتشار: ۲ مهر ۱۳۹۵ - ساعت ۱۹:۴۶
تعداد بازدید: 162
به گزارش «پیروان مــوعــود»،  رئیس گروه مطالعات خاورمیانه دفتر مطالعات بین المللی وزارت امورخارجهدیپلماسی ایرانی: حمله هوایی آمریکا ...

به گزارش «پیروان مــوعــود»،  رئیس گروه مطالعات خاورمیانه دفتر مطالعات بین المللی وزارت امورخارجهدیپلماسی ایرانی: حمله هوایی آمریکا به منطقه دیراالزوز و کشته و زخمی شدن جمعی از سربازان ارتش سوریه، چشم انداز توافق آمریکا و روسیه درباره سوریه را تیره و تار کرده و بسیاری این توافق را خاتمه یافته می دانند. هر چند احتمال  احیای روند مذاکرات درباره سوریه بیار ضعیف است، ولی دقت بیشتر در عوامل احتمالی که به حمله به دیرالزوز انجامید، به فهم اوضاع و پیش بینی آینده کمک قابل ملاحظه ای خواهد کرد. سه احتمال در این رابطه مطرح شده است:
اولین احتمال: این حمله به اختلافات پنتاگون و وزارت امورخارجه آمریکا می پردازد و این حمله را نوعی خرابکاری از سوی پنتاگون در توافقی دانسته اند که با آن موافق نبوده است. قبلا اخباری از میز مذاکرات روسیه و آمریکا درز کرده بود که مدعی بودند اختلافات وزارت امور خارجه و وزارت دفاع آمریکا به حدی شدید بوده است که توافق را غیرممکن کرده بود و صرفا با دخالت اوباما به نفع وزارت امورخارجه، پنتاگون با توافق همراهی کرده است.

هرچند این گزینه کماکان به عنوان محتمل ترین گزینه مطرح شده است، ولی با مراجعه به سوابق تعاملات در ساختار بوروکراتیک آمریکا چنین امری معمول نبوده نیست. مطابق قانون اساسی، رییس جمهور فرمانده کل قوا نیز هست و تصمیمات وی برای تمامی اجرای دولت آمریکا اعم از پنتاگون لازم الاجراست و با وجود تمام اختلافات شدید، بعد از اتخاذ تصمیم توسط رییس جمهور، نقض فاحش و عمدی دستور رییس جمهور دور از ذهن است. به ویژه شخص اوباما که ثابت کرده است سیاست خارجی را قلمرو انحصاری خود می داند و در مخالفت صریح و علنی با نظرات مخالف وزرایش هیچ ملاحظه ای نمی کند. واکنش فوری وی به اظهارات چاک هیگل، وزیر دفاع درباره تهدید مستقیم داعش علیه آمریکا یا مردود دانستن فوری و صریح سخنان کلینتون در زمان انقلاب مصر درباره ابقای مبارک نمونه های آن است.


احتمال دوم: حمله اشتباهی یا غیرعمدی به مواضع ارتش سوریه است. هرچند اغلب تحلیگران این احتمال را بطور کامل رد می کنند، ولی نباید احتمال خرابکاری عمدی برخی متحدان آمریکا در فرآیند توافق را نادیده گرفت. به هر حال آمریکا با برخی کشورهای منطقه نظیر رژیم صهیونیستی، ترکیه، اردن و عربستان تبادلات اطلاعاتی دارد و بسیاری از این کشورها از ثبات در سوریه و توافق آتش بس ناراضی هستند.

به علاوه در گذشته سابقه حملات اشتباهی به نیروهای متحد و یا حتی خودی را داشته است. هرچند این احتمال، احتمال ضعیفی است، ولی نباید آن را به کلی نادیده گرفت.
احتمال سوم: که می تواند محتمل ترین گزینه باشد، ارسال سیگنال ها و پیام قوی به دولت سوریه و متحدانش در اجرایی کردن توافق آمریکا و روسیه در چارچوب قطعنامه ٢٢٥٤ شورای امنیت باشد. در پنج سال گذشته دولت آمریکا علی رغم حمایت همه جانبه از معارضین مسلح و با وجود نقش تعیین کننده سیا در قاچاق اسلحه به سوریه از حمله مستقیم به نیروهای ارتش سوریه خودداری کرده بود. این در حالی است که به عنوان مثال رژیم صهیونیستی در سال های اخیر بارها مواضع و نیروهای ارتش سوریه را مورد حمله قرار داده است.

این حمله می تواند این پیام را به همراه داشته باشد که حمله به ارتش سوریه خط قرمز نیروهای آمریکایی نیست و در صورت شکست توافقات اخیر، می تواند بخشی از طرح ب یا جایگزین آمریکا باشد که جان کری در جریان دور قبلی مذاکرات از آن سخن گفته بود. 
 البته عده ای از احتمال دیگری هم صحبت می کنند و آن تقویت داعش و جلوگیری از برتری نیروهای دولتی سوریه در قبال داعش است. زمانی که ائتلاف آمریکایی ضد داعش دو سال قبل اعلام شد، مبارزه همزمان با داعش و دولت سوریه به طور همزمان مدنظر قرار گرفت. مطابق این راهبرد، مناطقی که داعش از دست می دهد، حتی المقدور باید توسط معارضینی که واشنگتن آنها را میانه رو می داند، تصرف شوند و نباید مبارزه با داعش به معنی کمک به ارتش سوریه تلقی شود. هرچند حمله به دیرالزور در این چارچوب هم قابل تحلیل است، ولی تداوم نداشتن حملات و ایجاد نشدن تحول عمده در صحنه نبرد احتمال صحت آن را کاهش می دهد.


در مجموع اطلاعات موثقی از علل و انگیزه های حمله آمریکا به دیرالزور در دسترس نیست و معلوم هم نیست چنین اطلاعاتی چه موقع روشن خواهد شد. با این وجود توافق آمریکا و روسیه جزو آخرین شانس ها برای پیشبرد فرآیند سیاسی پیش بینی شده در قطعنامه ٢٢٥٤ است و هر چند با حمله اخیر، چشم انداز موفقیت آن به شدت تضعیف شده است، ولی هنوز بطور کامل منتفی نشده است. به احتمال زیاد اگر در چند ماه باقی مانده تا پایان سال میلادی تحول مثبتی در سوریه اتفاق نیفتند، با توجه به تغییر دولت در آمریکا و گرایشات نامعلوم دولت آینده این کشور، این روند شاید تا یکسال به تعویق بیفتد.

آخرین اخبار
پربازدید ها