امروز : جمعه ۱۹ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 9
۲۲:۲۴
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 21202
تاریخ انتشار: ۱۵ تیر ۱۳۹۲ - ساعت ۱۳:۰۶
تعداد بازدید: 138
خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس ـ راهبرد فرهنگ: تلویزیون به عنوان پرمخاطب‌ترین و عام‌ترین رسانه دنیا شناخته می‌شود و به همین رو ...

خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس ـ راهبرد فرهنگ: تلویزیون به عنوان پرمخاطب‌ترین و عام‌ترین رسانه دنیا شناخته می‌شود و به همین رو برنامه‌سازان و مدیران این رسانه بر آن هستند تا هر چه بیشتر با زبان عام مردن سخن بگویند تا مخاطب بیشتری را به خود اختصاص دهند و متقابلا درآمدها و سودهای بیشتری را به جیب بزنند.

اما این تنها یک روی سکه است؛ این سکه روی دیگر نیز دارد که زبان عام تا حدی قابلیت جذب دارد و از حدی که عبور می‌کند تبدیل به عامل دفع مخاطب می‌شود؛ رسانه در کنار زبان عام برای مخاطب عام نیاز به زبان‌های تخصصی دیگر در عرصه‌های مختلف دارد تا بتواند تنوع مخاطب را حفظ کند و برای خود ماهیتی مستقل بیابد و خود را آن گونه معرفی کند.

رسانه کار اصلی‌اش عرصه‌سازی است و عرصه‌سازی بعد از جذب مخاطب نیاز به زبان مختص خود دارد تا بتوان مخاطب جذب شده را در مسیر معین ساماندهی و هدایت کرد.

حال این فضای عرصه‌سازی گاهی در نگاه خرد مورد نیاز است و گاهی در عرصه‌های کلان؛ موضوعات خرد مانند موضوعاتی که در سیاست‌های درونی هر شبکه برای آن تعریف شده و رقابت شبکه‌های مختلف را در مقابل هم به نمایش می گذارد مانند برنامه‌های سرگرم کننده‌ای که در تنوع‌های مختلف در شبکه‌های مختلف صداوسیمای ایران هر روزه در حال پخش است و یا سریال‌های طنز مناسبتی که در ایام خاص در شبکه‌های مختلف به رقابت می‌پردازند.

در عرصه‌های کلان هم می‌توان مثال‌هایی از این دست زد که کل سیستم مدیریتی صداوسیمای ایران در ایامی مانند شهادت‌ها و یا ولادت‌ها تمی یکنواخت را در کل شبکه‌ها مدیریت می‌کنند و سعی می‌کنند حسی مشابه را در مخاطب ایجاد کنند مانند کاری که در ایام انتخابات انجام می‌دهند و یا در ایام محرم.

در واقع رسانه دست به عرصه‌سازی می‌زند تا فضا و نگاه جامعه را به موضوعی معطوف کند و یا از موضوعی دور نگه دارد و اولویت‌های ذهنی مخاطب را تحت تأثیر قرار دهد.

این روند در تمام رسانه‌ها اعم از تصویری و مکتوب و مجازی دیده می‌شود و جزو اصول اولیه به حساب می‌آید؛ اصولی که فرا کشوری است و در تمام دنیا در تمام رسانه‌ها مورد توجه ویژه است و به همین دلیل است که در سیاست‌های کلی شبکه‌هایی ضدایرانی همیشه یک روند خاص دیده می‌شود و یا برنامه‌های مناسبتی که در داخل ایران تولید می‌شوند فارغ از این که در کدام شبکه تولید شده‌اند سیاست‌های کلانِ مشابهی دارند.

برنامه‌های مناسبتی علاوه بر تأثیری که برای آن برنامه‌ریزی شده‌اند تأثیرهای موازی دیگری را نیز در مخاطب ایجاد می‌کنند که خارج از برنامه‌ریزی‌های اولیه است که معمولا آفت‌ها و فواید خاص خودش را دارد و تحقیق‌ها و رصدهایی که انجام می‌شود بیشتر در پی رسیدن به موارد ایجاد شده خارج از برنامه‌ریزی است.

می توان آفت‌ها را این گونه بررسی و نام برد که مهم‌ترین آنها تزریق تفکری سطحی به مخاطب است که به همان سرعت که در ذهن او نفوذ می‌کند از بین می‌روند و فراموش می‌شود.

این موضوع وقتی بیشتر به چشم می‌آید که برنامه در حوزه امور مذهبی و دینی باشد و باید برنامه به صورتی باشد که تأثیر بلند مدت و عمیق بر مخاطب بگذارد لذا اگر قرار باشد تغییرات ناگهانی و احساسی در مخاطب ما را در کوتاه مدت به مقصود برساند مطمئنا ذهن مخاطب نسبت به آن پیام در بلند مدت موضعی تدافعی خواهد گرفت و در واقع ذهن نسبت به آن‌گونه پیام‌رسانی واکسینه شده است و به علت زودگذر و غیرکاربردی بودن، آن‌گونه پیام‌ها دیگر پذیرا نیست.

آفت دوم این‌گونه برنامه‌ها این است که مخاطب برای انحام اعمال و مراسمات مذهبی، زمان‌مند می‌شود و در واقع عادت می‌کند در زمان‌های خاص، امور خاص را پیگیری کند و امور مذهبی و مناسبتی در زندگی روزمره او نقشی را ایفا نمی‌کند و جدایی دین و مذهب در زندگی روزمره افراد رقم می‌خورد.

رسانه باید یاد بگیرد و آموزش دهد که مناسبت‌ها و ایام مذهبی و به صورت کلی مراسم‌های دینی و مذهبی در طول سال و در تمام ایام و در امور زندگی باید جاری و ساری باشد و یک روز یا یک ایام خاص تنها برای بولدشدن و توجه بیشتر به آن اتفاق است نه تنها زمانی که می توان به موضوع توجه کرد.

از این دست آفت‌ها را می‌توان بیان کرد که البته به نظر نگارنده مهمترین آن ها همین موارد است و در کنار این آفت‌ها فوایدی را نیز می‌توان برای این گونه برنامه‌ها در نظر گرفت که در بالا به صورت گذرا به آن‌ها اشاره شد که مهمترین و اصلی‌ترین آنها ایجاد یک فضای متناسب با ایام خاص است که انصافا صداوسیمای ایران در این امر بسیار توانمند نشان داده است و توانسته درایام خاص عرصه مدنظر را در جامعه بسترسازی کند اما دنبال کردن و ریشه‌دار کردن آن موضوعی است که هیچ وقت به آن دقت نشده است.

در کل باید حواسمان به کارهای زماندار باشد که به آنها به عنوان کار مقطعی نباید نگاه کرد و عرصه‌سازی حرکتی زمان‌دار و دنباله‌دار است که باید در چارچوب معین و منظم دنبال شود و مناسبت‌ها و ایام خاص زمان‌های مناسب برای شروع یک حرکت دنباله‌دار است.
 

یادداشت: محسن دریالعل
 

انتهای پیام/
برچسب ها:
آخرین اخبار