امروز : سه شنبه ۵ بهمن ۱۳۹۵ - 2017 January 24
۰۶:۵۰
ادموند
کمک مالی
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 21298
تاریخ انتشار: ۱۵ تیر ۱۳۹۲ - ساعت ۱۶:۳۶
تعداد بازدید: 79
به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، جلال در سال 1343 به مسکو رفت. زمانی که هنوز قدر قدرت شوروی یک قطب جهان ...

به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، جلال در سال 1343 به مسکو رفت. زمانی که هنوز قدر قدرت شوروی یک قطب جهان بود.

جنگ سرد حکایت داغ زمانه بود و مسکو قبله سوسیالیست‌های شرق و غرب، اما حالا نه دیگر مسکو قبله سابق است و نه روسیه سرزمین سوسیالیست‌ها. ما هم چند تا جوجه خبرنگار نسبت به قلم و تجربه جلال هستیم که در قرن بیستم سرکی به قطب سابق بلوک شرق کشیده‌ایم نه به بهانه کنفرانس مردم‌شناسی که به بهانه گردهمایی سران کشورهای گازدار که می‌خواهند کارتلی برای حفظ منافع خود تشکیل دهند و البته رئیس‌جمهور ایران نیز میهمان این اجلاس اقتصادی است.

آنچه پیش روی شماست، سفرنامه خبرنگار اعزامی فارس همراه با هیئت ایرانی به مسکوست که بخش اول آن را در زیر می خوانید.

*منو با خودت ببر دوبی

چرخ‌های هواپیما که از باند فرودگاه امام(ره) کنده می‌شود، اولین مقصد فرودگاه معروف دوبی است که بعد از آن با پروازی چند ساعته، بار دیگر به سمت شهر مسکو پرواز کنیم و البته هر دو نیز با خط هوایی «امارات»‌. شاید این از عجایب روزگار باشد که یک کشور با سابقه چهل ساله توانسته است آنچنان در ترانزیت هوایی پیشرفت کند که یک سر پروازهای روسیه به خاورمیانه به این کشور متصل باشد.

پرواز دو ساعته تا دوبی با تماشای چند فیلم که البته مثل خط هوایی قطر ایرلاین فیلم آرگو را در لیست خود ندارد، سر می‌کنیم تا به فرودگاه دوبی برسیم و با یک ترانزیت یک ساعته، بار دیگر سوار بر یک هواپیمای بوئینگ 777 دوباره از خاک ایران عبور می‌کنیم تا با پرواز از آسمان کشور های آذربایجان و گرجستان به سمت مسکو حرکت کنیم.

*پرواز بدون تکان‌های فوکرهای ایرانی معنا ندارد

بعد از چهار ساعت پرواز، خلبان هواپیما با زبان عربی الکن که مشخص نیست متعلق به کدام کشور است، اعلام می‌کند که بر فراز فرودگاه «ونوکووا» مسکو قرار داریم.

بعد از چند چرخ بیهوده که عملاً ما را نیم ساعت دیگر روی آسمان فرودگاه معطل می‌کند، هواپیما به آرامی و بدون هیچ تکان اضافه‌ای روی باند می‌نشیند.

یکی از دوستان خبرنگار که کل مسیر را خواب بود و با تکان‌های ما در مقصد از خواب بیدار ‌شد، می‌گوید: «پرواز بدون تکان نمی‌شود، اصلاً این خطوط هواپیمایی خارجی به درد حمل و نقل مسافر نمی‌خورد.» این مزاح دوست خبرنگارمان مرا به یاد تکان‌های عجیب و غریب هواپیماهای فوکر خطوط ایرانی می‌اندازد که اغلب آنها غنیمتی‌های جنگ احد یا فوقش جنگ بدر هستند و البته هنوز بوئینگ‌های مدرن اماراتی مانده است تا در یکی کردن دل و روده‌های مسافران به پای آنها برسد.

*تفاوت های سازمان هواشناسی ایران و روسیه

اصلاً این قدیمی‌ها یک چیزی می‌دانند که می‌گویند و حرف آنها را باید طلا گرفت: «آسمان هرجای دنیا که بروی یک رنگ است.» سازمان هواشناسی هم ایرانی و روسی ندارد هردوتا در پیش‌بینی هوا گند می‌زنند در حالیکه سایت رسمی سازمان هواشناسی روسیه خبر از یک روز آفتابی دل‌انگیز در روز ورود ما به مسکو می‌داد به محض ورود هیئت ایرانی به فرودگاه مسکو یک رعد و برق سه شاخه از ما استقبال کرد و بعد هم باران مداومی که حداقل تا سه ساعت بعد از آن ادامه داشت و ما را یاد پائیز‌های تهران می‌انداخت.

در بخش کنترل پاسپورت فرودگاه غافلگیری دیگری هم در انتظار ما بود و آن هم فرود همزمان پنج هواپیمای دیگر و تشکیل صفی در مقابل باجه‌های کنترل پاسپورت بود که ما را به یاد صف‌های قند و شکر کوپنی قدیم در مقابل فروشگاه‌های تهران می‌انداخت.

این در حالی بود که هوا هم به شدت گرم و شرجی بود و گویا مهندسین روسی کلاً برای سیستم سرمایشی وقت خود را در ساختمان‌ها تلف نکردند چه اینکه شاید در کل سال تنها چند روز به وسایل سرمایشی در مسکو نیاز شود و البته اینکه ما در روز بارانی و شرجی به مسکو رسیده‌ایم تقصیر خودمان است و به احدی ارتباط ندارد.

*از کمربندی به هتل

اینجا بود که خداوند بار دیگر درهای رحمت را به روی ما گشود و یکی از بچه های وزارت امورخارجه با جهد و تلاشی عظیم ما را به جای باجه‌های عادی از باجه‌های کنترل ویزای مقامات رسمی و دیپلمات‌ها عبور داد و این برای ما یعنی رهایی از حداقل دو سه ساعت ایستادن در صف‌های طول و دراز.

بیرون فرودگاه مینی‌بوس‌هایی که بچه‌های روابط عمومی ریاست‌جمهوری برای ما هماهنگ کرده بودند منتظر انتقال ما به محل اقامت بودند. مسیر ما از کمربندی چهارم شهر مسکو آغاز و به محل اقامت که هتل اوکراین بود ختم می‌شد. 

*اقامت در هفت خواهران

 اینکه شما بدانید در جایی رحل اقامت افکنده‌اید که دستان پرتوان اسرای نازی در زمان مرحوم عمو استالین ساخته‌اند احساس خاصی به شما می‌دهد. یک چیز در مایه‌های اینکه کاش ما هم چنین کارهایی را در ایران می‌کردیم.

ساختمان هتل اوکراین که محل اقامت خبرنگاران و تیم همراه و مقامات در مسکو محسوب می‌شد، یکی از یادگاری‌های دوران حکومت استالینی شوروی است که اسرای آلمانی جنگ جهانی دوم برای گرامیداشت هشتادمین سالگرد اتحاد جماهیر شوروی ساخته‌اند. از این ساختمان‌ها شش‌تای دیگر در مسکو است که یکی ساختمان دانشگاه بین‌المللی شهر است و دیگری محل وزارت امور خارجه و ایرانی‌ها در مسکو به آنها هفت خواهران می‌گویند.

*زورآزمایی هیئت ایرانی با هیئت های خارجی

غیر از این هتل، تنها رئیس‌جمهور و همسر وی به همراه وزیر امور خارجه و محافظان در هتل پرزیدنت مسکو اقامت دارند که البته محل اقامت رؤسای جمهور حاضر در این اجلاس نیز در همین هتل است. تنها در این میان نخست‌وزیر عراق است که در محل اقامت هتل هیئت ایرانی سکونت دارد. وقتی تعداد اعضای هیئت ایرانی را می‌شماریم متوجه می‌شویم که با خبرنگارها کلاً 30نفر بیشتر نیستیم و احتمالاً با اضافه شدن 40نفر تیم همراه رئیس‌جمهور در روز بعد هنوز تعدادمان از تعداد برخی از هیئت‌ها کمتر است.

*روس ها و ماشین های قدیمی

مسکو شهر دیدنی محسوب می‌شود شاید این تدبیر اولیای این شهر بوده است که با بولدوزر به جان خانه‌های قدیمی نیفتاده‌اند تا برج‌های چهل پنجاه طبقه را بسازند و شهر همچنان ساختار سنتی خود را حفظ کرده است که آدم را به یاد کارتون‌های قدیمی می‌اندازد که از تلویزیون پخش می‌شد.

نگاهی به خیابان‌های مسکو نشان می‌دهد که حاکمیت پوتین به روسها ساخته است و جای ماشین‌های قدیمی روسی را جدید‌ترین مدل‌های خارجی اعم از مرسدس‌بنز و یا ماشین‌های شرقی گرفته است.

یک روز زودتر رسیدن به محل برنامه فرصتی را فراهم می‌کند تا گشتی در شهر بزنیم به خصوص میدان سرخ که یک سمت تاریخ در قرن بیستم در آن گذشته است.

*آیا اینجا میدان سرخ است

میدان سرخ مسکو چند ساختمان جداگانه دارد که البته بزرگترین آن کرملین (مقرّ فرمانروایی تزارهای روسیه، دیکتاتورهای شوروی و رؤسای جمهور فعلی) است. شاید آن چیزی که بیشتر از همه از میدان سرخ در ذهن ایرانی‌ها مانده باشد ستاره‌های قرمز رنگ بالای سر ارگ کرملین هستند که همگی از طلای خالص بوده و با چند کیلو زمرد تزئین شده‌اند.

میدان سرخ محل قدرت‌نمایی نظامی روسها هم هست و هر سال رئیس‌جمهور این کشور به مناسب‌های گوناگون از رژه‌ نیروهای نظامی این کشور سان می‌بیند. خطوطی که بر کف میدان از رژه‌های گذشته مانده است می‌تواند به خوبی مسیر حرکت تانک‌ها و خودروهای حامل موشک را نشان دهد شاید از این رو باشد که هر سال سنگ‌فرش‌های کف میدان سرخ را عوض می‌کنند.

البته دور و بر میدان سرخ نیز بناهای تاریخی زیاد است که می‌توان به دومای روسیه و کتابخانه ملی این کشور اشاره کرد. بازدید از میدان سرخ تتمه برنامه ما در روز اول و شروع برنامه‌های خبری با حضور رئیس‌جمهور است.

شام ما هم عدس‌پلویی است که از سفارت می‌رسد. ما فکر می‌کنیم که شام هتل لابد زیادی گران است که به ما نمی‌دهند.
ادامه دارد...
انتهای پیام/
برچسب ها:
آخرین اخبار