امروز : پنجشنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 8
۰۹:۳۱
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 23144
تاریخ انتشار: ۱۹ تیر ۱۳۹۲ - ساعت ۱۴:۳۰
تعداد بازدید: 79
خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس-فاطمه حامدی‌خواه: دومین حراج آثار هنر مدرن و معاصر تهران که روز جمعه 7 تیرماه در هتل پارسیان آزادی ...

خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس-فاطمه حامدی‌خواه: دومین حراج آثار هنر مدرن و معاصر تهران که روز جمعه 7 تیرماه در هتل پارسیان آزادی برگزار شد،‌ با فروش نهایی 6 میلیارد و 545 میلیون تومان خاتمه یافت. ‌ فروشی چشمگیر که برای برخی غیرقابل باور بود و به دیده تردید به این ماجرا نگاه کردند و برای بسیاری دیگر به خصوص هنرمندان عرصه هنرهای تجسمی، مایه امیدواری بود. به طوری که این اقدام دیرهنگام ملی را ستودند و به برگزاری چنین حراج باشکوهی در داخل کشورمان افتخار کردند.

این فروش بی سابقه در کنار رکوردهای دیگر این حراج یعنی فروش یک تابلو از سهراب سپهری به قیمت 700 میلیون تومان (گران‌ترین اثر این حراج )،‌ ‌ فروش صد درصدی همه آثار و فروش 16 اثر بالای یک صد میلیون تومان، دومین حراج تهران را به  یک رخداد  بی نظیر در اقتصاد هنر و در تاریخ هنرهای تجسمی ایران بدل ساخت.

اگر چه هنر ایران درطول سال‌های اخیر در حراج‌های معتبر بین‌المللی از جمله کریستیز دوبی، حضور فعالی داشته است واغلب رکوردهای فروش این حراج‌ها را به خود اختصاص داده است اما برای اولین بار است که در داخل کشور چنین حراجی با فروشی خیره‌کننده برگزار می‌شود.




مدیریت حراج تهران بر عهده «علیرضا سمیع‌آذر» است که سال گذشته اولین حراج تهران را با فروش بیش از 2 میلیارد تومان به پایان رساند و در دومین تجربه، رکورد 6 میلیارد و نیمی از خود به جای گذاشت. این در حالی است که او به گفته خودش فروشی دو برابر سال گذشته برای این دوره انتظار داشت و این رکورد پیش بینی نشده،‌ او را نیز حیرت‌زده کرد.  

سمیع‌آذر متولد سال 1340 در تهران و دانش‌آموخته رشته معماری از دانشگاه تهران است و دکترای رشته معماری را از دانشگاه مرکزی لندن دریافت کرد. سمیع‏آذر تا سال 1383 به مدت 8 سال ریاست موزه هنرهای معاصر تهران را بر عهده داشت و هم اکنون به عنوان کارشناس آثار هنری خاورمیانه با مؤسسه کریستیز همکاری دارد و بیشتر وقت خود را به تدریس و تألیف می‏گذراند.




           سمیع آذر در کنار تابلویی از عباس کیارستمی
 
بخش اول گفت‌وگوی ما را با مدیر حراج تهران پیش رو دارید.
 
* پاسخی به نیاز بازار هنر داخلی

حراج تهران چگونه شکل گرفت؟

حراج تهران به توصیه تعدادی از مجموعه داران،‌گالری داران و فعالان هنری شکل گرفت. کسانی که معتقد بودند شرایط داخل کشور برای برگزاری حراجی مشابه حراج های بین المللی مهیاست تا به نیازهای بازار هنر داخل کشور پاسخ دهد. درک ضرورت آن از سوی افراد متعددی از گروه های مؤثر در هنر کشور صورت گرفت.

این حراج مصمم است تا با ارائه شایسته آثار و فراهم کردن فرصت مطلوبی برای مبادلات آثار هنری به توجهاتی که در داخل کشور به مارکت هنر می شود پاسخ دهد.

این حراج در راستای مقتضیات مارکت هنر داخل کشور شکل گرفته است برخلاف حراج کریستیز که مارکتی بین المللی را برای هنر ایران فراهم می کند. در واقع حراج تهران در وضعیت فعلی به مارکت هنر داخل کشور و حراج کریستیز به مارکت بین المللی هنر توجه دارد و شاید در آینده این دو حراج در ابعاد بین المللی بتوانند رقیب هم باشند.



 

* پشتوانه‌ای مستحکم برای بازار هنر بین‌المللی ایران

با توجه به این که در حراج کریستیز دوبی،‌آثار هنرمندان ایرانی بخش قابل توجهی از آثار ارائه شده را تشکیل می‌دهند و حضور موفقی را در این حراج تجربه کرده‌اند،‌ چه ضرورتی برای برپایی چنین حراجی در داخل کشور احساس شد؟

مارکت بین المللی هنر ما در بلند مدت گسترش پیدا نمی کند مگر از سوی مارکت هنر داخل حمایت شود. به عنوان نمونه مارکت هنر چین که دریک دهه اخیردر سطح بین المللی جزو موفق ترینها در دنیاست تا حدی به دلیل حمایتی که از این مارکت در بازار داخلی چین با مرکزیت هنگ کنگ و شانگهای صورت می گیرد، به این جایگاه رسیده است. در بحران اقتصاد جهانی سال 2008 تا 2010 مارکت هنر چین با حمایتی که از مارکت هنر داخلی برخوردار بود، توانست در سطح بین المللی اعتبار و قیمت آثار خود را حفظ کند. فکر می کنیم حراج تهران نه فقط فضای مناسبی برای تبادل آثار میان عرضه کنندگان آثار و خریداران آن در داخل کشور به وجود می آورد، بلکه فراتر از آن پشتوانه خوبی برای استحکام مارکت جهانی هنر ایران نیز محسوب می شود.
 
* بازاری اطمینان بخش، برای متقاضیان بین المللی هنر ایران

آیا برگزاری این حراج در تهران به هدف نگه داشتن آثار هنری ایران در داخل کشور و پرهیز از خروج آثار ایرانی هم توجه دارد یا این که اساساً به چنین چیزی اعتقاد ندارید؟

هر چه هنر ایران بیشتر در سطح بین الملل حضور یابد، بهتر می تواند در گسترش و معرفی فرهنگ ایرانی و ترویج جهانی ارزش های زیباشناختی آن نقش یک سفیر را ایفا کند و معتقدم که بهترین فرصت برای هنرمندان ایران حضور بین المللی آنهاست. از ره آورد این فرصت،‌نه فقط هنر، بلکه سایر محصولات ایران هم در سطح بین المللی با اقبال بیشتری مواجهمی شود.

اما به عنوان گامی در تسهیل حضور هنر ایران در دنیا لازم است در داخل کشور هم این هنر ارزش خود را پیدا کند، چون بسیاری از خریداران آثار هنری ایران در خارج از کشور، ایرانی ها و یا افراد مرتبط با ایران هستند.

اگر کسانی احساس کنند هنر ایران در داخل مرزهای خود خریدار چندانی ندارد، شاید در سطح بین المللی انگیزه چندانی برای بدست آوردن آن وجود نداشته باشد. بنابراین مارکت هنر داخل می تواند برای متقاضیان بین المللی هنر ایران اطمینان بخش باشد.
 
* حراج هنری، تنها میزبان متقاضیان خرید آثار هنری است

چرا هیچ گونه اطلاع رسانی پیش از برگزاری حراج تهران انجام نشد تا فرصت حضور علاقه مندان یا خریداران احتمالی آن بیشتر شود؟

به این دلیل که هدف یک حراج جذب مخاطب عام نیست. درحراج های بین المللی هم همه علاقه مندان هنر از آثار دیدن نمی‌کنند، بلکه بیشتر خریداران بالقوه آثار هنری حضور می یابند. حراج تهران هم سعی داشت تا افراد خاصی را که متقاضی آثار هنری هستند جذب کند. تفاوت یک نمایشگاه منتهی به حراج با دیگر نمایشگاه‌هایی که در موزه ها یا گالری ها برگزار می شود این است که حراج  به مخاطبان خاصی که احتمالاً خریدار آثار هستند توجه دارد اما نمایشگاه موزه‌ای برای قاطبه علاقه مندان هنری در سطحی وسیع برگزار می شود و لذا پیش از آغاز نمایشگاه خود، اطلاع رسانی می کند. اما حراج به شکلی محدود نظر مخاطبان خاص خود شامل مجموعه داران آثار هنری،‌گالری داران و فعالان عرصه هنری را جلب می کند. اطلاع رسانی هدفمند در میان یک جامعه محدود روش همه حراج های دنیاست.



 

* اشتیاق خریداران آثار هنری به خرید از کانال معتبر

آیا برای دعوت از خریداران بالقوه آثار هنری جلسات توجیهی پیش از حراج برگزار شد یا این علاقه مندی از قبل وجود داشت؟

علاقه‌مندی به خرید و فروش آثار هنری از قبل وجود داشت. خریداران همیشه مایلند از جایی معتبر و قابل اتکا آثارشان را خریداری کنند. از سوی دیگر آثار هنری اگر در شرایط مطلوب ارائه شود، شانس بهتری برای جذب مخاطب خواهد داشت.

ارقامی که در حراج تهران رد وبدل شد، نشان داد که خریداران علاقه مند هستند که آثار مورد نظرشان را با رقم بسیار بالاتر اما از یک کانال معتبر خریداری کنند و همین اشتیاق ما را به برگزاری این حراج ترغیب کرد.
 
* مجموعه‌داران بالقوه و بالفعل در صدر مدعوین حراج

خریداران دومین حراج تهران چه کسانی بودند؟

در صدر مدعوین ما مجموعه‌داران شناخته شده‌ای بودند که کلکسیون‌های هنری مهمی را در این سالها گردآوری کرده اند. برخی دیگر هم که به صورت پراکنده مبادرت به خرید آثار هنری می کنند اگر چه کلکسیونرهای حرفه ای نیستند اما مورد دعوت حراج بودند.

برخی افراد هم بودند که بر اساس اطلاعات ما ممکن بود به صرافت گردآوری کلکسیون آثار هنری بیفتند. آنها اگر چه فی الحال مجموعه دار حساب نمی شوند، اما ممکن است مجموعه داران آتی ما باشند و لذا دعوت کردیم تا در این حراج، گردآوری آثار هنری را شاهد باشند.

همچنین برخی بانک ها و نهادهایی که مجموعه آثار هنری در اختیار دارند،از جمله بانک پاسارگاد،نیز در این حراج حضور داشتند.
 
* مجموعه‌داران نوپا خریدار گران‌ترین آثار حراج

آثار گران‌قیمت این حراج را به جز بانک پاسارگاد که گران‌ترین اثر را خریداری کرده است، چه طیفی از متقاضیان خریداری کردند؟

آثار این حراج را بعضاً مجموعه داران نوپا خریداری کردند. نکته جالب این بود که مجموعه‌دارهای شناخته شده‌تر که تاکنون کلکسیون قدرتمند و ارزشمندی را گردآوری کرده‌اند،‌ گران ترین آثار حراج را خریداری نکردند. بلکه موفق به خرید آثاری با قیمت میانی و پایین تر شدند. آثار گران تر، به جز بانک پاسارگاد، از سوی مجموعه داران مشتاق و تازه وارد میدان شده، خریداری شد که این برای ما فی نفسه نویدبخش است.

برخی از آنها بالغ بر 10 اثر را خریداری کردند در حالی که تا پیش از حراج اصولاً مجموعه دار محسوب نمی شدند و تعداد آثارشان از دو جین اثر هنری فراتر نمی رفت.

خریداران عمده ای هم بودند که در مزایده آثار حضور داشتند، اما در نهایت موفق به خرید نشدند،چون چهره های تازه نفس و مشتاق تر گوی سبقت را از آنها ربوده بودند.
 
* هیجان حراج و فرصتی برای اعلام حضور مجموعه‌داران نوپا

تحلیل شما از این ماجرا چیست؟ چرا مجموعه داران حرفه‌ای برای خرید آثار گران قیمت پیشقدم نشدند؟

درباره هر کس توضیح خاصی وجود دارد. عده ای بودند که می خواستند مجموعه داری را شروع کنند و شاید دوست داشتند با خرید آثار مهم، ورودشان را به این عرصه اعلام کنند. عده ای فکر می کردند که اگر مجموعه بزرگی ندارند اما می توانند با خرید آثار مهم و شاخص از هم اکنون مجموعه خود را به عنوان یک مجموعه استثنایی معرفی کنند. این در حالی بود که مجموعه داران قدیمی تر که پیش از این موفق به گردآوری مجموعه گسترده‌ای شده بودند، شتاب زیادی برای این آثار نشان ندادند. این درعین حال به هیجان حراج هم بازمی‌گردد که این تب را تازه نفس ها بیشتر داشتند و با اشتیاق به خرید آثاری پرداختند که دیگر با سابقه ها جرأت آن را نداشتند.
 
* حراج تهران، ناتوان از فروش چشمگیر در سطح بین‌المللی

خریدار خارجی هم داشتید؟

بله. به صورت تلفنی سه چهار نفر از خارج ایران در مزایده شرکت کردند که چند اثر هم از این طریق به فروش رسید. اما به دلیل مشکلات پرداخت پول در خارج از ایران، حراج تهران از فروش چشمگیر در سطح بین الملل ناتوان است،ولی امیدوار است که در آینده بتواند این فرصت را فراهم کند.
 
* حراجی مطابق با استانداردهای جهانی

شیوه برگزاری حراج تهران به چه شکلی بود آیا مطابق با استانداردهای جهانی بود؟

حراج تهران بر اساس فرمت بین المللی برگزاری حراج های هنری برگزار می شود. یعنی حتی شکل معرفی آثار و کاتالوگ،‌ نحوه دعوت،‌ مراسم حاشیه حراج و افتتاح نمایشگاه و کل رویداد دقیقاً مطابق با حراج های مهم دنیا و با رعایت استانداردهای جهانی آن در معرفی، تبلیغ و مزایده آثار برگزار شد و تجربه کریستیز در پشت این رویداد محسوس است.
 
* شایعه‌ای بی اساس از سوی غایبان دیرباور

گفته می شود که بعضی ارقامی که در حراج تهران رد و بدل شد، صوری است و برخی معتقدند چنین خریدهای صوری به منظور بالا بردن قیمت آثار اعلام شده است؟

در این حراج صدها نفر حضور داشتند. بالغ بر 130 نفر در مزایده شرکت کردند و هنگامی که اثری معرفی می شد افراد متعددی برای خرید دست بالا می بردند. بنابراین خریداران زیادی برای هر اثر وجود داشت و نمی توان تصور کرد که همه این افراد به شکل صوری و هماهنگ مبادرت به بالا بردن مصنوعی قیمت ها می کردند. این کار زمانی اتفاق می افتد که حراج با حضور چند نفر معدود و مرتبط با خریدار و فروشنده و با تعداد آثار هنری محدود برگزار شود. زمانی که افراد متعددی در حراج حضور دارند این امکان وجود ندارد. هر کس در حراج حضور می داشت، خیلی راحت می فهمید که این شایعه چقدر بی اساس است.

در عین حال ما لیست خریداران را داریم که بسیار هم متنوع است. این طور نیست که چند نفر خریدار خاص متقاضی آثار بوده باشند. خریداران و ارائه کنندگان آثار هنری ما در این حراج بسیار متنوع بودند. در کریستیز دوبی تعداد کسانی که برای هنر ایران دست بالا می برند، گاه کمتر از 10 نفر است ولی درحراج تهران هر بار ده ها نفر دستشان را بالا می بردند.

در این رویداد عده زیادی از مجموعه داران،‌ گالری دارن وخریداران آثار هنری حضور داشتند که تجربه شرکت در حراج های بین المللی را داشتند و با هیجان و اعتماد برای آثار هنری مورد علاقه خود دستشان را بالا می بردند. بنابراین اگر به قیمت ها و خریدهایی که صورت گرفت اعتمادی نداشتند، یا در حراج شرکت نمی کردند و یا این که تنها نظاره گر می ماندند و اثری را که تصنعی قیمت آن بالا می رود خریداری نمی کردند. در حالی که اغلب آثار بالاتر از قیمت پیشنهادی به فروش رسید. تاکید می کنم طرح شائبه صوری بودن ارقام این حراج از سوی کسانی مطرح می شود که در این حراج حضور نداشتند، یعنی غایبان دیرباوری که به سختی ارزش هنر ایران را باور می کنند و در همین حال سطح آگاهی افراد شرکت کننده در حراج را زیر سؤال می‌برند. همه کسانی که حضور داشتند نه فقط در صحت افزایش قیمت ها تردید نداشتند، بلکه در این هیجان برای افزایش شگفت انگیز قیمت ها نیز مشارکت می کردند و اگر این اعتماد نبود، ‌برای کاری تصنعی این اندازه هیجان زده نمی شدند.
 
* اطمینان به هنر و بستری برای سرمایه‌گذاری

بنابراین به زعم شما حراج تهران در مجموع برای همه حاضران راضی کننده بود؟

حراج تهران شبی بود که نه فقط برای هنرمندان بلکه برای خریداران و دست اندرکاران آثار هنری بسیار غرورانگیز بود و نشان داد هنر و خلاقیت فارغ از همه مشکلات اقتصادی در کشور، ارزش فزاینده ای دارد و در آینده می توانند بستر سرمایه گذاری اطمینان بخشی باشد.

این رضایت صرفاً ناظر بر هیجان حراج نبود، بلکه بر اطمینانی اتکا داشت که نسبت به هنر و اعتبار آن حاصل شده بود.
ادامه دارد...
انتهای پیام/و
برچسب ها:
آخرین اخبار