امروز : شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 10
۰۸:۲۹
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 20769
تاریخ انتشار: ۱۴ تیر ۱۳۹۲ - ساعت ۱۲:۱۸
تعداد بازدید: 68
«اسلم عباس» کارشناس مسائل شبه قاره در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس در اسلام‌آباد اظهار داشت که آمریکایی‌ها در ...

«اسلم عباس» کارشناس مسائل شبه قاره در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس در اسلام‌آباد اظهار داشت که آمریکایی‌ها در اقدامی عجولانه و بدون در نظر گرفتن منافع هم پیمانان خود از جمله کشورهای عضو ناتو و بویژه انگلیس، مذاکراتی با طالبان آغاز کرده و این در حالی است که انگلیس پس از برخورد دوگانه آمریکا با طالبان تصمیم گرفته وارد عمل شود.

وی در مورد صحبت‌های اخیر «دیوید کامرون» نخست وزیر انگلیس در مورد مصالحه با طالبان خاطرنشان کرد: صحبت‌های کامرون در پاکستان مبنی براینکه بایستی مذاکرات صلح در 10 سال گذشته آغاز می‌شد، نشان دهنده نوعی واگرایی در سیاست‌های غرب و آمریکا در افغانستان است و به نظر می‌رسد که کامرون به دنبال تبرئه کردن انگلیس از جریان جنگ در افغانستان باشد.

کارشناس مسائل شبه قاره ادامه داد: نخست وزیر انگلیس گفته که غرب در سال 2001 و زمانی که طالبان در اوج ضعف قرار داشتند؛ بایست مذاکرات صلح را انجام می‌داد و مسئله تروریسم در افغانستان حل می‌شد نه اکنون که طالبان از نظر نظامی قدرتمند تر شده‌اند.

عباس اضافه کرد، معتقدم انگلیس می‌خواهد از قضیه جنگ در افغانستان خود را تبرئه کند به همین سبب توپ را به زمین بازی آمریکا انداخته و آمریکا را عامل اصلی 11 سال جنگ در افغانستان معرفی می‌کند.

وی حضور هند در افغانستان را از عوامل واگرایی انگلیس و آمریکا برشمرد و اظهار داشت: آمریکایی‌ها از چهار سال گذشته تاکنون به بدنبال وارد کردن هند در قضیه افغانستان هستند زیرا با سایر همسایگان افغانستان رابطه خوبی ندارند به همین سبب آمریکایی ها در مورد هند دلخوش هستند و طبق گزارشات اخیر 15 گروه از نیروهای هندی وارد افغانستان شده اند.

محمدی در پاسخ به این پرسش که چرا پیشنهاد هند برای مشارکت در مذاکرات صلح قطر از سوی آمریکا رد شده، اظهار داشت: فکر می کنم رد این خواسته از سوی آمریکا بدلیل کاهش حساسیت پاکستان صورت گرفته زیرا پاکستان یک عنصر تاثیر گذار در بدنه طالبان است.

وی افزود: البته بایست توجه داشت که آمریکا در سال های گذشته پاکستان را مورد آزمایش قرار داده، چه در بحث ارسال تدارکات ناتو از پاکستان و چه در بحث حملات هواپیماهای بدون سرنشین، پناه دادن به تروریست های افغان، پاکستانی و آسیای مرکزی.

به همین سبب، معتقدم که آمریکایی‌ها به این نتیجه رسیده‌اند که پاکستان یک متحد استراتژیک نیست بلکه تاکتیکی است که هر لحظه سیاست‌های خود را تغییر می‌دهد و نمی‌تواند هم پیمان خوبی برای پس از سال 2014 باشد و به نظر می‌رسد که هند جایگزین پاکستان در افغانستان شده و این در حالی است که از طرفی هند و پاکستان دشمنی دیرینه دارند و پاکستانی ها نیز این موضوع را بر نمی‌تابند.

کارشناس مسائل شبه قاره با اشاره به همپیمانی انگلیس و پاکستان گفت که بیش از 65 درصد سرمایه خارجی پاکستان در انگلیس سرمایه گزاری شده و سالانه نیز این کشور کمک‌هایی از انگلیس دریافت می‌کند بنابراین نمی‌تواند هم پیمانی خود با انگلیس را برهم بزند و به نظر می‌رسد تقابل حائز اهمیتی بین آمریکا و انگلیس بر سر جانشینی هند باشد.

وی طالبان کنونی را با طالبان یک دهه گذشته متفاوت دانست و تشریح کرد که طالبان کنونی دچار تحول شده‌اند و بطور 100 درصد به پاکستان نیاز ندارند به همین سبب گمان می‌رود از پول‌های عربستان سعودی و کشورهای حوزه خلیج فارس تغذیه می‌شوند و در عین حال، شرکت‌های بزرگ عربی مانند اتصالات کمک‌های فراوانی به طالبان می‌کند. گرچه هنوز بین کویته و طالبان و شورای کویته انس مذهبی وجود دارد.

محمدی افزود که تاحدی آمریکایی‌ها برای حذف پاکستانی‌ها در این موضوع موفق بوده‌اند این در حالی است که گروه طالبان نیز همکاری کرده‌اند اما جایگزینی هند در افغانستان بدان معنا نیست که این کشور تبدیل به ستون‌های خیمه صلح در افغانستان  و مذاکرات قطر شود.

این کارشناس تاکید کرد من بر این باورم در سال‌های اخیر هم طالبان استقلال بیشتری از پاکستان کسب کرده و هم اینکه کشوری مانند امریکا به پاکستان نقش کمتری قائل شده و تاریخ مصرف پاکستان تا زمانی که تدارکات ناتو از این کشور خارج شود، ادامه خواهد داشت مگر اینکه پاکستان با تشکیل گروهی مشابه طالبان؛ ناامنی‌هایی را در افغانستان ایجاد نماید و با فشارهای نظامی و شبه نظامی دولت مرکزی افغانستان را تحت فشار قرار داده تا اهداف خود را بر کرسی بنشاند.

عباس در مورد آینده مذاکرات دفتر طالبان در قطر نیز گفت که موضوع دفتر طالبان در قطر این روزها خیلی پیچیده شده و بعید می‌دانم طالبان در برابر آمریکایی‌ها کوتاه آمده و از مواضع خود عقب نشینی کنند.

به باور من، آمریکا با صرف هزینه‌هایی گزاف در افغانستان و ایجاد پایگاه‌ها در نقاط حساس این کشور، خواستار حضور طولانی مدت در افغانستان است و در برابر نخستین خواسته طالبان هم عدم حضور نیروهای خارجی در افغانستان ذکر شده است.

و این نخستین بن بست بزرگ و مانع مهم بر سر مذاکرات بین طالبان و آمریکا محسوب می‌شود و به نظرم پایان روشنی برای مذاکرات قطر وجود نخواهد داشت.

انتهای پیام
برچسب ها:
آخرین اخبار