امروز : شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۶ - 2017 July 22
۱۶:۴۶
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 20182
تاریخ انتشار: ۱۲ تیر ۱۳۹۲ - ساعت ۱۳:۴۳
تعداد بازدید: 231
به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات فارس، امروز قرار است مجموعه آثار عبدالعلی نگارنده از شاعران به نام کشورمان، 45 سال بعد از فوتش در سرای اهل قلم رونمایی ...

به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات فارس، امروز قرار است مجموعه آثار عبدالعلی نگارنده از شاعران به نام کشورمان، 45 سال بعد از فوتش در سرای اهل قلم رونمایی شود. نگارنده شاعری تاثیرگذار است که کمتر شناخته شده است  و بسیاری از بزرگان امروز از مشتری‌های پر و پا قرص جلسات ادبی او در مشهد بودند.

در میان این چهره‌های  شاخص می‌توان به سید علی خامنه‌ای (رهبر معظم انقلاب)،‌محمدرضا شفیعی کدکنی، محمدرضا حکیمی، احمد کمال‌پور (استاد کمال)، محمد قهرمان، ذبیح‌اله صاحب‌کار، قاسم رسا، دکتر علی اکبر فیاض (مؤسس دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد)، دکتر احمد علی رجایی (استاد و رئیس دانشکده ادبیات دانشکده فردوسی مشهد)، دکتر غلامحسین یوسفی (استاد دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد)، دکتر سید علیرضا مجتهدزاده (سرپرست دانشکده الهیات و معارف اسلامی مشهد)، احمد خراسانی، سید محمد خامنه‌ای، سید جلال الدین آشتیانی (حکیم و شارح حکمت صدرایی)، علی شریعتی، محمود عبادی، سید جلال طباطبایی، سید حسین خدیوجم (مصحح و مترجم)، قرایی، میلانی، غلام رضا قدسی نژاد، غلامرضا صدیق، شریفی، نعمت‌اله میرزازاده، حسین امینی، بی‌گناه، محمد عظیمی، محمد آگاهی (کارمند دادگستری)، سید تقی بینش (مدیر نشریه فرهنگ خراسان)، دکتر سعید هدایتی (چشم پزشک)،‌ علی باقرزاده اشاره کرد.
 


مرحوم نگارنده نفر هفتم از راست
 

*نظر رهبر انقلاب درباره مرحوم نگارنده

رهبر معظم انقلاب ، آیت‌الله سید علی خامنه‌ای بارها از او و انجمن ادبی‌اش به نیکی یاد کرده است:

«سرگرد بازنشسته و پیرمرد خیلی نازنینی بود، چیزی که به او نمی‌آمد این بود که یک روز سرگرد باشد، مرد بسیار لطیفی بود.»

ایشان همچنین در توصیف انجمن ادبی نگارنده نیز گفته‌اند:

«... گمان نمی‌کنم هیچ جا این جور نقادی شعری که در انجمن ادبی که من می‌رفتم بود، وجود داشته باشد.»

*سرگردی با تخلص سرباز

به مناسبت رونمایی از کتاب ارزشمند این شاعر نامدار مروری داریم بر زندگی و آثار او:

کودکی خوش استعداد بود که نام او را «عبدالعلی» گذاشتند و شهرتش را نگارنده نگاشتند.در سال 1278 ه.ش در شهر اصفهان به دنیا آمد ولی چون بیش از دو دهه از عمر خویش را در جوار حرم ملکوتی حضرت ثامن‌الحجج (ع) سپری کرد، او را بیشتر شاعری خراسانی می‌دانند.

از زادگاه، بار سفر به سوی عراق بست و در تشرف به عتبات عالیات، مشغول تحصیل و یادگیری زبان عربی شد. سپس با زبان‌های فرانسه و انگلیسی آشنایی پیدا کرد. مشکلات او را از تحصیل بازداشت، به ایران بازگشت و به خدمت ارتش درآمد تا این که در سال 1336 ه. ش با درجه‌ی سرگردی بازنشسته شد با این حال تخلص خود را سرباز گذاشته بود.

توانایی و دانایی او در عرصه سخن و تصحیح غزل و نقد شعر، مورد تحسین یاران و مورد قبول دوستان او بوده و هست.

در گلبن سخن چو نگارنده بلبلی است
بلبل چندین به هیچ گلستان ندیده‌ام

*دوستدارن سبک هندی و شیفتگان صائب تبریزی

انجمن ادبی فردوسی یا انجمن نگارنده که در ابتدای این گزارش از آن یاد شد، مدت‌ها در منزل شخصی او برگزار می‌شد و میعاد سخن سنجان و غزل پردازان بزرگ خراسان در آن روزگار بود. شاعران انجمن ادبی فردوسی، دوست دار سبک هندی، واله نکته پردازی‌های صائب تبریزی و شیفته روح فشرده اما عمیق تک بیت‌های آن بودند.

نگارنده سرانجام در آبان 1347 ه. ش (شعبان 1388 ه.ق) در تهران بدرود حیات گفت و در قبرستان ابن بابویه در بخش مسجد ماشاء‌الله رخ به خاک شهر ری گذاشت.

«مجموعه آثار عبدالعلی نگارنده» با تحقیق و تصحیح جواد هاشمی (تربت) در بهار سال 1392 توسط انتشارات آرام دل منتشر شده است. این مجموعه شامل اشعار ایشان (حدود 2340 بیت)، رساله‌ی آیین من (اعتقادی، اخلاقی)‌ رساله‌ی الفبای شعر (تحول در بحث عروض و اوزان شعری) و جزوه‌ی (ده پرسش) است.

مشهورترین شعر نگارنده را می‌توان این قطعه‌ی عاشورایی برشمرد که در ادامه می‌آوریم:

به خولی بگفت آن زن پارسا
که را باز از پا درآورده‌ای؟

که در این دل شب چو غارتگران
برایم زر و زیور آورده‌ای

به همراهت امشب چه بوی خوشی‌ست
مگر بار مشک تر آورده‌ای؟

چنان کوفتی در که پنداشتم
ز میدان جنگی سر آورده‌ای

چو دانست آورده سر، گفت آه!
که مهمان بی‌پیکر آورده‌ای

چو بشناخت سر را بگفت ای عجب!
سری با شکوه و فر آورده‌ای

فرو رفته‌ای کی به دریای خون؟
که با خود چنین گوهر آورده‌ای

بمیرم، در این نیمه شب از کجا
سر سبط پیغمبر آورده‌‌ای؟

چه حقی شده در میان پایمال؟
که تو رفته‌ای داور آورده‌ای؟

به گلزار جانان زدی دستبرد
به کوفه گلی نوبر آورده‌ای

گل آتش است این که از کوه طور
تو با خاک و خاکستر آورده‌ای

در این کلبه‌ی تنگ و بی‌نور من
ز گردون، مه انور آورده‌ای

ولی زآنچه من آرزو داشتم
به یزدان قسم، بهتر آورده‌ای

نگارنده با گفتن این رثا
خروش از ملائک برآورده‌ای

انتهای پیام/و
برچسب ها:
آخرین اخبار