امروز : سه شنبه ۱۶ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 6
۱۲:۲۰
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 1915
تاریخ انتشار: ۱ اردیبهشت ۱۳۹۲ - ساعت ۱۲:۴۶
تعداد بازدید: 169
به گزارش خبرنگار ادبیات انقلاب اسلامی خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگذاری فارس؛ «محمد حسین جعفریان» از شاعران و نویسندگان مشهور بعد از انقلاب ...

به گزارش خبرنگار ادبیات انقلاب اسلامی خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگذاری فارس؛ «محمد حسین جعفریان» از شاعران و نویسندگان مشهور بعد از انقلاب است که توجه‌اش به مقوله‌های انقلابی در شعر قابل اعتناست این مستند ساز و روزنامه نگار فعال در قالب‌های مثنوی، سپید، رباعی و دیگر قوالب شعری کارهای ماندگاری از خود به یادگار گذاشته است. مثنوی معروف:

« دیشب از چشمم بسیجی می‌چکید

از تمام شب دوعیجی می‌چکید

باز باران شهیدان بود و من

باز شب‌های مریوان بود و من

دست هایم باز تا آهنج رفت

تا غروب کربلای پنج رفت ... »

از اوست؛

جعفریان در حوزه فیلم‌های مستند نیز کارهای قابل تحصینی ارائه داده است؛ «شیر دره پنجشیر از حماسه ناتمام» مستندی است که در آن به «زندگی احمد شاه مسعود» پرداخته است. این روزها یادداشت‌های جعفریان در نشریات -که از سر درد و دلسوزی نگاشته می‌شود- بیشتر به چشم اهل هنر و فرهنگ می‌آید. چند سالی است که وی دفتر شعری منتشر نکرده است.

اول اردیبهشت روز تولد «محمد حسین جعفریان» است، به همین مناسبت با «مجید نظافت» که یکی از دوستان اوست در مورد شعر و شخصیت او به گفت‌وگو نشسته‌ایم. مصاحبه مفصل فارس با نظافت به مناسبت روز تولد «جعفریان» را بخوانید؛
 
فارس: از اولین دیدارتان با محمدحسین جعفریان بگویید.

اولین دیدار با او به سالها قبل برمی‌گردد. فکر می‌کنم در حوزه هنری مشهد اتفاق افتاد. نزدیک به بیست سال است از آشنایی من با آقای جعفریان می‌گذرد.
 
* جعفریان یک پدیده است

فارس: آقای جعفریان در حوزه «شعر سپید» کارهای قابل توجهی دارند. از آن جا که خود شما هم در این حوزه صاحب‌نظر هستید می‌خواستم نظر شما را راجع به اشعار سپید ایشان بدانم.

قبل از آن باید بگویم جعفریان در سه ژانر کار کرده که در هر سه موفق بوده است. یک: در حوزه شعر، دو: در کارهای مستند و سه: به عنوان روزنامه‌نگار و نویسنده . جعفریان یک پدیده است. در حوزه شعر ایشان هم شعر سپید و هم شعر کلاسیک کار کرده که هر دو با یک نگاه و منظر نو متفاوت ظاهر شده است. شعر سپید جعفریان شعر دارای شناسنامه است و از او می‌توان به عنوان یک شاعر صاحب سبک نام برد.

او شاعری انقلابی و متعهد است و در شعر به دنبال بیان معناست و حتی گاهی با شعرهای بلند در تصویرسازی و بیان دغدغه‌هایش کاملا هنرمندانه است. او شاعری موضع‌مند است. او همواره در شعرهایش حرف های خود را می‌زند. چون انسانی است جهان گشته و دارای دستگاه فکری منسجم که با دیدگاه انقلابی خود به بیان پدیده‌ها می‌پردازد.
 
فارس: در حوزه شعر سپید ایشان کارهای بسیار زیبایی دارند؛ مثل شعر «عاشقانه‌های یک کلمن» که اشاراتی در فضای اعتراض دارد. در همین جا اشاره می‌کنم به یکی از محتواهای اشعار جعفریان که ژانر اعتراض است؛ مثلاً در جایی می‌گوید: «ما را چه شده است!؟ این یک معمای پیچیده است/ همه در آرزوی کسب چیزی هستند که من با آن جنگیده‌ام / و جالب این که باید خدمت کارتان باشم در حالی که دست و پا ندارم / گاهی چشم، زبان و به گمان آن‌ها حتی شعور/ من بی دست، بی‌پا، زبان‌، گاهی چشم و الی آخر...»

تا آنجا که به این نکته تمام می‌شود: من اما هر صبح آماده می‌روم برای شکنجه‌ای تازه / در آخرین اتاق بداخلاق‌ترین بیمارستان/ در باغ وحشی به نام کلینیک درد/ تا مواد اولیه شکنجه‌ای تازه باشم/ برای جانم، تنم، وطنم/ باز خود را از تن یک متر و شصت‌سانتی‌ام به خاک می‌اندازم اما نمیرم/ درد این ستون فقرات کج و فراق له‌ام کند/ اما هم‌چنان شهیدی زنده باقی بمانم.

این توجه جعفریان به فضای اعتراض همیشگی است.

او به طور کلی یک شاعر معترض است و فضای اعتراض و حماسه از سالهای دور در شعرش بوده و هست و خوشبختانه می‌توان گفت شعر زمان جنگ و شعر بعد جنگ او شعر اعتراض است. در سالهایی که خیلی از شاعران، حتی شاعران انقلابی به سمت شعر معتدل و کم‌کم شعر ملایم و عاشقانه پیش‌ رفتند، جعفریان معترض بود و خواهد ماند. این هم بدین خاطر است که او در ذات آدم معترضی است. همین شعری که شما فرمودید شعر خوبی است، به خاطر دارم در یکی از جلسات ماه‌ مبارک که شعرا به خدمت مقام معظم رهبری می‌رسند جعفریان این شعر را خواند و آقا فرمود: «این شعر باید به خط خوش نوشته شود و به دست مسئولان بنیاد شهید و بنیاد جانبازان برسد و آن‌ها را با دردهای یک جانباز آشنا کند.»

پس این نشان می‌دهد که جعفریان از روی هوا اعتراض نمی‌کند و با دلیل و درد حرف خود را می‌زند؛ دردی که معرف یک نسل است و بلندگوی آن محمد‌حسین جعفریان است.

* در این شعر جعفریان بلندگوی جانبازانی است که با دردها و بی مهری‌های زیادی مواجه‌اند

در این شعر جعفریان بلندگوی جانبازانی است که با دردها و بی مهری‌های زیادی مواجه‌اند و او وظیفه خود دیده که این دردها را به گوش بی‌خبران برساند و این که او این شعر را در محضر رهبر می‌خواند از روحیه عاصی و سرکش او نشئت می‌گیرد، این حرف به این معنی نیست که از این دست شعرها در حضور رهبر خوانده نمی‌شود، نه، اما او هم می‌تواند مثل سایر شاعران دیگر یک شعر ملایم و ساختارمند یا طنز بخواند ولی دیدگان و نظر او بر این امر استوار است که این حرف‌ها باید زده شود و کمتر به شعرهایی که درد و دریغ و اسف ندارند می پردازد.
 
فارس: یک مثنوی معروفی از آقای جعفریان هست که بیش از دویست بیت است؛

دیشب از چشمم بسیجی می‌چکید

از تمام شب «دوعیجی» می‌چکید
...

در مورد این شعر هم اگر حرفی دارید بفرمایید.

این شعر حال و هوای خوبی است که از کردستان تا جنوب را مرور می‌کند. دغدغه‌های بچه‌های بسیجی و جانبازان همه در این شعر هست، بی مهری‌هایی که به این بچه‌ها شده و کمبودهایی که بچه ها از نظر دارو و درمان و امثالهم دارند. این شعر از دل برآمده و بر دل می‌نشیند. چند بیتی از آن هم در تیتراژ فیلم «اخراجی‌های ده‌نمکی» خوانده شد و اگر مردم جعفریان را با شعر «دیشب از چشمم بسیجی می‌چکید» می‌شناسند و به نوعی این شعر با اسم محمد حسین جعفریان مترادف شده و جعفریان هم مترادف شده با این مثنوی پر از درد، قصد آن تلنگر زدن به مسئولین و کسانی است که در انجام وظیفه کوتاهی کردند!
 
* من کسی هستم که در تمام جنگ‌های دهه اخیر، یا در لحظه جنگ یا در لحظه‌های پایانی حضور داشته‌ام

فارس: آقای جعفریان مستندهای جالبی ساخته‌اند؛ «بوی جوی مولیان»، «سفر رهبر انقلاب به سیستان و بلوچستان»، «شیر دره پنج شیر» یا «حماسه ناتمام، زندگی احمد شاه مسعود»، «نسل گمشده»، «لعل بدخشان»، «سفر به جمهوری طالبان»، «شاه همدان»، «چرا می‌جنگیم»، «افغانستان سلام»... شما این مستندها را دیده‌اید؟

بعضی را دیده‌ام و بعضی را نه، اما با حال و هوای مستندهای او آشنا هستم. گاهی تعریف کردن های خودش از مراحل ساخت و مشکلات کار را از زبان خودش شنیده‌ام. خود جعفریان می‌گفت: «من کسی هستم که در تمام جنگ‌های دهه اخیر یا در لحظه جنگ یا در لحظه‌های پایانی حضور داشته‌ام» از جنگ خودمان تا از درگیری‌های افغانستان و کوزوو و جنگ‌هایی از این دست.
 
فارس: که واقعا خطرکردن می‌خواهد.

بله، عرض کردم که او یک انسان عاصی صاحب دستگاه فکر است و کسی است که اجازه نمی‌دهد رسانه‌ها چارچوب فکری او را بسازند و خود او در صحنه‌ها حضور می‌یابد و با دیدگاه خود اتفاقات را تحلیل می‌کند و در مورد آن مستند می‌سازد. با مستندی که در مورد «احمد شاه مسعود» کار کرد، از معدود خبرنگارانی در سراسر جهان است که مستقیماً با احمدشاه مسعود مصاحبه کرده و بیشتر از همه با او محشور و مأنوس بوده است. در جلسات متعددی با او گپ و گفت کرده به طوری که «احمد شاه مسعود» جایگاه ویژه‌ای برای او قائل شده و در هر زمانی او را پذیرفته است. جعفریان با حلقه یاران نزدیک به «احمد شاه مسعود» هم سفره می‌شد و یک ارتباط تنگاتنگی با او داشت. خود او تعریف می‌کرد: «در جلساتی که در مورد فرهنگ و ادب فارسی در افغانستان و حفظ آن از سیطره زبان‌های دیگر بحث می‌شد «احمد شاه مسعود» معتقد به جمله «فارسی شکر است» بود و به طور کلی دغدغه‌های فرهنگی هم داشت. چریکی که درگیر جنگ و صاحب نظر در امور جنگ لقب گرفته در حوزه فرهنگ نیز صاحب اندیشه و نظر بود.»
 
* مستند سازی که از رسانه‌ها و اینترنت مطلب بگیر نیست و اهل خطر است

فارس: به این ترتیب شما به روابط عمومی بالای جعفریان اشاره می‌کنید که در کنار کار مستند نظر افرادی مثل «احمد شاه مسعود» را نیز به خود جلب می‌کند.

به خاطر این که اهل خطر است. هم‌راه شدن با گروه‌های نظامی و قشون «احمد شاه مسعود» در افغانستان دل شیر می‌خواهد، اما او این کار را کرد و حاصل آن ارتباط صمیمی او با «احمد شاه مسعود» بود. او مستند سازی است که از منابع مختلف و رسانه‌ها و اینترنت مطلب بگیر نیست؛ خطر را به جان می‌خرد و با تحمل سختی‌ها خود را در دل حادثه حاضر می‌کند. او آنقدر با افغانی‌ها محشور بود که در لباس افغان و زبان افغانی، خود افغانی‌ها سراغ ولایتشان را از او می‌گرفتند. وقتی که یک نفر این همه وقت برای کارش می‌گذارد نتیجه‌اش را هم می‌گیرد. جعفریان دو بار در افغانستان مجروح می‌شود که یک بار به هنگام انتقال او به عقب، ماشین مهمات چپ می‌ شود و خوشبختانه هیچ‌کدام عمل نمی‌کند و جعفریان را از لا به لای کوهی از مهمات بیرون می‌آورند. در آن جا پا و لگن او از چند جا می‌شکند. بعد او را با الاغ و قاطر طی پانزده روز به ایران می‌رسانند که چندین ماه بستری بود. او با جان سختی خاصی که دارد بالاخره موفق می‌شود مستند خود را به پایان برساند. بیشترین گفت و گو‌ها و تصاویر از «احمد شاه مسعود» در سراسر جهان را جعفریان تهیه کرد که بسیاری از خبرگزاری ها‌ و رسانه های جهان آن‌ها را از جعفریان خریدند یا با فیلم‌های دیگر مبادله کردند.
 
فارس: حوزه دیگر کار او بحث روزنامه نگاری است؛ یادداشت های روزانه او در روزنامه «جوان»، همشهری جوان و تهران امروز را می‌بینیم و...

ت روزنامه قدس، روزنامه خراسان و نشریات متعدد دیگری هم هستند که جعفریان در آن‌ها فعال است. او روزنامه نگاری شش‌دانگ و تمام عیار است که به هیچ‌گاه تحت تأثیر جو قرار نمی‌گیرد و با دیدگاه انقلابی و ایمانی که دارد، ریزبینانه به دنبال بیان مشکلات و رفع آن‌ها بر می‌آید. گاهی مشکلاتی را بیان می‌کند که یا دیده نمی‌شوند و یا اگر دیده می‌شوند کسی جسارت بیان آن را ندارد. آدم جسوری است و به دنبال خوشایند دیگران نیست. حتی اگر به یک جریان فکری نزدیک باشد، اگر نکته یا انحرافی ببیند اهل مصالحه و چشم‌پوشی از بیان آن نیست.
 
فارس: خلاصه این که این انقلابی بودن آقای جعفریان صفتی است که همواره با اوست.

بله ، از ویژگی‌های بارز او در روزنامه‌نگاری نثر سهل و ممتنع و بدون پیچیدگی اوست که سهل و روان می‌نویسد و مطالب را بسیار شفاف و روشن بیان می‌کند و به دنبال لفاظی نیست. قلم او در بیان کج تابی‌ها و دردها در عین پختگی و سلامت از پیچیدگی به دور است.
 
فارس: اگر بخواهید برای آقای جعفریان صنعتی به کار ببرید چه می‌گویید؟
تنهای عاصی
 
فارس: نکته دیگری هست که بخواهید راجع به ایشان بگویید؟

او در مجموع صاحب سبک و یک پدیده است و باید قدر او را دانست و اگر کسی کارهای شاخص او را دنبال کند حتماً با من هم عقیده خواهد شد که پدیده‌ای هم‌چون جعفریان غنیمتی است.
 
انتهای پیام/
برچسب ها:
آخرین اخبار