امروز : چهارشنبه ۱۷ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 7
۱۹:۳۵
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 24514
تاریخ انتشار: ۲۳ تیر ۱۳۹۲ - ساعت ۱۰:۳۳
تعداد بازدید: 56
به گزارش خبرنگار دفتر منطقه‌ای خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، ایران، روسیه، پاکستان و هند در تلاش برای برقراری روابط بهتر به منظور ...

به گزارش خبرنگار دفتر منطقه‌ای خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس، ایران، روسیه، پاکستان و هند در تلاش برای برقراری روابط بهتر به منظور دستیابی به موقعیت بهتر جغرافیایی و سیاسی در منطقه و تأثیر نفوذپذیری بیشتر در روند آینده ثبات افغانستان را دارند.

از این رو این کشورها هر کدام با شرایط خاص تردید از حضور نیروهای ناتو در افغانستان و شکست این نیروها پس از گذشت 11 سال را عنوان می­‌کنند.

ناامید شدن اوباما از نافرمانی حامد کرزی پس از 11 سال تأمین مالی و کشته و زخمی شدن بیش از 2 هزار نیروهای تهاجمی در مناطق مختلف افغانستان باعث شده تا سیاست‌مداران نظامی آمریکا سخن بررسی‌های جدی درباره خروج نیروهایشان را از افغانستان صادر و عملی سازند به گونه‌ای که  شدت این بررسی خروج حتمی را بعد از 2014 قوی‌تر می‌کند.

در حالی‌که پیش از این اوباما متعهد بود تا حضور نظامی واشنگتن را تا پایان سال 2014 در افغانستان را به صورتی پایان بخشد تا رقمی کمتری از نیروهایشان در افغانستان در بخش‌های مختلف نظامی و خدماتی در کنار نیروهای افغانستان فعالیت داشته باشند.

در اولین واکنش حکومت افغانستان، «ایمل فیضی» سخنگوی ریاست جمهوری افغانستان انتشار اخبار مبنی بر خروج ناتو از افغانستان را نوعی فشار آمریکا بر کابل در راستای امضای بی‌قید و شرط توافقنامه امنیتی با این کشور دانست و تأکید کرد که آمریکا خواهان داشتن حضور طولانی‌مدت در افغانستان است

و از سوی دیگر  کابل اطمینان دارد که واشنگتن همچنان حضور پایدار خود در افغانستان را حفظ خواهد کرد.

اکنون ماندن و یارفتن قوای ناتو از افغانستان تأثیر مستفیم بر منافع وسیاست‌های خارجی چهار کشور ایران، روسیه، هند و پاکستان در منطقه را به دنبال خواهد داشت.

نخست باید سیاست خارجی روسیه و آمریکا را در قبال افغانستان بررسی نمود

«دیمیتری راگوزین»، نماینده دولت مسکو در ناتو در خصوص شکست‌ها، هزینه‌ها و تلفات ناتو و همپیمانانش و افزایش احتمال برون رفت آنان از بحران افغانستان را این گونه تحلیل کرده است: مسکو هم از شکست جامعه جهانی در افغانستان می‌هراسد زیرا قدرت گرفتن طالبان که وابستگی به حرکت اسلامی ازبکستان دارد به سمت شمال و کوه‌های قفقاز برای روسیه فاجعه‌بار خواهد بود

و همچنین روسیه همواره برنامه کسب اطلاعات از تلاش غرب در افغانستان را به نفع خود می‌داند و تا کنون با وجود گذشت 11سال ازحضور ناتو در افغانستان نتوانسته نتیجه خاصی برای اعلان موضع قوی در این زمینه داشته باشد و هر از گاهی جسته و گریخته سخنی را در خصوص حوادث اتقاقی بیان کرده است که نمی‌شود به آن اعتقاد کامل داشت.

در مرحله دوم پاکستان است، سیاستی  که بارها کابل از دخالت طالبان پاکستانی در افغانستان شکایت داشته است، باید در سیاست خارجی اسلام‌آباد با واشنگتن بررسی نمود.

اینکه وزارت خارجه پاکستان در موضع انتقادی به خروج زود هنگام سربازان آمریکایی از افغانستان، توانایی پلیس ملی افغانستان در انجام مأموریت‌های مستقل را در سایه‌ای از ابهام می‌داند.

«حنا ربانی»  در رسانه‌های پاکستانی گفته بود: آمریکا باید پیش از خروج از افغانستان روشن سازد که در جنگ با طالبان افغانستان پیروز شده است یا خیر؟

قدرت گرفتن افراط‌گرایی در «وزیرستان» و مناطق پشتون‌نشین قبایلی که ارتباط مستقیم با حملات هواپیماهای آمریکایی بر مواضع طالبان و تداوم انفجارها در مناطق شهری که بیشتر به جنگ مذهبی نزدیک شده است، پاکستان را به تلاش برای تضعیف افراط‌گرایی وا داشته است.

از سوی دیگر کشوی دورتر از در مورد روابط همسایگی با افغانستان، یعنی هند که روابطی بهتر از پاکستان دارد و شرایط خاص ومنحصر به دهلی-واشنگتن را دنبال می‌کند باید دیدگاه سیاسی آن را در قبال افغانستان با آمریکا بررسی نمود.

دهلی نیز نگران قدرت گرفتن افراط گرایی در منطقه است

سیاست‌مداران هندی، از مراکز سازمان‌دهی تروریستان در خاک پاکستان نگران هستند و به اعتقاد آنان هنوز افغانستان طمع ثبات مقطعی را هم نچشیده و خروج نیروهای ناتو، اوضاع  امنیتی این کشور را احتمالاً پیچیده‌تر خواهد کرد.

زیرا هند بر سر دوراهی نتیجه کاری نیروهای 200 هزار نفری در تأمین امنیت مناطق مختلف افغانستان است و به اعتقاد سیاست خارجی هند در قبال افغانستان، تحلیلی که آنان از وضعیت کلی نیروهای افغانستان به دست آوردند این است که آیا با خروج نیروهای خارجی گروه‌های حزبی دوباره قدرت خواهند گرفت یا خیر؟

و اما ایران که دارای مشترکات خاصی در منطقه با ملت افغانستان است و جالب اینکه هیچگاه سیاست خارجی آمریکا را درقبال کشورهای منطقه به ویژه افغانستان نپذیرفته است.

سیاست این کشور در قبال افغانستان با امریکا واضع تر از دیگر کشورهای یاد شده است.

در سال‌های اخیر اختلافات گسترده سیاسی ایران و آمریکا که منجر به تحریم متحدان غربی علیه ایران شده حتی بر مردم عام هم  پوشیده نیست.

از آنجایی که ایران جایگاه حائز اهمیتی در خاورمیانه دارد چالش‌های تاریخی این 2 کشور از دامنه فعالیت‌های هسته‌ای به اقتصاد و مذهب نیز کشیده شده است.

استقرار نظامیان ناتو و پایگاه‌های دائمی آنان در افغانستان به مهم‌ترین مبحث مطرح شده در مذاکرات سران افغانستان و ایران (به عنوان بزرگ‌ترین مخالف حضور آمریکا در منطقه) در دهه گذشته تبدیل شده است.

تا جایی که احمدی نژاد رئیس جمهور ایران در نشست چهار جانبه تاجیکستان خروج هر چه سریع‌تر نیروهای ناتو و پرداخت غرامت به مردم افغانستان را خواستار شد.

اکنون نتیجه بر آن است که حضور آمریکا در افغانستان کوتاه‌مدت نیست.

سرمایه‌گذاری آمریکا در ایجاد برخی پایگاه‌های نظامی و حتی برخی تحقیقات نشان‌دهنده حضور دائمی آمریکا در این کشور است.

آمریکا به سادگی تصمیمی بر خلاف اهداف دراز مدت خود در افغانستان نخواهد گرفت، زیرا افغانستان تنها کشوری در خاورمیانه است که سرشار از منابع و معادن طبیعی است

افغانستان در صورت داشتن حکومت نسبتاً دل‌سوز ظاهری، در صورت استخراج معادن خود غنی خواهد شد و آمریکا هم بهره خوبی از آنها خواهد برد و آنچه هزینه کرده است، در کمترین زمان ممکن به دست می‌آورد.
انتهای پیام
برچسب ها:
آخرین اخبار