امروز : جمعه ۲۶ مرداد ۱۳۹۷ - 2018 August 16
۰۴:۲۳
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 172622
تاریخ انتشار: ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۷ - ساعت ۱۶:۱۴
تعداد بازدید: 307
به گزارش پیروان مــوعــود، صلح یک آرمان جهانی و یکی از مهمترین ضرورت‏‌های زمانه ما است و بنیاد زندگی انسانی را تشکیل می‏‌دهد. ...

به گزارش پیروان مــوعــود، صلح یک آرمان جهانی و یکی از مهمترین ضرورت‏‌های زمانه ما است و بنیاد زندگی انسانی را تشکیل می‏‌دهد. پیشرفت جامعه، آرامی و خوشبختی همه برای تحقق پیدا کردن نیاز به صلح دارند.

در همین راستا اعضای مختلف سازمان ملل متحد به طور مستقیم یا غیرمستقیم در ارتقای سلامت در سطح جهانی مشارکت دارند. بعضی از این اعضا ممکن است جنبه‏‌های خاصی از بخش سلامت را مورد توجه قرار دهند. سازمان بهداشت جهانی (World Health Organization) که به اختصار WHO نامیده می‏‌شود یکی از آژانس‏‌های بین‏‌المللی است که مهمترین هدف آن هماهنگی و ارتقاء وضعیت بهداشت عمومی در سطح جهان است.

طبق تعریف سازمان جهانی بهداشت، سلامتی عبارت است از یک حالت آسودگی جسمی، روانی، اجتماعی و تنها به نبود بیماری یا ناتوانی اطلاق نمی‏‌شود. سلامتی انسان‏ها امری است اساسی که برای دستیابی به صلح و امنیت به بالاترین میزان همکاری بین مردم و دولت‏ها وابسته است.

مطالعات انجام شده نشان می‌دهد عموماً با بهبود وضعیت اقتصادی، وضعیت سلامت مردم یک جامعه نیز بهبود یافته است، ولی آنچه از اهمیت بیشتری برخوردار است اثر سلامت بر کاهش فقر و رشد اقتصادی یک کشور است. کشورهایی که افراد آموزش دیده و سالم دارند و دارای وضعیت سیاسی باثباتی می‏‌باشند و از رشد اقتصادی مناسب‏تری برخوردار بود‌ه‏‌اند، لذا این کشورها از شانس بالاتری برای قرار گرفتن در شرایطی آرام، بی‌دغدغه و خالی از تشویش، کشمکش و ستیز که از آن تحت عنوان "صلح" در دوران معاصر یاد می‌شود، دارا خواهند بود.

امروزه با توجه به سرعت تحولات اقتصادی و بحث‏‌هایی همچون پدیده جهانی شدن نگرانی‏‌هایی در میان کلیه دانشمندان رشته‏‌های اقتصاد و مدیریت سلامت پدید آمده که این‏گونه تحولات چه اثرات مستقیم و غیر مستقیمی بر سلامتی افراد خصوصاً افراد فقیر دارد و بالعکس. جهانی شدن منافع بسیار هنگفتی را به صورت بالقوه دارد، زیرا اشتراک ایده‌ها، فرهنگ‌ها، فناوری‏‌های حفظ کننده حیات و فرآیندهای کارآمد تولید را افزایش می‏‌دهد.

در اکثر کشورهای فقیر و کمتر توسعه یافته با کنترل بیماری‏های واگیردار، ارتقای سلامت مادر و کودک، کاهش آثار معلولیت جسمی و ذهنی جامعه خصوصاً افراد کم ‏درآمد می‏‌توان تاثیر قابل توجهی  بر شاخص‏‌های اقتصادی اینگونه کشورها گذاشت.

امکان رسیدن به این اهداف در کشورهای فقیر و کمتر توسعه یافته دارای پیچیدگی‏‌های بسیاری است که از آن جمله می‏ توان به نکات زیر اشاره کرد:

نخست آنکه توسعه اقتصادی به خودی خود نمی‏‌تواند شاخص‏‌های سلامتی را بهبود بخشد زیرا توسعه اقتصادی خود زاییده سطح سلامت جامعه است.دوم آنکه رشد اقتصادی اگرچه مهم است ولی کافی نیست زیرا دیده می‌شود کشورهای توسعه یافته نیز دارای سطح سلامتی بسیار متفاوتی می‌باشند.در این میان نباید مشکلاتی همچون فساد، سوء مدیریت و ضعف بخش دولتی را در این کشورها از یاد برد.

بنابراین به نظر می‏‌رسد سازمان بهداشت جهانی باید با کمک به کشورهای فقیر و کمتر توسعه یافته سعی کند این کشورها بتوانند منابع مالی بیشتری را به امر سلامت اختصاص دهند، شفافیت بیشتری ایجاد و کمک کنند که جامعه در این کشورها اطمینان حاصل کند که نظام سلامت با تأمین مالی کافی و به صورت اثربخش کار می‏‌کنند و به مسائل اصلی سلامت جامعه می‏‌پردازند.

در این راستا شناسایی صحیح فقرا در این گونه کشورها، توزیع مناسب خدمات و شفافیت و پاسخگویی سازمان‏های ارائه‏ دهنده خدمات می‏‌تواند کمک زیادی به بهبود وضعیت سلامت فقرا در این کشورها کند. مسئله دیگری که در این کشورها باید مورد تأکید قرار گیرد همانا بسترسازی فرهنگی برای ارتقای سطح سلامتی در جامعه است که از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است.

از سوی دیگر، پیشگیری و محدودسازی تعارضات و جنگ‏ها، نیازمند تلاش برای برقراری تماس با طرفین درگیر و انتقال مناسب نظرات طرفین و از این طریق کاهش خشونت‏‌ها در حین جنگ و تعارض می‏‌باشد. برقراری تماس با طرفین درگیر در سطوح عالی، نیازمند افرادی است که رهبران طرفین بتوانند به ایشان اعتماد کنند. جامعه پزشکی و به طور کلی متخصصین حوزه سلامت (بعنوان نمایندگان سازمان جهانی بهداشت) از دیرباز مورد اعتماد عموم و خواص جوامع مختلف بوده‏‌اند؛ چرا که به طور معمول برای تامین سلامت و حفظ جان انسان‏ها تلاش صادقانه داشته‏‌اند.

از این رو، تجربیات گذشته نشان داده است که اگر این گروه از جامعه با هدف کاهش خشونت‏‌ها و پیشگیری از جنگ‏ها وارد عمل شوند، می‏‌توانند تا حد زیادی به این هدف دست پیدا کنند. در عین حال، متاسفانه تلاش‏‌ها در این زمینه محدود بوده و بیشتر در حد تئوری پردازی و متون علمی باقی مانده است و لذا نیازمند تلاش بسیار بیشتر توسط متخصصین حوزه سلامت در جهت صلح گستری در سطح جهان و حتی در درون جوامع هستیم. برنامه سازمان جهانی بهداشت با عنوان"سلامت به مثابه پلی برای صلح" و همچنین تلاش‏های سازمان پزشکان بدون مرز و سازمان ملل متحد تا حدودی توانسته است نشان دهد که این رویکردها می‏‌توانند در صلح گستری بسیار موفق باشد.

یادداشت: تبسم سبحانی دانشجوی ارشد رشته روابط بین‌الملل

انتهای پیام/

برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها